Adhyaya 5

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व महाप्राज्ञ पुत्रहीनो जनो भवेत् । कर्मणा केन वै सूत पुत्रो भवति केन च

ရှောနကက ပြောသည်။ “အို ဉာဏ်ကြီးသော သုတ၊ ပြောပြပါ—မည်သည့်ကံကြောင့် လူသည် သားမရှိသူ ဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့်ကံကြောင့် သားကို ရရှိသနည်း”

Verse 2

सूत उवाच । एतत्पृष्टः पुरा ब्रह्मा नारदेन महात्मना । स यदाह तदा तं च शृणुष्व मुनिपुंगव

သုတက ပြောသည်။ ယခင်က မဟာသတ္တိရှိသော နာရဒက ဤမေးခွန်းကို ဗြဟ္မာထံ မေးမြန်းခဲ့၏။ အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုအခါ သူပြောခဲ့သမျှကို နားထောင်လော့။

Verse 3

नारद उवाच । पितामह महाप्राज्ञ सर्वतत्त्वार्थपारग । अपुत्रो वै भवेन्मर्त्यः कर्मणा केन पद्मज

နာရဒက ပြော၏။ “အို ပိတామဟ၊ အို မဟာပညာရှိ၊ တတ္တဝအဓိပ္ပါယ် အားလုံးကို သိမြင်သူ၊ အို ပဒ္မဇ ဘြဟ္မာ၊ မည်သည့် ကర్మကြောင့် လူသားသည် သားမရှိသူ ဖြစ်လာသနည်း?”

Verse 4

वंध्या स्त्री वा भवेत्केन वृजिनेन ममाग्रतः । कथय शृण्वतो वै मे सर्वप्राणिहिते रत

ကျွန်ုပ်ရှေ့တင် မည်သည့် အပြစ်ကြောင့် မိန်းမသည် မျိုးမပွားနိုင်သူ ဖြစ်လာသနည်း? သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို စိတ်ဝင်စားသူ၊ ကျွန်ုပ် နားထောင်နေသည်—ပြောပြပါ။

Verse 5

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे ब्रह्मनारदसंवादे कर्मविपाककथनं । नाम पंचमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မ မဟာပုရာဏ၌၊ ဘြဟ္မခဏ္ဍ၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ “ကర్మဝိပါက (ကံ၏အကျိုးပေါက်ရောက်မှု) အကြောင်းဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ပဉ္စမ အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 6

ब्रह्मोवाच । कथयामि समासेन सावधानेन तच्छ्रणु । वृत्तांतं पृच्छसि त्वं वै शृण्वतां विस्मयप्रदम्

ဘြဟ္မာက မိန့်၏။ “အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်—သတိထား၍ နားထောင်။ သင်မေးသော အကြောင်းအရာသည် နားထောင်သူအားလုံးအတွက် အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်စေသည်။”

Verse 7

पूर्वजन्मनि यो मर्त्यो वर्तनं ब्राह्मणस्य च । हरेद्वा हारयेदत्र पुत्रहीनो भवेत्किल

ယခင်ဘဝ၌ ဘြာဟ္မဏ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ခိုးယူသော်လည်းကောင်း၊ ခိုးယူစေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုသူသည် ဤဘဝ၌ သားမရှိသူ ဖြစ်လာသည်ဟု မုချ ဆိုရ၏။

Verse 8

इह जन्मनि यो मर्त्यः पुराणश्रवणं हि च । ससस्या भूमेर्दानं च कुर्याद्वै श्रद्धयान्वितः

ဤဘဝ၌ ပုရာဏာကို နာယူကြားနာ၍ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် စိုက်ပျိုးသီးနှံပါသော မြေယာကို ဒါနပြုသူ မနုဿသည် မဟာကုသိုလ် ရရှိ၏။

Verse 9

धेनुं बहुगुणां हैमीं बहुदुग्धां सदक्षिणाम् । सुवर्णप्रतिमां चैव तस्य पुत्रो भवेद्ध्रुवम्

အကယ်၍ အရည်အသွေးကောင်းများစွာရှိ၍ နို့များစွာပေးသော ရွှေနွားကို သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ဒါနပြုကာ ရွှေရုပ်တုတစ်ဆူကိုလည်း ပူဇော်ဒါနပြုလျှင် ထိုသူ၌ သားတော် မလွဲမသွေ မွေးဖွားမည်။

Verse 10

पूर्वजन्मनि या नारी परबालकघातनम् । करोति कपटेनैव बालहीना भवेद्ध्रुवम्

ယခင်ဘဝ၌ လှည့်ဖြားကာ အခြားသူ၏ ကလေးကို သတ်ဖြတ်စေသူ မိန်းမသည် မလွဲမသွေ သားသမီးမရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 11

सौवर्णप्रतिमादानं या नारी श्रद्धयान्विता । कुर्यात्पानं ब्राह्मणस्य भक्त्या वै चरणोदकम्

သဒ္ဓာဖြင့် ရွှေရုပ်တုကို ဒါနပြုသော မိန်းမသည်လည်း ဘက္တိဖြင့် ဘြာဟ္မဏ၏ ခြေဖဝါးဆေးရေ (ချရဏောဒက) ကို သောက်သုံးရမည်။

Verse 12

पुराणश्रवणं चैव दद्याद्वै बहुदक्षिणाम् । बह्वपत्या जीववत्सा भवेन्नास्त्यत्र संशयः

ထို့ပြင် ပုရာဏာ ပဋိပက္ခ/ရွတ်ဖတ်ခြင်းကို အထောက်အပံ့ပြု၍ ဒက္ခိဏာကို များစွာ လှူဒါန်းရမည်။ ထိုသူမသည် သားသမီးများစွာနှင့် အသက်ရှင်သော သားသမီးရရှိမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 13

जले निमग्नं बालं यो दृष्ट्वा या न समुद्धरेत् । इह जन्मन्यपुत्रो वै साऽपुत्री च भवेद्ध्रुवम्

ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ကလေးကို မြင်လျက် မကယ်တင်သူသည် ဤဘဝ၌ အမှန်တကယ် သားမရှိသူ ဖြစ်မည်၊ ထိုမိန်းမလည်း သားသမီးမရှိသူ ဖြစ်မည်ဟု မလွဲမသွေ ဆို၏။

Verse 14

वृषभं चैव कूष्मांडं ससुवर्णं सवस्त्रकम् । दद्याद्दानं ब्राह्मणस्य कुर्याद्बालव्रतं शुभम्

ဗြာဟ္မဏအား နွားထီးနှင့် ကုဿမာဏ္ဍ (ဖရုံ) ကို ရွှေနှင့် အဝတ်အစားတို့နှင့်အတူ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ကလေးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့၍ ထိန်းသိမ်းမှုရှိသော မင်္ဂလာ “ဗာလ-ဝရတ” ကို ဆောင်ယူရမည်။

Verse 15

गौरीं कन्यां तथा कुर्यात्पुराणश्रवणं हि यः । पुत्रो वै जायते तस्य सर्वपातकनाशनम्

ကညာကို ဂေါရီသမားတော်ကဲ့သို့ ပြုစီမံ၍ ပုရာဏာ နားထောင်ခြင်း (Purāṇa-śravaṇa) ကို စီစဉ်ပေးသူအတွက် အမှန်တကယ် သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာပြီး၊ ထိုသားသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 16

पूर्वजन्मनि यो मर्त्यो निराशं चातिथिं द्विज । कुर्यात्क्रोधेन दंडं च पुत्रहीनो भवेद्ध्रुवम्

အို ဗြာဟ္မဏ! ယခင်ဘဝ၌ ဧည့်သည်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်လွှတ်၍၊ ဒေါသကြောင့် ဒဏ်ခတ်သူသည် မလွဲမသွေ သားမရှိသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 17

ब्राह्मणं चातिथिं चैव कुर्याद्भक्त्या प्रपूजनम् । अन्नदानं जलं चैव तथा देवालयं शुभम्

ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏနှင့် ဧည့်သည်ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း လေးစားပူဇော်ရမည်။ အစာနှင့် ရေကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတား၏ မင်္ဂလာတော် “ဒေဝာလယ” (ဘုရားကျောင်း) ကို တည်ထောင် သို့မဟုတ် ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရမည်။

Verse 18

पूर्वजन्मनि या नारी भ्रूणहत्यां च यो नरः । कुर्यात्सा मृतवत्सा च मृतवत्सो भवेद्ध्रुवम्

ယခင်ဘဝ၌ သန္ဓေသားကို သတ်ဖြတ်သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သည့် မိန်းမနှင့် ထိုအပြစ်ကို ကျူးလွန်သော ယောက်ျားတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အစဉ်အလာအတိုင်း ကလေးသေမည့်သူ၊ ကလေးသေမည့်သူ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 19

या नारी स्वामिसहिता कुर्याच्च हरिवासरम् । सुपुत्रा भर्तृसुभगा भवेत्सा प्रतिजन्मनि

မိမိခင်ပွန်းနှင့်အတူ ဟရီ (ဗိဿဏု) ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို ဥပဝါသ/ဝတ်ပြုထိန်းသိမ်းသော မိန်းမသည် ဘဝတိုင်း၌ သားကောင်းများရပြီး ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကံကောင်းချမ်းသာသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 20

यो नरो गोधनं कुर्याच्छूद्रः कुर्याद्विमोहितः । ब्राह्मणीहरणं वापि कर्मणा स नपुंसकः

ဂိုဓန (နွားဖြင့်ဖြစ်သော ဥစ္စာ) ကို ခိုးယူသော ယောက်ျား၊ သို့မဟုတ် မောဟဖြင့် ပြုလုပ်သော ရှုဒ္ဒရ၊ သို့မဟုတ် မိမိအပြုအမူဖြင့် ဘြာဟ္မဏမိန်းမကို ဖမ်းဆီးခေါ်ယူသူသည် ထိုကမ္မကြောင့် အရှက်ကွဲ၍ နပုংসကကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 21

इदं तु वृजिनं कृत्वा पश्चात्पुण्यं करोति यः । इह पुण्यप्रभावेण दुहिता जायते द्विज

သို့ရာတွင် ဤအပြစ်ကို ကျူးလွန်ပြီးနောက် ပုဏ္ဏကမ္မ (ကောင်းမှု) ကို ပြုလုပ်သူသည်၊ ဟေ ဒွိဇ၊ ထိုပုဏ္ဏ၏ အာနုභာဝကြောင့် ဤဘဝ၌ပင် သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာသည်။

Verse 22

आसीत्त्रेतायुगे राजा श्रीधरो नामतो द्विज । अपुत्रो धनवांस्तस्य जाया हेमप्रभावती

တရေတာယုဂ၌၊ ဟေ ဒွိဇ၊ သရီဓရ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ဥစ္စာကြွယ်ဝသော်လည်း သားမရှိသူဖြစ်၍၊ မိဖုရား၏ အမည်မှာ ဟေမပရဘာဝတီ ဖြစ်သည်။

Verse 23

व्यासं सकलशास्त्रज्ञं सर्वलोकहितैषिणम् । आगतं चैव पप्रच्छ चापुत्रोऽहं कथं द्विज

သမ္မာကျမ်းများအားလုံးကို သိမြင်တတ်သော၊ သတ္တဝါလောကအပေါင်း၏ အကျိုးကို မေတ္တာဖြင့်လိုလားသော ဗျာသမုနိ ရောက်လာသော် မင်းကြီးက မေးလေ၏— “အို ဗြာဟ္မဏ၊ အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သားမရှိသူ ဖြစ်နေသနည်း?”

Verse 24

उवाच नृपतेः श्रुत्वा वचनं विनयान्वितम् । राज्ञा दत्ते च पीठे च निर्मिते कनकादिभिः

မင်းကြီး၏ ယဉ်ကျေးနိမ့်ချသော စကားကို ကြားပြီးနောက် သူက မိန့်တော်မူလေ၏—မင်းကြီးက ရွှေစသည့် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အာသနကို ပူဇော်ထားစဉ်ပင်။

Verse 25

राजाराज्ञी तस्य पादौ धौतं कृत्वा च हर्षितौ । पीत्वा पादोदकं द्वौ च सर्वपातकनाशनम्

မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် သူ၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောကာ၊ နှစ်ဦးစလုံး ပာဒိုဒက (ခြေတော်ဆေးရေ/ချရဏာမృత) ကို သောက်သုံးကြ၏—အပြစ်အကုန်ကို ဖျက်ဆီးပေးသောအရာတည်း။

Verse 26

व्यास उवाच । राजन्शृणुष्व यत्पृष्टमपुत्रो येन कर्मणा । तवेयं राज्ञी चापुत्री चैकपत्नीव्रतस्तथा

ဗျာသမုနိ မိန့်တော်မူသည်— “အို မင်းကြီး၊ သင်မေးမြန်းသည့်အရာကို နားထောင်လော့—မည်သို့သော ကမ္မလမ်းစဉ်ဖြင့် သားမရှိသူသည် သားရနိုင်သနည်း။ သင်၏ မိဖုရားလည်း သားမရှိသူဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်တည်းသော ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်သော ဧကပတီဝရတ၌ တည်ကြည်သူဖြစ်၏။”

Verse 27

पूर्वजन्मनि चंद्रस्त्वं नाम्ना वरतनु स्मृतः । भार्या तवापि शुभ्रांगी नाम्ना वै शंकरी स्मृता

အရင်ဘဝ၌၊ အို ချန္ဒရ၊ သင်သည် “ဝရတနု” ဟူသော အမည်ဖြင့် လူသိများခဲ့၏။ သင်၏ ဇနီးသည်လည်း ကိုယ်အင်္ဂါလှပသူဖြစ်၍ “ရှင်ကရီ” ဟူသော အမည်ဖြင့် အမှတ်ရကြ၏။

Verse 28

एकदा पथियातौ च नीचपुत्रं जलेपि च । मग्नं दृष्ट्वा हेलया च गतौ स पंचतां गतः

တစ်ခါတုန်းက ခရီးသွားနေစဉ် လူမျိုးနိမ့်သူ၏ သားက ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်ကို သူတို့နှစ်ဦးမြင်သော်လည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားကာ ဆက်လက်သွားကြသည်။ ထိုကြောင့် သူသည် သေဆုံးသွား၏။

Verse 29

बहुपुण्यप्रभावेण राज्ञीराजा गतौ युवाम् । तेन कर्मविपाकेन युवायोर्न भवेत्सुतः

ပုဏ္ဏာအကျိုးသက်ရောက်မှုကြီးမားသဖြင့် မိဖုရားနှင့် မင်းကြီးတို့သည် နှစ်ဦးစလုံး သတ်မှတ်ထားသော ထွက်ခွာရာလမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ သို့သော် ထိုကမ္မ၏ အကျိုးဖြစ်ပေါ်မှုကြောင့် သင်တို့နှစ်ဦးတွင် သားမပေါ်လာနိုင်။

Verse 30

राजोवाच । इदानीं केन पुण्येन सुतो वै जायते प्रभो । अपुत्रस्य मनुष्याणां जीवनं हि निरर्थकम्

မင်းကြီးက မေးလေ၏— “အို ပရဘု! ယခု ဘယ်ပုဏ္ဏကောင်းမှုကြောင့် သားတော်သည် အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာသနည်း။ သားမရှိသော လူတို့၏ ဘဝသည် တကယ်ပင် အဓိပ္ပါယ်မဲ့ပါသည်။”

Verse 31

व्यास उवाच । सवस्त्रं चैव कूष्मांडं वृषभं ससुवर्णकम् । देहि दानं ब्राह्मणस्य कुरु बालव्रतं तथा

ဗျာသမုနိက ဆို၏— “အဝတ်နှင့်တကွ ကုဿမာဏ္ဍ (ဖရုံသီး) ကိုလည်းကောင်း၊ ရွှေနှင့်တကွ နွားထီးကိုလည်းကောင်း ဘြာဟ္မဏအား ဒါနပေးလော့။ ထို့အပြင် ဘာလဝရတကိုလည်း အနုဋ္ဌာန်ပြုလော့။”

Verse 32

गौरीं कन्यां तथा देहि पुराणश्रवणं कुरु । पुत्रो वै जायते तत्र सर्वपातकनाशनम्

ဂေါရီကဲ့သို့ သန့်ရှင်းလှပသော ကညာကို ကညာဒါနဖြင့် လက်ထပ်ပေးလော့၊ ထို့ပြင် ပုရာဏကို နာယူလော့။ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် သားတော်သည် အမှန်တကယ် မွေးဖွားလာ၍ အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးပေးမည်။

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा ततो राजा व्यासोक्तं दानमुत्तमम् । पुराणश्रवणं चैव चकार गतकिल्बिषः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ဤသို့ကြားပြီးနောက် မင်းသည် ဗျာသမဟာရ္ရှိ သင်ကြားသော အမြတ်ဆုံး ဒါနကို ပြုလုပ်ကာ ပုရာဏာများကိုလည်း श्रद्धာဖြင့် နာယူ하였다။ ထို့ကြောင့် အပြစ်အညစ်များ ပျောက်ကင်းသွား၏။

Verse 34

ततः पुत्रो वर्षमध्ये बभूव सर्वपूजितः । अभूद्राजा सार्वभौमः सुंदरः कुलनायकः

ထို့နောက် ထိုနှစ်၏ အလယ်ပိုင်းတွင် သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ လူအပေါင်းတို့က ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထိုသားတော်သည် ရုပ်ရည်လှပ၍ စကြဝတီမင်း ဖြစ်ကာ မိမိမျိုးရိုး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 35

सूत उवाच । य इदं शृणुयाद्भक्त्या करोति दानमुत्तमम् । अपुत्रो लभते पुत्रं संक्षेपात्कथितं मया

စူတာမဟာရ္ရှိ မိန့်သည်– ဤအကြောင်းကို श्रद्धာဖြင့် နာယူသူသည် အမြတ်ဆုံး ဒါနကို ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးရ၏။ သားမရှိသူသည် သားရရှိမည်—ဤသို့ ကျွန်ုပ် အကျဉ်းချုပ် ပြောခဲ့၏။

Verse 36

भक्त्या श्रुत्वा तु या नारी कुर्याद्ब्राह्मणपूजनम् । सुपुत्रा सा भवेन्नित्यं शास्त्रोक्तविधिना द्विज

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) ရေ— ဤအကြောင်းကို श्रद्धာဖြင့် နာယူပြီးနောက် သာස්တရ၌ ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဗြာဟ္မဏများကို ပူဇော်သူ မိန်းမသည် အမြဲတမ်း သားကောင်းများဖြင့် ကောင်းချီးခံရမည်။

Verse 37

सुवर्णं रजतं वस्त्रं पुष्पमाल्यं च चंदनम् । यो दद्यात्पुस्तके भक्त्या सर्वपापप्रणाशनम्

မည်သူမဆို श्रद्धာဖြင့် သာသနာတော်စာအုပ် (ပုಸ್ತಕ) သို့ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဝတ်အထည်၊ ပန်းမော်လီနှင့် စန္ဒကူးကို လှူဒါန်းပူဇော်ပါက ထိုကောင်းမှုသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသော အကြောင်းဖြစ်၏။

Verse 38

पूर्वजन्मनि यो मूढो ब्रह्मबालकघातकः । तस्य क्रूरो भवेत्पुत्रः सप्तजन्मांतरैर्द्विजः

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ယခင်ဘဝ၌ မောဟကြောင့် ဗြာဟ္မဏကလေးကို သတ်ခဲ့သူသည် ဘဝခုနစ်ခုကြားကာလ ကျော်လွန်ပြီးနောက် ရက်စက်သော သားကို ရရှိလိမ့်မည်၊ အို ဒွိဇ။