Adhyaya 103

Verse 1

कुंजल उवाच । अशोकसुंदरी जाता सर्वयोषिद्वरा तदा । रेमे सुनंदने पुण्ये सर्वकामगुणान्विते

ကుంజလက ပြောသည်– ထိုအခါ ‘အရှိုကသုန္ဒရီ’ မွေးဖွားလာ၍ မိန်းမတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လေသည်။ ထို့နောက် အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်ဝသည့် ပုဏ္ဏမြတ် ‘သုနန္ဒန’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တောဥယျာဉ်၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကစားလေ၏။

Verse 2

सुरूपाभिः सुकन्याभिर्देवानां चारुहासिनी । सर्वान्भोगान्प्रभुंजाना गीतनृत्यविचक्षणा

လှပသိက္ခာရှိသော မိန်းကလေးများ ဝိုင်းရံလျက်၊ နတ်တို့ရှေ့တွင် ချိုမြိန်စွာ ပြုံးရယ်하였다။ အပျော်အပါးအလုံးစုံကို ခံစား၍ သီချင်းနှင့် အကတွင် ကျွမ်းကျင်하였다။

Verse 3

विप्रचित्तेः सुतो हुंडो रौद्रस्तीव्रश्च सर्वदा । स्वेच्छाचारो महाकामी नंदनं प्रविवेश ह

ဝိပရစိတ္တိ၏ သား ဟုဏ္ဍသည် အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းတမ်း၍ ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်းသာ လုပ်ကိုင်ကာ ကာမတဏှာကြီးစွာဖြင့် နန္ဒန နတ်ဥယျာဉ်သို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 4

अशोकसुंदरीं दृष्ट्वा सर्वालंकारसंयुताम् । तस्यास्तु दर्शनाद्दैत्यो विद्धः कामस्य मार्गणैः

အလှဆင်ပစ္စည်းအလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အရှိုကသုန္ဒရီကို မြင်သော်၊ ထိုဒೈတျသည် မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ကာမဒေဝ၏ မြားများကြောင့် ထိခိုက်စွာ ခံရ하였다။

Verse 5

तामुवाच महाकायः का त्वं कस्यासि वा शुभे । कस्मात्त्वं कारणाच्चात्र आगतासि वनोत्तमम्

ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားသူက သူမအား—“မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏သူနည်း။ အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဤအထူးမြတ်သော တောသို့ ရောက်လာသနည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 6

अशोकसुंदर्युवाच । शिवस्यापि सुपुण्यस्य सुताहं शृणु सांप्रतम् । स्वसाहं कार्तिकेयस्य जननी गोत्रजापि मे

အရှိုကသုန္ဒရီက ပြောသည်—“ယခု နားထောင်ပါ။ ကျွန်မသည် အလွန်ပုဏ္ဏဝန်ရှိသော ရှိဝ၏ သမီးဖြစ်သည်။ ကျွန်မသည် ကာတိကేయ၏ အစ်မ/နှမလည်း ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ မိခင်လည်း ကျွန်မနှင့် တူညီသော ဂိုထရ (မျိုးရိုး) မှ ဖြစ်သည်။”

Verse 7

बालभावेन संप्राप्ता लीलया नंदनं वनम् । भवान्कोहि किमर्थं तु मामेवं परिपृच्छति

ကလေးသဘောဖြင့် လီလာကစားသလို နန္ဒနတောသို့ ငါရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သင်သည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ဤသို့ မေးမြန်းသနည်း။

Verse 8

हुंड उवाच । विप्रचित्तेः सुतश्चाहं गुणलक्षणसंयुतः । हुंडेति नाम्ना विख्यातो बलवीर्यमदोद्धतः

ဟုဏ္ဍက ပြောသည်– “ငါသည် ဝိပရစိတ္တိ၏ သားဖြစ်၍ ဂုဏ်ရည်နှင့် လက္ခဏာတို့ ပြည့်စုံသူ။ ‘ဟုဏ္ဍ’ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားပြီး အင်အားနှင့် သတ္တိ၏ မာနကြောင့် မူးယစ်နေသူ ဖြစ်သည်။”

Verse 9

दैत्यानामप्यहं श्रेष्ठो मत्समो नास्ति राक्षसः । देवेषु मर्त्यलोकेषु तपसा यशसा कुले

ဒೈတျယတို့အတွင်း၌ပင် ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ရာක්ෂသတို့အတွင်း ငါနှင့်တူသူ မရှိ။ ဒေဝတို့နှင့် လူ့လောက၌လည်း တပဿ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် မျိုးရိုးအရ ငါသည် ထူးချွန်၏။

Verse 10

अन्येषु नागलोकेषु धनभोगैर्वरानने । दर्शनात्ते विशालाक्षि हतः कंदर्पमार्गणैः

အို မျက်နှာလှသူ၊ အခြား နာဂလောကများတွင် ဓနနှင့် အပျော်အပါးများ ရှိသော်လည်း၊ အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ သင်ကို မြင်ရုံသာဖြင့် ငါသည် ကာမဒေဝ၏ မြားတံများကြောင့် ထိခိုက်လဲကျသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 11

शरणं ते ह्यहं प्राप्तः प्रसादसुमुखी भव । भव स्ववल्लभा भार्या मम प्राणसमा प्रिया

အမှန်တကယ် ငါသည် သင်၏ အကာအကွယ်ကို ရယူရန် ရောက်လာခဲ့သည်—ကျေးဇူးပြု၍ ကြည်နူးသော မျက်နှာဖြင့် ကရုဏာပြပါ။ ငါ့အသက်ရှူသကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရသောသူ၊ ငါ၏ ချစ်သူဇနီး ဖြစ်ပါစေ။

Verse 12

अशोकसुंदर्युवाच । श्रूयतामभिधास्यामि सर्वसंबंधकारणम् । भवितव्या सुजातस्य लोके स्त्री पुरुषस्य हि

အရှိုကဆုန္ဒရီက ပြောသည်— “နားထောင်ကြလော့၊ ဆက်နွယ်မှုအပေါင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်စေသော အကြောင်းရင်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ဤလောက၌ မွေးမြူကောင်းသော ယောက်ျားအတွက် မယားတစ်ဦးသည် ကံတရားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။”

Verse 13

भवितव्यस्तथा भर्ता स्त्रिया यः सदृशो गुणैः । संसारे लोकमार्गोयं शृणु हुंड यथाविधि

ထို့အတူ မိန်းမအတွက် ခင်ပွန်းဟူသည် ကုသိုလ်ဂုဏ်တရားများတွင် သူမနှင့်တူညီ၍ သင့်တော်သော အဖော်ဖြစ်သူကို ကံတရားက သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ လောကသုံးလမ်းစဉ်ဖြစ်၏—ဟုဏ္ဍ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း နားထောင်လော့။

Verse 14

अस्त्येव कारणं चात्र यथा तेन भवाम्यहम् । सुभार्या दैत्यराजेंद्र शृणुष्व यतमानसः

အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ ငါသည် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဒೈတျရာဇာတို့အတွင်း အိန္ဒြာမင်းကြီး၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ထူ၍ နားထောင်လော့—အို သုဘာရျာ (မယားကောင်း)။

Verse 15

वृक्षराजादहं जाता यदा काले महामते । शंभोर्भावं सुसंगृह्य पार्वत्या कल्पिता ह्यहम्

အို မဟာမတေ၊ အချိန်တော်တန်သည့်အခါ ငါသည် သစ်ပင်တို့၏ မင်းကြီးမှ မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သမ္ဘူ၏ အလိုတော်ကို ကောင်းစွာ သိမြင်ယူဆ၍ ပါရဝတီက ငါကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 16

देवस्यानुमते देव्या सृष्टो भर्ता ममैव हि । सोमवंशे महाप्राज्ञः स धर्मात्मा भविष्यति

ဒေဝ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဒေဝီသည် ငါ့အတွက်ပင် ခင်ပွန်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် စောမဝంశ (လဝంశ) တွင် ပေါ်ထွန်းလာမည်—အလွန်ပညာရှိ၍ ဓမ္မတရားရှိသော သဘောသဘာဝနှင့်။

Verse 17

जिष्णुर्जिष्णुसमो वीर्ये तेजसा पावकोपमः । सर्वज्ञः सत्यसंधश्च त्यागे वैश्रवणोपमः

သူသည် အောင်မြင်သူဖြစ်၍ သတ္တိဗလတွင် ဂျိရှ္ဏု (အိန္ဒြ) နှင့်တူ၏။ တေဇောအလင်းတွင် မီးကဲ့သို့ တောက်ပ၏။ အရာအားလုံးသိသူ၊ သစ္စာကတိ၌ မတုန်မလှုပ်တည်ကြည်သူ၊ ဒါန၌ ဝိုင်ရှ္ရဝဏ (ကူဘေရ) နှင့်တူ၏။

Verse 18

यज्वा दानपतिः सोपि रूपेण मन्मथोपमः । नहुषोनाम धर्मात्मा गुणशील महानिधिः

သူလည်း ယဇ္ဉပြုသူ၊ ဒါန၏ အရှင်ဖြစ်၍ ရုပ်ရည်တွင် မန္မထ (ကာမ) နှင့်တူ၏။ နဟုရှဟု အမည်ရသော ဓမ္မတရားရှိသူသည် သီလဂုဏ်ပြည့်ဝ၍ ကုသိုလ်ဂုဏ်၏ မဟာနိဓိဖြစ်၏။

Verse 19

देव्या देवेन मे दत्तःख्यातोभर्ताभविष्यति । तस्मात्सर्वगुणोपेतं पुत्रमाप्स्यामि सुंदरम्

ဒေဝီနှင့် ဒေဝတို့က ငါ့အား ပေးအပ်သော နာမည်ကျော် ခင်ပွန်းသည် အမှန်တကယ် ငါ၏ အိမ်ထောင်ဖက် ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးပြည့်စုံသော လှပသည့် သားတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 20

इंद्रोपेंद्र समं लोके ययातिं जनवल्लभम् । लप्स्याम्यहं रणे धीरं तस्माच्छंभोः प्रसादतः

ရှမ္ဘူ၏ ကရုဏာကြောင့် ငါသည် စစ်မြေပြင်၌ တည်ကြည်သော သူရဲကောင်း—ပြည်သူချစ်သော ယယာတိ—ကို ရရှိမည်။ သူသည် ဤလောက၌ အိန္ဒြနှင့် ဥပေန္ဒြ (ဝိෂ္ဏု) တို့နှင့်တူမည်။

Verse 21

अहं पतिव्रता वीर परभार्या विशेषतः । अतस्त्वं सर्वथा हुंड त्यज भ्रांतिमितो व्रज

အို သူရဲကောင်း၊ ငါသည် ပတိဝရတာ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော မိန်းမဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ငါသည် အခြားယောက်ျား၏ တရားဝင် ဇနီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို ဟုဏ္ဍ၊ ဤမောဟကို အပြည့်အဝ စွန့်လွှတ်၍ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာလော့။

Verse 22

प्रहस्यैव वचो ब्रूते अशोकसुंदरीं प्रति । हुंड उवाच । नैव युक्तं त्वया प्रोक्तं देव्या देवेन चैव हि

သူသည် ပြုံး၍ အရှိုကသုန္ဒရီထံ ဤစကားကို ဆို၏။ ဟုဏ္ဍက “သင်ပြောသောစကားသည် လုံးဝမသင့်တော်၊ ဒေဝီနှင့် ဒေဝတို့ ပြောခဲ့သောစကားလည်း ထိုနည်းတူပင်” ဟု ဆို၏။

Verse 23

नहुषोनाम धर्मात्मा सोमवंशे भविष्यति । भवती वयसा श्रेष्ठा कनिष्ठो न स युज्यते

စောမဝంశ (လဝంశ) တွင် နဟုရှဟု အမည်ရသော ဓမ္မသတ္တဝါတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်။ သို့သော် သင်သည် အသက်အရွယ်အရ အကြီး၊ သူက အငယ်ဖြစ်သဖြင့် သင့်နှင့် လက်ထပ်ပေါင်းဖက်ရန် မသင့်တော်”။

Verse 24

कनिष्ठा स्त्री प्रशस्ता तु पुरुषो न प्रशस्यते । कदा स पुरुषो भद्रे तव भर्ता भविष्यति

အငယ်မိန်းမကိုတော့ ချီးမွမ်းကြသော်လည်း အငယ်ယောက်ျားကို မချီးမွမ်းကြ။ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ထိုယောက်ျားသည် မည်သည့်အခါ သင့်ခင်ပွန်း ဖြစ်လာမည်နည်း”။

Verse 25

तारुण्यं यौवनं चापि नाशमेवं प्रयास्यति । यौवनस्य बलेनापि रूपवत्यः सदा स्त्रियः

လူငယ်ဘဝနှင့် ယောဝနဘဝတို့လည်း ဤသို့ပင် လွန်သွား၍ ပျက်စီးသို့ ရောက်ကြသည်။ ယောဝန၏ အားတန်ခိုးရှိသော်လည်း အလှပမိန်းမတို့သည် အမြဲတမ်း ထိုသို့ မတည်မြဲကြ”။

Verse 26

पुरुषाणां वल्लभत्वं प्रयांति वरवर्णिनि । तारुण्यं हि महामूलं युवतीनां वरानने

အို အရောင်အဆင်းလှသော မိန်းမရေ၊ မိန်းမတို့သည် ယောက်ျားတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်လာကြသည်။ အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ယောဝနသည် ယုဝတီတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး အမြစ်အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏”။

Verse 27

तस्या धारेण भुंजंति भोगान्कामान्मनोनुगान् । कदा सोभ्येष्यते भद्रे आयोः पुत्रः शृणुष्व मे

သူမ၏အထောက်အပံ့ကြောင့် သူတို့သည် စိတ်အလိုက် ကာမဆန္ဒနှင့် အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားကြသည်။ “အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ အာယု၏ သားသည် မည်သည့်အခါ ပြန်လာမည်နည်း၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။”

Verse 28

यौवनं वर्ततेऽद्यैव वृथा चैव भविष्यति । गर्भत्वं च शिशुत्वं च कौमारं च निशामय

ယောဝနသည် ယနေ့တင်သာ ရှိ၏၊ မကြာမီ အဓိပ္ပါယ်မဲ့ကာ လွန်သွားလိမ့်မည်။ မိခင်ဝမ်းတွင်းအခြေအနေ၊ ကလေးငယ်ဘဝနှင့် ကလေးဘဝတို့ကိုလည်း စဉ်းစားကြည့်လော့။

Verse 29

कदासौ यौवनोपेतस्तव योग्यो भविष्यति । यौवनस्य प्रभावेन पिबस्व मधुमाधवीम्

သူသည် မည်သည့်အခါ ယောဝနပြည့်စုံကာ သင်နှင့် သင့်တော်သော လက်တွဲဖော် ဖြစ်လာမည်နည်း။ ယောဝန၏ အာနုဘော်ဖြင့် ဤ ပျားရည်ချို မာဓဝီ (မဓုရသ) ကို သောက်လော့။

Verse 30

मया सह विशालाक्षि रमस्व त्वं सुखेन वै । हुंडस्य वचनं श्रुत्वा शिवस्य तनया पुनः

“အို မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ ငါနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ရမဏပြုလော့။” ဟုဏ္ဍ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရှိဝ၏ သမီးသည် ထပ်မံ တုံ့ပြန်လေ၏။

Verse 31

उवाच दानवेंद्रं तं साध्वसेन समन्विता । अष्टाविंशतिके प्राप्ते द्वापराख्ये युगे तदा

သာဓဝစေနာနှင့်အတူ လိုက်ပါလျက်၊ သူမသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင်ထံသို့ ပြောကြား하였다—အဋ္ဌာဝိංသတိမြောက် ဒွာပရယုဂ ရောက်ရှိလာသောအခါ၌။

Verse 32

शेषावतारो धर्मात्मा वसुदेवसुतो बलः । रेवतस्य सुतां दिव्यां भार्यां स च करिष्यति

သေရှ၏ အဝတားဖြစ်၍ ဓမ္မတရားပြည့်စုံသော ဝသုဒေဝ၏ သား ဘလသည် ရေဝတ၏ သမီးတော် မြတ်သန့်ကို မိဖုရားအဖြစ် လက်ခံမည်။

Verse 33

सापि जाता महाभाग कृताख्ये हि युगोत्तमे । युगत्रयप्रमाणेन सा हि ज्येष्ठा बलादपि

အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ သူမလည်း “ကෘတ” ဟုခေါ်သော အကောင်းဆုံး ယုဂ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ ယုဂ သုံးခု၏ တိုင်းတာချက်အရ သူမသည် ဘလထက်ပင် အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့်လည်း အင်အားပြည့်စုံသည်။

Verse 34

बलस्य सा प्रिया जाता रेवती प्राणसंमिता । भविष्यद्वापरे प्राप्त इह सा तु भविष्यति

သူမသည် ဘလ၏ ချစ်သူဖြစ်လာသည်—ရေဝတီ၊ အသက်တမျှ ချစ်မြတ်နိုးရသူ။ အနာဂတ် ဒွာပရ ယုဂ၌ သူ့ထံသို့ ရောက်လာပြီး၊ ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် မိဖုရားအဖြစ် ရှိမည်။

Verse 35

मायावती पुरा जाता गंधर्वतनया वरा । अपहृत्य नियम्यैव शंबरो दानवोत्तमः

ရှေးကာလ၌ မာယာဝတီ မွေးဖွားခဲ့သည်—ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ မြတ်သော သမီးတော်။ ဒာနဝတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ရှမ္ဗရသည် သူမကို ဖမ်းဆီးခိုးယူ၍ မိမိအာဏာအောက်တွင် ထိန်းချုပ်ထား하였다။

Verse 36

तस्या भर्ता समाख्यातो माधवस्य सुतो बली । प्रद्युम्नो नाम वीरेशो यादवेश्वरनंदनः

သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် ထင်ရှားလှသည်—မာဓဝ၏ အင်အားကြီး သားတော်၊ “ပရဒျုမ္န” ဟု အမည်ရသော သူရဲကောင်းတို့၏ အရှင်၊ ယာဒဝ မင်းအုပ်၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော သားတော်ဖြစ်သည်။

Verse 37

तस्मिन्युगे भविष्येत भाव्यं दृष्टं पुरातनैः । व्यासादिभिर्महाभागैर्ज्ञानवद्भिर्महात्मभिः

ထိုယုဂ၌ ဖြစ်လာမည့် ကံကြမ္မာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်မည်—ရှေးဘိုးဘွားတို့က များစွာကာလကတည်းက ကြိုတင်မြင်ထားသကဲ့သို့၊ ဗျာသ မဟာဋ္ဌာန ဥပမာ မဟာရိရှီများ၊ ဉာဏ်ရှိ၍ မဟာအတ္တမန်တို့က မြင်ထားကြသည်။

Verse 38

एवं हि दृश्यते दैत्य वाक्यं देव्या तदोदितम् । मां प्रति हि जगद्धात्र्या पुत्र्या हिमवतस्तदा

“အို ဒೈတျ၊ ထိုသို့ပင် မြင်ရသည်—ထိုကာလ၌ ဒေဝီတော်က ဤစကားကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်; ကမ္ဘာမိခင်၊ ဟိမဝတ်တောင်၏ သမီးတော်က ထိုအချိန်၌ ငါ့အား ရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။”

Verse 39

त्वं तु लोभेन कामेन लुब्धो वदसि दुष्कृतम् । किल्बिषेण समाजुष्टं वेदशास्त्रविवर्जितम्

သို့သော် သင်သည် လောဘနှင့် ကာမဆန္ဒကြောင့် မျက်ကန်းဖြစ်ကာ မကောင်းမှုကို ပြောဆိုသည်—အပြစ်၌ နစ်မြုပ်၍ ဝေဒနှင့် သာသ္တရတို့၏ လမ်းညွှန်မှုကင်းမဲ့လျက်။

Verse 40

यद्यस्यदिष्टमेवास्ति शुभं वाप्यशुभं दृढम् । पूर्वकर्मानुसारेण तत्तस्य परिजायते

လူတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာသည်—ကောင်းခြင်းဖြစ်စေ မကောင်းခြင်းဖြစ်စေ အခိုင်အမာရှိသမျှ—အတိတ်က ကမ္မ (karma) အလိုက် ထိုသူအတွက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 41

देवानां ब्राह्मणानां च वदने यत्सुभाषितम् । निःसरेद्यदि सत्यं तदन्यथा नैव जायते

ဒေဝတာများနှင့် ဗြာဟ္မဏများ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားကောင်းများသည်—အမှန်တရားဖြစ်လျှင် အကျိုးဖြစ်ထွန်း၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်; မဟုတ်လျှင် လုံးဝ မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 42

मद्भाग्यादेवमाज्ञातं नहुषस्यापि तस्य च । समायोगं विचार्यैवं देव्या प्रोक्तं शिवेन च

ကျွန်ုပ်၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ဤအကြောင်းကို ထိုသို့ သိမြင်လာခဲ့သည်—နဟုရှ၏ အရေးကိစ္စပါ ထည့်သွင်း၍။ အခြေအနေကို ထိုသို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဒေဝီက မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ ရှီဝလည်း မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 43

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ त्यज भ्रांतिं मनःस्थिताम् । नैव शक्तो भवान्दैत्य मे मनश्चालितुं ध्रुवम्

ဤအကြောင်းကို သိပြီးနောက် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုသို့ သွားလော့; စိတ်ထဲတွင် ကပ်နေသော မောဟကို စွန့်လွှတ်လော့။ ဟေ ဒိုင်တျယ၊ သေချာစွာပင် ငါ၏ တည်ကြည်သော စိတ်ကို မလှုပ်ရှားစေနိုင်။

Verse 44

पतिव्रता दृढा चित्ते स को मे चालितुं क्षमः । महाशापेन धक्ष्यामि इतो गच्छ महासुर

ကျွန်ုပ်သည် ပတိဝရတာ—ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ; ကျွန်ုပ်ကို မည်သူ လှုပ်ရှားစေနိုင်မည်နည်း? မဟာကျိန်စာဖြင့် သင်ကို မီးလောင်စေမည်; ဒီနေရာမှ ထွက်သွားလော့၊ ဟေ မဟာအသူရ။

Verse 45

एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं हुंडो वै दानवो बली । मनसा चिंतयामास कथं भार्या भवेदियम्

ထိုစကားကို ကြားသော် အင်အားကြီး ဒာနဝ ဟုဏ္ဍာသည် စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားလေ၏—“ဤမိန်းမသည် မည်သို့ ငါ၏ ဇနီး ဖြစ်လာနိုင်မည်နည်း?”

Verse 46

विचिंत्य हुंडो मायावी अंतर्धानं समागतः । ततो निष्क्रम्य वेगेन तस्मात्स्थानाद्विहाय ताम् । अन्यस्मिन्दिवसे प्राप्ते मायां कृत्वा तमोमयीम्

စဉ်းစားပြီးနောက် မာယာတတ်မြောက်သော ဟုဏ္ဍာသည် မျက်ကွယ်ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ သူမကို ထိုနေရာ၌ပင် ချန်ထားခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့ အချိန်ရောက်လာသော် အမှောင်ဖြစ်သော မာယာကို ဖန်တီးလေ၏။

Verse 47

दिव्यं मायामयं रूपं कृत्वा नार्यास्तु दानवः । मायया कन्यका रूपो बभूव मम नंदन

ဒိဗ္ဗ မာယာဖြင့် ဖန်ဆင်းထားသော မိန်းမရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ ထို ဒာနဝသည် မာယာအာနုဘော်ဖြင့်—အို ငါ့သား—ကညာမိန်းကလေး၏ ရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 48

सा कन्यापि वरारोहा मायारूपागमत्ततः । हास्यलीला समायुक्ता यत्रास्ते भवनंदिनी

ထိုကညာမိန်းကလေးလည်း—လှပ၍ ဂုဏ်သရေရှိသူ—နောက်တဖန် မာယာရုပ်ကို ဆောင်ကာ ရယ်မောကစားခြင်းနှင့်အတူ ဘဝနန္ဒိနီ နေထိုင်ရာသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 49

उवाच वाक्यं स्निग्धेव अशोकसुंदरीं प्रति । कासि कस्यासि सुभगे तिष्ठसि त्वं तपोवने

အရှိုကသုန္ဒရီအား နူးညံ့စွာ ပြောဆို၍—“အို ကံကောင်းသူမ၊ သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏သူနည်း၊ ဤတပောဝန၌ အဘယ်ကြောင့် နေထိုင်နေသနည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 50

किमर्थं क्रियते बाले कामशोषणकं तपः । तन्ममाचक्ष्व सुभगे किंनिमित्तं सुदुष्करम्

“အို ကလေးမ၊ အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဤတပဿနာကို ပြုလုပ်သနည်း—ကာမဆန္ဒကို ခြောက်သွေ့စေသော တပဿနာကို? အို ကံကောင်းသူမ၊ ဤအလွန်ခက်ခဲသော အကျင့်ကို မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ပြုသနည်း၊ ငါ့အား ပြောပြပါ”

Verse 51

तन्निशम्य शुभं वाक्यं दानवेनापि भाषितम् । मायारूपेण छन्नेन साभिलाषेण सत्वरम्

ထိုမင်္ဂလာရှိသော စကားကို ကြားသော်—ဒာနဝက ပြောဆိုသော်လည်း—မာယာရုပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်နေပြီး ဆန္ဒအလိုတရားဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်하였다။

Verse 52

आत्मसृष्टि सुवृत्तांतं प्रवृत्तं तु यथा पुरा । तपसः कारणं सर्वं समाचष्ट सुदुःखिता

အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် သူမသည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောင်းအရာကို အပြည့်အစုံ ပြန်လည်ပြောကြားပြီး၊ ယခင်က မည်သို့ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကိုလည်း ရှင်းပြ하였다။ ထို့ပြင် အရာအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းမှာ တပဿ (tapas) ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြ하였다။

Verse 53

उपप्लवं तु तस्यापि दानवस्य दुरात्मनः । मायारूपं न जानाति सौहृदात्कथितं तया

သို့သော် စိတ်ဆိုးယုတ်သော ဒာနဝသည် နီးကပ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို မာယာ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဟု မသိမြင်နိုင်ခဲ့ပေ၊ သူမက မေတ္တာကြောင့် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြထားသော်လည်း။

Verse 54

हुंड उवाच । पतिव्रतासि हे देवि साधुव्रतपरायणा । साधुशीलसमाचारा साधुचारा महासती

ဟုဏ္ဍက ပြောသည်– “အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ပတိဝရတာ ဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသော ဝရတများ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်သူ၊ သီလကောင်းမွန်၍ အကျင့်အကြံ သန့်စင်ကာ တရားလမ်းကို လျှောက်လှမ်းသော မဟာသတီ ဖြစ်၏။”

Verse 55

अहं पतिव्रता भद्रे पतिव्रतपरायणा । तपश्चरामि सुभगे भर्तुरर्थे महासती

အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမမြတ်၊ ကျွန်မသည် ပတိဝရတာ ဖြစ်၍ သစ္စာဝရတ၌ အပြည့်အဝ တည်ကြည်သူ ဖြစ်သည်။ အို ကံကောင်းသူ၊ ကျွန်မသည် မိမိခင်ပွန်းအကျိုးအတွက် တပဿကို ကျင့်ဆောင်သည်၊ မဟာသတီအဖြစ်။

Verse 56

मम भर्ता हतस्तेन हुंडेनापि दुरात्मना । तस्य नाशाय वै घोरं तपस्यामि महत्तपः

ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းကို စိတ်ယုတ်သော ဟုဏ္ဍက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပျက်စီးခြင်းအတွက် ကျွန်မသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာတပဿကို ကျင့်ဆောင်နေသည်။

Verse 57

एहि मे स्वाश्रमे पुण्ये गंगातीरे वसाम्यहम् । अन्यैर्मनोहरैर्वाक्यैरुक्ता प्रत्ययकारकैः

ငါ၏ ကိုယ်ပိုင် သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်သို့ လာကြလော့။ ငါသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ နေထိုင်၏။ ထို့ပြင် ယုံကြည်မှုနှင့် အားထားမှုကို ပေါက်ဖွားစေသော ချိုမြိန်သည့် စကားများဖြင့်လည်း ငါကို ခေါ်ဆိုခဲ့ကြ၏။

Verse 58

हुंडेन सखिभावेन मोहिता शिवनंदिनी । समाकृष्टा सुवेगेन महामोहेन मोहिता

ရှီဝ၏ သမီးတော်သည် ဟုဏ္ဍာက မိတ်ဆွေသဘောအဖြစ် အယောင်ဆောင်၍ မောဟစေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အလွန်မြန်စွာ သူ့ဘက်သို့ ဆွဲငင်ခံရကာ—မူးမောလှုပ်ရှား၍ မဟာမောဟဖြင့် အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 59

आनीतात्मगृहं दिव्यमनौपम्यं सुशोभनम् । मेरोस्तु शिखरे पुत्र वैडूर्याख्यं पुरोत्तमम्

သူသည် (သူ့ကို) မိမိ၏ ဒိဗ္ဗအိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်လာ၏—မတူညီနိုင်အောင် အလွန်လှပတင့်တယ်သော နေရာ။ အို သားရေ၊ မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် “ဝိုင်ဍူရျ” ဟုခေါ်သော အမြတ်ဆုံး မြို့တော်ရှိ၏။

Verse 60

अस्ति सर्वगुणोपेतं कांचनाख्यं महाशिवम् । तुंगप्रासादसंबाधैः कलशैर्दंडचामरैः

ထိုနေရာ၌ “ကာဉ္စန” ဟုအမည်ရသော မဟာရှီဝ၏ မဟာဘုရားကျောင်းတစ်ဆောင် ရှိ၏—ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ မြင့်မားသော ပရాసာဒများဖြင့် ထူထပ်ကာ ကလသ၊ ဒဏ္ဍ နှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) တို့ဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 61

नानवृक्षसमोपेतैर्वनैर्नीलैर्घनोपमैः । वापीकूपतडागैश्च नदीभिस्तु जलाशयैः

ထိုနေရာသည် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သော တောအုပ်များကြောင့် တင့်တယ်လှပ၏—အပြာမဲရောင်၊ ထူထပ်သော မိုးတိမ်ကဲ့သို့။ ထို့ပြင် ရေကန်ရေမြောင်းများလည်း ရှိ၏—အဆင့်ဆင့်ရေကန် (ဝါပီ)၊ ရေတွင်း၊ ကန်၊ မြစ်နှင့် အခြားရေသိုလှောင်ရာများ။

Verse 62

शोभमानं महारत्नैः प्राकारैर्हेमसंयतैः । सर्वकामसमृद्धार्थं संपूर्णं दानवस्य हि

မြတ်ရတနာကြီးများဖြင့် တောက်ပလင်းလက်၍ ရွှေဖြင့်တပ်ဆင်ထားသော ကာရံတံတိုင်းများနှင့်အတူ; ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းသော အရာဝတ္ထုများဖြင့် ပြည့်ဝကာ အစုံအလင်ပြည့်စုံ—အမှန်တကယ် ဒာနဝ၏ မြို့တော်ဖြစ်၏။

Verse 63

ददृशे सा पुरं रम्यमशोकसुंदरी तदा । कस्य देवस्य संस्थानं कथयस्व सखे मम

ထိုအခါ အရှိုကသုန္ဒရီသည် သာယာလှပသော မြို့တော်ကို မြင်၏။ “မိတ်ဆွေ၊ ပြောပါ—ဤနေရာသည် ဘယ်ဒေဝတား၏ နေထိုင်ရာနည်း?”

Verse 64

सोवाच दानवेंद्रस्य दृष्टपूर्वस्य वै त्वया । तस्य स्थानं महाभागे सोऽहं दानवपुंगवः

သူက ပြောသည်—“ကံကောင်းသော မိန်းမရေ၊ သင်သည် ဒာနဝတို့၏ အင်္ဒြ (အရှင်) ကို ယခင်ကလည်း မြင်ဖူးပြီ။ ငါသည် ထိုဒာနဝအထွဋ်အမြတ်ပင် ဖြစ်၍ ဤနေရာသည် သူ၏ နေရာတော်ဖြစ်၏။”

Verse 65

मया त्वं तु समानीता मायया वरवर्णिनि । तामाभाष्य गृहं नीता शातकौंभं सुशोभनम्

သို့သော် အရောင်အဆင်းလှသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် မာယာဖြင့် သင့်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခဲ့၏။ သူမနှင့် စကားပြောပြီးနောက် ရွှေဖြင့် အလှဆင်ထားသော အလွန်လှပသည့် အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 66

नानावेश्मैः समाजुष्टं कैलासशिखरोपमम् । निवेश्य सुंदरीं तत्र दोलायां कामपीडितः

အိမ်တော်သည် မဟာအိမ်ရာများစွာဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ကိုင်လာသ पर्वတ၏ ထိပ်တန်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ကာမတဏှာကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်နေသူသည် အလှမယ်ကို ထိုနေရာ၌ လှုပ်ခတ်ခုံ (ဒိုလာ) ပေါ်တွင် ထိုင်စေ၏။

Verse 67

पुनः स्वरूपी दैत्येंद्रः कामबाणप्रपीडितः । करसंपुटमाबध्य उवाच वचनं तदा

ထို့နောက် ဒೈတျာတို့၏ အရှင်သည် မိမိ၏ မူလရုပ်သဏ္ဌာန်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာ၍ ကာမဒေဝ၏ မြားများကြောင့် နာကျင်ပူလောင်ကာ လက်အုပ်ချီပြီး ထိုအခါ ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 68

यं यं त्वं वांछसे भद्रे तं तं दद्मि न संशयः । भज मां त्वं विशालाक्षि भजंतं कामपीडितम्

အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်လိုချင်သမျှကို သံသယမရှိဘဲ ငါပေးမည်။ အို မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းမ၊ ကာမရမ္မက်ကြောင့် ပူလောင်နာကျင်နေသော ငါ့ကို ပူဇော်ပါ—ငါက သင့်ကို ပူဇော်သကဲ့သို့။

Verse 69

श्रीदेव्युवाच । नैव चालयितुं शक्तो भवान्मां दानवेश्वरः । मनसापि न वै धार्यं मम मोहं समागतम्

သီရိဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒာနဝတို့၏ အရှင်၊ သင်သည် ငါ့ကို လုံးဝ မလှုပ်ရှားစေနိုင်။ ငါ့အပေါ်သို့ ရောက်လာသော မောဟာကိုလည်း စိတ်ဖြင့်တောင် တားဆီးမရနိုင်” ဟု။

Verse 70

भवादृशैर्महापापैर्देवैर्वा दानवाधमैः । दुष्प्राप्याहं न संदेहो मा वदस्व पुनः पुनः

သင်ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးသူများဖြင့်—သို့မဟုတ် ဒေဝတို့ဖြင့်ပင်—သို့မဟုတ် ဒာနဝတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးတို့ဖြင့်—ငါကို ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်မှာ သံသယမရှိ။ ဤစကားကို ထပ်ခါထပ်ခါ မပြောနှင့်။

Verse 71

स्कंदानुजा सा तपसाभियुक्ता जाज्वल्यमाना महता रुषा च । संहर्तुकामा परि दानवं तं कालस्य जिह्वेव यथा स्फुरंती

စကန္ဒ၏ ညီမငယ်သည် တပဿာဖြင့် စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်၍ မဟာဒေါသကြီးဖြင့် တောက်လောင်ထွန်းလင်းလာသည်။ ထိုဒာနဝကို ဖျက်ဆီးလိုသဖြင့် သူ့ပတ်လည်ကို လှိုင်းထသကဲ့သို့ ဝိုင်းရံကာ ကာလ (မရဏ) ၏ လျှာကဲ့သို့ တောက်ပစွာ လှုပ်ရှား하였다။

Verse 72

पुनरुवाच सा देवी तमेवं दानवाधमम् । उग्रं कर्म कृतं पाप चात्मनाशनहेतवे

ထို့နောက် နတ်ဘုရားမသည် ထိုယုတ်မာသော ဘီလူးအား ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်မှာ - "သင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်ကြီးသော အမှုကို ပြုမိလေပြီ၊ ၎င်းသည် သင့်ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။"

Verse 73

आत्मवंशस्य नाशाय स्वजनस्यास्य वै त्वया । दीप्ता स्वगृहमानीता सुशिखा कृष्णवर्त्मनः

သင်၏ မျိုးရိုးနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ ပျက်စီးစေရန်အတွက် သင်သည် အမှောင်လမ်းကို လိုက်သော တောက်လောင်နေသည့် မီးကို သင့်အိမ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီ။

Verse 74

यथाऽशुभः कूटपक्षी सर्वशोकैः समुद्गतः । गृहं तु विशते यस्य तस्य नाशं प्रयच्छति

မျိုးစုံသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့ လွှမ်းမိုးနေသော နိမိတ်ဆိုးငှက်တစ်ကောင်သည် လူတစ်ဦး၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုလူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 75

स्वजनस्य च सर्वस्य सधनस्य कुलस्य च । स द्विजो नाशमिच्छेत विशत्येव यदा गृहम्

ထို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) သည် အိမ်တစ်အိမ်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ မိမိလူမျိုး၊ အိမ်ရှိ စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ပျက်စီးခြင်းကို မလိုလားသင့်ပေ။

Verse 76

तथा तेहं गृहं प्राप्ता तव नाशं समीहती । पुत्राणां धनधान्यस्य तव वंशस्य सांप्रतम्

ထို့အတူ သင့်အိမ်သို့ ရောက်လာပြီးနောက် ယခုအခါ သင့်သားများ၊ သင့်စည်းစိမ်နှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများ၊ နှင့် သင့်မျိုးရိုးတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ငါအလိုရှိ၏။

Verse 77

जीवं कुलं धनं धान्यं पुत्रपौत्रादिकं तव । सर्वं ते नाशयित्वाहं यास्यामि च न संशयः

သင်၏အသက်၊ မျိုးရိုး၊ ဥစ္စာဓန၊ စပါးသီးနှံနှင့် သားမြေးတို့အပါအဝင် အားလုံးကို ငါဖျက်ဆီးမည်; ထို့နောက် မသံသယဘဲ ငါထွက်ခွာမည်။

Verse 78

यथा त्वयाहमानीता चरंती परमं तपः । पतिकामा प्रवांच्छंती नहुषं चायुनंदनम्

သင်က ငါကို အမြင့်ဆုံးတပသျာ ကျင့်နေစဉ် ခေါ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ပင်၊ ထိုနည်းတူ လင်ကိုလိုလား၍ ရှာဖွေကာ အာယု၏သား နဟုရှကို ငါရှာခဲ့သည်။

Verse 79

तथा त्वां मम भर्ता च नाशयिष्यति दानव । मन्निमित्तौपायोऽयं दृष्टो देवेन वै पुरा

ထိုနည်းတူပင်၊ ဒါနဝါရေ၊ ငါ၏လင်သည် သင့်ကို ဖျက်ဆီးမည်။ ငါနှင့်ပတ်သက်သော ဤအကြံအစည်ကို နတ်ဘုရားက ရှေးကတည်းက ကြိုတင်မြင်ထားခဲ့သည်။

Verse 80

सत्येयं लौकिकी गाथा यां गायंति विदो जनाः । प्रत्यक्षं दृश्यते लोके न विंदंति कुबुद्धयः

ပညာရှိတို့ သီဆိုကြသော လောကီဂါထာဤသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်—လောက၌ မျက်မြင်ထင်ရှားသောအရာကိုပင် ဉာဏ်မကောင်းသူတို့ မသိမမြင်ကြ။

Verse 81

येन यत्र प्रभोक्तव्यं यस्माद्दुःखसुखादिकम् । स एव भुंजते तत्र तस्मादेव न संशयः

မည်သူမဆို မည်သည့်နေရာ၌ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို ဒုက္ခသုခတို့ကို ခံစားရမည်ဆိုလျှင် ထိုသူတည်းဟူသောသူက ထိုနေရာ၌ပင် ခံစားရသည်—မသံသယရှိ။

Verse 82

कर्मणोस्य फलं भुंक्ष्व स्वकीयस्य महीतले । यास्यसे निरयस्थानं परदाराभिमर्शनात्

ကိုယ့်ကံ၏အကျိုးကို ဤမြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ခံစားလော့; သို့ရာတွင် သူတစ်ပါး၏ဇနီးကို လွန်ကျူးသဖြင့် နရကအိမ်ရာသို့ သွားရလိမ့်မည်။

Verse 83

सुतीक्ष्णं हि सुधारं तु सुखड्गं च विघट्टति । अंगुल्यग्रेण कोपाय तथा मां विद्धि सांप्रतम्

အလွန်ထက်မြက်၍ ကောင်းစွာသွေးထားသော ဓားတောင် မျက်နှာပြင်စမ်းသပ်ရန် ထိခိုက်စေကြသည်; ထိုနည်းတူ ဒေါသဖြင့် လက်ချောင်းထိပ်ကနေ ယခုအခါ ငါကို လှုံ့ဆော်ထားသည်ဟု သိလော့။

Verse 84

सिंहस्य संमुखं गत्वा क्रुद्धस्य गर्जितस्य च । को लुनाति मुखात्केशान्साहसाकारसंयुतः

ဒေါသထွက်၍ ဟိန်းဟောက်နေသော ခြင်္သေ့၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ သွားပြီး မည်သူက မိုက်မဲသော သတ္တိဖြင့် ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ ဆံပင်ကို ဆွဲနုတ်မည်နည်း။

Verse 85

सत्याचारां दमोपेतां नियतां तपसि स्थिताम् । निधनं चेच्छते यो वै स वै मां भोक्तुमिच्छति

သစ္စာကျင့်ဝတ်၌ တည်မြဲ၍ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ပြည့်စုံကာ စည်းကမ်းတကျ နေထိုင်၍ တပသ်၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်လျက် သေခြင်းကို တကယ်လိုလားသူ—ထိုသူပင်၊ အို မိတ်ဆွေ၊ ငါကို ခံစားရယူလိုသူ ဖြစ်သည်။

Verse 86

समणिं कृष्णसर्पस्य जीवमानस्य सांप्रतम् । गृहीतुमिच्छते सो हि यथा कालेन प्रेषितः

ယခုအခါ သူသည် အသက်ရှင်နေသေးသော အနက်ရောင်မြွေ၏ မဏိကို ဖမ်းယူလိုသည်—ကာလ (မရဏ) ကပင် စေလွှတ်ထားသကဲ့သို့။

Verse 87

भवांस्तु प्रेषितो मूढ कालेन कालमोहितः । तदा ते ईदृशी जाता कुमतिः किं नपश्यसि

အို မိုက်မဲသူရေ! သင်ကိုယ်တိုင် “ကာလ” (အချိန်) က စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ကာလ၏ မောဟကြောင့် လှည့်စားခံနေရသည်။ ထို့ကြောင့် သင့်တွင် အယူအဆမှား (ကុမတိ) ပေါ်လာသည်—ဘာကြောင့် မမြင်သနည်း?

Verse 88

ऋते तु आयुपुत्रेण समालोकयते हि कः । अन्यो हि निधनं याति ममरूपावलोकनात्

သို့သော် “အာယု” (Āyu) ၏ သားတော်မဟုတ်လျှင် ငါ့ကို မည်သူမြင်နိုင်မည်နည်း? အခြားသူမည်သူမဆို ငါ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် သေမင်းသို့ ရောက်တတ်သည်။

Verse 89

एवमाभाषयित्वा तं गंगातीरं गता सती । सशोका दुःखसंविग्ना नियतानि यमान्विता

ထိုသို့ သူ့အား ပြောဆိုပြီးနောက် သီလရှင်မိန်းမသည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ သွားလေ၏။ သူမသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဒုက္ခကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော်လည်း “ယမ” (ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှု စည်းကမ်းများ) ကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာနေ하였다။

Verse 90

पूर्वमाचरितं घोरं पतिकामनया तपः । तव नाशार्थमिच्छंती चरिष्ये दारुणं पुनः

အရင်က ခင်ပွန်းရလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ် တပဿာကို ကျင့်ခဲ့သည်။ ယခု သင့်ပျက်စီးခြင်းကို လိုလား၍ ထပ်မံ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်မည်။

Verse 91

यदा त्वां निहतं दुष्टं नहुषेण महात्मना । निशितैर्वज्रसंकाशैर्बाणैराशीविषोपमैः

သင်—အယုတ်မာသူ—ကို မဟာအတ္တမ နဟုရှ (Nahuṣa) က လှဲချသတ်ဖြတ်သောအခါ၊ ဝဇ္ဇရ (vajra) ကဲ့သို့ ထက်မြက်၍ အဆိပ်ပြင်းမြွေကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မြားများဖြင့်—

Verse 92

रणे निपतितं पाप मुक्तकेशं सलोहितम् । गतासुं च प्रपश्यामि तदा यास्याम्यहं पतिम्

အို အပြစ်ရှိသူမ! ငါ့ခင်ပွန်းကို စစ်မြေပြင်၌ လဲကျနေသည်ကို—ဆံပင်ပျက်ပြား၊ သွေးစိုလက်လက်၊ အသက်မရှိ—ဟု မြင်ရလျှင် ထိုအခါ ငါလည်း ငါ့သခင်ခင်ပွန်းထံ သွားမည်။

Verse 93

एवं सुनियमं कृत्वा गंगातीरमनुत्तमम् । संस्थिता हुंडनाशाय निश्चला शिवनंदिनी

ဤသို့ တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းတရားကို ခံယူပြီးနောက်၊ ရှိဝ၏သမီး နိශ්චလာသည် ဂင်္ဂါမြစ်၏ အထူးမြတ်သော ကမ်းပါး၌ မလှုပ်မယှက် တည်နေကာ ဟုဏ္ဍတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် အကြံဉာဏ်တည်၏။

Verse 94

वह्नेर्यथादीप्तिमती शिखोज्ज्वला तेजोभियुक्ता प्रदहेत्सुलोकान् । क्रोधेन दीप्ता विबुधेशपुत्री गंगातटे दुश्चरमाचरत्तपः

မီးလျှံတောက်ပ၍ အပူတန်ခိုးပြည့်ဝသကဲ့သို့ လောကများကိုတောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သကာလ; ထိုနည်းတူ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသော နတ်တို့၏အရှင်၏သမီးသည် ဂင်္ဂါကမ်း၌ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 95

कुंजल उवाच । एवमुक्ता महाभाग शिवस्य तनया गता । गंगांभसि ततः स्नात्वा स्वपुरे कांचनाह्वये

ကుంజလက ပြောသည်– ဤသို့ ဆိုကြားပြီးနောက် ရှိဝ၏ ကံကောင်းမြတ်သော သမီးသည် ထွက်ခွာသွား하였다။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးပြီး ‘ကာဉ္စနာ’ ဟုခေါ်သော မိမိမြို့သို့ သွား하였다။

Verse 96

तपश्चचार तन्वंगी हुंडस्य वधहेतवे । अशोकसुंदरी बाला सत्येन च समन्विता

ကိုယ်လက်သေးသွယ်သော မိန်းကလေး အရှိုကသုန္ဒရီသည် ဟုဏ္ဍကို သတ်ရန်အကြောင်းဖြင့် တပဿကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သစ္စာ (စတျ) နှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်하였다။

Verse 97

हुंडोपि दुःखितोभूतः शापदग्धेन चेतसा । चिंतयामास संतप्त अतीव वचनानलैः

ဟုဏ္ဍာပင် ဝမ်းနည်းပူပန်လာ၏။ ကျိန်စာကြောင့် စိတ်နှလုံး မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ကြမ်းတမ်းသော စကားမီးကြောင့် အလွန်ပူလောင်၍ စိုးရိမ်စဉ်းစားမှု၌ နစ်မြုပ်သွား၏။

Verse 98

समाहूय अमात्यं तं कंपनाख्यमथाब्रवीत् । समाचष्ट स वृत्तांतं तस्याः शापोद्भवं महत्

ထို့နောက် “ကမ္ပန” ဟု အမည်ရသော အမတ်ကို ခေါ်၍ ပြောဆိုကာ၊ သူမ၏ ကျိန်စာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အကျိုးဆက်ကြီးမားမှုနှင့်အတူ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြောကြား하였다။

Verse 99

शप्तोस्म्यशोकसुंदर्या शिवस्यापि सुकन्यया । नहुषस्यापि मे भर्त्तुस्त्वं तु हस्तान्मरिष्यसि

“ကျွန်ုပ်သည် သီဝ၏ သမီးတော် သဒ္ဓါသီလရှိသော အရှိုကသုန္ဒရီ၏ ကျိန်စာကို ခံရသည်။ ထို့ပြင် သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ခင်ပွန်း နဟုရှ၏ လက်ဖြင့် အမှန်တကယ် သေဆုံးရမည်။”

Verse 100

नैव जातस्त्वसौ गर्भ आयोर्भार्या च गुर्विणी । यथा सत्याद्व्यलीकस्तु तस्याः शापस्तथा कुरु

အဲဒီ ကိုယ်ဝန်သည် လုံးဝ မတည်သေးဘဲ၊ အာယု၏ ဇနီးလည်း ကိုယ်ဝန်မရှိ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် လိမ်လည်မှုမရှိသော သစ္စာကို ပြောသကဲ့သို့၊ သူမ၏ ကျိန်စာလည်း ထိုအတိုင်း အကျိုးသက်ရောက်ပါစေ။

Verse 101

कंपन उवाच । अपहृत्य प्रियां तस्य आयोश्चापि समानय । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते

ကမ္ပနက ပြောသည်— “သူ၏ ချစ်သူကို ဖမ်းဆီးခေါ်ယူ၍ အာယုကိုလည်း ခေါ်လာပါ။ ဤနည်းလမ်းဖြင့်လည်း သင့်အတွက် ရန်သူ မပေါ်ပေါက်လာပါလိမ့်မည်။”

Verse 102

नो वा प्रपातयस्व त्वं गर्भं तस्याः प्रभीषणैः । अनेनापि प्रकारेण तव शत्रुर्न जायते

မဟုတ်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ် ခြိမ်းခြောက်စကားများဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ဝန်ကို မပျက်စီးစေပါနှင့်; ဤနည်းဖြင့်ပင် သင်၏ ရန်သူ မမွေးဖွားလာပါလိမ့်မည်။

Verse 103

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे त्र्यधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ပဒ္မပုရာဏ» ၏ «ဘူမိခဏ္ဍ» အတွင်း—«ဝေန» အုပ်ပုဒ်၊ «ဂုရုတီရ္ထ» မဟာတ္မယ အပိုင်းနှင့် «ချျဝန» ဇာတ်ကြောင်းအတွင်းရှိ အခန်း ၁၀၃ သည် ပြီးဆုံးလေ၏။

Verse 104

एवं संमंत्र्य तेनापि कंपनेन स दानवः । अभूत्स उद्यमोपेतो नहुषस्य प्रणाशने

ဤသို့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီး၊ ထိုတုန်လှုပ်မှုကြောင့်လည်း လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့်၊ ထို ဒာနဝ သည် နဟုရှ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေရန် အားထုတ်ရန် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာလာ၏။

Verse 105

विष्णुरुवाच । एलपुत्रो महाभाग आयुर्नाम क्षितीश्वरः । सार्वभौमः स धर्मात्मा सत्यव्रतपरायणः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– “ဧလာ၏ သားတော်၊ ကံကောင်းမြတ်သော အာယု အမည်ရှိ မြေပြင်အရှင် မင်းတပါးရှိ၏။ ထိုမင်းသည် စကြဝတီ အထွေထွေမင်း၊ ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ သစ္စာဝတ္တကို အမြဲတမ်း အားထားသူ ဖြစ်၏။”

Verse 106

इंद्रोपेंद्रसमो राजा तपसा यशसा बलैः । दानयज्ञैः सुपुण्यैश्च सत्येन नियमेन च

ထိုမင်းသည် တပဿာ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အင်အားတို့တွင် အိန္ဒြာနှင့် ဥပေန္ဒြာတူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ပုဏ္ဏမြတ်သော ဒါနနှင့် ယဇ္ဉများ၊ သစ္စာနှင့် နိယမ (ကိုယ်ထိန်းချုပ်မှု) တို့ဖြင့်လည်း ပြည့်စုံ၏။

Verse 107

एकच्छत्रेण वै राज्यं चक्रे भूपतिसत्तमः । पृथिव्यां सर्वधर्मज्ञः सोमवंशस्य भूषणम्

ထိုအကောင်းဆုံးသော မင်းကြီးသည် တစ်ထီးတည်းအောက်၌ အာဏာတည်စေ၍ နိုင်ငံတော်ကို စည်းလုံးစေ하였다; ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ စောမဝంశ (လဝంశ) ၏ အလှဆင်တန်ဆာ ဖြစ်၏။

Verse 108

पुत्रं न विंदते राजा तेन दुःखी व्यजायत । चिंतयामास धर्मात्मा कथं मे जायते सुतः

မင်းကြီးသည် သားတော်မရသဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲလာ၏။ ဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် “ငါ့အတွက် သားတော် မည်သို့ မွေးဖွားလာမည်နည်း” ဟု စဉ်းစားလေ၏။

Verse 109

इति चिंतां समापेदे आयुश्च पृथिवीपतिः । पुत्रार्थं परमं यत्नमकरोत्सुसमाहितः

ဤသို့ ကမ္ဘာပိုင်ရှင် မင်းအာယုသည် အတွေးအခေါ်တွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သားတော်ရရန် အမြင့်ဆုံး ကြိုးပမ်းအားထုတ်လေ၏။

Verse 110

अत्रिपुत्रो महात्मा वै दत्तात्रेयो महामुनिः । क्रीडमानः स्त्रिया सार्द्धं मदिरारुणलोचनः

အတြိ၏သား မဟာတပသီ မဟာမုနိ ဒတ္တာတြေးယသည် မိန်းမတစ်ဦးနှင့် အပျော်ကစားနေပြီး၊ မျက်လုံးများသည် မদిరာကြောင့်နီမြန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

Verse 111

वारुण्या मत्त धर्मात्मा स्त्रीवृंदैश्च समावृतः । अंके युवतिमाधाय सर्वयोषिद्वरां शुभाम्

ဝါရုဏီကြောင့် မူးယစ်နေသော ထိုဓမ္မစိတ်ရှိသူသည် မိန်းမအုပ်စုများဖြင့် ဝိုင်းရံခံရပြီး၊ မိန်းမတို့အနက် အကောင်းဆုံး အမင်္ဂလာကင်းသော ယုဝတီကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ ထိန်းထားလေ၏။

Verse 112

गायते नृत्यते विप्रः सुरां च पिबते भृशम् । विना यज्ञोपवीतेन महायोगीश्वरोत्तमः

ဗြာဟ္မဏသည် သီဆိုကာ ကပြန်၍၊ အရက်ကိုလည်း အလွန်အကျွံ သောက်သော်လည်း၊ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) မရှိဘဲပင် မဟာယောဂီတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂီဣශ්ဝရ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 113

पुष्पमालाभिर्दिव्याभिर्मुक्ताहारपरिच्छदैः । चंदनागुरुदिग्धांगो राजमानो मुनीश्वरः

မုနီဣශ්ဝရသည် ဒိဗ္ဗပန်းမော်လီများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ မုတိကာလည်ဆွဲနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်၍၊ ကိုယ်အင်္ဂါများကို စန္ဒနနှင့် အဂရု (အလှေးသစ်) ဖြင့် လိမ်းထားသဖြင့် တောက်ပလင်းလက်စွာ ထင်ရှားနေ하였다။

Verse 114

तस्याश्रमं नृपो गत्वा तं दृष्ट्वा द्विजसत्तमम् । प्रणाममकरोन्मूर्ध्ना दण्डवत्सुसमाहितः

ဘုရင်သည် သူ၏ အာရှရမသို့ သွားရောက်၍၊ ထိုဒွိဇအထူးမြတ်ကို မြင်သော် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ ခေါင်းငုံ့၍ ဒဏ္ဍဝတ် ပရဏာမဖြင့် လဲလျောင်းကန်တော့하였다။

Verse 115

अत्रिपुत्रः स धर्मात्मा समालोक्य नृपोत्तमम् । आगतं पुरतो भक्त्या अथ ध्यानं समास्थितः

အတရီ၏ သားဖြစ်သော ဓမ္မాత್ಮာသူသည်၊ ဘက္တိဖြင့် မိမိရှေ့သို့ လာရောက်သော ဘုရင်အထူးမြတ်ကို မြင်ပြီးနောက်၊ ထို့တင် သမาธိ-ဓျာန၌ တည်မြဲစွာ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 116

एवं वर्षशतं प्राप्तं तस्य भूपस्य सत्तम । निश्चलं शांतिमापन्नं मानसं भक्तितत्परम्

ဤသို့ဖြင့် ထိုအထူးမြတ်သော ဘုရင်၏ နှစ်တစ်ရာ ကာလ လွန်သွားရာ၊ စိတ်သည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်လာ၍ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရောက်ရှိကာ ဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေ하였다။

Verse 117

समाहूय उवाचेदं किमर्थं क्लिश्यसे नृप । ब्रह्माचारेण हीनोस्मि ब्रह्मत्वं नास्ति मे कदा

သူ့ကို ခေါ်ယူပြီး ပြောသည်– “အို မင်းကြီး၊ ဘာကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပင်ပန်းကျပ်တည်းစေသနည်း။ ငါသည် ဘြဟ္မစရိယ မရှိသူဖြစ်၍ စစ်မှန်သော ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်း (ဘြဟ္မတ്വ) သည် ငါ့ထံ၌ မည်သည့်အခါမျှ မရှိ။”

Verse 118

सुरामांसप्रलुब्धोऽस्मि स्त्रियासक्तः सदैव हि । वरदाने न मे शक्तिरन्यं शुश्रूष ब्राह्मणम्

“ငါသည် အရက်နှင့် အသားကို လောဘတပ်မက်သူ၊ မိန်းမတို့၌လည်း အမြဲတမ်း စွဲလမ်းသူဖြစ်၏။ ငါ့တွင် ကောင်းချီးပေးနိုင်သော အာနုභာဝ မရှိ; အခြား ဗြာဟ္မဏတစ်ပါးကို သွား၍ ဆည်းကပ်လော့။”

Verse 119

आयुरुवाच । भवादृशो महाभाग नास्ति ब्राह्मणसत्तमः । सर्वकामप्रदाता वै त्रैलोक्ये परमेश्वरः

အာယုက ပြောသည်– “အို မဟာဘဂါ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင်နှင့်တူသူ မရှိ။ အမှန်တကယ် သင်သည် သုံးလောက၏ ပရမေရှ್ವರ၊ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ကောင်းချီးပေးရှင် ဖြစ်၏။”

Verse 120

अत्रिवंशे महाभाग गोविंदः परमेश्वरः । ब्राह्मणस्य स्वरूपेण भवान्वै गरुडध्वजः

အို မဟာဘဂါ၊ အတြိဝంశ၌ ဂోవိန္ဒ ပရမေရှවරသည် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သင်သည် ဂရုဍဓဝဇ (ဂရုဍတံခွန်ဆောင်) ဖြစ်၍ ဗြာဟ္မဏရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းနေ၏။

Verse 121

नमोऽस्तु देवदेवेश नमोऽस्तु परमेश्वर । त्वामहं शरणं प्राप्तः शरणागतवत्सल

ဒေဝတို့၏ ဒေဝေရှ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ; ပရမေရှවර၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရ။ အို ရှရဏာဂတဝတ္စလ (အကာအကွယ်တောင်းသူတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူ)၊ ငါသည် သင့်ထံ သရဏံ ရောက်လာ၏။

Verse 122

उद्धरस्व हृषीकेश मायां कृत्वा प्रतिष्ठसि । विश्वस्थानां प्रजानां तु विद्वांसं विश्वनायकम्

အို ဟೃಷီကေရှာ၊ သူ့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။ မိမိ၏ မာယာကို ခံယူ၍ သင်သည် လောက၌ တည်မြဲစွာ တည်ရှိတော်မူ၏။ စကြဝဠာ၏ အာသ్రယနေရာများ၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါများနှင့်အတူ၊ လောကကို ဦးဆောင်သော ပညာရှိကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 123

जानाम्यहं जगन्नाथं भवंतं मधुसूदनम् । मामेव रक्ष गोविंद विश्वरूप नमोस्तु ते

ကျွန်ုပ်သည် သင်ကို ဇဂန္နာထ၊ မဓုဆူဒန ဟူ၍ သိမြင်ပါ၏။ အို ဂోవින්ဒ၊ ကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းကို ကာကွယ်တော်မူပါ; အို ဗိශ්ဝရူပ၊ သင့်အား နမස්ကာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 124

कुंजल उवाच । गते बहुतिथे काले दत्तात्रेयो नृपोत्तमम् । उवाच मत्तरूपेण कुरुष्व वचनं मम

ကుంజလ က ပြောသည်—အချိန်အတော်ကြာ လွန်ပြီးနောက် ဒတ္တာတြေယ သည် အထူးမြတ်သော မင်းကို မူးယစ်သကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပြော၍ “ငါ့စကားကို လိုက်နာလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 125

कपाले मे सुरां देहि पाचितं मांसभोजनम् । एवमाकर्ण्य तद्वाक्यं स चायुः पृथिवीपतिः

“ငါ့၏ ခေါင်းခွံပန်းကန်ထဲသို့ အရက်ကို လောင်းပေးလော့၊ အစာအဖြစ် ချက်ပြီးသား အသားကို ပေးလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် မြေကြီး၏ အရှင် မင်း အာယု သည် (တောင်းဆိုသကဲ့သို့ ပြု၏)။

Verse 126

उत्सुकस्तु कपालेन सुरामाहृत्य वेगवान् । पलं सुपाचितं चैव च्छित्त्वा हस्तेन सत्वरम्

စိတ်အားထက်သန်၍ လျင်မြန်စွာ သူသည် ခေါင်းခွံပန်းကန်ဖြင့် အရက်ကို ယူလာ၏။ ထို့နောက် အလျင်အမြန် လက်ဖြင့် ချက်ကောင်းကောင်းပြီးသား အသားတစ်ပိုင်းကို ဖြတ်ယူ၏။

Verse 127

नृपेंद्रः प्रददौ चापि दत्तात्रेयाय सत्तम । अथ प्रसन्नचेताः स संजातो मुनिपुंगवः

အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီးသည် ထိုလှူဒါန်းမှုကို ဒတ္တာတရေယာထံသို့လည်း ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။ ထို့နောက် စိတ်ပျော်ရွှင်ကြည်နူး၍ မုနိတို့အနက် အထွတ်အမြတ်၊ ရှိသီတို့၏ နွားထီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 128

दृष्ट्वा भक्तिं प्रभावं च गुरुशुश्रूषणं परम् । समुवाच नृपेंद्रं तमायुं प्रणतमानसम्

သူ၏ ဘက္တိ၊ ဓမ္မအာနုဘော်နှင့် ဂုရုကို အမြင့်ဆုံးအထိ ပြုစုဝန်ဆောင်မှုကို မြင်ပြီးနောက်၊ စိတ်နှလုံးနိမ့်ချ၍ ဦးညွှတ်နေသော မင်းအာယုကို မုနိက မိန့်ကြား하였다။

Verse 129

वरं वरय भद्रं ते दुर्लभं भुवि भूपते । सर्वमेव प्रदास्यामि यंयमिच्छसि सांप्रतम्

အို မင်းမြတ်၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြစ်စေမည့် အလိုတော်ကို ရွေးချယ်တောင်းခံပါ။ မြေပြင်လောက၌ ရခဲသောအရာပင် ဖြစ်စေကာမူ ယခုချက်ချင်း သင်လိုသမျှကို ငါပေးမည်။

Verse 130

राजोवाच । भवान्दाता वरं सत्यं कृपया मुनिसत्तम । पुत्रं देहि गुणोपेतं सर्वज्ञं गुणसंयुतम्

မင်းကြီးက ဆိုသည်– “အမြတ်ဆုံးသော မုနိတော်၊ သင်သည် အမှန်တကယ် ပရဟိတကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်ပါသည်။ ကရုဏာဖြင့် ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝ၍ အရာရာသိမြင်သော၊ အထူးကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်ရည်များနှင့် ပြည့်စုံသည့် သားတော်တစ်ပါးကို ပေးသနားပါ။”

Verse 131

देववीर्यं सुतेजं च अजेयं देवदानवैः । क्षत्रियै राक्षसैर्घोरैर्दानवैः किन्नरैस्तथा

သူသည် ဒေဝတန်ခိုးနှင့် တောက်ပသော တေဇောဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်၍ မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်သည်—ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများသာမက၊ ခ္ෂတ္တရိယများ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ရာက္ခသများ၊ ဒာနဝများနှင့် ကိန္နရများကပါ မနိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 132

देवब्राह्मणसंभक्तः प्रजापालो विशेषतः । यज्वा दानपतिः शूरः शरणागतवत्सलः

သူသည် ဒေဝတားများနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို ရိုသေဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ကိုးကွယ်သူဖြစ်၍ အထူးသဖြင့် ပြည်သူတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်သည်။ ယဇ္ဉာပြုသူ၊ ဒါန၏ အရှင်၊ သူရဲကောင်း၊ ခိုလှုံလာသူတို့ကို မေတ္တာကရုဏာဖြင့် ချစ်ခင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 133

दाता भोक्ता महात्मा च वेदशास्त्रेषु पंडितः । धनुर्वेदेषु निपुणः शास्त्रेषु च परायणः

သူသည် ရက်ရောသော ဒါနရှင်၊ သင့်တော်စွာ ခံစားတတ်သူ၊ မဟာတ္မာဖြစ်၏။ ဝေဒနှင့် ရှာස්တရများတွင် ပညာရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ဓနုရဝေဒ (မြားပစ်ပညာ) တွင် ကျွမ်းကျင်ကာ၊ ကျမ်းစာအုပ်သင်ကြားချက်များကို အပြည့်အဝ လိုက်နာသူ ဖြစ်၏။

Verse 134

अनाहतमतिर्धीरः संग्रामेष्वपराजितः । एवं गुणः सुरूपश्च यस्माद्वंशः प्रसूयते

သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် မလှုပ်ရှားမယိမ်းယိုင်၊ သတ္တိရှိ၍ တည်ကြည်ကာ စစ်ပွဲများတွင် မရှုံးနိမ့်သူ ဖြစ်၏။ ဤသို့သော ဂုဏ်သတ္တိနှင့် လှပသော ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်သဖြင့် သူထံမှ မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးဝংশ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 135

देहि पुत्रं महाभाग ममवंशप्रधारकम् । यदि चापि वरो देयस्त्वया मे कृपया विभो

အို မဟာဘဂါ၊ ကျွန်ုပ်၏ မျိုးရိုးကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်မည့် သားတစ်ဦးကို ပေးသနားပါ။ အကယ်၍ ကရုဏာဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ ထိုဆုကိုပင် ပေးသနားပါ။

Verse 136

दत्तात्रेय उवाच । एवमस्तु महाभाग तव पुत्रो भविष्यति । गृहे वंशकरः पुण्यः सर्वजीवदयाकरः

ဒတ္တာတြေယက မိန့်တော်မူသည်– “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ၊ အို မဟာဘဂါ။ သင်၌ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာမည်—အိမ်တွင်း၌ မျိုးရိုးကို ဆက်လက်တည်ထောင်သူ၊ ပုဏ္ဏဝန်၊ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 137

एभिर्गुणैस्तु संयुक्तो वैष्णवांशेन संयुतः । राजा च सार्वभौमश्च इंद्रतुल्यो नरेश्वरः

ဤဂုဏ်သတ္တိတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဗိဿနု၏ အနှစ်သာရအပိုင်းတစ်စိတ်နှင့် ပေါင်းစည်းလျှင် ထိုမင်းသည် စကြဝဠာအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာကာ—အိန္ဒြာတော်ကဲ့သို့ လူတို့အကြား အမှန်တကယ် နရေရှဝရ ဖြစ်၏။

Verse 138

एवं खलु वरं दत्वा ददौ फलमनुत्तमम् । भूपमाह महायोगी सुभार्यायै प्रदीयताम्

ဤသို့ ပရဟိတကောင်းချီးကို ပေးပြီးနောက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးဖလကို ချီးမြှင့်တော်မူ၏။ မဟာယောဂီက မင်းအား “ဤအရာကို သင်၏ သီလပြည့်ဝသော ဇနီး (ဓမ္မပတ္နီ) ထံ ပေးအပ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 139

एवमुक्त्वा विसृज्यैव तमायुं प्रणतं पुरः । आशीर्भिरभिनंद्यैव अंतर्द्धानमधीयत

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကန်တော့နေသော အာယုကို လွှတ်တော်မူ၏။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ ထို့နောက် မျက်စိမြင်ကွင်းမှ အန္တရာဓာန်၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။