
Indra’s Purification and the Limits of Pilgrimage: Four Sinners Seek Release
ဤအধ্যာယတွင် ကုဉ္ဇလာက အိန္ဒြ၏ကျဆုံးမှုကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မဟတ္ယာ၏အပြစ်အလေးနှင့် မချဉ်းကပ်သင့်သည့် အဟလျာကို ချဉ်းကပ်မိသော လွန်ကျူးမှုကြောင့် အိန္ဒြသည် စွန့်ပစ်ခံရပြီး အပြစ်ဆေးကြောရန် တပဿာပြုသည်။ နတ်များ၊ ရှင်ရသီများနှင့် အလယ်တန်းသတ္တဝါများက အဘိသေက (abhiṣeka) ပြုလုပ်ကာ ဝါရာဏသီ၊ ပရယာဂ၊ ပုရှ္ကရ နှင့် အရ္ဃ/ချာရ္ဃ-တီရ္ထ စသည့် မဟာတီရ္ထများသို့ ခေါ်ဆောင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အိန္ဒြသည် သန့်စင်ကာ ကောင်းချီးများ ပေးသဖြင့် ထိုတီရ္ထများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ မြင့်တက်ပြီး မာလဝဒေသသည် ကုသိုလ်နှင့် စည်းစိမ်ဖြင့် သန့်ရှင်းသန့်မြတ်လာသည်။ ထို့နောက် သင်ခန်းစာပုံပြင်တစ်ပုဒ်သို့ ပြောင်းလဲသည်။ အပြစ်ကြီးလေးမျိုး—ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ ဂုရုသတ်သူ၊ မတရားဆက်ဆံမှုကျူးလွန်သူ၊ နှင့် အရက်သောက်သူ/နွားသတ်သူ—တို့သည် တီရ္ထများစွာသို့ လှည့်လည်သော်လည်း လွတ်မြောက်မှု မရကြောင်းက တရားမှန်ကန်သော ပရာယရှ္စိတ္တ မရှိလျှင် တီရ္ထယာထရာ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ပြသသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အပြစ်ဆေးကြောမှုကို ရှာဖွေရန် ကာလဉ္ဇရ တောင်သို့ ထွက်ခွာကြသည်။
Verse 1
कुंजलौवाच । ब्रह्महत्याभिभूतस्तु सहस्राक्षो यदा पुरा । गौतमस्य प्रियासंगादगम्यागमनं महत्
ကుంజလာက ပြောသည်– ရှေးကာလ၌ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော သဟသ္ရာක්ෂ (အင်ဒြာ) သည် ဘြာဟ္မဏသတ်မှု (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) အပြစ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံနေရစဉ်၊ ဂౌတမ၏ ချစ်သူ (အဟလျာ) နှင့် ဆက်ဆံမိသဖြင့် မချဉ်းကပ်သင့်သောအရာကို ချဉ်းကပ်သည့် မဟာလွန်ကျူးမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။
Verse 2
संजातं पातकं तस्य त्यक्तो देवैश्च ब्राह्मणैः । सहस्राक्षस्तपस्तेपे निरालंबो निराश्रयः
သူ့အပေါ်၌ အပြစ်ပေါ်ပေါက်လာ၍ ဒေဝတို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကပါ သူ့ကို စွန့်ပစ်ကြသည်။ ထို့နောက် သဟသ္ရာක්ෂ (အင်ဒြာ) သည် အထောက်အပံ့မရှိ၊ ခိုလှုံရာမရှိဘဲ တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) ကို ဆောင်ရွက်하였다။
Verse 3
तपोंते देवताः सर्वा ऋषयो यक्षकिन्नराः । देवराजस्य पूजार्थमभिषेकं प्रचक्रिरे
ထိုတပဿာအလွန်သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ နတ်တော်အပေါင်းတို့နှင့် ရှိသီများ၊ ယက္ခများ၊ ကိန္နရများတို့သည် နတ်မင်းကို ပူဇော်ရန် အဘိသေက (သန့်စင်အလိမ်းအကျွတ်) ကို ပြုလုပ်ကြ၏။
Verse 4
देशं मालवकं नीत्वा देवराजं सुतोत्तम । चक्रे स्नानं महाभाग कुंभैरुदकपूरितैः
အို သားတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဒေဝရာဇကို မာလဝဒေသသို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး ထိုမဟာဘုန်းရှိသူသည် ရေပြည့်ကုံဘများဖြင့် မဟာရေချိုးပွဲကို ကျင်းပ하였다။
Verse 5
स्नापितुं प्रथमं नीतो वाराणस्यां स्वयं ततः । प्रयागे तु सहस्राक्ष अर्घतीर्थे ततः पुनः
ပထမဦးစွာ သူသည် ကိုယ်တိုင် ဝါရာဏသီသို့ ရေချိုးရန် ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။ ထို့နောက် အို မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ (သဟသ္ရာက္ခ) ရေ၊ ပရယာဂသို့၊ ထို့နောက် ထပ်မံ၍ အဃ္ဃတီရ္ထသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။
Verse 6
पुष्करेण महात्मासौ स्नापितः स्वयमेव हि । ब्रह्मादिभिः सुरैः सर्वैर्मुनिवृंदैर्द्विजोत्तम
အို ဒွိဇအမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုမဟာတ္မာကို ပုရှ္ကရက ကိုယ်တိုင်ပင် အမှန်တကယ် ရေချိုးပေးခဲ့သည်—ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်တော်အပေါင်းတို့၊ မုနိအစုအဝေးတို့၏ ရှေ့မှောက်၌။
Verse 7
नागैर्वृक्षैर्नागसर्पैर्गंधर्वैस्तु सकिन्नरैः । स्नापितो देवराजस्तु वेदमंत्रैः सुसंस्कृतः
ထို့နောက် နတ်မင်းကို နာဂများ၊ သန့်ရှင်းသော သစ်ပင်များ၊ နာဂမြွေများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် ကိန္နရများက ဝေဒမန်တရများဖြင့် ကောင်းစွာ သန့်စင်အောင် ပြု၍ အခမ်းအနားတော်အတိုင်း ရေချိုးပေးကြ၏။
Verse 8
मुनिभिः सर्वपापघ्नैस्तस्मिन्काले द्विजोत्तम । शुद्धे तस्मिन्महाभागे सहस्राक्षे महात्मनि
အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ထိုကာလ၌ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော မုနိတို့ကြောင့်—မဟာဘဂ၊ မဟာအတ္မာ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ (အိန္ဒြ) သန့်စင်သွားသောအခါ—ဤအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
Verse 9
ब्रह्महत्या गता तस्य अगम्यागमनं तथा । ब्रह्महत्या ततो नष्टा अगम्यागमनेन च
သူ့အပေါ်တွင် ဘြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ကျရောက်လာပြီး၊ တားမြစ်ထားသော မိန်းမထံ သွားရောက်ခြင်း (အဂမ္ယာဂမန) အပြစ်လည်း ရောက်လာ하였다။ ထို့နောက် ထိုအဂမ္ယာဂမန အပြုအမူကြောင့်ပင် ဘြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်သည် ပျောက်ကင်းသွား하였다။
Verse 10
पापेन तेन घोरेण सार्द्धमिंद्रस्य भूतले । सुप्रसन्नः सहस्राक्षस्तीर्थेभ्यो हि वरं ददौ
ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြောင့်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိန္ဒြနှင့်အတူ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ (အိန္ဒြ) သည် အလွန်ပင် ကြည်နူးနှစ်သက်၍ တီရ္ထများအား အမှန်တကယ် ကောင်းချီးပေးတော်မူ하였다။
Verse 11
भवंतस्तीर्थराजानो भविष्यथ न संशयः । मत्प्रसादात्पवित्राश्च यस्मादहं विमोक्षितः
သင်တို့သည် တီရ္ထတို့အနက် “တီရ္ထရာဇာ” ဖြစ်လာမည်မှာ မသံသယရှိ။ ငါ၏ ပရသာဒ (ကရုဏာ) ကြောင့် သင်တို့သည် သန့်ရှင်းကြမည်၊ အကြောင်းမူ သင်တို့ကြောင့်ပင် ငါသည် လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။
Verse 12
सुघोरात्किल्बिषादत्र युष्माभिर्विमलैरहम् । एवं तेभ्यो वरं दत्वा मालवाय वरं ददौ
“ဤနေရာ၌ အို သန့်ရှင်းသူတို့၊ သင်တို့ကြောင့် ငါသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်” ဟုဆို၏။ ထို့သို့ သူတို့အား ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် မာလဝအားလည်း ကောင်းချီးတော် ပေး하였다။
Verse 13
यस्मात्त्वया मलं मेऽद्य विधृतं श्रमदायकम् । तस्मात्त्वमन्नपानैश्च धनधान्यैरलंकृतः
ယနေ့ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အညစ်အကြေး—ပင်ပန်းစေသော ဝန်ထုပ်—ကို သယ်ဆောင်၍ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် အစားအစာနှင့် သောက်ရေ ပေါများစွာ ရရှိကာ၊ ငွေကြေးနှင့် သီးနှံဓာနဖြင့် တင့်တယ်လှပပါစေ။
Verse 14
भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादान्न संशयः । सुदुःकालैर्विना त्वं तु भविष्यसि सुपुण्यवान्
သင်သည် မလွဲမသွေ အောင်မြင်ချမ်းသာမည်—သံသယမရှိ။ ကျွန်ုပ်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မသေချာမှုမရှိ။ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒုက္ခကာလများကို မဖြတ်သန်းဘဲ သင်သည် မဟာပုဏ္ဏဝန် ဖြစ်လာမည်။
Verse 15
एवं तस्मै वरं दत्वा देवराजः पुरंदरः । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि देशो मालवकस्तथा
ဤသို့ သူ့အား ဝရပေးပြီးနောက်၊ ဒေဝရာဇ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) သည် ကြေညာတော်မူသည်မှာ—သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ အားလုံး၊ တီရ္ထတော် အကုန်လုံးနှင့် မာလဝ ဒေသပါ ပုဏ္ဏနှင့် သန့်ရှင်းမှုဖြင့် ပြည့်စုံမည်ဟု ဖြစ်သည်။
Verse 16
आखंडलेन सार्द्धं ते स्वस्थानं प्रतिजग्मिरे । सूत उवाच । तदाप्रभृति चत्वारः प्रयागः पुष्करस्तथा
အာခဏ္ဍလ (အိန္ဒြာ) နှင့်အတူ သူတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့ ပြန်သွားကြသည်။ စူတက ဆိုသည်—ထိုအချိန်မှစ၍ သန့်ရှင်းသော နေရာလေးခုရှိသည်၊ ပရယာဂ နှင့် ထို့အတူ ပုရှ္ကရ...
Verse 17
वाराणसी चार्घतीर्थं प्राप्ता राजत्वमुत्तमम्
ဝါရာဏသီသည် “ချာဃ-တီရ္ထ” ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် ကူးဆိပ်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက် အမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင်မှု (ရာဇသိက္ခာ) ကို ရရှိ하였다။
Verse 18
कुंजल उवाच । अस्ति पंचालदेशेषु विदुरो नाम क्षत्रियः । तेन मोहप्रसंगेन ब्राह्मणो निहतः पुराः
ကుంజလက ပြောသည်။ ပဉ္စာလ နိုင်ငံတွင် ဝိဒုရ အမည်ရှိ က္ෂတ္တရိယ တစ်ဦးရှိ၏။ မောဟကြောင့် ရှေးကာလ၌ သူက ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးကို သတ်ခဲ့သည်။
Verse 19
शिखासूत्रविहीनस्तु तिलकेन विवर्जितः । भिक्षार्थमटतेसोऽपि ब्रह्मघ्नोहं समागतः
သူသည် ရှိခါနှင့် ယဇ్ఞောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) မရှိ၊ တီလကလည်း မတင်။ အလှူတောင်း၍ လှည့်လည်နေသော်လည်း အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏ-သတ်သူ ဖြစ်သည်ဟု ငါလာ၍ ကြေညာသည်။
Verse 20
ब्रह्मघ्नाय सुरापाय भिक्षा चान्नं प्रदीयताम् । गृहेष्वेवं समस्तेषु भ्रमते याचते पुरा
“ဗြာဟ္မဏ-သတ်သူနှင့် အရက်သောက်သူတို့ကိုပါ အလှူနှင့် အစာပေးကြပါစေ။” ဟူ၍ ရှေးကာလ၌ သူသည် အိမ်တိုင်းသို့ လှည့်လည်ကာ တောင်းခံခဲ့သည်။
Verse 21
एवं सर्वेषु तीर्थेषु अटित्वैव समागतः । ब्रह्महत्या न तस्यापि प्रयाति द्विजसत्तम
ဤသို့ တီရ္ထအားလုံးသို့ လှည့်လည်ပြီး ပြန်လာသော်လည်း၊ အို ဒွိဇအမြတ်၊ သူထံမှ ဗြဟ္မဟတ္ယာ အပြစ်သည် မပျောက်မကွယ်သေး။
Verse 22
वृक्षच्छायां समाश्रित्यदह्यमानेन चेतसा । संस्थितो विदुरः पापो दुःखशोकसमन्वितः
သစ်ပင်အရိပ်ကို အားကိုးကာ၊ အတွင်းစိတ် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်နေ၍၊ အပြစ်ရှိသော ဝိဒုရသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေခဲ့သည်—ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်။
Verse 23
चंद्रशर्मा ततो विप्रो महामोहेन पीडितः । न्यवसन्मागधे देशे गुरुघातकरश्च सः
ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ် ခန္ဒြရှර්မာသည် မဟာမောဟကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ မဂဓဒေသ၌ သွားနေထိုင်ကာ မိမိ၏ ဆရာဂုရုကို သတ်သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်သူ ဖြစ်လာ하였다။
Verse 24
स्वजनैर्बंधुवर्गैश्च परित्यक्तो दुरात्मवान् । स हि तत्र समायातो यत्रासौ विदुरः स्थितः
မိမိ၏ မျိုးရင်းဆွေမျိုးတို့က စွန့်ပစ်ထားသော စိတ်ဆိုးသူသည် ထိုနေရာသို့ သွားရာ၊ အမှန်တကယ် ဗိဒုရ နေထိုင်နေသည့် အရပ်သို့ပင် ရောက်လာ하였다။
Verse 25
शिखासूत्रविहीनस्तु विप्रलिंगैर्विवर्जितः । तदासौ पृच्छितस्तेन विदुरेण दुरात्मना
ဆံထုံး(သိခါ)နှင့် သန့်ရှင်းကြိုး(ယဇ္ဉောပဝီတ) မရှိဘဲ ဗြာဟ္မဏ်၏ အပြင်လက္ခဏာများမှလည်း ကင်းလွတ်နေသဖြင့် ထိုအခါ စိတ်ဆိုးသော ဗိဒုရက မေးမြန်း하였다။
Verse 26
भवान्को हि समायातोः दुर्भगो दग्धमानसः । विप्रलिंगविहीनस्तु कस्मात्त्वं भ्रमसे महीम्
ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူ သင်သည် မည်သူနည်း—ကံမကောင်းသူ၊ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် စိတ်နှလုံး မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူ? ဗြာဟ္မဏ်၏ လက္ခဏာမရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် လှည့်လည်နေသနည်း။
Verse 27
विदुरेणोक्तमात्रस्तु चंद्रशर्मा द्विजाधमः । आचष्टे सर्वमेवापि यथापूर्वकृतं स्वकम्
ဗိဒုရက ပြောလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ခန္ဒြရှර්မာ—ဒွိဇတို့အနက် အနိမ့်ဆုံး—မိမိက အရင်က ပြုခဲ့သမျှကို အစဉ်အတိုင်း အကုန်လုံး ပြန်လည်ဖော်ပြလေသည်။
Verse 28
पातकं च महाघोरं वसता च गुरोर्गृहे । महामोहगतेनापि क्रोधेनाकुलितेन च
ဆရာ၏အိမ်၌ နေထိုင်သူတစ်ဦးပင် မဟာမောဟဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ ဒေါသကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလျှင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးကို ပြုမိနိုင်သည်။
Verse 29
गुरोर्घातः कृतः पूर्वं तेन दग्धोस्मि सांप्रतम् । चंद्रशर्मा च वृत्तांतमुक्त्वा सर्वमपृच्छत
“အရင်က ငါသည် မိမိဆရာကို သတ်မိခဲ့သည်; ထိုအပြစ်ကြောင့် ယခု ငါသည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဒုက္ခဝေဒနာခံနေရသည်။” ဟူ၍ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြီးနောက် စန္ဒရရှာမန်က လိုအပ်သမျှကို မေးမြန်း하였다။
Verse 30
भवान्को हि सुदुःखात्मा वृक्षच्छायां समाश्रितः । विदुरेण समासेन आत्मपापं निवेदितम्
သင်သည် မည်သူနည်း၊ အလွန်ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်သော စိတ်ဖြင့် သစ်ပင်အရိပ်အောက်၌ ခိုလှုံနေသနည်း။ အကျဉ်းချုပ်၍ မိမိ၏အပြစ်ကို ငါ့အား တင်ပြလော့။
Verse 31
अथ कश्चिद्द्विजः प्राप्तस्तृतीयः श्रमकर्षितः । वेदशर्मेति वै नाम बहुपातकसंचयः
ထို့နောက် တတိယအဖြစ် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦး ရောက်လာ၍ အလုပ်ပင်ပန်းမှုကြောင့် မောပန်းနေ하였다။ သူ၏အမည်မှာ ဝေဒရှာမန် ဖြစ်ပြီး အပြစ်များစွာ စုပုံထားသဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးဖြစ်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
Verse 32
द्वाभ्यामपि सुसंपृष्टः को भवान्दुःखिताकृतिः । कस्माद्भ्रमसि वै पृथ्वीं वद भावं त्वमात्मनः
သူတို့နှစ်ဦးက အနီးကပ်မေးမြန်း၍ ဆိုသည်—“သင်သည် မည်သူနည်း၊ ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်အယောင်ဖြင့် ထင်ရှားနေသူ။ အဘယ်ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသနည်း။ မိမိ၏အတွင်းစိတ် အမှန်တကယ်အခြေအနေကို ပြောပြလော့။”
Verse 33
वेदशर्मा ततः सर्वमात्मचेष्टितमेव च । कथयामास ताभ्यां वै ह्यगम्यागमनं कृतम्
ထို့နောက် ဝေဒရှရ္မာသည် မိမိ၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ထိုနှစ်ဦးအား ပြောကြား၍ မသင့်တော်သူထံ ချဉ်းကပ်သည့် တားမြစ်သော ဆက်ဆံမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ဆို하였다။
Verse 34
धिक्कृतः सर्वलोकैश्च अन्यैः स्वजनबांधवैः । तेन पापेन संलिप्तो भ्रमाम्येवं महीमिमाम्
လူအပေါင်းတို့နှင့် မိမိ၏ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကပါ ရှုတ်ချခံရ၍ ထိုအပြစ်၏အညစ်အကြေးကပ်လျက် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ဤသို့ လှည့်လည်နေ၏။
Verse 35
वंजुलो नाम वैश्योथ सुरापायी समागतः । स गोघ्नश्च विशेषेण तैश्च पृष्टो यथा पुरा
ထို့နောက် ဝံဇုလ အမည်ရှိသော ဝိုင်ရှျယ တစ်ဦး ရောက်လာ၍ မူးယစ်သောက်စားသူ ဖြစ်သည်။ ထူးခြားစွာ နွားသတ်သူလည်း ဖြစ်ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ သူတို့က မေးမြန်း하였다။
Verse 36
तेन आवेदितं सर्वं पातकं यत्पुराकृतम् । तैराकर्णितमन्यैश्च सर्वं तस्यप्रभाषितम्
သူက ယခင်က ပြုခဲ့သော ပာတက အပြစ်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဝန်ခံပြောကြား하였다။ သူတို့နှင့် အခြားသူများလည်း သူပြောသမျှ အားလုံးကို နားထောင်ကြ하였다။
Verse 37
एवं चत्वारःपापिष्ठा एकस्थानं समागताः । कः कस्यापि न संपर्कं भोजनाच्छादनेन च
ဤသို့ အပြစ်အနက်ဆုံးသူ လေးဦးသည် တစ်နေရာတည်းတွင် စုဝေးလာကြ၏။ သို့သော် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မပတ်သက်ကြ—အစာမမျှဝေ၊ အဝတ်အစားလည်း မမျှဝေကြ။
Verse 38
करोति च महाभाग वार्तां चक्रुः परस्परम् । न विशंत्यासने चैके न स्वपंत्येकसंस्तरे
အို မဟာဘဂါ! သူတို့သည် အချင်းချင်း စကားပြောဆိုကြ၏။ အချို့က တစ်ခုတည်းသော အာသနပေါ် မထိုင်ကြ၊ အချို့က တစ်ခုတည်းသော အိပ်ရာပေါ် မအိပ်ကြ။
Verse 39
एवं दुःखसमाविष्टा नानातीर्थेषु वै गताः । तेषां तु पापका घोरा न नश्यंति च नंदन
ဤသို့ ဒုက္ခကြီးစွာ ဝင်ရောက်ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် သူတို့သည် တီရ္ထများစွာသို့ သွားကြ၏။ သို့ရာတွင် အို ချစ်သူရေ၊ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များ မပျောက်ကွယ်ခဲ့။
Verse 40
सामर्थ्यं नास्ति तीर्थानां महापातकनाशने । विदुराद्यास्ततस्ते तु गताः कालंजरं गिरिम्
တီရ္ထတို့တွင် မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အင်အားမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဝိဒုရနှင့် အခြားသူတို့သည် ကာလဉ္ဇရ တောင်သို့ သွားကြ၏။