Adhyaya 12

Verse 1

शेष उवाच । इत्युक्तवंतं स्वपतिं वीक्ष्य प्रेम्णा सुनिर्भरम् । प्रत्युवाच हसंतीव किंचिद्गद्गदभाषिणी

ရှေသက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုသော မိမိ၏ခင်ပွန်းကို မေတ္တာအလွန်ပြည့်ဝစွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ သူမသည် မျက်နှာပေါ် အပြုံးသေးသေးတင်လျက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 2

नाथ ते विजयोभूयात्सर्वत्र रणमंडले । शत्रुघ्नाज्ञा प्रकर्तव्या हयरक्षा यथा भवेत्

အို နာထာ၊ စစ်မြေပြင်အနှံ့အပြားတွင် အရှင်၏ အောင်မြင်မှုသာ ဖြစ်ပါစေ။ သတ်ရုဃ္န၏ အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်ပါလေ၊ မြင်းများကို သင့်တော်စွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်စေရန်။

Verse 3

स्मरणीया हि सर्वत्र सेविका त्वत्पदानुगा । कदापि मानसं नाथ त्वत्तो नान्यत्र गच्छति

အမှန်တကယ်ပင် အရှင်၏ ခြေရာကို အစဉ်လိုက်နာသော အရှင်၏ အစေခံမသည် နေရာတိုင်းတွင် မှတ်မိထိုက်သည်။ အို နာထာ၊ သူမ၏ စိတ်သည် တစ်ခဏတောင် အရှင်မှလွဲ၍ အခြားသို့ မသွားပါ။

Verse 4

परमायोधने कांत स्मर्तव्याहं न जातुचित् । सत्यां मयि तव स्वांते युद्धे विजयसंशयः

အို ချစ်သူ၊ အပြင်းထန်ဆုံးသော စစ်ပွဲတွင်ပင် ကျွန်မကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့ပါနှင့်။ ကျွန်မသည် အရှင်၏ ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသားအတွင်း အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါက စစ်တွင် အောင်မြင်မှုအပေါ် သံသယမရှိတော့ပါ။

Verse 5

पद्मनेत्र तथा कार्यमूर्मिलाद्या यथा मम । हास्यं नैव प्रकुर्वंति मां वीक्ष्य करताडनैः

“အို ပဒ္မနက်တရ (ကြာပန်းမျက်လုံး) ရှင်၊ ကျွန်မပြောသကဲ့သို့ အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ပါ။ ဥရ္မီလာနှင့် အခြားသူတို့သည် ကျွန်မကို မြင်လျှင် မည်သည့်အခါမျှ မရယ်မောကြပါစေနှင့်၊ လက်ခုပ်တီး၍လည်း မထေ့မဲ့မပြုကြပါစေနှင့်။”

Verse 6

इयं पत्नी महाभीरोः संग्रामे प्रपलायितुः । कातरा यर्हि युद्ध्यंति शूराणां समयः कुतः

ဤသူမသည် စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးသွားသော ‘မဟာသူရဲ’ ဟုခေါ်သူ၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ ကြောက်ရွံ့သူတို့ကသာ တိုက်ခိုက်လျှင် စစ်သူရဲစစ်မှန်တို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာဓမ္မသည် ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

Verse 7

इत्येवं न हसंत्युच्चैर्यथा मे देवरांगनाः । तथा कार्यं महाबाहो रामस्य हयरक्षणे

ဤသို့ မိမိ၏ ဒေဝအပျိုများ မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ အသံကျယ်စွာ မရယ်မောစေရန် စီမံလော့။ အို မဟာဗာဟို၊ ရာမ၏ မြင်းကို ကာကွယ်ရာ၌ ထိုသို့ပင် လုပ်ဆောင်လော့။

Verse 8

योद्धा त्वमादौ सर्वत्र परे ये तव पृष्ठतः । धनुष्टंकारबधिराः क्रियंतां बलिनः परे

သင်သည် နေရာတိုင်းတွင် အရှေ့တန်း၌ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်လော့။ သင့်နောက်ဘက်ရှိ အခြားသူတို့ကိုမူ—အားကြီးသော စစ်သူရဲတို့အား မြားတံကြိုးတုန်သံကို မကြားနိုင်အောင် (ဘေးကင်းစေ) လုပ်ဆောင်စေ။

Verse 9

तवप्रोद्यत्करांभोज करवालभिया बलम् । परेषां भवतात्क्षिप्रमन्योन्य भयव्याकुलम्

သင်၏ ကြာပန်းသဖွယ် လက်ဖြင့် မြှောက်ထားသော ဓား၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရန်သူတို့၏ အင်အားသည် မကြာမီ အချင်းချင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပါစေ။

Verse 10

कुलं महदलं कार्यं परान्विजयता त्वया । गच्छ स्वामिन्महाबाहो तव श्रेयो भवत्विह

ရန်သူတို့ကို အောင်မြင်၍ သင်သည် မိမိမျိုးရိုးအတွက် မဟာအထောက်အကူကို တည်ဆောက်ရမည်။ သွားလော့၊ အို အရှင်၊ အို မဟာဗာဟို—ဤနေရာ၌ သင်၏ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ပြည့်စုံပါစေ။

Verse 11

इदं धनुर्गृहाणाशु महद्गुणविभूषितम् । यस्य गर्जितमाकर्ण्य वैरिवृंदं भयातुरम्

ဤလေးကို ချက်ချင်း ကိုင်ယူလော့၊ မဟာဂုဏ်တရားတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ၎င်း၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံကို ကြားလျှင် ရန်သူအစုအဝေးတို့သည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကြ၏။

Verse 12

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे कामाक्षो । पाख्यानं नाम द्वादशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီးပဒ္မပုရာဏ၌ ပာတာလခဏ္ဍအတွင်း၊ ရှေရှနှင့် ဝါတ္စျာယနတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲတွင်၊ ရာမ၏ အရှွမေဓ အပိုင်း၌ “ကာမာක්ෂ၏ အကြောင်းအရာ” ဟူသော ဒွါဒသမ အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 13

कवचं त्विदमाधेहि शरीरे कामसुंदरे । वज्रप्रभा महादीप्ति हतसंतमसंदृढम्

အို ကာမသုန္ဒရီ၊ ဤကာဝචကို သင်၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်လော့။ ၎င်းသည် ဝဇ္ရကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မဟာတေဇောဖြင့် လင်းလက်ကာ အမှောင်ကို ခိုင်မာစွာ ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 14

शिरस्त्राणं निजोत्तंसे कुरु कांत मनोरमम् । इमेव तंसे विशदे मणिरत्नविभूषिते

လှပ၍ စိတ်နှလုံးဖမ်းစားသော ခေါင်းကာကို သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဦးထုပ်အလှ (အုတ်တံဆာ) အဖြစ် ပြုလုပ်လော့။ ထိုအုတ်တံဆာသည် ကြည်လင်တောက်ပ၍ မဏိရတနာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပါစေ။

Verse 15

इति सुविमलवाचं वीरपुत्रीं प्रपश्यन् । नयनकमलदृष्ट्या वीक्षमाणस्तंदंगम् । अधिगतपरिमोदो भारतिः शत्रुजेता । रणकरणसमर्थस्तां जगादातिधीरः

ဤသို့ဖြင့် စကားဝေါဟာရ အလွန်သန့်ရှင်းသော သူရဲကောင်း၏ သမီးကို မြင်၍၊ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးမြင်ကွင်းဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါတို့ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလျက်၊ ရန်သူကို အနိုင်ယူသူ ဘာရတီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်လေ၏။ စစ်ပညာ၌ ကျွမ်းကျင်သော ထိုအလွန်တည်ငြိမ်သူက သူမအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 16

पुष्कल उवाच । कांते यत्त्वं वदसि मां तथा सर्वं चराम्यहम् । वीरपत्नी भवेत्कीर्तिस्तव कांतिमतीप्सिता

ပုရှ္ကလက ပြောသည်။ ချစ်သူရေ၊ သင် ငါ့ကို ပြောသမျှကို ငါသည် အရာရာ၌ ထိုအတိုင်း လိုက်နာမည်။ သင်လိုလားသော ကီရ్తိ—သူရဲကောင်း၏ ဇနီးကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာတင့်တယ်သော—အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်း၍ တောက်ပလိမ့်မည်။

Verse 17

इति कांतिमतीदत्तं कवचं मुकुटं वरम् । धनुर्महेषुधीखड्गं सर्वं जग्राह वीर्यवान्

ထို့နောက် ကာန္တိမတီ ပေးအပ်သော ကာဝချ (ကာကွယ်အင်္ကျီ) နှင့် အထူးမြတ်သော မုကူဋ်ကိုလည်းကောင်း၊ မြားလက်နက်ဖြစ်သော ဓနု၊ မြားအိတ်ကြီးနှင့် ဓားကိုလည်းကောင်း၊ သူရဲကောင်းသည် အားလုံးကို လက်ခံယူခဲ့သည်။

Verse 18

परिधाय च तत्सर्वं बहुशो भासमन्वितः । शुशुभेऽतीव सुभटः सर्वशस्त्रास्त्रकोविदः

အရာအားလုံးကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် မျိုးစုံသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလျက်၊ ထိုစစ်သူရဲသည် အလွန်တင့်တယ်လှပလာသည်—လက်နက်ကြီးလက်နက်ငယ် အမျိုးမျိုးနှင့် ပစ်လက်နက် အားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။

Verse 19

तमस्त्रशस्त्रशोभाढ्यं वीरमालाविभूषितम् । कुंकुमागुरुकस्तूरी चंदनादिकचर्चितम्

သူသည် အမဲရောင်တောက်ပသော လက်နက်နှင့် စစ်ပစ္စည်းတို့၏ အလှတရားဖြင့် ပြည့်ဝ၍၊ သူရဲကောင်းမാലာဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ ကုင်ကူမ၊ အဂရုသစ်၊ ကသ္တူရီ၊ စန္ဒန်နှင့် အခြား အနံ့သာများဖြင့် လိမ်းပတ်ထား၏။

Verse 20

नानाकुसुममालाभिराजानुपरिशोभितम् । नीराजयामास मुहुस्तत्र कांतिमती सती

ထိုနေရာ၌ ပန်းမျိုးစုံမാലာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဘုရင်သည် အလွန်တင့်တယ်လှပနေ၏။ ထို့နောက် တောက်ပသန့်ရှင်းသော သီလရှင် ကာန္တိမတီသည် ဘုရင်အား မကြာခဏ နီရာဇန (အာရတီ) ပူဇော်ပြုလုပ်하였다။

Verse 21

नीराजयित्वा बहुशः किरंती मौक्तिकैर्मुहुः । गलदश्रुचलन्नेत्रा परिरेभे पतिं निजम्

သူ့အတွက် နီရာဇန (အာရတီ) ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆောင်ရွက်ကာ ပုလဲများကို မကြာခဏ ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ မျက်ရည်စီးကျ၍ မျက်လုံးတုန်လှုပ်နေသော်လည်း မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လှုပ်လိုက်သည်။

Verse 22

दृढं सपरिरभ्यैतां चिरमाश्वासयत्तदा । वीरपत्नि कांतिमति विरहं मा कृथा मम

ထို့နောက် သူသည် သူမကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ကာ အချိန်ကြာကြာ နှစ်သိမ့်ပြောဆို하였다—“အလင်းရောင်ပြည့်ဝသော ကာန္တိမတီ၊ သူရဲကောင်း၏ ဇနီး—ငါနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကို မဝမ်းနည်းပါနှင့်။”

Verse 23

एष गच्छामि सविधे तव भामे पतिव्रते । इत्युक्त्वा तां निजां पत्नीं रथमारुरुहे वरम्

“ချစ်သူရေ၊ ပတိဝြတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်) မိန်းမရေ၊ ယခု ငါသည် သင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ သွားမည်” ဟု ပြောပြီး မိမိ၏ ဇနီးအား ဆိုကာ အထူးမြတ်သော ရထားပေါ်သို့ တက်ရောက်하였다။

Verse 24

तं प्रयांतं पतिं श्रेष्ठं नयनैर्निमिषोज्झितैः । विलोकयामास तदा पतिव्रतपरायणा

ထိုအထွတ်အမြတ် ခင်ပွန်း ထွက်ခွာသွားစဉ်၊ ပတိဝြတ သစ္စာဓမ္မ၌ အပြည့်အဝ တည်မြဲသော ဇနီးသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ하였다။

Verse 25

स ययौ जनकं द्रष्टुं जननीं प्रेमविह्वलाम् । गत्वा पितरमंबां च ववंदे शिरसा मुदा

သူသည် ဖခင်ကို တွေ့ရန်နှင့် မေတ္တာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မိခင်ကို တွေ့ရန် သွား하였다။ ရောက်သည့်အခါ ဝမ်းမြောက်သော ရိုသေမှုဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ဖခင်နှင့် မိခင် နှစ်ပါးလုံးကို ပရဏာမ ပြု하였다။

Verse 26

माता पुत्रं परिष्वज्य स्वांकमारोपयत्तदा । मुंचंती बाष्पनिचयं स्वस्त्यस्त्विति जगाद सा

ထို့နောက် မိခင်သည် သားကို ဖက်ကာ မိမိပေါင်ပေါ်သို့ တင်လျက်၊ မျက်ရည်စီးကြောင်းများကျစေပြီး “သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ” ဟု ဆို하였다။

Verse 27

पितरं प्राह भरतं रामो यज्ञकरः परः । पालनीयो लक्ष्मणेन भवद्भिश्च महात्मभिः

ယဇ္ဉာကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆောင်ရွက်သူ ရာမသည် ဖခင်ထံ၌ ဘရတအကြောင်း ပြော၍ “လက္ခမဏနှင့် သင်တို့ မဟာတ္မာတို့က သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ပြုစုပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 28

आज्ञप्तोऽसौ जनन्या च पित्रा हृषितया गिरा । ययौ शत्रुघ्नकटकं महावीरविभूषितम्

ထို့ကြောင့် မိခင်နှင့် ဖခင်တို့၏ ပျော်ရွှင်သံစကားဖြင့် အမိန့်ခံရပြီးနောက်၊ သူသည် မဟာသူရဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သတ္တရုဃ္ဏ၏ စခန်းသို့ သွား하였다။

Verse 29

रथिभिः पत्तिभिर्वीरैः सदश्वैः सादिभिर्वृतः । ययौ मुदा रघूत्तंस महायज्ञहयाग्रणीः

ရထားစစ်သည်များ၊ ခြေလျင်သူရဲများ၊ ကောင်းမွန်သော မြင်းများနှင့် အစေခံများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ရဂုဝంశ၏ မကွယ်မရှားသော မဏိရတနာသည် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာ၍ မဟာအશ્વမေဓ ယဇ္ဉာ၏ ဦးဆောင်သူအဖြစ် ရှေ့တန်း၌ ရပ်하였다။

Verse 30

गच्छन्पांचालदेशांश्च कुरूंश्चैवोत्तरान्कुरून् । दशार्णाञ्छ्रीविशालांश्च सर्वशोभासमन्वितः

ခရီးဆက်သွားရာတွင် သူသည် ပാഉဉ္စာလဒေသ၊ ကုရုဒေသနှင့် မြောက်ကုရုတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဒဿာဏဒေသတို့ကိုလည်းကောင်း ဖြတ်ကျော်၍၊ အလှအပအမျိုးမျိုးဖြင့် အနှံ့အပြား တန်ဆာဆင်ထားသော သီရိဝိသာလာမြို့ကိုလည်း ရောက်လေသည်။

Verse 31

तत्र तत्रोपशृण्वानो रघुवीरयशोऽखिलम् । रावणासुरघातेन भक्तरक्षाविधायकम्

နေရာနေရာ၌ သူသည် ရဃုဝီရ၏ ပြည့်စုံသော ဂုဏ်သတင်းကို နားထောင်နေခဲ့သည်—ရာဝဏ အသူရကို သတ်နှိမ်ခြင်းကြောင့် ဘက္တများကို ကာကွယ်ပေးသူ ဖြစ်လာသည်ဟူ၍။

Verse 32

पुनश्च हयमेधादि कार्यमारभ्य पावनम् । यशो वितन्वन्भुवने लोकान्रामोऽविता भयात्

ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အရှွမေဓ စသော သန့်စင်ပူဇော်ပွဲများကို စတင်ပြုလုပ်하였다; ရာမသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း၌ ဂုဏ်သတင်းကို ဖြန့်ကျက်ကာ လူထုကို ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကာကွယ်ပေး하였다။

Verse 33

तेभ्यस्तुष्टो ददौ हारान्रत्नानि विविधानि च । महाधनानि वासांसि शत्रुघ्नः प्रवरो महान्

သူတို့အပေါ် စိတ်တော်ကျေနပ်သဖြင့် မဟာမြတ်သော ရှတြုဃ္ဏသည် လည်ဆွဲများ၊ ရတနာမျိုးစုံ၊ ငွေကြေးအလွန်များနှင့် အဝတ်အစားများကို ပေးအပ်တော်မူ하였다။

Verse 34

सुमतिर्नाम तेजस्वी सर्वविद्याविशारदः । रघुनाथस्य सचिवः शत्रुघ्नानुचरो वरः

စုမတိဟု အမည်ရသော တောက်ပမြင့်မြတ်သူတစ်ဦးရှိ၍ ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်; သူသည် ရဃုနာထ (ရာမ) ၏ အမတ်/အတွင်းရေးမှူးဖြစ်ပြီး ရှတြုဃ္ဏ၏ အထူးကောင်းမွန်သော အနုချရ ဖြစ်သည်။

Verse 35

ययौ तेन महावीरो ग्रामाञ्जनपदान्बहून् । रघुनाथप्रतापेन न कोपि हृतवान्हयम्

သူနှင့်အတူ မဟာဝီရသည် ရွာများနှင့် နယ်မြေများစွာကို လှည့်လည်သွားလာ하였다; ရဃုနာထ၏ အာနုභာဝကြောင့် မည်သူမျှ မြင်းကို မခိုးယူနိုင်ခဲ့။

Verse 36

देशाधिपाये बहवो महाबलपराक्रमाः । हस्त्यश्वरथपादात चतुरंगसमन्विताः

ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်သူ များစွာသော အင်အားကြီး၍ ရဲရင့်သတ္တိရှိသော မင်းများသည် ထိုနေရာ၌ ရောက်ရှိကြပြီး၊ ဆင်၊ မြင်း၊ စစ်ရထား၊ ခြေလျင်တပ် ဟူသော စတုရင်္ဂတပ်ဖြင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိကြသည်။

Verse 37

संपदो बहुशो नीत्वा मुक्तामाणिक्यसंयुताः । शत्रुघ्नं हयरक्षार्थमागतं प्रणता मुहुः

ပုလဲနှင့် မဏိကျပ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဥစ္စာအများကို ယူဆောင်လာကာ၊ မြင်းများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ရောက်လာသော သတ္တရုဃ္န အရှင်ထံသို့ သူတို့သည် မကြာခဏ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 38

इदं राज्यं धनं सर्वं सपुत्रपशुबांधवम् । रामचंद्रस्य सर्वं हि न मदीयं रघूद्वह

“ဤနိုင်ငံတော်နှင့် ဤဥစ္စာအားလုံးသည် သားသမီးများ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့်တကွ အကုန်လုံး ရာမချန္ဒြ အရှင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်သည်။ အို ရဃုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဤသည် မိမိ၏ မဟုတ်။”

Verse 39

एवं तदुक्तमाकर्ण्य शत्रुघ्नः परवीरहा । आज्ञां स्वां तत्र संज्ञाप्य ययौ तैः सहितः पथि

ထိုသို့ ပြောဆိုထားသည်ကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ရန်သူသူရဲကောင်းများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူ သတ္တရုဃ္န သည် ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ အမိန့်ကို ကြေညာကာ၊ သူတို့နှင့်အတူ လမ်းခရီးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 40

एवं क्रमेण संप्राप्तः शत्रुघ्नो हयसंयुतः । अहिच्छत्रां पुरीं ब्रह्मन्नानाजनसमाकुलाम्

ဤသို့ အစဉ်လိုက်ဖြင့် မြင်းစီးသော သတ္တရုဃ္န သည်၊ အို ဘြာဟ္မဏ၊ လူမျိုးစုံ လူအုပ်များဖြင့် စည်ကားနေသော အဟိစ္ဆတ္ရာ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

Verse 41

ब्रह्मद्विजसमाकीर्णां नानारत्नविभूषिताम् । सौवर्णैः स्फाटिकैर्हर्म्यैर्गोपुरैः समलंकृताम्

ထိုမြို့သည် ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဒွိဇတို့ဖြင့် လူစည်ကားလျက်၊ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပကာ၊ ရွှေဖြင့်လည်းကောင်း စဖတိက (ကြည်လင်ကျောက်) ဖြင့်လည်းကောင်း ဆောက်ထားသော မဟာမဏ္ဍပ်အိမ်တော်များနှင့် မြင့်မားသော ဂိုပုရ တံခါးတော်တိုင်များဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 42

यत्र रंभा तिरस्कारकारिण्यः कमलाननाः । दृश्यंते सर्वहर्म्येषु ललना लीलयान्विताः

ထိုနေရာ၌ ကြာပန်းမျက်နှာရှိသော မိန်းကလေးများ—သူတို့၏ မောဟနာအလှက ရမ္ဘါအပ്സရာကိုတောင် အရှက်ရစေသကဲ့သို့—အိမ်တော်တိုင်း၌ လီလာသဘောနှင့် အလှတင့်တယ်စွာ မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 43

यत्र स्वाचारललिताः सर्वभोगैकभोगिनः । धनदानुचरायद्वत्तथा लीलासमन्विताः

ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်အကျင့်အကြံ၌ လှပသိမ်မွေ့၍၊ အပျော်အပါးအမျိုးမျိုးကို ခံစားကြ၏။ ဓနဒါ ကုဗေရ၏ အနုချာများကဲ့သို့၊ လီလာအလှရောင်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြ၏။

Verse 44

यत्र वीरा धनुर्हस्ताःशरसंधानकोविदाः । कुर्वंति तत्र राजानं सुहृष्टं सुमदाभिधम्

ထိုနေရာ၌ လက်၌ မြားတံကိုင်သည့် ဗီရသူရဲများရှိ၍၊ မြားကို ဓနုကြိုးပေါ်တွင် တပ်ဆင်ရာ၌ ကျွမ်းကျင်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် စိတ်ပျော်ရွှင်သော မင်းကို “စုမဒ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားစေကြ၏။

Verse 45

एवंविधं ददर्शासौ नगरं दूरतः प्रभुः । पार्श्वे तस्य पुरश्रेष्ठमुद्यानं शोभयान्वितम्

ဤသို့သော မြို့ကို သခင်သည် အဝေးမှပင် မြင်တော်မူ၏။ ထိုမြို့အထူးမြတ်၏ ဘေးနား၌လည်း အလှတင့်တယ်မှုဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဥယျာဉ်တော်တစ်ခု ရှိ၏။

Verse 46

पुन्नागैर्नागचंपैश्च तिलकैर्देवदारुभिः । अशोकैः पाटलैश्चूतैर्मंदारैःकोविदारकैः

ပုန္နာဂ သစ်ပင်များ၊ နာဂချမ္ပာ ပန်းများ၊ တီလက အပင်များနှင့် ဒေဝဒါရု သစ်ပင်များဖြင့်လည်းကောင်း; အရှိုက၊ ပါဋလ၊ သရက်၊ မန္ဒာရ နှင့် ကိုဝိဒါရ သစ်ပင်များဖြင့်လည်းကောင်း တင့်တယ်စွာ ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 47

आम्रजंबुकदंबैश्च प्रियालपनसैस्तथा । शालैस्तालैस्तमालैश्च मल्लिकाजातियूथिभिः

သရက်၊ ဇမ္ဗူ နှင့် ကဒမ္ဗ သစ်ပင်များဖြင့်; ထို့ပြင် ပရိယာလ နှင့် ပနသ သစ်ပင်များလည်းပါဝင်၍; ရှာလ၊ တာလ နှင့် တမာလ သစ်ပင်များဖြင့်; မလ္လိကာ၊ ဇာတိ၊ ယူသီ ပန်းအစုများကလည်း တင့်တယ်စေ၏။

Verse 48

नीपैः कदंबैर्बकुलैश्चंपकैर्मदनादिभिः । शोभितं सददर्शाथशत्रुघ्नःपरवीरहा

နီပ၊ ကဒမ္ဗ၊ ဘကူလ၊ ချမ္ပက နှင့် မဒနာဒီ သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုနေရာကို ထိုအခါ သူမြင်၏—ရန်သူဗီရတို့ကို သတ်ဖြတ်သော သတ္တရုဃ္န။

Verse 49

हयोगतस्तद्वनमध्यदेशे । तमालतालादि सुशोभिते वै । ययौ ततः पृष्ठत एव वीरो । धनुर्धरैः सेवितपादपद्मः

ထို့နောက် မြင်းစီး၍ ထိုဗီရသည် တမာလ၊ တာလ စသည့် သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ တင့်တယ်နေသော တောအလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏; မြားကိုင်သူတို့သည် နောက်မှလိုက်ကာ သူ၏ ကြာပန်းသဖွယ် ခြေတော်ကို ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 50

ददर्श त रचितं देवायतनमद्भुतम् । इंद्रनीलैश्च वैडूर्यैस्तथा मारकतैरपि

သူသည် ထိုနေရာ၌ တည်ဆောက်ထားသော အံ့ဩဖွယ် ဒေဝါလယကို မြင်၏—အိန္ဒြနီလ (နီလာ), ဝೈဒူရျ (ကြောင်မျက်စိ) နှင့် မာရကတ (မြ) ရတနာများဖြင့်လည်း တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 51

शोभितं सुरसेवार्हं कैलासप्रस्थसन्निभम् । जातरूपमयैः स्तंभैःशोभितं सद्मनां वरम्

ထိုနေရာသည် အလွန်တင့်တယ်လှပ၍ နတ်တို့၏ ဝတ်ပြုစေတနာနှင့် ထိုက်တန်ကာ ကိုင်လာသ တောင်ပြင်မြင့်နှင့် ဆင်တူသည်။ ရွှေစင်တိုင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော အကောင်းဆုံး မဟာမဏ္ဍပဖြစ်သည်။

Verse 52

दृष्ट्वातद्रघुनाथस्य भ्राता देवालयं वरम् । पप्रच्छ सुमतिं स्वीयं मंत्रिणं वदतांवरम्

ရဃုနာထ၏ အလွန်မြတ်သော ဘုရားကျောင်းကို မြင်ပြီးနောက်၊ သူ၏ညီတော်သည် မိမိ၏ဝန်ကြီး စုမတိကို—စကားပြောရာတွင် အထူးထက်မြက်သူ—မေးမြန်း하였다။

Verse 53

शत्रुघ्न उवाच । वदामात्य वरेदं किं कस्यदेवस्य केतनम् । का देवता पूज्यतेऽत्र कस्य हेतोः स्थितानघ

ရှတရုဃ္နက ပြောသည်– “အမတ်မြတ်ကြီး၊ ပြောပြပါ—ဤနေရာသည် အဘယ်နည်း၊ မည်သည့်နတ်၏ သာသနာတော်အိမ်တော်နည်း။ ဤတွင် မည်သည့်ဒေဝ/ဒေဝီကို ပူဇော်ကြသနည်း၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ နေထိုင်နေသနည်း”

Verse 54

एवमाकर्ण्य यथावदिहसर्वशः

ဤသို့ဖြင့် ဤနေရာ၌ သူသည် သင့်တော်သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ၊ အစုံအလင် နားထောင်လေ၏။

Verse 55

कामाक्षायाः परं स्थानं विद्धि विश्वैकशर्मदम् । यस्या दर्शनमात्रेण सर्वसिद्धिः प्रजापते

ကာမာက္ရှာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်ဟု သိမှတ်လော့၊ ၎င်းသည် စကြဝဠာတစ်လောကလုံးအတွက် ထူးကဲသော ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတော်မူ၏။ ဟေ ပ္ရဇာပတိ၊ သူမကို မျက်မြင်တစ်ခါသာ ကြည့်ရှုရုံဖြင့်ပင် စိဒ္ဓိအားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 56

देवासुरास्तु यां स्तुत्वा नत्वा प्राप्ताखिलां श्रियम् । धर्मार्थकाममोक्षाणां दात्री भक्तानुकंपिनी

သူမကို ချီးမွမ်း၍ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုလျှင် ဒေဝတားနှင့် အဆုရာတို့ပင် အလုံးစုံသော သီရိသုခချမ်းသာကို ရရှိကြ၏။ သူမသည် ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခကို ပေးသနားသူ၊ ဘက္တများအပေါ် ကရုဏာပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။

Verse 57

याचिता सुमदेनात्राहिच्छत्रा पतिना पुरा । स्थिता करोति सकलं भक्तानां दुःखहारिणी

ယခင်က ဤနေရာ၌ပင် သူမ၏ ခင်ပွန်း စုမဒက အာဟိစ္ဆတ်ရာကို တောင်းပန်ခဲ့၏။ ဤနေရာ၌ တည်နေ၍ ဘက္တတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားကာ အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 58

तां नमस्कुरु शत्रुघ्न सर्ववीर शिरोमणे । नत्वाशु सिद्धिं प्राप्नोषि ससुरासुरदुर्ल्लभाम्

အို ရန်သူဃ္န၊ သူရဲကောင်းအပေါင်း၏ ရွှေမဏိတော်! သူမကို နမಸ್ಕာရပြုလော့။ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးလျှင် ဒေဝတားနှင့် အဆုရာတို့ပင် ရခဲသော စိဒ္ဓိကို မကြာမီ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 59

इति श्रुत्वाथ तद्वाक्यं शत्रुघ्नः शत्रुतापनः । पप्रच्छ सकलां वार्तां भवान्याः पुरुषर्षभः

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် ရန်သူဃ္န—ရန်သူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူ၊ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ဘဝါနီအကြောင်း အပြည့်အစုံသော သတင်းအကြောင်းကို မေးမြန်း하였다။

Verse 60

शत्रुघ्न उवाच । कोऽहिच्छत्रापती राजा सुमदः किं तपः कृतम् । येनेयं सर्वलोकानां माता तुष्टात्र संस्थिता

ရန်သူဃ္နက ဆို၏— “အာဟိစ္ဆတ်ရာ၏ မင်း စုမဒသည် မည်သူနည်း။ သူသည် မည်သို့သော တပဿာကို ပြုခဲ့သနည်း။ ထိုကြောင့် လောကအပေါင်း၏ မိခင်ဖြစ်သော ဒီဝီသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ဤနေရာ၌ တည်နေသနည်း?”

Verse 61

वद सर्वं महामात्य नानार्थपरिबृंहितम् । यथावत्त्वं हि जानासि तस्माद्वद महामते

အို မဟာအမတ်ကြီး၊ အရာအားလုံးကို အဓိပ္ပါယ်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ဟောကြားပါ။ သင်သည် အမှန်တရားကို တိတိကျကျ သိရှိသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အို ပညာရှိကြီး၊ ဟောပါ။

Verse 62

सुमतिरुवाच । हेमकूटो गिरिः पूतः सर्वदेवोपशोभितः । तत्रास्ति तीर्थं विमलमृषिवृंदसुसेवितम्

စုမတိက ပြောသည်– ဟေမကူဋ တောင်သည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ ဒေဝတားအပေါင်းတို့၏ အလှဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်သော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှိသမျှ

Verse 63

सुमदो हि तपस्तेपे हतमातृपितृप्रजः । अरिभिः सर्वसामंतैर्जगाम तपसे हि तम्

စုမဒသည် တပသ (တပ) ကို ဆောင်ရွက်하였다၊ အကြောင်းမှာ မိခင်၊ ဖခင်နှင့် ပြည်သူတို့ အသတ်ခံရပြီးဖြစ်သည်။ စာမန်တအပေါင်းတို့က ရန်သူဖြစ်လာသဖြင့်၊ သူသည် တပကျင့်ရန် ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 64

वर्षाणि त्रीणि सपदा त्वेकेन मनसा स्मरन् । जगतां मातरं दध्यौ नासाग्रस्तिमितेक्षणः

သုံးနှစ်ပြည့်တိုင်အောင် စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ခြေလှမ်းတည်ငြိမ်စွာ၊ သူမကို အမြဲသတိရလျက်၊ လောကအပေါင်း၏ မိခင်ကို ဓ్యာနပြု하였다။ မျက်စိသည် နှာခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် တည်နေ하였다။

Verse 65

वर्षाणि त्रीणि शुष्काणां पर्णानां भक्षणं चरन् । चकार परमुग्रं स तपः परमदुश्चरम्

သုံးနှစ်တိုင်အောင် သူသည် ခြောက်သွေ့သော ရွက်များကိုသာ စားသုံး၍ နေထိုင်하였다။ ထို့နောက် အလွန်ပြင်းထန်၍ အလွန်ခက်ခဲသော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 66

अब्दानि त्रीणि सलिले शीतकाले ममज्ज सः । ग्रीष्मे चचार पंचाग्नीन्प्रावृट्सु जलदोन्मुखः

သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဆောင်းရာသီ၌ သူသည် ရေထဲ၌ မြုပ်နှံကာ တပဿာပြု၏။ နွေရာသီ၌ “မီးငါးပုံ” တပဿာကို ဆောင်ရွက်၏၊ မိုးရာသီ၌ မိုးတိမ်များကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်တည်၏။

Verse 67

त्रीणि वर्षाणि पवनं संरुध्य स्वांतगोचरम् । भवानीं संस्मरन्धीरो न च किंचन पश्यति

သုံးနှစ်တိုင်တိုင် အသက်ရှုကို ထိန်းချုပ်၍ မိမိနှလုံးအတွင်းကမ္ဘာသို့ ပြန်လှည့်စေ၏။ တည်ကြည်သူသည် ဘဝါနီကို သတိရ၍ ဓ്യာနပြုကာ၊ ထိုအပြင် အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာကို မမြင်တော့။

Verse 68

वर्षे तु द्वादशेऽतीते दृष्ट्वैतत्परमं तपः । विभाव्य मनसातीव शक्रः पस्पर्ध तं भयात्

ဆယ်နှစ်နှစ် ကာလလွန်သွားသောအခါ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿာကို မြင်၍ စက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားကာ ကြောက်ရွံ့လာပြီး သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ထတက်၏။

Verse 69

आदिदेश सकामं तु परिवारपरीवृतम् । अप्सरोभिः सुसंयुक्तं ब्रह्मेंद्रादिजयोद्यतम्

ထို့နောက် သူသည် ကာမဒေဝကို အမိန့်ပေး၏—အဖွဲ့အပါအဝင် ဝန်းရံလျက်၊ အပ္စရာများနှင့် ကောင်းစွာ တွဲဖက်လျက်၊ ဘြဟ္မာ၊ အိန္ဒြာ စသည့်သူတို့ကိုပင် အောင်နိုင်လိုသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ထွက်ခွာရန်။

Verse 70

गच्छ कामसखे मह्यं प्रियमाचर मोहन । सुमदस्य तपोविघ्नं समाचर यथा भवेत्

သွားလော့၊ ကာမ၏ မိတ်ဆွေ—စိတ်ကို မိုဟ်စေသူ—ငါ့အတွက် နှစ်သက်ဖွယ်ကို ပြုလော့။ စုမဒ၏ တပဿာကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည့်အတိုင်း စီမံလုပ်ဆောင်လော့။

Verse 71

इति श्रुत्वा महद्वाक्यं तुरासाहः स्वयंप्रभुः । उवाच विश्वविजये प्रौढगर्वो रघूद्वह

ဤအလေးအနက်ရှိသော စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ကိုယ်တိုင်တောက်ပ၍ အာဏာရှင်ဖြစ်သော တုရာသာဟ သည်—အို ရဃုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံးသူ—လောကကို အောင်မြင်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဂုဏ်မာန်ကြီးစွာဖြင့် ပြောလေ၏။

Verse 72

काम उवाच । स्वामिन्कोऽसौ हि सुमदः किं तपः स्वल्पकं पुनः । ब्रह्मादीनां तपोभंगं करोम्यस्य तु का कथा

ကာမက ပြောသည်—“အရှင်၊ ‘စုမဒ’ ဟူသည် မည်သူနည်း။ သူ၏ တပဿာသည်လည်း အလွန်သေးငယ်၏။ ငါသည် ဘြဟ္မာတို့၏ တပဿာကိုတောင် ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး—သူ့အကြောင်းကတော့ ဘာပြောစရာရှိသနည်း”

Verse 73

मद्बाणबलनिर्भिन्नश्चंद्रस्तारां गतः पुरा । त्वमप्यहल्यां गतवान्विश्वामित्रस्तु मेनिकाम्

ရှေးကာလ၌ ငါ၏ မြားအင်အားကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရသော လသည် တာရာထံသို့ သွားခဲ့၏။ သင်လည်း အဟလျာထံသို့ သွားခဲ့ပြီး၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် မေနကာထံသို့ သွားခဲ့၏။

Verse 74

चिंतां मा कुरु देवेंद्र सेवके मयि संस्थिते । एष गच्छामि सुमदं देवान्पालय मारिष

ဟေ ဒေဝိန္ဒြ၊ စိုးရိမ်မနေပါနှင့်; သင်၏ အစေခံ ငါသည် ဤနေရာ၌ ရှိနေသေးသည်။ ငါသည် သွား၍ စုမဒကို အုပ်ချုပ်အောင် လုပ်မည်; သင်သည် ဒေဝတို့ကို ကာကွယ်ပါ၊ အို မရိရှ။

Verse 75

एवमुक्त्वा कामदेवो हेमकूटं गिरिं ययौ । वसंतेन युतः सख्या तथैवाप्सरसांगणैः

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ကာမဒေဝသည် ဟေမကူဋ တောင်သို့ သွားလေ၏။ သူနှင့်အတူ မိတ်ဆွေ ဝသန္တ (နွေဦး) နှင့် အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးများလည်း လိုက်ပါလာကြ၏။

Verse 76

वसंतस्तत्र सकलान्वृक्षान्पुष्पफलैर्युतान् । कोकिलान्षट्पदश्रेण्या घुष्टानाशु चकार ह

ထိုနေရာ၌ နွေဦးရာသီသည် သစ်ပင်အားလုံးကို ပန်းနှင့်အသီးများဖြင့် ချက်ချင်းပြည့်ဝစေကာ၊ ကုကီလာငှက်တို့၏ သီချင်းသံနှင့် ပျားအုပ်တို့၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံဖြင့် လေထုကို တစ်ခဏတည်း ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 77

वायुः सुशीतलो वाति दक्षिणां दिशमाश्रितः । कृतमालासरित्तीर लवंगकुसुमान्वितः

တောင်ဘက်ဦးတည်ရာမှ အလွန်အေးမြသာယာသော လေညင်းတစ်စင်း တိုက်ခတ်လာ၍၊ ကෘတမာလာမြစ်ကမ်းပါးမှ လဗင်္ဂပန်း၏ မွှေးရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာသည်။

Verse 78

एवंविधे वने वृत्ते रंभानामाप्सरोवरा । सखीभिः संवृता तत्र जगाम सुमदांतिकम्

ထိုတောအတွင်း၌ ထိုသို့ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ အပ္စရာတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ရမ္ဘာသည် မိတ်သဟာယများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ထိုနေရာသို့ သုမဒါထံ သွားရောက်하였다။

Verse 79

तत्रारभत गानं सा किन्नरस्वरशोभना । मृदंगपणवानेकवाद्यभेदविशारदा

ထိုနေရာ၌ သူမသည် ကိန္နရတို့၏ သံစဉ်ကဲ့သို့ လှပသောအသံဖြင့် သီချင်းကို စတင်သီဆိုကာ၊ မৃদင်္ဂ၊ ပဏဝ စသည့် တူရိယာအမျိုးမျိုး၏ ခွဲခြားသဘောတရားများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိရှိသူဖြစ်하였다။

Verse 80

तद्गानमाकर्ण्य नराधिपोऽसौ । वसंतमालोक्य मनोहरं च । तथान्यपुष्टारटितं मनोरमं । चकार चक्षुः परिवर्तनं बुधः

ထိုသီချင်းသံကို ကြားသော် ထိုမင်းသည် လှပသော နွေဦးရာသီနှင့် အာဟာရပြည့်ဝသော သတ္တဝါတို့၏ ချိုမြိန်ရမဏီသော အသံများကို မြင်ကြားပြီး၊ ပညာဖြင့် မျက်စိကို အခြားဘက်သို့ လှည့်ကာ အမြင်ကို ထိန်းသိမ်း하였다။

Verse 81

तं प्रबुद्धं नृपं वीक्ष्य कामः पुष्पायुधस्त्वरन् । चकार सत्वरं सज्यं धनुस्तत्पृष्ठतोऽनघ

ထိုနိုးကြားပြီးသော မင်းကိုမြင်သော် ပန်းကိုလက်နက်ပြုသော ကာမဒေဝသည် အလျင်အမြန်ပြေးလာ၍၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ မင်း၏နောက်ဘက်မှ ချက်ချင်း မြားတံကိုတင်ကာ လေးကိုတင်းတိပ်စေ하였다။

Verse 82

एकाप्सरास्तत्र नृपस्य पादयोः । संवाहनं नर्तितनेत्रपल्लवा । चकार चान्या तु कटाक्षमोक्षणं । चकार काचिद्भृशमंगचेष्टितम्

အဲဒီမှာ အပ္စရာတစ်ပါးက မင်း၏ခြေဖဝါးကို နှိပ်နယ်ပေး၍ မျက်လုံးများသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကခုန်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အခြားတစ်ပါးက မျက်စောင်းထိုး၍ ကြည့်ကာ၊ တစ်ပါးကတော့ ကိုယ်အင်္ဂါလှုပ်ရှားမှုများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနုပညာဆန်စွာ ပြသ하였다။

Verse 83

अप्सरोभिस्तथाकीर्णः कामविह्वलमानसः । चिंतयामास मतिमाञ्जितेंद्रियशिरोमणिः

အပ္စရာများက လေးဘက်လုံးမှ ဝိုင်းရံထားသဖြင့် ကာမဆန္ဒကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ထိုပညာရှိ—အင်္ဒြိယကို အနိုင်ယူသူတို့အနက် ရတနာမကွယ်—သည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် စတင်하였다။

Verse 84

एता मे तपसो विघ्नकारिण्योऽप्सरसां वराः । शक्रेण प्रेषिताः सर्वाः करिष्यंति यथातथम्

ဤအပ္စရာအထူးမြတ်တို့သည် ငါ၏တပသ (တပဿ) ကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူများပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးကို သက္ကရာ (အိန္ဒြ) က စေလွှတ်ထားပြီး၊ မည်သို့မည်ပုံဖြစ်စေ ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 85

इति संचिंत्य सुतपास्ता उवाच वरांगनाः । का यूयं कुत्र संस्थाः किं भवतीनां चिकीर्षितम्

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် စုတပာစတာသည် ထိုအလှတရားမြတ်သော မိန်းမတို့အား မေးလေသည်—“သင်တို့သည် မည်သူနည်း။ မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်ကြသနည်း။ ထို့ပြင် သင်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း?”

Verse 86

अत्यद्भुतं जातमहो यद्भवत्योऽक्षिगोचराः । यास्तपोभिः सुदुष्प्राप्यास्ता मे तपस आगताः

အဟော၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ—မျက်စိမြင်ကွင်းမရောက်နိုင်သော မိန်းမမြတ်တို့၊ တပဿာဖြင့်ပင် အလွန်ခက်ခဲစွာသာ ရနိုင်သူတို့သည် ငါ၏တပဿာ၏ အကျိုးကြောင့် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာကြပြီ။