Adhyaya 102

Verse 1

कुंजल उवाच । सर्वं वत्स प्रवक्ष्यामि यत्त्वयोक्तं ममाधुना । उभयोर्देवनं यत्तु यस्माज्जातं द्विजोत्तम

ကုဉ္ဇလာက ဆို၏—“ချစ်သားရေ၊ ယခုသင်မေးထားသမျှကို ငါပြောမည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ သန့်ရှင်းသော ‘ဒေဝန’ နှင့် ၎င်းသည် မည်သို့ပေါ်ပေါက်လာသည်ကိုလည်း၊ ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်ရေ।”

Verse 2

एकदा तु महादेवी पार्वती प्रमदोत्तमा । क्रीडमाना महात्मानमीश्वरं वाक्यमब्रवीत्

တစ်ခါက မဟာဒေဝီ ပါရဝတီသည် အလှတရားရှိသော မိန်းမတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ကစားပျော်ရွှင်နေစဉ် မဟာစိတ်ရှိသော အီශ්ဝရအား ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 3

ममोरसि महादेव जातं महत्सु दोहदम् । दर्शयस्व ममाग्रे त्वं काननं काननोत्तमम्

အို မဟာဒေဝ၊ ကျွန်မ၏ရင်ထဲ၌ အလွန်ကြီးမားသော ဆန္ဒတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ ကျွန်မမျက်စိရှေ့တွင် အကောင်းဆုံးသော တောအုပ်၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော ကာနနကို ပြသပေးပါ။

Verse 4

श्रीमहादेव उवाच । एवमस्तु महादेवि नंदनं देवसंकुलम् । दर्शयिष्यामि ते पुण्यं द्विजसिद्धनिषेवितम्

သီရိ မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူသည်– “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ၊ မဟာဒေဝီ။ နတ်တို့ဖြင့် စည်ကားသော နန္ဒနကို သင့်အား ပြသမည်။ ထိုနေရာသည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာ၍ စိဒ္ဓမုနိများနှင့် ဂုဏ်ထူးရှိသော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များက ဆည်းကပ်နေရာဖြစ်သည်။”

Verse 5

एवमाभाष्य तां देवीं तया सह गणैस्ततः । स गंतुमुत्सुको देवो नंदनं वनमेव तु

ဤသို့ ဒေဝီအား မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ ထိုဒေဝသည် သူမနှင့်အတူ အစောင့်အရှောက် ဂဏများပါဝင်ကာ နန္ဒနဟုခေါ်သော ကောင်းကင်တောအုပ်သို့ ထွက်ခွာရန် စိတ်အားထက်သန်လာ하였다။

Verse 6

सर्वगं सुंदरं दिव्यपृष्ठमाभरणैर्युतम् । घंटामालाभिसंयुक्तं किंकिणीजालमालिनम्

အနှံ့အပြားသို့ ရောက်နိုင်၍ လှပတင့်တယ်ကာ၊ ဒိဗ္ဗကျောပြင်ကို အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ခေါင်းလောင်းမော်လီများနှင့် တွဲဖက်လျက်၊ ခြေကောက်ကင်ကဏီများ၏ ချွင်ချွင်မြည်သံကွန်ယက်ဖြင့် တင့်တယ်စွာ ပန်းပန်ထားသည်။

Verse 7

चामरैः पट्टसूत्रैश्च मुक्तामालासुशोभितम् । हंसचंद्रप्रतीकाशं वृषभं चारुलक्षणम्

ချာမရပန်ကာများ၊ ပိုးကြိုးများနှင့် မုတိကာမလားတောက်ပစွာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော၊ လက္ခဏာလှပသည့် နွားထီးတစ်ကောင်သည် ဟင်္သာနှင့် လကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 8

समारूढो महादेवो गणकोटिसमावृतः । नंदिभृंगिमहाकालस्कंदचंडमनोहराः

မဟာဒေဝသည် စီတန်းလှည့်လည်ရာတွင် စီးနင်းတော်မူ၍၊ ကောဋိကောဋိသော ဂဏများက ဝိုင်းရံလျက်—နန္ဒီ၊ ဘೃင်ဂီ၊ မဟာကာလ၊ စကန္ဒ၊ ခဏ္ဍ နှင့် မနောဟရ အပါအဝင် အခြားအဖော်များလည်း ရှိ၏။

Verse 9

वीरभद्रो गणेशश्च पुष्पदंतो मणीश्वरः । अतिबलःसुबलो नाम मेघनादो घटावहः

ဗီရဘဒ္ဒရ၊ ဂဏေရှ၊ ပုಷ္ပဒန္တ၊ မဏီဤશ્વရ; အတိဗလ၊ “သုဗလ” ဟုအမည်ရှိသူ၊ မేఃဃနာဒ နှင့် ဃဋာဝဟ—ဤအမည်များကို ဖော်ပြထား၏။

Verse 10

घंटाकर्णश्च कालिंदः पुलिंदो वीरबाहुकः । केशरी किंकरो नाम चंडहासः प्रजापतिः

ထို့ပြင် ဃဏ္ဍာကර්ဏ၊ ကာလိန္ဒ၊ ပုလိန္ဒ၊ ဗီရဗာဟုက; ကေသရီ၊ “ကိင်္ကရ” ဟုအမည်ရှိသူ; ထို့အပြင် ခဏ္ဍဟာသ နှင့် ပရဇာပတိလည်း ရှိ၏။

Verse 11

एते चान्ये च बहवः सनकाद्यास्तपोबलाः । गणैश्च कोटिसंख्यातैः सशिवः परिवारितः

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာ—သနက အစရှိသည့် တပဿာအင်အားကြီးသူများ—တက်ရောက်ကြပြီး၊ ရှိဝတော်မူသော သီဝသည်လည်း ကောဋိကောဋိသော ဂဏအစုအဝေးများဖြင့် ဝိုင်းရံခံရ၏။

Verse 12

नंदनं वनमेवापि सेवितं देवकिन्नरैः । प्रविवेश महादेवो गणैर्देव्यासमन्वितः

ဒေဝီနှင့်အတူ၊ မိမိ၏ ဂဏများက ဝန်းရံပူဇော်လျက် မဟာဒေဝသည် နန္ဒနတောသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ ထိုတောကို ဒိဗ္ဗ ကိန္နရတို့ မကြာခဏ လာရောက်သီတင်းသုံးကြသည်။

Verse 13

दर्शयामास देवेशो गिरिजायै सुशोभनम् । नानापादपसंपन्नं बहुपुष्पसमाकुलम्

ဒေဝတို့၏ အရှင်သည် ဂိရိဇာအား အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းကို ပြသတော်မူ၏—အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်နှင့် အပင်ပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်၍ ပန်းများလည်း များစွာ ထူထပ်လျက်ရှိ၏။

Verse 14

दिव्यं रंभावनाकीर्णं पुष्पवद्भिस्तु चंपकैः । मल्लिकाभिः सुपुष्पाभिर्मालतीजालसंकुलम्

ထိုသည် ဒိဗ္ဗဥယျာဉ်တစ်ခုဖြစ်၍ ငှက်ပျောပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပန်းပွင့်သော ချမ္ပကာပင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် မာလတီ လိမ္မာများနှင့် ပန်းပွင့်ပြည့်ဝသော မလ္လိကာ (စံပယ်) အစုအဝေးများက ထူထပ်စွာ ယှက်နွယ်နေ၏။

Verse 15

नित्यं पुष्पितशाखाभिः पाटलानां वनोत्तमैः । राजमानं महावृक्षैश्चंदनैश्चारुगंधिभिः

အကောင်းဆုံး ပာဋလာတောအုပ်များ၏ ပန်းတင်ခက်ခဲများဖြင့် ထိုနေရာသည် အမြဲတမ်း အလှဆင်လျက်ရှိပြီး၊ မွှေးရနံ့ချိုမြိန်သော စန္ဒနသစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ထင်ရှားစွာ တောက်ပနေ၏။

Verse 16

देवदारुवनैर्जुष्टं तुंगवृक्षैः समाकुलम् । सरलैर्नालिकेरैश्च तद्वत्पूगीफलद्रुमैः

ထိုနေရာသည် ဒေဝဒါရုတောများဖြင့် တင့်တယ်လှပကာ မြင့်မားသော သစ်ပင်များဖြင့် ထူထပ်နေ၏။ စရလ (ထင်းရှူး) နှင့် အုန်းပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သကဲ့သို့၊ အသီးပွင့်သော ပူဂီ (ကွမ်းသီး/ပင်နံ) သစ်ပင်များလည်း ထိုနည်းတူ ရှိနေ၏။

Verse 17

खर्जूरपनसैर्दिव्यैः फलभारावनामितैः । परिमलोद्गारसंयुक्तैर्गुरुवृक्षसमाकुलम्

ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗ အင်္ဂါပလံ (ဒိတ်ပင်) နှင့် ကတ်သယ်ပင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ သီးအလေးချိန်ကြောင့် ကိုင်းခက်များ နိမ့်ကျကာ၊ မွှေးရနံ့ပြည့်ဝစွာ ထွက်ပေါ်သော မြင့်မားသစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ထူထပ်နေ၏။

Verse 18

अग्नितेजः समाभासैः सप्तपर्णैः सुशोभितम् । राजवृक्षैः कदंबैश्च पुष्पशोभान्वितं सदा

ထိုနေရာသည် မီးတောက်တေဇောကဲ့သို့ တောက်ပသော စပ္တပဏ္ဏ သစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားပြီး၊ ရာဇဝೃက္ခနှင့် ကဒမ္ဗ သစ်ပင်များကြောင့်လည်း အမြဲတမ်း ပန်းရောင်ဝင်းပမှုဖြင့် တင့်တယ်နေ၏။

Verse 19

जंबूनिंबमहावृक्षैर्मातुलिगैः समाकुलम् । नारंगैः सिंधुवारैश्च प्रियालैः शालतिंदुकैः

ထိုနေရာသည် ဂျမ္ဗူနှင့် နိမ္ဗ (နီမ်) သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ထူထပ်ကာ၊ မာတုလိင်္ဂ (စစ်ထရွန်) သစ်ပင်များလည်း ပြည့်နှက်၏။ ထို့ပြင် လိမ္မော်၊ စိန္ဓုဝါရ ပင်ပုတ်များ၊ ပရိယာလ သစ်ပင်များနှင့် ရှာလ၊ တိန္ဒုက သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။

Verse 20

उदुंबरैः कपित्थैश्च जंबूपादपशोभितम् । लकुचैः पुष्पसौगंधैः स्फुटनागैः समाकुलम्

ထိုနေရာသည် ဥဒုမ္ဗရနှင့် ကပိတ္ထ သစ်ပင်များဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ ဂျမ္ဗူ သစ်ပင်များကြောင့် ပိုမိုလှပကာ၊ ပန်းရနံ့မွှေးသော လကူချ သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ပြီး ပွင့်လန်းနေသော နာဂ သစ်ပင်များဖြင့် ထူထပ်နေ၏။

Verse 21

चूतैश्च फलराजाद्यैर्नीलैश्चैव घनोपमैः । नीलैः शालवनैर्दिव्यैर्जालानां तु वनैस्ततः

ထိုနေရာတွင် ချူတ (သရက်) နှင့် အခြား “သီး၏ဘုရင်” သဖွယ် သီးပင်ကြီးများရှိပြီး၊ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ အပြာမဲရောင် ထူထပ်သော တောအုပ်များလည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် ဒိဗ္ဗ ရှာလတောများသည်လည်း အမဲရောင်တင့်တယ်ကာ၊ လျားပင်များကွန်ယက်တောနှင့် အစုလိုက်ထူထပ်သော ချုံတောများပါ ရှိ၏။

Verse 22

तमालैस्तु विशालैश्च सेवितं तपनोपमैः । शोभितं नंदनं पुण्यं शिवेन परिदर्शितम्

ကြီးမားသော တမာလာပင်များဖြင့် အလှဆင်ထား၍ နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသောသူတို့က ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေသော သန့်ရှင်းမြတ်သော နန္ဒနတောကို သီဝဘုရားက ပြသတော်မူ၏။

Verse 23

शोभितं च द्रुमैश्चान्यैः सर्वैर्नीलवनोपमैः । सर्वकामफलोपेतैः कल्याणफलदायकैः

ထို့အပြင် အခြားသစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့်လည်း အလှတင့်တယ်၍ အားလုံးပေါင်းလျှင် နီလဝနတောကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဖလများနှင့် မင်္ဂလာဖလပေးသော ဖလများဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 24

कल्पद्रुमैर्महापुण्यैः शोभितं नंदनं वनम् । नानापक्षिनिनादैश्च संकुलं मधुरस्वरैः

နန္ဒနတောသည် မဟာပုဏ္ဏရှိသော ကလ္ပဒြုမပင်များဖြင့် အလှတင့်တယ်၍ ငှက်မျိုးစုံ၏ ချိုမြိန်သော အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 25

कोकिलानां रुतैः पुण्यैरुद्घुष्टं मधुकारिभिः । मकरंदविलुब्धानां पक्षिणां रुतनादितम्

ကူကီလာငှက်တို့၏ သန့်ရှင်းသော အော်သံများဖြင့် တောတစ်လျှောက် ဂုဏ်သံထွက်ကာ ပျားတို့၏ ဂုန်ဂုန်သံဖြင့် ထင်ရှား၍ မကရန္ဒ(ပန်းရည်)ကို လိုလားမောဟိုက်သော ငှက်တို့၏ အော်သံများဖြင့် နာဒထွက်နေ၏။

Verse 26

नानवृक्षैः समाकीर्णं नानामृगगणायुतम् । वृक्षेभ्यो विविधैः पुष्पैस्सौगंधैः पतितैर्भुवि

တောသည် သစ်ပင်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တိရစ္ဆာန်အုပ်စုမျိုးစုံဖြင့် စည်ကားနေ၏; သစ်ပင်များမှ ကျသွားသော အမျိုးမျိုးသော မွှေးကြိုင်ပန်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေ၏။

Verse 27

सा च भू राजते पुत्र पूजिते वसुगंधिभिः । तत्र वाप्यो महापुण्याः पद्मसौगंधनिर्मलाः

သားရေ၊ ထိုမြေပြင်သည် ဝစုတို့ကဲ့သို့ မွှေးရနံ့ရှိသူများ၏ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်းကြောင့် တောက်ပလင်းလက်နေသည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာပုဏ္ဏားဖြစ်စေသော ရေကန်လှေကားများရှိ၍ ကြာပန်းရနံ့ဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည်။

Verse 28

तोयैस्ताः पूरिताः पुत्र हंसकारंडसेविताः । तडागैः सागरप्रख्यैस्तोयसौगंधपूजितैः

သားရေ၊ ထိုနေရာများသည် ရေဖြင့်ပြည့်ဝ၍ ဟင်္သာနှင့် ကာရဏ္ဍ ငှက်များက လာရောက်နေထိုင်စေဝါးကြသည်။ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကြီးမားသော ရေကန်များဖြင့် တင့်တယ်ကာ ရေ၏မွှေးရနံ့ကြောင့် ပူဇော်ခံရသည်။

Verse 29

नंदनं भाति सर्वत्र गणैरप्सरसां महत् । विमानैः कलशैः शुभ्रैर्हेमदंडैः सुशोभनैः

နေရာအနှံ့ မဟာနန္ဒန ဥယျာဉ်သည် တောက်ပလင်းလက်၍ အပ္စရာတို့၏ အစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လှပသော ဝိမာနများ၊ ဖြူစင်တောက်ပသော ကလသ်ခေါင်များနှင့် ရွှေတိုင်များဖြင့် အလွန်တင့်တယ်လှသည်။

Verse 30

नंदनो वनराजस्तु प्रासादैस्तु सुधान्वितैः । यत्र तत्र प्रभात्येव किन्नराणां महागणैः

နန္ဒနသည် တောအုပ်တို့၏ ဘုရင်ဖြစ်၍ အမృతတူသော ကောင်းကင်တန်ခိုးတောက်ပမှုဖြင့် ပြည့်ဝသည့် မဟာမဏ္ဍပ်များဖြင့် တင့်တယ်သည်။ နေရာတိုင်း၌ မိုးလင်းအာရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကိန္နရာတို့၏ မဟာအစုအဝေးများဖြင့် စည်ကားကာ တောက်ပပေါ်လွင်သည်။

Verse 31

गंधर्वैरप्सरोभिश्च सुरूपाभिर्द्विजोत्तम । देवतानां विनोदैश्च मुनिवृंदैः सुयोगिभिः

ဒွိဇောတ္တမ အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် အလွန်လှပသော အပ္စရာများရှိသည်။ ဒေဝတာတို့၏ ရင်ခုန်ဖွယ် ကစားပွဲများရှိပြီး၊ သုယောဂီ မုနိအစုအဝေးများလည်း ရှိသည်။

Verse 32

सर्वत्र शुशुभे पुण्यसंस्थानं नंदनस्य च

နေရာအနှံ့ နန္ဒနာ၏အတူတကွ ပုဏ္ဏမြတ်သော သန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်များလည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ하였다။

Verse 33

एवं समालोक्य महानुभावो भवः सुदेव्यासहितो महात्मा । श्रीनंदनं पुण्यवतां निवासं सुखाकरं शांतिगुणोपपन्नम्

ဤသို့ ကြည့်ရှုမြင်ပြီးနောက် မဟာအနုဘာဝ မဟာတ္မာ ဘဝ (ရှီဝ) သည် သုဒေဝီ ဒေဝီနှင့်အတူ ရှရီနန္ဒနာကို မြင်တော်မူ၏—ပုဏ္ဏရှိသူတို့၏ နေရာ၊ ပျော်ရွှင်မှု၏ အရင်းအမြစ်၊ ငြိမ်းချမ်းဂုဏ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသောအရပ်။

Verse 34

आदित्यतेजः समतेजसां गणैः प्रभाति वै रश्मिभिर्जातरूपः । पुष्पैः फलैः कामगुणोपपन्नः कल्पद्रुमो नंदनकाननेपि

ဇာတရူပသည် နေမင်းကဲ့သို့ တေဇောလင်းလက်၍ မျှတေဇောရှိသူတို့၏ အစုအဝေးကိုပင် မိမိရောင်ခြည်ဖြင့် ကျော်လွန်တောက်ပသည်။ ပန်းနှင့်အသီးတို့ဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသောဂုဏ်တို့နှင့် ယှဉ်တွဲ၍ နန္ဒနာတောတွင်ပင် ကလ္ပဒြုမ—ဆုတောင်းပြည့်သစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 35

एवंविधं पादपराजमेव संवीक्ष्य देवी च शिवं बभाषे । अस्याभिधानं कथयस्व नाथ सर्वस्य पुण्यस्य नगस्य पुण्यम्

ဤသို့ အံ့ဩဖွယ် ခြေတော်အလှဆင်ကို မြင်၍ ဒေဝီက ရှီဝအား မိန့်တော်မူသည်—“အို နာထ၊ ဤ၏ အမည်ကို ပြောပြပါ။ ဤသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသောအရာ၊ ပုဏ္ဏထဲက ပုဏ္ဏ၊ မင်္ဂလာရတနာတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မင်္ဂလာပါပေ။”

Verse 36

तेजस्विनां सूर्यवरः समंतात्स देव देवीं च शिवो बभाषे । शिव उवाच । अस्य प्रतिष्ठा महती शुभाख्या देवेषु मुख्यो मधुसूदनश्च

ထို့နောက် နေမင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးကဲ့သို့ တေဇောထွန်းလင်းသော ရှီဝသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဒေဝီအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ရှီဝမိန့်တော်မူသည်—“ဤ၏ ပရတိဋ္ဌာနာ (အဘိသေက/တည်ထောင်ခြင်း) သည် အလွန်မဟာကြီး၍ မင်္ဂလာနာမဖြင့် ထင်ရှား၏; ထို့ပြင် ဒေဝတို့အနက် အဓိကမှာ မဓုসূဒန (ဗိဿနု) ဖြစ်သည်။”

Verse 37

नदीषु मुख्या सुरनिम्नगापि विसृष्टिकर्त्तापि यथैव धाता । सुखावहानां च यथा सुचंद्रो भूतेषु मुख्या च यथैव पृथ्वी

မြစ်တို့အနက် ကောင်းကင်ဂင်္ဂါမြစ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ဖန်ဆင်းသူတို့အနက် ဓာတೃ (ဗြဟ္မာ) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ချမ်းသာပေးသူတို့အနက် လှပသော လသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ဘူတဓာတ်တို့အနက် မြေကြီးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 38

नगेंद्रराजो हि यथा नगानां जलाशयेष्वेव यथा समुद्रः । महौषधीनामिव देवि चान्नं महीधराणां हिमवान्यथैव

တောင်တန်းတို့အနက် နဂေန္ဒြ-ရာဇာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ရေကန်ရေမြစ်တို့အနက် သမုဒ္ဒရာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ မဟာဆေးဝါးတို့အနက် အစာ (အန္န) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့—တောင်ကို ထမ်းဆောင်သူတို့အနက် ဟိမဝန်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 39

विद्यासु मध्ये च यथात्मविद्या लोकेषु सर्वेषु यथा नरेंद्रः । तथैव मुख्यस्तरुराज एष सर्वातिथिर्देवपतेः प्रियोयम्

ပညာတို့အနက် အာတ္မဝိဒ္ယာ (ကိုယ်တိုင်သိမြင်ခြင်း) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်သကဲ့သို့၊ လောကအားလုံး၌ လူတို့အနက် နရေန္ဒြ (ဘုရင်) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ ဤသစ်ပင်တို့၏ မင်းသည် အထွတ်အထိပ်—ဧည့်သည်အားလုံးကို ကြိုဆိုသူ—နှင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 40

श्रीपार्वत्युवाच । गुणान्नु शंभो मम कीर्त्तयस्व वृक्षाधिपस्यास्य शुभान्सुपुण्यान् । आकर्ण्य देवो वचनं बभाषे देव्यास्तु सर्वं सुतरोर्हि तस्य

သီရိ ပါရဝတီက ဆို၏—“အို ရှမ္ဘု၊ ဤသစ်ပင်တို့၏ အရှင်၏ မင်္ဂလာရှိ၍ အလွန်ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝသော ဂုဏ်တရားများကို ကျွန်မအတွက် ချီးမွမ်းဖော်ပြပါ။” ဒေဝီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝက ပြော၏—“အို ဒေဝီ၊ ထိုအလွန်ကောင်းမြတ်သော သစ်ပင်အကြောင်း အားလုံးကို ငါပြောမည်။”

Verse 41

यं यं कल्पयंति सुपुण्यदेवा देवोपमा देववराश्च कांते । तं तं हि तेभ्यः प्रददाति वृक्षः कल्पद्रुमो नाम वरिष्ठ एषः

အို ချစ်သူ၊ အလွန်ပုဏ္ဏိယပြည့်ဝသော ဒေဝတို့—ဒေဝတူသတ္တဝါများနှင့် ဒေဝတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့—မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို ထိုဆန္ဒအတိုင်း ဤသစ်ပင်က ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဤအမြတ်ဆုံးသစ်ပင်ကို “ကလ္ပဒြုမ” (ဆန္ဒပြည့်သစ်ပင်) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 42

अस्माच्च सर्वे प्रभवंति पुण्या दुःप्राप्यमत्रैव तपोधिकास्ते । जीवाधिकं रत्नमयं सुदिव्यं देवास्तु भुंजंति महाप्रधानाः

ဤသန့်ရှင်းသောဌာနမှပင် ကုသိုလ်ဖလများ အားလုံး ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဤနေရာ၌ပင် အခြားနေရာတွင် ရခက်သော တပသ၏ အကျိုးဖလကို များပြားစွာ ရရှိနိုင်သည်။ အသက်ထက်တောင် မြတ်သော ရတနာတူ အလွန်တော်ဝင်သော ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြင့်မြတ်သော ဒေဝတော်များ ခံစားကြသည်။

Verse 43

शुश्राव देवी वचनं शिवस्य आश्चर्यभूतं मनसा विचिंत्य । तस्यानुमत्या परिकल्पितं च स्त्रीरत्नमेकं सुगुणं सुरूपम्

ဒေဝီသည် ရှိဝ၏ အမိန့်တော်ကို ကြားနာ၍ အံ့ဩဖွယ်ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်하였다။ ထို့နောက် သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် မိန်းမတို့အနက် တစ်ပါးတည်းသော “မိန်းမရတနာ” ကို စီမံဖန်ဆင်းကာ ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်ရည်နှင့် လှပသောရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပေးအပ်하였다။

Verse 44

सर्वांगरूपां सगुणां सुरूपां तस्मात्सुवृक्षाद्गिरिजा प्रलेभे । विश्वस्य मोहाय यथोपविष्टा साहाय्यरूपा मकरध्वजस्य

ထိုအလွန်ကောင်းမြတ်သော သစ်ပင်မှ ဂိရိဇာသည် အင်္ဂါအစုံအလင်နှင့် ဂုဏ်ရည်ပြည့်ဝသော လှပသန့်ရှင်းသည့် ရုပ်ကာယကို ရရှိ하였다။ ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေစဉ်၊ ကမ္ဘာလောကကို မောဟစေခြင်းအတွက် မကရဓွဇ (ကာမ) ၏ အကူအညီပုံစံ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 45

क्रीडानिधानं सुखसिद्धिरूपं सर्वोपपन्ना कमलायताक्षी । पद्मानना पद्मकरा सुपद्मा चामीकरस्यापि यथा सुमूर्तिः

သူမသည် ကစားပျော်ရွှင်မှု၏ خزانہ ဖြစ်၍ ပြည့်စုံစွာ ရရှိသော သုခ၏ ရုပ်သဘောတရား ဖြစ်သည်။ အထူးကောင်းမြတ်မှု အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ ကြာပန်းကဲ့သို့ ရှည်လျားသော မျက်လုံးရှိသည်။ ကြာပန်းမျက်နှာ၊ ကြာပန်းလက်၊ အလွန်မင်္ဂလာကြာပန်းတူ၍ သန့်စင်သော ရွှေတောင်၏ အပြစ်ကင်းလှပသည့် မూర్తိတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 46

प्रभासु तद्वद्विमला सुतेजा लीला सुतेजाश्च सुकुंचितास्ते । प्रलंबकेशाः परिसूक्ष्मबद्धाः पुष्पैः सुगंधैः परिलेपिताश्च

ပရဘာသ၌လည်း ထိုနည်းတူ သန့်ရှင်း၍ တောက်ပသော မိန်းမများ ရှိကြသည်—လီလာပြည့်ဝ၍ ရောင်လက်နေကြသည်။ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် လှပစွာ ကွေးညွတ်သကဲ့သို့ နူးညံ့ကာ ဆံပင်ရှည်များကို အလွန်သိမ်မွေ့စွာ စည်းနှောင်ထားပြီး မွှေးကြိုင်သော ပန်းများဖြင့် လိမ်းသုတ်ထားကြသည်။

Verse 47

प्रबद्धकुंता दृढकेशबंधैर्विभाति सा रूपवरेण बाला । सीमंतमार्गे च मुक्ताफलानां माला विभात्येव यथा तरूणाम्

ခိုင်မာသော ဆံပင်ချည်ကြိုးများဖြင့် စနစ်တကျ စည်းထားသော ကောက်ကွေးဆံနွယ်များကြောင့် ထိုယောက်မလေးသည် အလှအပအထူးဖြင့် တောက်ပလင်းလက်နေသည်။ ဆံပင်ခွဲကြောင်းတလျှောက် ပုလဲပန်းကုံးသည် သစ်ပင်ငယ်၏ နုနယ်သော မျိုးပင်ပေါက်ကလေးများကဲ့သို့ တောက်ပမြင်ရသည်။

Verse 48

सीमंतमूले तिलकं सुदेव्या यथोदितो दैत्यगुरुः सतेजाः । भालेषु पद्मे मृगनाभिपद्म समुत्थतेजः प्रकरैर्विभाति

ဆံပင်ခွဲကြောင်းအမြစ်၌ စုဒေဝီ၏ နဖူးပေါ် တီလကသည် တောက်ပလင်းလက်၍ ဒိုင်တျာတို့၏ ဂုရုကို တေဇဿဖြင့် ဖော်ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကြာပန်းကဲ့သို့သော နဖူးပေါ်တွင် မုဆ့်ကဲ့သို့သော ကြာပန်းအမှတ်သည် တက်လာသော တောက်ပမှု၏ ရောင်ခြည်များဖြင့် ပြန့်ပွား၍ လင်းလက်နေသည်။

Verse 49

सीमंतमूले तिलकस्य तेजः प्रकाशयेद्रूपश्रियं सुलोके । केशेषु मुक्ताफलके च भाले तस्याः सुशोभां विकरोति नित्यम्

ဆံပင်ခွဲကြောင်းအမြစ်၌ တီလက၏ တေဇသည် လောကအလယ်၌ သူမ၏ ရုပ်သရေကို ထင်ရှားစေပြီး ပိုမိုတောက်ပစေသည်။ ထို့ပြင် ဆံပင်နှင့် နဖူးပေါ်ရှိ ပုလဲအလှဆင်သည် အမြဲတမ်း အလွန်လှပသော ရောင်ဝါကို ဖြန့်ကျက်စေသည်။

Verse 50

यथा सुचंद्रः परिभाति भासा सा रम्यचेष्टेव विभाति तद्वत् । संपूर्णचंद्रोपि यथा विभाति ज्योत्स्नावितानेन हिमांशुजालः

လှပသော လမင်းသည် မိမိ၏ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပသကဲ့သို့ သူမလည်း ထိုသို့တောက်ပ၍ လှပသိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများရှိသူကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် လပြည့်လမင်း တောက်ပသကဲ့သို့ အေးမြသော ရောင်ခြည်၏ အရှင် လမင်းသည် လရောင်မိုးကာအောက်၌ မိမိ၏ အလင်းကွန်ယက်ကို ဖြန့်ကျက်လျက် တောက်ပနေသည်။

Verse 51

तस्यास्तु वक्त्रं परिभाति तद्वच्छोभाकरं विश्वविशारदं च । हिमांशुरेवापि कलंकयुक्तः संक्षीयते नित्यकलाविहीनः

သူမ၏ မျက်နှာသည် ထိုသို့တောက်ပ၍ အလှ၏ အရင်းအမြစ်၊ လောကကို ထင်ရှားစေသော ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသည့် ရောင်ဝါဖြစ်သည်။ သို့သော် လမင်းသည် တောက်ပသော်လည်း အပြစ်အနာအဆာရှိပြီး အမြဲလျော့နည်းသွားကာ ကလားအားလုံးတွင် အပြည့်အဝ မတည်မြဲနိုင်။

Verse 52

संपूर्णमस्त्येव सदैव हृष्टं तस्यास्तु वक्त्रं परिनिष्कलंकम् । गंधं विकाशं कमले स्वकीयं ततः समालोक्य सुखं न लेभे

သူမ၏မျက်နှာသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလှ၍ အမြဲပျော်ရွှင်ကာ အပြစ်အနာအဆာမရှိ သန့်ရှင်းလင်းလက်သည်။ သို့သော် ကြာပန်း၏ ကိုယ်ပိုင်အနံ့နှင့် ပြည့်ဝစွာပွင့်ထွန်းမှုကို မြင်ပြီးနောက် သူမသည် နောက်ထပ် ပျော်ရွှင်မှု မရတော့။

Verse 53

पद्मानना सर्वगुणोपपन्ना मदीयभावैः परिनिर्मितेयम् । गंधं स्वकीयं तु विपश्य पद्मं तस्या मुखाद्वाति जगत्समीरः

ကြာပန်းမျက်နှာ၊ ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသော သူမသည် ငါ၏အတွင်းစိတ်အနှစ်သာရမှပင် ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ အို ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ကြည့်လော့—သူမ၏အနံ့သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အနံ့ပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏နှုတ်မှ ကမ္ဘာလေသည် စကြဝဠာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့၍ တိုက်ခတ်လာသည်။

Verse 54

लज्जाभियुक्तः सहसा बभूव जलं समाश्रित्य सदैव तिष्ठति । कतिमतिनियतबुद्ध्यासौ धियो वदंति सुमदननृपतेः कोशं समुद्र कलाभिः

အရှက်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ သူသည် ချက်ချင်း ထိုသို့ ဖြစ်သွားသည်။ ရေကို အားကိုးကာ အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။ စည်းကမ်းတကျ ဉာဏ်ရှိသူတို့က ရှင်ဘုရင် စုမဒန၏ خزာနာသည် သမုဒ္ဒရာ၏ အစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်း၍ မျိုးစုံကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 55

सुवरदशनरत्नैर्हास्यलीलाभियुक्ता अरुणअधरबिंबंशोभमानस्तु आस्यः

သူမ၏မျက်နှာသည် ရတနာကဲ့သို့ လှပသော သွားများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး အပြုံးကစားလှုပ်ရှားမှု၏ ချိုမြိန်မှုဖြင့် ပြည့်ဝသည်။ အနီရောင် ဘိမ္ဗာသီးကဲ့သို့ တောက်ပသော နှုတ်ခမ်း၏ ရောင်ခြည်ကြောင့် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး လင်းလက်နေသည်။

Verse 56

सुभ्रूः सुनासिका तस्याः सुकर्णौ रत्नभूषितौ । हेमकांतिसमोपेतौ कपोलौ दीप्तिसंयुतौ

သူမ၏မျက်ခုံးသည် လှပ၍ နှာတံသည် သင့်တော်လှသည်။ လှပသောနားရွက်နှစ်ဖက်ကို ရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ပါးပြင်နှစ်ဖက်သည် ရွှေရောင်ကာန်တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ တောက်ပသော ရောင်ခြည်ဖြင့် လင်းလက်နေသည်။

Verse 57

रेखात्रयं प्रशोभेत ग्रीवायां परिसंस्थितम् । सौभाग्यशीलशृंगारैस्तिस्रो रेखा इहैव हि

လည်ပင်းပေါ်တွင် လှပစွာတည်နေသော မျဉ်းသုံးကြောင်းသည် ဤနေရာ၌ပင် ကံကောင်းမင်္ဂလာ၊ သဘောကောင်းသီလနှင့် အလှအပအဆင်တန်ဆာ၏ သင်္ကေတဟု ဆိုကြသည်။

Verse 58

सुस्तनौ कठिनौ पीनौ वर्तुलाकारसन्निभौ । तस्याः कंदर्पकलशावभिषेकाय कल्पितौ

သူမ၏ ရင်သားတို့သည် ပုံသဏ္ဌာန်ကောင်း၍ တင်းရင်း၊ ပြည့်ဝကာ ဝိုင်းဝိုင်းလုံးလုံး ဖြစ်သည်။ ကာမဒေဝ၏ အဘိသေကအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ကလသနှစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 59

अंसावतीव शोभेते सुसमौ मानसान्वितौ । सुभुजौ वर्तुलौ श्लक्ष्णौ सुवर्णौ लक्षणान्वितौ

သူ၏ ပခုံးနှစ်ဖက်သည် အလွန်တင့်တယ်လှပ၍ အချိုးအစားညီညာကာ တည်ငြိမ်သဘောပါရှိသည်။ လက်မောင်းတို့သည် လှပဝိုင်းဝိုင်း၊ ချောမွေ့၍ ရွှေရောင်တောက်ပကာ မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသည်။

Verse 60

सुसमौ करपद्मौ तु पद्मवर्णौ सुशीतलौ । दिव्यलक्षणसंपन्नौ पद्मस्वस्तिकसंयुतौ

သူ၏ လက်နှင့် ခြေတို့သည် ကြာပန်းကဲ့သို့ အချိုးအစားညီညာ၍ ကြာရောင်တောက်ပကာ အေးမြသာယာသည်။ ဒိဗ္ဗလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံပြီး ကြာပန်းနှင့် စွဝတ်စတိက မင်္ဂလာအမှတ်တံဆိပ်တို့ ပါရှိသည်။

Verse 61

सरलाः पद्मसंयुक्ता अंगुल्यस्तु नखान्विताः । नखानि च सुतीक्ष्णानि जलबिंदुनिभानि च

သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် တည့်တည့်ဖြောင့်၍ ကြာပန်းကဲ့သို့ လှပကာ လက်သည်းများပါရှိသည်။ ထိုလက်သည်းများသည် အလွန်စူးရှ၍ ရေစက်ကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 62

पद्मगर्भप्रतीकाशो वर्णस्तदंगसंभवः । पद्मगंधा च सर्वांगे पद्मेव भाति भामिनी

သူမ၏အရောင်အဆင်းသည် ကြာပန်း၏အတွင်းသားကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ကိုယ်အင်္ဂါတို့၏အနှစ်သာရမှပင် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တစ်လုံးလုံး ကြာပန်းနံ့သင်း၍ ထွန်းလင်းသော မိန်းမသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ပင် လင်းလက်နေသည်။

Verse 63

सर्वलक्षणसंपन्ना नगकन्या सुशोभना । रक्तोत्पलनिभौ पादौ सुश्लक्ष्णौ चातिशोभनौ

တောင်တန်း၏ သမီးကညာသည် မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းစုံနှင့် ပြည့်စုံ၍ အလွန်လှပသည်။ သူမ၏ခြေတံနှစ်ဖက်သည် အနီရောင်ကြာပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလွန်ချောမွေ့၍ ထူးကဲစွာ လှပသည်။

Verse 64

रत्नज्योतिः समाकारा नखाः पादाग्रसंभवाः । यथोद्दिष्टं च शास्त्रेषु तथा चांगेषु दृश्यते

ခြေဖျားတွင် ပေါက်ဖွားသော လက်သည်းများသည် ရတနာအလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ ထို့ပြင် သာස්တရများတွင် ညွှန်ပြထားသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများတွင် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။

Verse 65

सर्वाभरणशोभांगी हारकंकणनूपुरा । मेखलाकटिसूत्रेण कांचीनादेन राजते

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများသည် အလှဆင်ပစ္စည်းအပေါင်းစုံ၏ အလှတရားဖြင့် လင်းလက်နေသည်—လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်၊ ခြေကောက်တို့ဖြင့်။ ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော ခါးပတ်နှင့် ခါးကြိုးကြောင့်၊ ခါးပတ်သံမြည်သံနှင့်အတူ ပိုမိုတောက်ပလှသည်။

Verse 66

नीलेन पट्टवस्त्रेण परां शोभां गता शुभा । कंचुकेनापि दिव्येन सुरक्तेन गुणान्विता

အပြာရောင် ပတ္တဝတ်စုံ (ပိုးထည်) ကို ဝတ်ဆင်သဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော သူမသည် အမြင့်မားဆုံး အလှတရားသို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထို့ပြင် နတ်ဘုံဆန်သော အနီရင့် ကဉ္စုက (အတွင်းအင်္ကျီ) ကိုလည်း ဆင်မြန်း၍ ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။

Verse 67

पार्वती कल्पिताद्भावाद्गुणं प्राप्ता महोदयम् । कल्पद्रुमान्मुदं लेभे शंकरं वाक्यमब्रवीत्

မိမိစိတ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ဘာဝမှ ပာရဝတီသည် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သတ္တိကို ရရှိ하였다။ ကလ္ပဒြုမ၏ ပီတိ၌ မောဟမက်ကာ သင်္ကရအား ဤဝါစကို ဆို하였다။

Verse 68

यथोक्तं तु त्वया देव तथा दृष्टो मया द्रुमः । यादृशं कल्प्यते भावस्तादृशं परिदृश्यते

အို ဒေဝါ! သင်ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ထိုသစ်ပင်ကို ကျွန်မမြင်ရသည်။ စိတ်၌ ဘာဝကို မည်သို့ စိတ်ကူးထားသနည်း၊ ထိုသို့ပင် အမြင်အာရုံ၌ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 69

सूत उवाच । अथ सा चारुसर्वांगी तयोः पार्श्वं समेत्य च । पादांबुजं ननामाथ सा भक्त्या भवयोस्तदा

စူတက ပြောသည်— ထို့နောက် ကိုယ်အင်္ဂါညီညာလှပသော မိန်းမသည် သူတို့နှစ်ပါး၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာ၍ ထိုအခါ ဘက္တိဖြင့် သူတို့၏ ပဒ္မခြေတော်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다။

Verse 70

उवाच वचनं स्निग्धं हृद्यं हारि च सा तदा । कस्मात्सृष्टा त्वया नाथ मातर्वद स्वकारणम्

ထို့နောက် သူမသည် နူးညံ့၍ နှလုံးသက်သာစေကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စကားကို ဆိုသည်— “အို နာထာ! ကျွန်မကို သင်သည် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ မိခင်ကဲ့သို့ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို ပြောပြပါ။”

Verse 71

श्रीदेव्युवाच । वृक्षस्य कौतुकाद्भावान्मया वै प्रत्ययः कृतः । सद्यः प्राप्तं फलं भद्रे भवती रूपसंपदा

သီရိဒေဝီက ဆိုသည်— “ဤသစ်ပင်၏ သဘောသဘာဝကို သိလိုသော စိတ်ကူးယဉ်ကာ ကျွန်မက စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထိုခဏချင်းပင်၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ အကျိုးफल ပေါ်ထွန်းလာပြီ—သင်၏ ရုပ်အလှနှင့် တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ခြည်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 72

अशोकसुंदरी नाम्ना लोके ख्यातिं प्रयास्यसि । सर्वसौभाग्यसंपन्ना मम पुत्री न संशयः

သင်သည် ‘အရှိုကသုန္ဒရီ’ ဟူသောနာမဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားလာမည်။ ကံကောင်းခြင်းအလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံ၍ သင်သည် ငါ၏သမီးဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 73

सोमवंशेषु विख्यातो यथा देवः पुरंदरः । नहुषोनाम राजेंद्रस्तव नाथो भविष्यति

စောမဝంశ (လဝంశ) အတွင်း၌ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ကျော်ကြားသကဲ့သို့၊ အို ရာဇင်ဒြာ၊ ‘နဟုရှ’ ဟူသော မင်းတစ်ပါးသည် သင်၏ နာထ (ခင်ပွန်း/အုပ်ထိန်း) ဖြစ်လာမည်။

Verse 74

एवं दत्वा वरं तस्यै जगाम गिरिजा गिरिम् । कैलासं शंकरेणापि मुदा परमया युता

ဤသို့ သူမအား ဝရပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ဂိရိဇာသည် ရှင်ကရနှင့်အတူ အမြင့်ဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကိုင်လာသ တောင်သို့ သွားလေ၏။

Verse 102

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိပဒ္မပုရာဏ၌ ဘူမိခဏ္ဍ၊ ဝေနောပာချာန၊ ဂုရုတီရ္ထ မဟာတ္မ್ಯ နှင့် ချျဝန ချရိတ္တတို့ပါဝင်သော အခန်း (အဓ္ဓာယ) တစ်ရာနှစ်ခုမြောက်သည် ပြီးဆုံးလေ၏။