Adhyaya 29

Verse 1

पृथुरुवाच । हते चैव महापापे एकस्मिन्पापचारिणि । लोकाः सुखेन जीवंति साधवः पुण्यदर्शिनः

ပೃထု မိန့်တော်မူသည်– မဟာပာပီ၊ တစ်ဦးတည်းသော အဓမ္မပြုသူကို သတ်ဖြတ်ပြီးလျှင် လူလောကသည် သက်သာစွာ နေထိုင်ကြပြီး၊ ပုဏ္ဏကို မြင်သိသော သာဓုတို့လည်း တိုးတက်รุ่งလျက်ရှိသည်။

Verse 2

तस्मादेकं प्रहर्तव्यं पापिष्ठं पापचेतनम् । तस्मात्त्वां हि हनिष्यामि सर्वसत्त्वप्रणाशिनीम्

ထို့ကြောင့် ပာပစိတ်ရှိသော အဆိုးဆုံးသူတစ်ဦးကို ထိုးနှက်၍ ဖျက်ဆီးရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် မင်းကို အမှန်တကယ် သတ်မည်—အို သတ္တဝါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူမ!

Verse 3

त्वया बीजानि सर्वाणि लुप्तान्येतानि सांप्रतम् । ग्रासं कृत्वा स्थिरीभूत्वा प्रजां हत्वा क्व यास्यसि

မင်းကြောင့် ဤမျိုးစေ့အားလုံး ယခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ ၎င်းတို့ကို မျိုစားကာ တည်မြဲခိုင်မာပြီး၊ သတ္တဝါတို့ကို သတ်ပြီးနောက် မင်းသည် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း?

Verse 4

हते पापे दुराचारे सुखं जीवंतिसाधवः । तस्मात्पापं प्रहंतव्यं सत्यमेवं न संशयः

အပြစ်နှင့် မကောင်းသောအကျင့်တို့ ပျက်စီးသွားသောအခါ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့သည် ချမ်းသာစွာ အသက်ရှင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကို ချေမှုန်းရမည်—ဤသည်မှာ သစ္စာတရား၊ သံသယမရှိ။

Verse 5

पालितव्यं प्रयत्नेन यस्माद्धर्मः प्रवर्द्धते । भवत्या तु महत्पापं प्रजासंक्षयकारकम्

ဤအရာကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအရာကြောင့် ဓမ္မတရား တိုးပွားလာသည်။ သို့သော် သင်က ပြည်သူပျက်စီးစေသော မဟာအပြစ်ကို ကျူးလွန်နေသည်။

Verse 6

एकस्यार्थेन यो हन्यादात्मनो वा परस्य वा । लोकोपतापकं हत्वा न भवेत्तस्य पातकम्

တစ်ဦး၏အကျိုးအတွက်—ကိုယ့်အကျိုးအတွက်ဖြစ်စေ အခြားသူ၏အကျိုးအတွက်ဖြစ်စေ—သတ်ဖြတ်ပြီး၊ လောကကိုဒုက္ခပေးသောသူကို သတ်ပစ်လျှင် ထိုသူ၌ အပြစ်မကပ်။

Verse 7

सुखमेष्यंति बहवो यस्मिंस्तु निहते शुभे । वसुधे निहते दुष्टे पातकं नोपपातकम्

အဲဒီ မင်္ဂလာရှိသူကို သတ်လျှင် လူအများ ချမ်းသာရမည်။ သို့သော် မကောင်းသော ဝသုဓာကို သတ်ပစ်လျှင် အပြစ်မဟုတ်—အသေးအဖွဲအပြစ်တောင် မရှိ။

Verse 8

प्रजानिमित्तं त्वामेव हनिष्यामि न संशयः । यदि मे पुण्यसंयुक्तं वचनं न करिष्यति

ပြည်သူတို့အကျိုးအတွက် သင်ကို ငါမလွဲမသွေ ချေမှုန်းမည်—သံသယမရှိ—သင်သည် ငါ၏ ပုဏ္ဏယုက္တ ဓမ္မတရားပါသော အမိန့်ကို မလိုက်နာလျှင်။

Verse 9

जगतोऽस्य हितार्थाय साधु चैव वसुंधरे । हनिष्ये त्वां शितैर्बाणैर्मद्वाक्यात्तु पराङ्मुखीम्

အို မြေကမ္ဘာ၊ ဤလောက၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ငါ၏အမိန့်ကို ဖီဆန်သော သင့်အား ထက်မြက်သော မြားတို့ဖြင့် ပစ်ခတ်မည်။

Verse 10

स्वीयेन तेजसा चैव पुण्यां त्रैलोक्यवासिनीम् । प्रजां चैव धरिष्यामि धर्मेणापि न संशयः

ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ဤလောကသုံးပါး၌ နေထိုင်ကြသော သူတော်ကောင်းတို့ကို တရားဓမ္မဖြင့် စောင့်ရှောက်မည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်သည်။

Verse 11

मच्छासनं समास्थाय धर्मयुक्तं वसुंधरे । इमाः प्रजा आज्ञया मे संजीवय सदैव हि

အို မြေကမ္ဘာ၊ တရားနှင့်ညီသော ငါ၏အမိန့်ကို နာခံလျက် ဤသတ္တဝါတို့ကို ငါ၏အမိန့်တော်အတိုင်း အစဉ်အမြဲ အသက်ဆက်စေလော့။

Verse 12

एवं मे शासनं भद्रे अद्य यर्हि करिष्यसि । ततः प्रीतोऽस्मि ते नित्यं गोपायिष्यामि सर्वदा

အို ကျက်သရေရှိသောသူ၊ ယနေ့ သင်သည် ငါ၏အမိန့်ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ပါက ငါသည် သင့်အား အစဉ်နှစ်သက်သဘောကျပြီး အခါခပ်သိမ်း စောင့်ရှောက်မည်။

Verse 13

त्वामेव हि न संदेह अन्ये चैव नृपोत्तमाः । धेनुरूपेण सा पृथ्वी बाणांचितकलेवरा

အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် သင်ပင်ဖြစ်သည်၊ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ။ နွားမအသွင်ဆောင်ထားသော ထိုမြေကမ္ဘာသည် မြားများဖြင့် စိုက်ဝင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်။

Verse 14

उवाचेदं पृथुं वैन्यं धर्माधारं महामतिम् । धरण्युवाच । तवादेशं महाराज सत्यपुण्यार्थसंयुतम्

မြေမိခင်သည် ဓမ္မ၏အထောက်အကူ မဟာစိတ်ရှိသော ပೃထု ဝိုင်နျအား ဤသို့မိန့်ကြားသည်– “အို မဟာရာဇာ၊ သင်၏အမိန့်သည် သစ္စာ၊ ကုသိုလ်ပုဏ္ဏနှင့် မြင့်မြတ်သောရည်ရွယ်ချက်တို့နှင့် ပေါင်းစည်းနေသည်။”

Verse 15

प्रजानिमित्तमत्यर्थं विधास्यामि न संशयः । उद्यमेनापि पुण्येन उपायेन नरेश्वर

ပြည်သူတို့၏အကျိုးအတွက် ငါသည် မသံသယဘဲ ဤအမှုကို အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်စေမည်၊ ကုသိုလ်ပြုသောကြိုးပမ်းမှုနှင့် သင့်လျော်သောနည်းလမ်းဖြင့်၊ အို လူတို့၏ဘုရင်။

Verse 16

समारंभाः प्रसिद्ध्यंति पुण्याश्चैवाप्युपक्रमाः । उपायं पश्य राजेंद्र येन त्वं सत्यवान्भवेः

ကြိုးပမ်းမှုများသည် အောင်မြင်တတ်ပြီး မင်္ဂလာရှိသောအစပြုမှုများလည်း အကျိုးပေးတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အို ရာဇင်ဒြာ၊ သင်သည် မိမိစကားအပေါ် သစ္စာရှိသူ ဖြစ်စေမည့် နည်းလမ်းကို ကြည့်ရှုစဉ်းစားပါ။

Verse 17

धारयेथाः प्रजाश्चेमा येन सर्वाः प्रवर्द्धये । संलग्नाश्चोत्तमा बाणा ममांगे ते शिलाशिताः

ဤပြည်သူသတ္တဝါတို့ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပါ၊ အားလုံးတိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးစေရန်။ သင်၏အကောင်းဆုံးမြားများ—ကျောက်ဖျားပါသော—ယခု ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ စိုက်ဝင်ကပ်လျက်ရှိသည်။

Verse 18

समुद्धर स्वयं राजंश्छल्यंति भृशमेव ते । समां कुरु महाराज तिष्ठेन्मयि यथा पयः

အို ရာဇာ၊ ဤဆူးကဲ့သို့သောအရာကို သင်ကိုယ်တိုင် ထုတ်ယူပါ; သင်၏လူများက အလွန်အမင်း နာကျင်စေကြသည်။ အို မဟာရာဇာ၊ ညီညာအောင် ပြုလုပ်ပါ၊ ရေသည် ငါ့အတွင်း၌ တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်စေရန်။

Verse 19

सूत उवाच । धनुषोग्रेण ताञ्छैलान्नानारूपान्गुरूंस्तथा । उत्सारयंस्ततः सर्वां समरूपां चकार सः

သုတက ပြောသည်။ သူသည် လေးတံ၏ ထိပ်ဖျားဖြင့် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ၍ အလွန်လေးလံသော တောင်တန်းတို့ကို မောင်းထုတ်ပြီးနောက် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို ပြေပြစ်ညီညာအောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 20

तदाप्रभृति ते शैला वृद्धिमापुर्द्विजोत्तमाः । तस्या अंगात्स्वयं बाणान्स्वकीयान्नृपनंदनः

ထိုအချိန်မှစ၍၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၊ ထိုတောင်တန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာ하였다။ ထို့ပြင် မင်းသားသည် သူမ (မြေမိခင်) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ မိမိ၏ မြားများကို ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 21

समुद्धृत्य ततो वैन्यः प्रीतेन मनसा तदा । गर्ताश्च कंदराश्चैव बाणाघातैः समीकृताः

ထို့နောက် ဝိန်ယသည် ထိုအခါ ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် (မြေမိခင်ကို) မြှောက်တင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မြားထိုးထိခိုက်မှုကြောင့် ချိုင့်ဝှမ်းနှင့် အက်ကွဲမြောင်းများပါ ညီညာသွား하였다။

Verse 22

एवं पृथ्वद्यंसमां सर्वां चकार पुण्यवर्द्धनः । समीकृत्य महाभागो वत्सं तस्या व्यकल्पयत्

ဤသို့ ပုဏ္ဏဝဍ္ဍနသည် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို ညီညာအောင် ပြုလုပ်하였다။ ထိုမဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသူသည် အရာအားလုံးကို သင့်တော်စွာ စီမံပြီးနောက် သူမ (မြေမိခင်) အတွက် နွားကလေးတစ်ကောင်ကို သတ်မှတ်ပေး하였다။

Verse 23

मनुं स्वायंभुवं पूर्वं परिचिंत्य पुनः पुनः । अतीतेष्वथ सर्वेषु मन्वंतरेषु सत्तमाः

အို သီလဝါဒတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ပထမဦးဆုံးသော စွာယံဘုဝ မနုကို ထပ်ခါထပ်ခါ စိတ်၌ ဆင်ခြင်၍၊ လွန်ခဲ့ပြီးသော မနွန္တရ အားလုံးနှင့် ဆက်စပ်ကာ သူ့ကို ဓ్యာနပြုသင့်သည်။

Verse 24

विषमत्वं गता भूमिः पंथा नासीच्च कुत्रचित् । समानि विषमाण्येवं स्वयमासन्द्विजोत्तमाः

မြေပြင်သည် မညီမညာ ဖြစ်သွား၍ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ သင့်တော်သော လမ်းမရှိခဲ့။ ထို့ကြောင့် တစ်နေရာတွင်ညီညာ တစ်နေရာတွင်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ဒွိဇိုတ္တမ (ဗြာဟ္မဏ) များသည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 25

पूर्वं मनोश्चाक्षुषस्य प्राप्ते चैवांतरे तदा । जाते पूर्वविसर्गे च विषमे च धरातले

ယခင်က၊ စာက္ခုသ မနု၏ မန္ဝန္တရ ကာလ ရောက်လာပြီး အရင်တုန်းက ဖန်ဆင်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ—မြေမျက်နှာပြင် မညီမညာ ဖြစ်နေသောကာလ၌—

Verse 26

ग्रामाणां च पुराणां च पत्तनानां तथैव च । देशानां क्षेत्रपन्नानां मर्यादा न हि दृश्यते

ရွာများ၊ ရှေးဟောင်းအခြေချနေရာများနှင့် မြို့များအတွက်လည်းကောင်း၊ ဒေသများနှင့် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರမြေပြင်များအတွက်လည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့၏ နယ်နိမိတ်သည် အမှန်တကယ် မမြင်သာပေ။

Verse 27

कृषिर्नैव न वाणिज्यं न गोरक्षा प्रवर्तते । नानृतं भाषते कश्चिन्न लोभो न च मत्सरः

လယ်ယာလုပ်ငန်းမရှိ၊ ကုန်သွယ်ရေးမရှိ၊ နွားထိန်းသိမ်းခြင်းလည်း မဖြစ်ပေါ်။ မည်သူမျှ မုသာမပြောကြ၊ လောဘလည်းမရှိ၊ မနာလိုမှုလည်းမရှိ။

Verse 28

नाभिमानं च वै पापं न करोति कदा किल । वैवस्वतस्य संप्राप्ते अंतरे द्विजसत्तम

အမှန်တကယ်၊ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ မာန၏ အပြစ်ကို မကျူးလွန်၊ ဟေ ဒွိဇသတ္တမ။ ဤသည်မှာ ဝိုင်ဝသွဝတ ရောက်လာသော အန္တရကာလ (ဝိုင်ဝသွဝတ မန္ဝန္တရ) တွင် ဟောကြားထားခြင်းဖြစ်၏။

Verse 29

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । पृथूपाख्याने एकोनत्रिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌၊ ငါးသောင်းငါးထောင် ရှ్లోကာပါဝင်သော စံဟိတာအတွင်းရှိ “ပೃထု အုပ်ပါချာန်” ဟူသော အခန်း ၂၉ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 30

क्वचिद्भूमौ गिरौ क्वापि नदीतीरेषु वै तदा । कुंजेषु सर्वतीर्थेषु सागरस्य तटेषु च

တခါတရံ မြေပြင်ပေါ်၌၊ တခါတရံ တောင်တန်းပေါ်၌၊ ထို့နောက် မြစ်ကမ်းပါးများ၌; တောအုပ်များ၌၊ တီရ္ထအပေါင်းတို့၌၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေများ၌လည်း နေထိုင်ကြ၏။

Verse 31

निवासं चक्रिरे सर्वाः प्रजाः पुण्येन वै तदा । तासामाहारः संजातः फलमूलमधुस्तथा

ထို့နောက် ပုဏ္ဏယ (ကုသိုလ်) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပြည်သူအပေါင်းတို့သည် နေရာအိမ်ရာများကို တည်ထောင်ကြ၏; ထို့ပြင် သူတို့၏ အာဟာရမှာ သစ်သီး၊ အမြစ်နှင့် ပျားရည်လည်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 32

महता कृच्छ्रेण तासामाहारश्च द्विजोत्तमाः । पृथुर्वैन्यः समालोक्य प्रजानां कष्टमेव हि

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ သူတို့၏ အာဟာရကို အလွန်ခက်ခဲစွာသာ ရရှိကြ၏။ ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်၍ ပೃထု ဝૈနျယ သည် အမှန်တကယ် သူတို့၏ အခက်အခဲကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလေ၏။

Verse 33

स्वायंभुवो मनुर्वत्सः कल्पितस्तेन भूभुजा । स्वपाणिः कल्पितस्तेन पात्रमेवं महामते

အို ချစ်သူ၊ ထိုဘုရင်သည် စွာယံဘူဝ မနုကို ‘နွားကလေး’ အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့၏; ထို့ပြင် မိမိ၏ လက်ကိုပင် ပാത്ര (အိုးခွက်) အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့၏—ဤသို့ပင်၊ အို မဟာမတေ။

Verse 34

स पृथुः पुरुषव्याघ्रो दुदोह वसुधां तदा । सर्वसस्यमयं क्षीरं ससर्वान्नं गुणान्वितम्

ထိုအခါ လူတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော ပೃထု မင်းသည် မြေမိခင်ကို နို့ညှစ်၍ သီးနှံအမျိုးမျိုးဖြစ်သော နို့ရည်ကို ထုတ်ယူလေ၏။ အစာအဟာရအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 35

तेन पुण्येन चान्नेन सुधाकल्पेन ताः प्रजाः । तृप्तिं नयंति देवान्वै प्रजाः पितॄंस्तथापरान्

ထိုပုဏ္ဏမယ အစာ—အမృతကဲ့သို့ အထူးမြတ်သော အစာ—ကြောင့် ထိုပြည်သူတို့သည် ဒေဝတားတို့ကို အမှန်တကယ် တృप्तစေပြီး၊ ထို့အတူ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များနှင့် အခြားသူတို့ကိုလည်း ကျေနပ်စေကြ၏။

Verse 36

प्रसादात्तस्य वैन्यस्य सुखं जीवंति ताः प्रजाः । देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च दत्वा चान्नं प्रजास्ततः

ဝૈန்ய မင်း၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုပြည်သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်ကြ၏။ ထို့နောက် ပြည်သူတို့သည် ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များထံ အစာကို ပူဇော်ပြီး သင့်တော်သလို နေထိုင်ကြ၏။

Verse 37

ब्राह्मणेभ्यो विशेषेणअतिथिभ्यस्तथैव च । पश्चाद्भुंजंति पुण्यास्ताः प्रजाः सर्वा द्विजोत्तमाः

ဗြာဟ္မဏ များကို အထူးသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အတိഥိ (ဧည့်သည်) များကိုလည်းကောင်း အရင်ဦးစွာ စောင့်ရှောက်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဟေ ဒွိဇဩတ္တမ၊ ထိုပုဏ္ဏဝန် ပြည်သူတို့သည် နောက်မှသာ စားသောက်ကြ၏။

Verse 38

यज्ञैश्चान्ये यजंत्येव तर्पयंति जनार्दनम् । तेन चान्नेन देवेशं तृप्तिं गच्छंति देवताः

အခြားသူတို့သည် ယဇ္ဉာ များဖြင့်ပင် ပူဇော်ကာ Janārdana ကို တರ್ಪဏ ပြုကြ၏။ ထိုယဇ္ဉာတွင် ပူဇော်သော အစာကြောင့် ဒေဝတားတို့သည် ဒေဝတို့၏ အရှင်ထံ၌ တൃप्तခြင်းကို ရရှိကြ၏။

Verse 39

पुनर्वर्षति पर्जन्यः प्रेषितो माधवेन च । तस्मात्पुण्या महौषध्यः संभवंति सुपुण्यदाः

ထို့နောက် မာဓဝ၏ စေလွှတ်ခြင်းဖြင့် မိုးတိမ်သည် ထပ်မံ မိုးရွာလေ၏; ထိုမှ ပဝါသန့်ရှင်းသော မဟာဆေးပင်များ ပေါက်ဖွား၍ များစွာသော ကုသိုလ်ပေးတတ်၏။

Verse 40

सस्यजातानि सर्वाणि पृथुर्वैन्यः प्रजापतिः । तेनान्नेन प्रजाः सर्वा वर्तंतेऽद्यापि नित्यशः

စိုက်ပျိုးသီးနှံအမျိုးမျိုးအားလုံးကို ပရာဇာပတိ ပೃထု ဝိုင်နျာက ပေါ်ပေါက်စေခဲ့သည်; ထိုအစာအာဟာရကြောင့် သတ္တဝါအားလုံး ယနေ့တိုင် နေ့စဉ် ဆက်လက်အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 41

ऋषिभिश्चैव मिलितैर्दुग्धा चेयं वसुंधरा । पुनर्विप्रैर्महाभाग्यैः सत्यवद्भिः सुरैस्तथा

ရသီများ စုပေါင်းလာသောအခါ ဤမြေကြီးကို နို့ညှစ်သကဲ့သို့ ညှစ်ယူခဲ့ကြသည်; ထို့နောက် မဟာကံကောင်းသူ၊ သစ္စာပြောသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ထို့အတူ ဒေဝတားများကလည်း ထပ်မံပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 42

सोमो वत्सस्वरूपोभूद्दोग्धा देवगुरुः स्वयम् । ऊर्जं क्षीरं पयः कल्पं येन जीवंति चामराः

ဆိုမသည် နွားကလေးအဖြစ် ဖြစ်လာပြီး၊ ဒေဝဂုရုကိုယ်တိုင် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်လာသည်; ထိုညှစ်ယူမှုမှ အာဟာရပြည့်ဝသော နို့ရည် ပေါ်ထွက်လာ၍ ယုဂနှင့်သင့်တော်ကာ၊ ထိုနို့ကြောင့် အမရဒေဝတားတို့ အသက်ရှင်ကြသည်။

Verse 43

तेषां सत्येन पुण्येन सर्वे जीवंति जंतवः । सत्यपुण्ये प्रवर्तंते ऋषिदुग्धा वसुंधरा

သူတို့၏ သစ္စာနှင့် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကြောင့် သတ္တဝါအားလုံး အသက်ရှင်နိုင်ကြသည်; သစ္စာနှင့် သီလဓမ္မအတွင်း မြေကြီးသည် ဆက်လက်လည်ပတ်၍၊ ရသီများက နို့ညှစ်ကာ ပျိုးပေါင်းပေးသကဲ့သို့ ပေါ်လွင်သည်။

Verse 44

अथातः संप्रवक्ष्यामि यथा दुग्धा इयं धरा । पितृभिश्च पुरा वत्स विधिना येन वै तदा

ယခု ငါသည် ရှင်းလင်းပြောကြားမည်၊ ချစ်လှစွာသော သားတော်၊ ရှေးကာလ၌ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့က ဤမြေကြီးကို မည်သို့ နို့ညှစ်ခဲ့ကြသနည်း၊ ထိုအခါ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသနည်း။

Verse 45

सुपात्रं राजतं कृत्वा स्वधा क्षीरं सुधान्वितम् । परिकल्प्य यमं वत्सं दोग्धा चांतक एव सः

ငွေဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော ပാത്രကို ပြုလုပ်၍၊ ထိုအတွင်း ဆွဓာ (ဘိုးဘွားပူဇော်အလှူ) နှင့် အမృతရည်အနှစ် ပေါင်းစပ်သော နို့ကို စီစဉ်ထားပြီး၊ ယမကို နွားကလေး (ဝတ္စ) အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ၊ အန္တက (မရဏ) ကိုယ်တိုင် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 46

नागैः सर्पैस्ततो दुग्धा तक्षकं वत्समेव च । अलाबुपात्रमादाय विषं क्षीरं द्विजोत्तमाः

ထို့နောက် နာဂများနှင့် မြွေများကို နို့ညှစ်ရာတွင် တက္ခကကို နွားကလေးအဖြစ် ထား၍၊ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့သည် လောင်းသီးပാത്രကို ကိုင်ကာ နို့အစား အဆိပ်ကိုပင် ဆွဲထုတ်ယူ하였다။

Verse 47

नागानां तु तथा दोग्धा धृतराष्ट्रः प्रतापवान् । सर्पा नागा द्विजश्रेष्ठास्तेन वर्तंति चातुलाः

နာဂတို့အတွက်မူ ထိုအခါ အာနုဘော်ကြီးသော ဓೃತရာෂ္ဌရသည် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်လာ하였다။ ဒွိဇအမြတ်တို့ရေ၊ သူ့ကြောင့်ပင် မြွေများနှင့် နာဂများသည် အလွန်တင်းတိမ်စွာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုကြသည်။

Verse 48

नागा वर्तंति तेनापि ह्यत्युग्रेण द्विजोत्तमाः । विषेण घोररूपेण सर्पाश्चैव भयानकाः

ထို့ကြောင့် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့ရေ၊ နာဂများသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ လှည့်လည်ကြပြီး၊ မြွေများလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ဆိုးရွားသော အဆိပ်ကြောင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 49

तेनैव वर्तयंत्युग्रा महाकाया महाबलाः । तदाहारास्तदाचारास्तद्वीर्यास्तत्पराक्रमाः

ထိုအရာဖြင့်သာလျှင် ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသည့် ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါတို့သည် အသက်ရှင်ကြကုန်၏။ ၎င်းတို့၏ အစာ၊ အကျင့်၊ ဇွဲလုံ့လနှင့် စွမ်းရည်တို့သည် ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 50

अथातः संप्रवक्ष्यामि यथा दुग्धा वसुंधरा । असुरैर्दानवैः सर्वैः कल्पयित्वा द्विजोत्तमाः

အို မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ အသူရာများနှင့် ဒါနဝါများ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေကို မည်သို့ နို့ညှစ်ခဲ့သည်ကို ယခု ငါရှင်းပြမည်။

Verse 51

पात्रमत्रान्नसदृशमायसं सर्वकामिकम् । क्षीरं मायामयं कृत्वा सर्वारातिविनाशनम्

ဤနေရာတွင် အစာနှင့်တူညီပြီး ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော သံခွက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ထားသည်။ နို့ကို မာယာဖြင့် ဖန်ဆင်းထားပြီး ရန်သူအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဖြစ်လာသည်။

Verse 52

तेषामभूत्स वै वत्सो विरोचनः प्रतापवान् । ऋत्विग्द्विमूर्द्धा दैत्यानां मधुर्दोग्धा महाबलः

ထိုအထဲတွင် နွားကလေးမှာ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော ဝိရောစန ဖြစ်၏။ ဒေတျာတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မှာ ဒွိမူရ်ဓာ ဖြစ်ပြီး အားကြီးသော မဓုသည် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 53

तया हि मायया दैत्याः प्रवर्त्तंते महाबलाः । महाप्रज्ञा महाकाया महातेजः पराक्रमाः

အမှန်စင်စစ် ထိုမာယာအားဖြင့် တန်ခိုးကြီးသော ဒေတျာတို့သည် လှုပ်ရှားကြကုန်၏။ သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာကြီးမားခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားခြင်း၊ တန်ခိုးအာနုဘော် ထွန်းလင်းခြင်းနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ ကျော်ကြားခြင်းတို့ ရှိကြသည်။

Verse 54

तद्बलं पौरुषं तेषां तेन जीवंति दानवाः । तयैते माययाद्यापि सर्वमाया द्विजोत्तमाः

ထိုအားတန်ခိုး၊ အမှန်တကယ် သူတို့၏ ပုရုသဗလ (ယောကျာ်းသတ္တိ) သည် ဒာနဝတို့ကို အသက်ရှင်စေ၏။ ထိုမாயာတန်ခိုးတည်းဟူ၍ ယနေ့တိုင်လည်း သတ္တဝါအားလုံးကို မိုဟ်စေတတ်၏၊ အို ဒွိဇအမြတ်။

Verse 55

प्रवर्तंते मितप्रज्ञास्ते तदेषामिदं बलम् । तथा तु दुग्धा यक्षैः सा सर्वाधारासु मेदिनी

မိတပညာရှိတို့သည် အမှုအရာတို့ကို လှုပ်ရှားစေကြ၏—ဤသည်ပင် သူတို့၏ အားတန်ခိုးဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ အရာအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်သော မြေမိခင်ကို ထိုအခါ ယက္ခတို့က နို့ကဲ့သို့ ဒိုဟနပြုခဲ့ကြ၏။

Verse 56

इति शुश्रुम विप्रेंद्राः पुराकल्पे महात्मभिः । अंतर्धानमयं क्षीरमयस्पात्रे सुविस्तरे

ဤသို့ကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြားသိခဲ့ရသည်၊ အို ဗိပရိန္ဒြာ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်)၊ ပုရాణကလ္ပ၌ မဟာတ္မာတို့ထံမှ—နို့ဖြင့်ပြုလုပ်သော ပാത്രတစ်ခုသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ရှိ၍ သံပാത്രအတွင်း၌ တည်ထားကာ အန္တර්ဓာန (မမြင်ရ) အာနုဘော်ပါရှိ၏။

Verse 57

वैश्रवणो महाप्राज्ञस्तदा वत्सः प्रकल्पितः । मणिधरस्य पिता पुण्यः प्राज्ञो बुद्धिमतां वरः

ထိုအခါ မဟာပညာရှိ ဝိုင်ශ්ရဝဏ (Vaiśravaṇa) ကို ဝတ္ဆ (Vatsa) အဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ မဏိဓရ၏ ပုဏ္ဏဝန်ဖခင်ဖြစ်၍ ပညာရှိ၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 58

दोग्धा रजतनाभस्तु तस्याश्चासीन्महामतिः । सर्वज्ञः सर्वधर्मज्ञो यक्षराजसुतो बली

ဒိုဟနပြုသူမှာ ရဇတနာဘ (Rajatanābha) ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မဟာမတိတစ်ဦးလည်း ရှိ၏—အရာအားလုံးကို သိသောသူ၊ သာသနာဓမ္မအားလုံးကို သိသောသူ—ယက္ခရာဇ၏ အားကြီးသော သား ပလီ (Bali) ဖြစ်၏။

Verse 59

अष्टबाहुर्महातेजा द्विशीर्षः सुमहातपाः । यक्षावर्तंत तेनापि सर्वदैव द्विजोत्तमाः

သူသည် လက်ရှစ်ဖက်ရှိ၍ ကြီးမားသော တန်ခိုးအာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံပြီး ခေါင်းနှစ်လုံးရှိကာ ပြင်းထန်သော အကျင့်သီလရှိသူ ဖြစ်သည်။ အို မြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၊ ထိုသူကြောင့် ယက္ခတို့သည်လည်း အမြဲမပြတ် စောင့်ကြပ်နေကြကုန်၏။

Verse 60

पुनर्दुग्धा इयं पृथ्वी राक्षसैश्च महाबलैः । तथा चैषा पिशाचैश्च सातुरैर्दग्धवारिभिः

ဤကမ္ဘာမြေကြီးသည် တန်ခိုးကြီးသော ရက္ခိုသ်တို့နှင့်တကွ ရေခန်းခြောက်၍ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ပြိတ္တာတို့၏ ညှစ်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရပြန်သည်။

Verse 61

उत्प्लुतं नृकपालं तं शावपात्रमयः कृतम् । सुप्रजां भोक्तुकामास्ते तीव्रकोपपराक्रमाः

ထိုလူဦးခေါင်းခွံကို အလောင်းကောင်ခွက်အဖြစ် ဖန်တီးထားသည်။ ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသရှိသော ထိုသူတို့သည် မြတ်သော အမျိုးသမီးကို စားလိုစိတ် ရှိကြသည်။

Verse 62

दोग्धा रजतनाभस्तु तेषामासीन्महाबलः । सुमाली नाम वत्सश्च शोणितं क्षीरमेव च

ထိုသူတို့အထဲတွင် တန်ခိုးကြီးသော ရဇတနာဘ သည် နို့ညှစ်သူဖြစ်ပြီး နွားကလေး၏ အမည်မှာ သုမာလီ ဖြစ်သည်။ နို့အစား သွေးကိုသာ ညှစ်ယူရရှိခဲ့သည်။

Verse 63

रक्षांसि यातुधानाश्च पिशाचाश्च महाबलाः । यक्षास्तेन च जीवंति भूतसङ्घाश्च दारुणाः

တန်ခိုးကြီးသော ရက္ခိုသ်များ၊ ယာတုဓာနများနှင့် ပြိတ္တာများသည် ထိုအရာဖြင့် အသက်ရှင်ကြကုန်၏။ ယက္ခများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးသရဲအပေါင်းတို့သည်လည်း ထို့အတူပင်တည်း။

Verse 64

गंधर्वैरप्सरोभिश्च पुनर्दुग्धा वसुंधरा । कृत्वा वत्सं सुविद्वांसं तैश्च चित्ररथं पुनः

ထပ်မံ၍ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အပ္စရာများက မြေမိခင်ကို နို့ညှစ်ကြ၏။ အလွန်ပညာရှိကို နွားကလေးအဖြစ်ထားကာ စိတ္တရထနှင့်အတူ ထပ်မံနို့ညှစ်ကြ၏။

Verse 65

दुदुहुः पद्मपात्रे तु गांधर्वं गीतसंकुलम् । सुरुचिर्नाम गंधर्वस्तेषामासीन्महामतिः

သူတို့သည် ပဒ္မပန်းခွက်ထဲသို့ သီချင်းများဖြင့်ပြည့်ဝသော ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ ကောင်းကင်တေးဂီတကို လောင်းချကြ၏။ ထိုအထဲတွင် စုရုချိ အမည်ရှိ ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦးက မဟာဉာဏ်ရှိသူဖြစ်၏။

Verse 66

दोग्धा पुण्यतमश्चैव तस्याश्च द्विजसत्तमाः । शुचिगीतं महात्मानः सुक्षीरं दुदुहुस्तदा

ထို့နောက် အလွန်ပုဏ္ဏဝန်သော နို့ညှစ်သူနှင့် ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ဖြစ်သော မဟာသတ္တဝါများက ထိုအချိန်၌ သူမထံမှ သန့်ရှင်း၍ သီချင်းသံကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အထူးကောင်းမွန်သည့် နို့ကို ညှစ်ယူကြ၏။

Verse 67

गंधर्वास्तेन जीवंति अन्याश्चाप्सरसस्तथा । पर्वतैश्च महापुण्यैर्दुग्धा चेयं वसुंधरा

အမృతတူသော အနှစ်သာရကြောင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် အသက်ရှင်ကြပြီး အပ္စရာတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထို့ပြင် မဟာပုဏ္ဏဝန်ရှိသော တောင်တန်းများကြောင့် ဤမြေမိခင်သည်လည်း ထင်သကဲ့သို့ နို့ညှစ်ခံကာ စည်းစိမ်ကို ထုတ်ပေး၏။

Verse 68

रत्नानि विविधान्येव ओषधीश्चामृतोपमाः । वत्सश्चैव महाभागो हिमवान्परिकल्पितः

ရတနာမျိုးစုံနှင့် အမృతတူသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ထို့ပြင် ကံကောင်းလှသော ဝတ္ဆာလည်းပါဝင်၍—ဤသို့ ဟိမဝန် (ဟိမလယ) ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ခန့်အပ်ထား၏။

Verse 69

मेरुर्दोग्धा च संजातः पात्रं कृत्वा तु शैलजम् । तेन क्षीरेण संवृद्धाः शैलाः सर्वे महौजसः

မေရုတောင်သည် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်လာ၍ တောင်မှ ပေါက်ဖွားသော အိုးတစ်လုံးကို ပြုလုပ်하였다။ ထိုနို့ကြောင့် အာဟာရပြည့်ဝကာ တောင်တန်းအားလုံး မဟာတန်ခိုးကြီးမားလာ하였다။

Verse 70

पुनर्दुग्धा महावृक्षैः पुण्यैः कल्पद्रुमादिभिः । पालाशं पात्रामानिन्युश्छिन्नदग्धप्ररोहणम्

ထို့နောက် ကလ္ပဒြုမ စသည့် ပုဏ္ဏဝန် မဟာသစ်ပင်များက ထပ်မံ နို့ညှစ်ကြသည်။ ဖြတ်တောက်၍ မီးရှို့ပြီးနောက်တောင် ပြန်လည် မျိုးပေါက်တတ်သော ပလာသ သစ်သားအိုးကို ယူဆောင်လာကြသည်။

Verse 71

शालो दुदोह पुष्पांगः प्लक्षो वत्सोऽभवत्तदा । गुह्यकैश्चारणैः सिद्धैर्विद्याधरगणैस्तदा

ထိုအခါ သာလ သစ်ပင်ကို နို့ညှစ်ကြ၍ ပုဿပာင်္ဂ သည် နို့ညှစ်သူ ဖြစ်하였다။ ထိုကာလတွင် ပလက္ခ သစ်ပင်သည် နွားကလေး ဖြစ်လာပြီး ဂုဟျက၊ ခါရဏ၊ စိဒ္ဓ နှင့် ဝိဒ္ယာဓရ အစုအဖွဲ့များလည်း တက်ရောက်နေ하였다။

Verse 72

दुग्धा चेयं सर्वधात्री सर्वकामप्रदायिनी । यं यमिच्छंति ये लोकाः पात्रवत्सविशेषणैः

ဤ (နွား/မြေ) သည် နို့ပေးနိုင်သူ—လောကအားလုံးကို မွေးမြူသော သာဓာတရီ၊ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။ လူလောကတို့ အလိုရှိသမျှကို ပ पात्रနှင့် နွားကလေး၏ ကွဲပြားမှုအလိုက် ထိုအတိုင်း ရရှိကြသည်။

Verse 73

तैस्तैस्तेषां ददात्येव क्षीरं सद्भावमीदृशम् । इयं धात्री विधात्री तु इयं श्रेष्ठा वसुंधरा

သူမသည် တစ်ဦးချင်းစီအား သင့်တော်သလို နို့ကို အမှန်တကယ် ပေးတတ်သည်—ဤသည်ပင် သူမ၏ ကရုဏာသဘော ဖြစ်သည်။ ဤမြေသည် သာဓာတရီလည်း၊ ဝိဓာတရီလည်း ဖြစ်ပြီး ဤဝသုန္ဓရာသည် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။

Verse 74

सर्वकामदुघा धेनुरियं पुण्यैरलंकृता । इयं ज्येष्ठा प्रतिष्ठा तु इयं सृष्टिरियं प्रजा

ဤသည်မှာ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော နွားမဖြစ်၍ ကုသိုလ်ဂုဏ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ဤသည်ပင် အကြီးဆုံး အခြေခံတည်ရာ; ဤသည်ပင် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဤသည်ပင် သတ္တဝါအပေါင်း ဖြစ်သည်။

Verse 75

पावनी पुण्यदा पुण्या सर्वसस्य प्ररोहिणी । चराचरस्य सर्वस्य प्रतिष्ठा योनिरेव च

သူမသည် သန့်စင်ပေးသူ၊ ကုသိုလ်ပေးသူ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း သန့်ရှင်းမြတ်စွာရှိသူဖြစ်၍ သီးနှံအပေါင်းကို ပေါက်ဖွားစေသည်။ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံး၏ အခြေခံတည်ရာဖြစ်ပြီး အရာအားလုံး၏ ယောနိ (မူလရင်းမြစ်) လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 76

महालक्ष्मीरियं विद्या सर्वविश्वमयी सदा । सर्वकामदुघा दोग्ध्री सर्वबीजप्ररोहिणी

ဤဗိဒ္ဓာသည် မဟာလက္ခမီကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ စကြဝဠာတစ်လျှောက် အမြဲတမ်း ပြန့်နှံ့နေသည်။ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော နို့ညှစ်ပေးသူဖြစ်ပြီး မျိုးစေ့အားလုံးကို ပေါက်ဖွားစေသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 77

सर्वेषां श्रेयसां माता सर्वलोकधरा इयम् । पंचानामपि भूतानां प्रकाशो रूपमेव च

သူမသည် ကောင်းကျိုးအပေါင်း၏ မိခင်ဖြစ်၍ လောကအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းထားသူဖြစ်သည်။ ဓာတ်ငါးပါးအတွက်တောင် သူမပင် အလင်းရောင်ဖြစ်ပြီး သူမပင် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။

Verse 78

असीदियं समुद्रांता मेदिनीति परिश्रुता । मधुकैटभयोः कृत्स्ना मेदसा समभिप्लुता

သမုဒ္ဒရာဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော ဤမြေကြီးကို “မေဒိနီ” ဟု နာမည်ကြီးခဲ့သည်။ မဓုနှင့် ကိုင်တဘတို့၏ မေဒသ (အဆီ) ဖြင့် အပြည့်အဝ ရေလွှမ်းမိုးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 79

तेनेयं मेदिनी नाम प्रोच्यते ब्रह्मवादिभिः । ततोभ्युपगमात्प्राज्ञ पृथोर्वैन्यस्य सत्तमाः

ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မန်ကို ဟောပြောသူ မုနိတို့က ဤမြေကို “မေဒိနီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အို ပညာရှိ၊ နာရီက ဝေန၏သား ပೃထုကို လက်ခံသဖြင့် လူကောင်းတို့သည် နာရီကို ပൃထုနှင့် ဆက်နွယ်၍ သိကြသည်။

Verse 80

दुहितृत्वमनुप्राप्ता देवी पृथ्वीति चोच्यते । तेन राज्ञा द्विजश्रेष्ठाः पालितेयं वसुंधरा

သမီးအဖြစ် အဆင့်အတန်းရပြီးနောက် ထိုဒေဝီကို “ပృထဝီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုဘုရင်က ဤဝಸುಂಧရာ (မြေကြီး) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 81

ग्रामाधारं गृहाणां च पुरपत्तनमालिनी । सस्याकरवती स्फीता सर्वतीर्थमयी द्विजाः

အို ဒွိဇတို့၊ ဤမြေသည် ရွာများနှင့် အိမ်ထောင်စုများ၏ အခြေခံအထောက်အပံ့ဖြစ်၍ မြို့များနှင့် စျေးမြို့များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ စိုက်ခင်းနှင့် သတ္တုတွင်းများကြောင့် ကြွယ်ဝ၍ စည်ပင်သာယာကာ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) အားလုံး၏ ပဝိတ্ৰတရားကို ကိုယ်တိုင်သယ်ဆောင်ထားသည်။

Verse 82

एवं वसुमती देवी सर्वलोकमयी सदा । एवं प्रभावो राजेंद्रः पुराणे परिपठ्यते

ဤသို့ဖြင့် ဝಸುမတီ ဒေဝီ (မြေကြီး) သည် အမြဲတမ်း လောကအားလုံးကို ပြည့်နှံ့စိမ့်ဝင်နေသည်။ ဤသို့ပင် အို ရာဇင်ဒြာ၊ သူမ၏ မဟာဂုဏ်ကို ပုရာဏတွင် ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 83

पृथुर्वैन्यो महाभागः सर्वकर्मप्रकाशकः । यथा विष्णुर्यथा ब्रह्मा यथा रुद्रः सनातनः

ဝေန၏သား ပృထု သည် မဟာကံကောင်းသူဖြစ်၍ သင့်လျော်သော ကర్మ (အကျင့်) အားလုံးကို ထင်ရှားစေသူ၊ အလင်းပေးသူဖြစ်သည်—ဗိဿဏုကဲ့သို့၊ ဗြဟ္မာကဲ့သို့၊ အနန္တ ရုဒြကဲ့သို့။

Verse 84

नमस्कार्यास्त्रयो देवा देवाद्यैर्ब्रह्मवादिभिः । ब्राह्मणैरृषिभिः सर्वैर्नमस्कार्यो नृपोत्तमः

နတ်သုံးပါးသည် နမസ്കာရပြုရန် ထိုက်တန်၏။ နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်သူများနှင့် ဘြဟ္မန်ကို ဟောပြောရှင်းလင်းသူများလည်း နမസ്കာရထိုက်တန်၏။ ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏများနှင့် ရိရှီတို့အားလုံးကို နမസ്കာရပြုရမည်၊ ထို့ပြင် အကောင်းဆုံးသော မင်းမြတ်လည်း နမസ്കာရထိုက်တန်၏။

Verse 85

वर्णानामाश्रमाणां यः स्थापकः सर्वलोकधृक् । पार्थिवैश्च महाभागैः पार्थिवत्वमिहेप्सुभिः

ဗာဏ္ဏ (varṇa) နှင့် အာရှ్రమ (āśrama) တို့ကို တည်ထောင်သူ၊ လောကအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသူ—ဤလောက၌ အာဏာအုပ်စိုးမှုကို လိုလားသော ကံကောင်းသည့် မင်းများနှင့် မဟာအုပ်ချုပ်သူများက ထိုသူကို ရှာဖွေကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 86

आदिराजो नमस्कार्यः पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् । धनुर्वेदार्थिभिर्योधैः सदैव जयकांक्षिभिः

အစဉ်အလာ၏ အစပြုမင်း၊ အင်အားတန်ခိုးကြီးသော ပൃထု ဝૈနျယ သည် နမസ്കာရထိုက်တန်၏။ သူ့ကို သနုရဝေဒ (ဓနုဗေဒ) ကို လေ့လာသည့် စစ်သည်များက အမြဲဝိုင်းရံကာ အောင်ပွဲကို အစဉ်လိုလားနေကြ၏။

Verse 87

नमस्कार्यो महाराजो वृत्तिदाता महीभृताम् । एवं पात्रविशेषाश्च मया ख्याता द्विजोत्तमाः

မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်အုပ်စိုးသူများအား အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပေးအပ်သူ မဟာမင်းသည် နမസ്കာရထိုက်တန်၏။ ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ အလှူခံထိုက်တန်သော ပုဂ္ဂိုလ်အမျိုးအစားများကို ငါ ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 88

वत्सानां सुविशेषाश्च दोग्धॄणां भवदग्रतः । क्षीरस्यापि विशेषं तु यथोद्दिष्टं हि भूभुजा

အို မင်းကြီး၊ သင်၏ ရှေ့မှောက်၌ နွားကလေးများ၏ အထူးအမျိုးအစားများနှင့် နို့ညှစ်သူများ၏ အမျိုးအစားများကို ဖော်ပြမည်။ ထို့ပြင် နို့၏ ထူးခြားလက္ခဏာများကိုလည်း—မြေကြီး၏ အုပ်စိုးသူက ယခင်က ညွှန်ပြထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဖော်ပြမည်။

Verse 89

समाख्यातं तथाग्रे च भवतां वै यथार्थतः । धन्यं यशस्यमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम्

ဤအကြောင်းကို သင်တို့အား အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ ဂုဏ်သတင်းပေးကာ ကျန်းမာရေးပေး၍ ကုသိုလ်ဖြစ်စေပြီး အပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 90

पृथोर्वैन्यस्य चरितं यः शृणोति द्विजोत्तमाः । तस्य भागीरथी स्नानमहन्यहनि जायते

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ၊ ပೃထု ဝૈန்ய၏ ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်သူအတွက် ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) တွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 91

सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं प्रयाति सः

အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ပင် ပကတိသန့်ရှင်းလာသောအခါ၊ သူသည် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ ရောက်ရှိသည်။