Adhyaya 2
Bhumi KhandaAdhyaya 227 Verses

Adhyaya 2

The Account of Śivaśarman (Dharmaśarmā’s Tapas, Dharma’s Boon, and the Amṛta Mission)

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် သမ္မာတရား၏အင်အားဖြင့် ခိုင်မာသောသစ္စာကတိနှင့် တပဿာကို အရေးတကြီးပြုလုပ်သော ဓမ္မရှർമာကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသဘောဖြင့် “ဓမ္မ” သည် နီးကပ်လာ၍ တုံ့ပြန်သည်။ ဓမ္မရှർമာသည် မိမိ၏ညီအစ်ကို ဝေဒရှർമာကို ပြန်လည်အသက်ရှင်စေလို၍ ဆုတောင်းတင်ပြသည်။ ဓမ္မက ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှု၊ သန့်ရှင်းမှု၊ သစ္စာစကားနှင့် တပဿာတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အတည်ပြုပြီး ဝေဒရှർമာ ပြန်လည်အသက်ရမည်ဟု ကောင်းချီးပေးသည်။ တောင်းဆိုသူတစ်ဦး၏ ဆုတောင်းတွင်လည်း ဖခင်၏ခြေတော်၌ ဘက္တိ၊ ဓမ္မ၌ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် နောက်ဆုံး မောက္ခသို့ ရောက်ခြင်းကို ချိတ်ဆက်ပြသကာ (ဘက္တိ → ဓမ္မ → မောက္ခ) ဟူသော ရည်မှန်းချက်အဆင့်ဆင့်ကို ဖော်ပြသည်။ ဝေဒရှർമာ ထ၍ စကားပြောပြီးနောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဖခင် ရှိဝရှർമာထံ ပြန်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ရောဂါဖျက်နိုင်သော အမృతကို လိုလားသဖြင့် ရှိဝရှർമာက ဝိෂ္ဏုရှർമာကို အိန္ဒြလောကသို့ သွားကာ အမృతယူလာရန် အမိန့်ပေးပြီး နောက်ဆက်တွဲဇာတ်ကြောင်းကို စတင်စေသည်။

Shlokas

Verse 1

सूत उवाच । तदादाय महात्माऽसौ निर्जगाम त्वरान्वितः । पितृभक्त्या तपोभिश्च सत्यार्जवबलेन सः

စူတက ပြောသည်– ထိုအရာကို ယူဆောင်ပြီးနောက် မဟာသတ္တဝါသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။ အဖေကို ရိုသေသဒ္ဓါ၊ တပဿာနှင့် သစ္စာတရား၊ ဖြောင့်မတ်မှု၏ အင်အားတို့က သူ့ကို ထောက်ပံ့하였다။

Verse 2

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मचरिते द्वितीयोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြတ်သော ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “ရှီဝရှර්မန်၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ” ဟူသော ဒုတိယအခန်း ပြီးဆုံး၏။

Verse 3

धर्मशर्माणमायातं इदं वचनमब्रवीत् । कस्मात्त्वया समाहूतो धर्मशर्मन्समागतः

ဓမ္မရှර්မာ ရောက်လာသောအခါ သူသည် ဤစကားကို ပြော၏– “အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်သနည်း။ ကျွန်ုပ် ဓမ္မရှර්မာ သည် ခေါ်သည့်အတိုင်း ရောက်လာပါပြီ။”

Verse 4

तन्मे कथय कार्यं त्वं तत्करोमि न संशयः । धर्मशर्मोवाच । यद्यस्ति गुरुशुश्रूषा यदि निष्ठाऽचलं तपः

“ကျွန်ုပ်လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုကို ပြောပါ; သံသယမရှိဘဲ ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်မည်” ဟုဆို၏။ ဓမ္မရှර්မာက ပြောသည်– “ဂုရုကို ရိုသေစွာ ပြုစုဝန်ဆောင်ခြင်းရှိလျှင်၊ တပဿာ၌ မလှုပ်မယှက် သစ္စာနಿಷ್ಠာရှိလျှင်…”

Verse 5

तेन सत्येन मे धर्म वेदशर्मा स जीवतु । धर्म उवाच । दमशौचेन सत्येन तपसा तव सुव्रत

ထိုသစ္စာ၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ အို ဓမ္မ၊ ဝေဒရှර්မာ အသက်ရှင်ပါစေ။ ဓမ္မက ပြန်ဆိုသည်– “အို သုဝြတ၊ သင်၏ သမာဓိထိန်းချုပ်မှု၊ သန့်ရှင်းမှု၊ သစ္စာနှင့် တပဿာကြောင့်…”

Verse 6

पितृभक्त्या तव भ्राता वेदशर्मा महाभुजः । पुनरेव महात्मासौ जीवनं च लभिष्यति

သင်၏ ပိတೃဘက္တိ (ဘိုးဘွားပူဇော်သဒ္ဓါ) ကြောင့် သင်၏အစ်ကို ဝေဒရှර්မာ၊ လက်မောင်းခွန်အားကြီးသော မဟာအတ္တမ—သူသည် အမှန်တကယ် ပြန်လည်အသက်ရမည်။

Verse 7

तपसानेन तुष्टोस्मि पितृभक्त्या महामते । वरं वरय भद्रं ते दुर्लभं धर्मवित्तमैः

အို မဟာမတေ၊ ဤတပဿာနှင့် ပိတೃဘက္တိကြောင့် ငါသည် သင်ကို နှစ်သက်ပျော်ရွှင်၏။ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးချယ်တောင်းလော့—သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—ဤကဲ့သို့သော ကောင်းချီးသည် ဓမ္မကိုသိသူတို့အတွက်တောင် ရခဲလှ၏။

Verse 8

एवमाकर्णितं तेन सुवाक्यं धर्मशर्मणा । वैवस्वतं महात्मानं समुवाच महायशाः

ဓမ္မရှර්မာန၏ စကားကောင်းကို ဤသို့ ကြားနာပြီးနောက်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးသူသည် မဟာအတ္တမ ဝိုင်ဝස්ဝတကို ဆက်လက်မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 9

देहि मे त्वचलां भक्तिं पितुः पादार्हणे पुनः । धर्मे रतिं तथा मोक्षं सुप्रसन्नो यदा मम

ကျွန်ုပ်အား အဖေ၏ ခြေတော်ကို အာရ္ချနာပူဇော်ရာ၌ မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိကို ထပ်မံပေးသနားပါ။ ဓမ္မ၌ ရတိနှင့် မောက္ခကိုလည်း ပေးသနားပါ—သင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် အပြည့်အဝ ပီတိပျော်ရွှင်သည့်အခါ။

Verse 10

तमुवाच ततो धर्मो मत्प्रसादाद्भविष्यति । एवमुक्ते महावाक्ये वेदशर्मा तदोत्थितः

ထို့နောက် ဓမ္မသည် သူ့အား “ငါ၏ကရုဏာကြောင့် သမ္မာတရား ပေါ်ထွန်းလာမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုမဟာဝါကျကို ကြားသော် ဝေဒရှර්မာသည် ချက်ချင်း ထ၍ ရပ်လေ၏။

Verse 11

प्रसुप्तवन्महाप्राज्ञो धर्मशर्माणमब्रवीत् । क्व सा देवी गता भ्रातः क्व स तातो भवेदिति

ထို့နောက် မဟာပညာရှိသည် အိပ်မက်မှ နိုးထသကဲ့သို့ ဓမ္မရှර්မာအား “ညီအစ်ကိုရေ၊ အဲဒီ ဒေဝီက ဘယ်သို့ သွားသနည်း။ ထိုအဖေကလည်း ဘယ်မှာ ရှိနိုင်သနည်း” ဟု မေးလေ၏။

Verse 12

समासेन समाख्यातं यथा पित्रा नियोजितः । समाज्ञाय ततो हृष्टो धर्मशर्मा तमब्रवीत्

အဖေက မည်သို့ တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်ကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြပြီးနောက် ဓမ္မရှර්မာသည် နားလည်ကာ ဝမ်းမြောက်၍ ထိုသူအား ပြောလေ၏။

Verse 13

ममाद्यैव महाभाग शिरसा जीवितेन च । संमुखी भव वै भ्रातः कोन्यो मे त्वादृशो भुवि

အို မဟာကံကောင်းသူရေ၊ ယနေ့ပင် ငါသည် ခေါင်းချ၍လည်းကောင်း၊ အသက်တစ်လုံးလုံးဖြင့်လည်းကောင်း သင့်အား နမස්ကာရ ပြု၏။ ညီအစ်ကိုရေ၊ ငါ့ရှေ့သို့ လာပါ—ဤလောက၌ ငါ့အတွက် သင့်တူသူ အခြားမည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 14

भ्रातरं चैवमाभाष्य उत्सुकः पितरं प्रति । गमनाय मतिं चक्रे भ्रात्रा च धर्मशर्मणा

ဤသို့ ညီအစ်ကိုအား ပြောပြီးနောက် အဖေထံ သွားလိုစိတ် ပြင်းပြ၍ ညီအစ်ကို ဓမ္မရှර්မာနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လေ၏။

Verse 15

द्वावेतौ तु गतौ तत्र पितरं हृष्टमानसौ । द्वाभ्यां तत्र समास्थाय शिवशर्माणमुत्तमम्

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် ထိုနေရာသို့ သွားကာ မိမိတို့၏ ဖခင်ထံ ရောက်ကြသည်။ ထိုတွင် နှစ်ဦးတကွ ထိုင်ရာယူ၍ အထူးမြတ်သော ရှိဝရှර්မာန်ထံ သွားရောက်ကာ ချီးမြှောက်ဝတ်ပြုကြသည်။

Verse 16

धर्मशर्मा तदोवाच पितरं दीप्तिसंयुतम् । ममाद्यैव महाभाग तपसा जीवितेन च

ထို့နောက် ဓမ္မရှර්မာသည် တောက်ပရောင်ခြည်ရှိသော ဖခင်ထံ ပြောလေသည်— “အို မဟာဘဂါ၊ ယနေ့မှစ၍ ငါ၏ တပဿာနှင့် ထို့ပြင် ငါ၏ အသက်တိုင်အောင်…”

Verse 17

वेदशर्मा समानीतस्तं पुत्रं प्रगृहाण भोः । शिवशर्मा ततो हृष्टो भक्तिं विज्ञाय तस्य च

ဝေဒရှර්မာက “သင်၏ သားကို ငါ ခေါ်လာခဲ့ပြီ၊ အရှင်၊ လက်ခံတော်မူပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ရှိဝရှර්မာသည် သူ၏ ဘက္တိကို သိမြင်၍ ဝမ်းမြောက်လေသည်။

Verse 18

न किंचिदब्रवीत्तं तु पुनश्चिंतामुपेयिवान् । पुरतो विनयेनापि वर्तमानं महामतिम्

သို့သော် သူသည် ထိုသူအား မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ၊ ထပ်မံ စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ မဟာပညာရှိသူက လေးစားနိမ့်ချစွာ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော်လည်း။

Verse 19

विष्णुशर्माणमाभाषीद्वत्स मे वचनं कुरु । इंद्रलोकं व्रजस्वाद्य तस्मादानय चामृतम्

သူသည် ဝိෂ္ဏုရှර්မာအား “သားရေ၊ ငါ၏ စကားကို လိုက်နာပါ။ ယနေ့ပင် အိန္ဒြလောကသို့ သွား၍ ထိုမှ အမృతကို ယူဆောင်လာပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 20

अनया कान्तया सार्द्धं स्थातुमिच्छामि सांप्रतम् । सागराद्यत्समुत्पन्नममृतं व्याधिनाशनम्

ယခု ဤချစ်မြတ်နိုးသူနှင့်အတူ နေလိုသည်။ သမုဒ္ဒရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမృతသည် ရောဂါတို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 21

साधुनेच्छति मामेषा यथैनां तु लभाम्यहम् । तथा कुरुष्व शीघ्रं त्वमन्यथान्यं प्रयास्यति

ဤမိန်းမသည် ကျွန်ုပ်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် လိုလားသည်၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်က သူမကို ရယူနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမြန်လုပ်ပါ—မဟုတ်လျှင် သူမသည် အခြားသူထံ သွားလိမ့်မည်။

Verse 22

वृद्धं ज्ञात्वावमन्येत इयं बाला सुरूपिणी । अद्य देव्यानया सार्द्धं प्रियया भुवनत्रये

သူကို အိုမင်းသည်ဟု သိ၍ မထီမဲ့မြင်နိုင်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးသည် ရုပ်ရည်လှပသည်။ ယနေ့ ဤချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝီနှင့်အတူ သူသည် သုံးလောကလုံး၌ ဂုဏ်တင်မြင့်မားလိမ့်မည်။

Verse 23

निर्दोषो व्याधिनिर्मुक्तो यथा तात भवाम्यहम् । तथा कुरुष्व मे वत्स मद्भक्तोसि यदा भुवि

“ချစ်သားရေ၊ ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ကင်းစင်၍ ရောဂါမှ လွတ်မြောက်သကဲ့သို့၊ ထိုသို့ပင် ကျွန်ုပ်အတွက် လုပ်ပေးပါ—မြေပြင်ပေါ်၌ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တ ဖြစ်သောကြောင့်”

Verse 24

एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं पितुस्तस्य महात्मनः । विष्णुशर्मा तदोवाच पितरं दीप्ततेजसम्

ထိုမဟာတမ ပခင်၏ စကားကို ထိုသို့ ကြားပြီးနောက်၊ ဝိෂ္ဏုရှర్మာသည် တောက်ပသော တေဇရှိသည့် ပခင်ကို ထိုခဏ ပြောကြားလေသည်။

Verse 25

सर्वमेतत्करिष्यामि भवतः सुखमुत्तमम् । एवमाभाष्य धर्मात्मा विष्णुशर्मा महामतिः

“ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်ပြုလုပ်မည်၊ သင်အား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ချမ်းသာကို ပေးမည်။” ဟူ၍ ပြောပြီးနောက် ဓမ္မသတ္တဝါ၊ ဉာဏ်ကြီးသော ဝိෂ္ဏုရှర్మာက ကြေညာ하였다။

Verse 26

पितरं तं नमस्कृत्य पुनः कृत्वा प्रदक्षिणम् । बलेन महता सोपि तपसा नियमेन च

အဖေကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုပြီး ထပ်မံ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ကာ၊ သူလည်း အင်အားကြီးသူဖြစ်၍ တပဿာနှင့် နိယမ စည်းကမ်းတို့ဖြင့် ဆက်လက်သွား하였다။

Verse 27

अंतरिक्षगतश्चासीद्गच्छमानस्य धीमतः । स महावायुवेगेन ऐंद्रं संप्रतिगच्छति

ပညာရှိသူ သွားလာနေစဉ် အလယ်ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး၊ မဟာလေပြင်း၏ အရှိန်ကြောင့် သယ်ဆောင်ခံကာ အိန္ဒြလောကသို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်하였다။