Adhyaya 10

Verse 1

ऋषय ऊचुः । ततस्ते दानवाः सर्वे हिरण्यकशिपूत्तराः । युद्धाद्भग्नास्तु किं कुर्युर्व्यवसायं महामते

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– “ထို့နောက် ဟိရဏ္ယကသိပု၏ သားများဖြစ်သော ဒာနဝတို့အားလုံး စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်၍ ထွက်ပြေးသွားကြရာ၊ အို မဟာမတိ၊ သူတို့သည် မည်သို့သော လမ်းစဉ်ကို ချမှတ်ခဲ့သနည်း?”

Verse 2

विस्तरेणापि नो ब्रूहि तेषां वृत्तमनुत्तमम् । श्रोतुमिच्छामहे सर्वे त्वत्तो वै सांप्रतं द्विज

သူတို့၏ အထူးမြတ်သော ဖြစ်ရပ်ကို အသေးစိတ်တောင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ အို ဒွိဇ၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သင်ထံမှပင် ကြားလိုကြသည်။

Verse 3

सूत उवाच । भग्ना रणात्तु ते सर्वे बलहीनास्तु वै तदा । गतदर्पाः सुदुःखार्ता दैत्यास्ते पितरं गताः

စူတက ဆိုသည်– “သူတို့အားလုံး စစ်မြေပြင်မှ ပျက်စီးကာ ထိုအခါ အမှန်တကယ် အင်အားမရှိတော့ကြ။ မာန်မာန ပျောက်ကွယ်၍ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ထို ဒೈတျတို့သည် မိမိတို့၏ ဖခင်ထံ သွားကြ၏။”

Verse 4

भक्त्या प्रणम्य ते सर्वे समूचुः कश्यपं तदा । दानवा ऊचुः । भवद्वीर्यात्समुत्पत्तिरस्माकं द्विजसत्तम

ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ဘက္တိဖြင့် ကဿယပကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ပြောကြ၏။ ဒာနဝတို့က “အို ဒွိဇအမြတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ ဝီရယနှင့် တေဇမှ ပေါ်ထွန်းလာသူများ ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 5

देवतानां महाभाग दानवानां तथैव च । वयं च दानवाः सर्वे बलवीर्यपराक्रमाः

အို မဟာဘဂ္ဂ၊ ဒေဝတို့အတွင်း၌လည်းကောင်း ဒာနဝတို့အတွင်း၌လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဒာနဝအားလုံးသည် အင်အား၊ သတ္တိဗီရ၊ နှင့် ပရာက్రమဖြင့် ပြည့်စုံကြပါသည်။

Verse 6

उपायज्ञाः सुधीराश्च उद्यमेन समन्विताः । वयं तु बहवस्तात देवास्त्वल्पास्तथैव च

ကျွန်ုပ်တို့သည် နည်းလမ်းတတ်ကျွမ်း၍ ဉာဏ်သိမြင်ရှင်းလင်းကာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ပြည့်စုံကြသည်။ အို ဖခင်ရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အများကြီး ဖြစ်သော်လည်း ဒေဝတို့မှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 7

कथं जयंति ते सर्वे वयं भग्ना महाहवात् । तत्किं वै कारणं तात बलतेजः समन्विताः

သူတို့အားလုံးက ဘယ်လိုအောင်မြင်နိုင်သနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ကတော့ မဟာစစ်ပွဲမှ ရှုံးနိမ့်၍ ဆုတ်ခွာရသနည်း။ အို ဖခင်ရေ၊ အင်အားနှင့် တေဇရှိနေသော်လည်း အကြောင်းရင်းက ဘာနည်း။

Verse 8

मत्तनागसहस्राणामेकैकस्य महामते । बलमस्ति च दैत्यस्य नास्ति देवेषु तादृशम्

အို မဟာမတိ၊ ဒೈတျတစ်ဦးချင်းစီတွင် မတ်တံဆင် တစ်ထောင်၏ အင်အားတူသော အင်အားရှိသည်။ ဒေဝတို့အတွင်း၌ ထိုသို့သော အင်အား မရှိပါ။

Verse 9

जयश्च दृश्यते तात देवेष्वेव महाहवे । तत्सर्वं कथयस्वैव संशयंछेत्तुमर्हसि

ချစ်သောသားရေ၊ ထိုမဟာစစ်ပွဲကြီး၌ နတ်တို့အတွင်းပင် အောင်မြင်ခြင်းကို မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးကို ပြောပြပါ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ သံသယကို ဖြတ်တောက်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 10

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे दैत्यतपश्चर्यावर्णनंनाम दशमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ပဒ္မပုရာဏ၏ ဘူမိခဏ္ဍ၌ “အသူရတို့၏ တပဿာ (အတိအကျင့်) ဖော်ပြချက်” ဟူသော ဒသမအခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 11

वीर्यनिर्वापकस्तातो माताक्षेत्रमिदं सदा । धारणे पालने चैव पोषणे च यथैव हि

ထို့ကြောင့် ချစ်သောသားရေ၊ မိခင်သည် အစဉ်တစိုက် မျိုးစေ့ကို လက်ခံ၍ တည်ငြိမ်စေသော လယ်ကွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အာဟာရပေးမွေးမြူခြင်းတို့၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 12

किं कुर्याद्विषमार्थे तु पिता पुत्रे च वै तथा । अत्र प्रधानं कर्मैव मामेवं बुद्धिराश्रिता

သားနှင့်ပတ်သက်၍ အခက်အခဲဖြစ်လာသော် ဖခင်သည် ဘာလုပ်သင့်သနည်း။ ဤနေရာ၌ အဓိကမှာ မှန်ကန်သော အကျင့်ကောင်း (ကမ္မ) ပင်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်က ယုံကြည်ထားသည်။

Verse 13

द्वैविध्यं कर्मसंबंधं पापपुण्यसमुद्भवम् । सत्यमेव समाश्रित्य क्रियते धर्म उत्तमः

ကမ္မ၏ ဆက်နွယ်မှုမှာ နှစ်မျိုးရှိ၍ အပြစ် (ပာပ) နှင့် ကုသိုလ် (ပုဏ္ဏ) မှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သစ္စာတရားကိုသာ အားကိုးလျက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓမ္မကို ကျင့်သုံးကြသည်။

Verse 14

तपोध्यानसमायुक्तं तारणाय हि तं सुताः । पतनाय पातकं प्रोक्तं सर्वदैव न संशयः

သားတို့ရေ၊ တပဿာနှင့် ဓ്യာနတို့နှင့် ပေါင်းစည်းသောအရာသည် မောက္ခသို့ ကယ်တင်ရာဟု အမှန်တကယ် ကြေညာထားသည်။ သို့ရာတွင် ပာတက (အပြစ်) သည် ကျဆုံးရာအကြောင်းဟု ဆိုထားပြီး၊ ယင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 15

बलेन परिवारेण आभिजात्येन पुत्रकाः । पुण्यहीनस्य पुंसो वै तद्बलं विकलायते

သားတို့ရေ၊ အင်အား၊ မိသားစုအထောက်အပံ့၊ မျိုးရိုးမြင့်မြတ်မှုနှင့် သားများရှိသော်လည်း၊ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) မရှိသောသူ၏ အင်အားအားလုံးသည် အမှန်တကယ် လျော့နည်း၍ မောပန်းသွားသည်။

Verse 16

उन्नता गिरिदुर्गेषु वृक्षाः संति सुपुत्रकाः । पतंति वातवेगेन समूलास्तु घनास्तथा

ကောင်းသောသားတို့ရေ၊ တောင်တန်းခံတပ်များပေါ်တွင် အမြစ်ခိုင်မာသော သစ်ပင်မြင့်များရှိသော်လည်း၊ လေပြင်း၏ အရှိန်ကြောင့် အမြစ်ပါလဲကျသကဲ့သို့၊ ထူထပ်သော တောအုပ်များလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 17

सत्यधर्मविहीनास्ते तथायांति यमक्षयम् । साधारणः प्राणिनां च धर्म एष सुपुत्रकाः

ကောင်းသောသားတို့ရေ၊ သစ္စာနှင့် ဓမ္မမရှိသူတို့သည် ထိုအတိုင်း ယမမင်း၏ လောကသို့ ရောက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံး၏ သာမန်ဓမ္မပင် ဖြစ်သည်။

Verse 18

येन संतरते जंतुरिह चैव परत्र च । तद्युष्माभिः परित्यक्तं सत्यं धर्मसमन्वितम्

ဤလောက၌လည်း၊ ပရလောက၌လည်း သတ္တဝါကို လုံခြုံစွာ ကူးမြောက်စေသောအရာမှာ ဓမ္မနှင့်ပြည့်စုံသော သစ္စာပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသစ္စာကို သင်တို့က စွန့်ပစ်ခဲ့ကြပြီ။

Verse 19

अधर्ममास्थितं पुत्रा युष्माभिः सत्यवर्जितैः । सत्यधर्मतपोभ्रष्टाः पतिता दुःखसागरे

အို သားတို့၊ သင်တို့သည် သစ္စာကို စွန့်ပစ်၍ အဓမ္မကို အားကိုးခဲ့ကြသည်။ သစ္စာ၊ ဓမ္မနှင့် တပဿာမှ လွဲချော်ကာ ဒုက္ခပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်နေကြသည်။

Verse 20

देवाश्च सत्यसंपन्नाः श्रेयसा च समन्विताः । तपः शांतिदमोपेताः सुपुण्या पापवर्जिताः

ထို့ပြင် ဒေဝတားတို့သည် သစ္စာနှင့် ပြည့်စုံ၍ အမြင့်မြတ်သော ကောင်းကျိုး(ရှ్రేయသ)နှင့် တွဲဖက်နေကြသည်။ တပဿာ၊ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုရှိ၍ ပုဏ္ဏမြင့်ကာ အပြစ်ကင်းစင်ကြသည်။

Verse 21

यत्र सत्यं च धर्मश्च तपः पुण्यं तथैव च । यत्र विष्णुर्हृषीकेशो जयस्तत्र प्रदृश्यते

သစ္စာနှင့် ဓမ္မ တည်ရှိရာ၊ ထို့အပြင် တပဿာနှင့် ပုဏ္ဏလည်း ရှိရာ၊ အင်္ဒြိယတို့၏ အရှင် ဟೃṣīkēśa ဗိဿဏု တည်ရှိရာတွင်—အောင်မြင်ခြင်းသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်သည်။

Verse 22

तेषां सहायः संभूतो वासुदेवः सनातनः । तस्माज्जयंति ते देवाः सत्यधर्मसमन्विताः

သူတို့အတွက် စနာတန ဝါစုဒေဝသည် ကူညီသူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထို့ကြောင့် သစ္စာနှင့် ဓမ္မပါဝင်သော ဒေဝတားတို့သည် အောင်မြင်ကြသည်။

Verse 23

सहायेन बलेनैव पौरुषेण तथैव च । भवंतः किल वै पुत्रास्तपः सत्यविवर्जिताः

မိတ်ဖက်ကူညီသူများ၊ အင်အားသာသာနှင့် ယောကျာ်းသတ္တိပဲ အားကိုးနေ၍ သင်တို့သားတို့—ဟုဆိုကြသကဲ့သို့—တပဿာနှင့် သစ္စာကင်းမဲ့နေကြသည်။

Verse 24

यस्य विष्णुः सहायश्च तपश्चैव बलं तथा । तस्यैव च जयो दृष्ट इति धर्मविदो विदुः

ဗိဿဏုကို မိတ်ဆွေကူညီသူအဖြစ် ရရှိပြီး တပဿ (tapas) နှင့် အင်အားလည်းရှိသူအတွက် အောင်မြင်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် သူတစ်ဦးတည်း၏ အဖြစ် ပေါ်လွင်သည်ဟု ဓမ္မကို သိသူတို့ သိကြသည်။

Verse 25

यूयं धर्मविहीनास्तु तपः सत्यविवर्जिताः । ऐंद्रं पदं बलेनैव प्राप्तवंतश्च पूर्वतः

သင်တို့သည် ဓမ္မမရှိသူများဖြစ်၍ တပဿနှင့် သစ္စာမှလည်း ကင်းဝေးကြသည်။ ယခင်က သင်တို့သည် အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အိန္ဒြာ၏ အဆင့်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 26

तपो विना महाप्राज्ञा धर्मेण यशसा विना । बलदर्पगुणैः पुत्रा न प्राप्यमैन्द्रकं पदम्

အလွန်ပညာရှိတို့၊ ငါ၏သားတို့ရေ—တပဿမရှိလျှင်၊ ဓမ္မနှင့် ဂုဏ်သတင်းကောင်းမရှိလျှင်၊ အင်အား၊ မာန်မာန သို့မဟုတ် အခြားဂုဏ်ရည်များရှိသော်လည်း အိန္ဒြာတူ အဆင့်ကို မရနိုင်။

Verse 27

प्राप्याप्यैंद्रं पदं पुत्रास्ततो भ्रष्टा भवंति हि । तस्माद्यूयं प्रकुर्वंतु तपः पुत्राः समन्विताः

သားတို့ရေ၊ အိန္ဒြာ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်ကို ရပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိုအဆင့်မှ တကယ်ပင် ကျဆင်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သားတို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်၍ တည်ကြည်စွာ တပဿ (tapas) ကို ဆောင်ရွက်ကြလော့။

Verse 28

अविरोधेन संयुक्ता ज्ञानध्यानसमन्विताः । वैरं चैव न कर्तव्यं केशवेन समं कदा

ဆန့်ကျင်မှုမရှိဘဲ စည်းလုံးညီညွတ်နေကြ၍ အမှန်တရားပညာနှင့် ဓ్యာန (meditation) ဖြင့် ပြည့်စုံကြလော့။ ကေရှဝ (Keśava) နှင့် မည်သည့်အခါမျှ ရန်မဖြစ်စေကြနှင့်။

Verse 29

एवंविधा यदा पुत्रा यूयं धन्या भविष्यथ । परां सिद्धिं तदा सर्वे प्रयास्यथ न संशयः

သင်တို့သည် ဤသို့ သီလသမာဓိပြည့်စုံသော သားကောင်းများ ဖြစ်လာသောအခါ အမှန်တကယ် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သင်တို့အားလုံးသည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရောက်ရှိကြမည်—သံသယမရှိ။

Verse 30

एवं संभाषितास्ते तु कश्यपेन महात्मना । समाकर्ण्य पितुर्वाक्यं दानवास्ते महौजसः

ဤသို့ မဟာအတ္တမ ကဿယပက သူတို့ကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ အဖ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားနာပြီးနောက် အင်အားကြီးသော ဒာနဝတို့သည် ထိုအတိုင်း လိုက်နာလှုပ်ရှားကြ၏။

Verse 31

प्रणम्य कश्यपं भक्त्या समुत्थाय त्वरान्विताः । सुमंत्रं चक्रिरे दैत्याः परस्परसमाहिताः

သူတို့သည် ဘက္တိဖြင့် ကဿယပကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ချက်ချင်း ထတက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒೈတျတို့သည် အပြန်အလှန် စိတ်တူညီ၍ အာရုံစိုက်ကာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အကြံအစည်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်ကြ၏။

Verse 32

हिरण्यकशिपू राजा तानुवाचाथ दानवान् । तपश्चैव करिष्यामो दुष्करं सर्वदायकम्

ထို့နောက် ဘုရင် ဟိရဏ္ယကသိပုက ဒာနဝတို့အား မိန့်တော်မူသည်—“အမှန်တကယ် ငါတို့သည် လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ပေးစွမ်းနိုင်သော တပဿကို ပြုမည်”။

Verse 33

हिरण्याक्षस्तदोवाच करिष्ये दारुणं तपः । ततो बलेन त्रैलोक्यं ग्रहीष्ये नात्र संशयः

ထို့နောက် ဟိရဏ္ယာက္ခက ပြောသည်—“ငါသည် ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သော တပဿကို ပြုမည်။ ထိုမှ ရသော အင်အားဖြင့် ငါသည် သုံးလောကကို သိမ်းယူမည်—သံသယမရှိ”။

Verse 34

रणे निर्जित्य गोविंदं तमिमं पापचेतसम् । व्यापाद्य देवताः सर्वाः पदमैंद्रं व्रजाम्यहम्

စစ်မြေပြင်၌ ဂోవိန္ဒကို အနိုင်ယူပြီး၊ နတ်တို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အပြစ်စိတ်ရှိသူဤသူသည် ဤနေရာ၌ပင် ရှိစေ; ငါသည် ပဒ္မ-အိန္ဒြာထံ သွားမည်။

Verse 35

बलिरुवाच । एवं न युज्यते कर्तुं युष्माभिर्दितिजेश्वराः । विष्णुना सह यद्वैरं तद्वैरं नाशकारणम्

ဗလီက ပြောသည်—“ဒိတိမှ မွေးဖွားသော ဒೈတျာတို့၏ အရှင်များအို၊ သင်တို့သည် ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်း မသင့်တော်။ ဗိဿဏုနှင့် ရန်ငြိုးထားခြင်းသည် ထိုရန်ငြိုးပင် ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။”

Verse 36

दानधर्मैस्तथा पुण्यैस्तपोभिर्यज्ञयाजनैः । तमाराध्य हृषीकेशं सुखं गच्छंति मानवाः

ဒါန၊ ဓမ္မကျင့်စဉ်၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ၊ တပဿာနှင့် ယဇ္ဉပူဇာများအားဖြင့် လူတို့သည် ဟೃષီကေရှကို အာရాధနာပြုကြသည်; အာရాధနာပြုပြီးနောက် သူတို့သည် သုခကို ရောက်ကြသည်။

Verse 37

हिरण्यकशिपुरुवाच । अहमेवं न करिष्ये हरेराराधनं कदा । स्वभावं तु परित्यज्य शत्रुसेवा प्रचर्यते

ဟိရဏ္ယကశိပုက ပြောသည်—“ငါသည် ဟရိကို ဤသို့ အာရాధနာ မည်သည့်အခါမျှ မပြုမည်။ ကိုယ့်သဘာဝကို စွန့်လွှတ်လျှင် ရန်သူကိုပင် ဝန်ဆောင်မှု ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။”

Verse 38

मरणादधिकं तं तु मानयंति हि पंडिताः । विष्णोः सेवा न वै कार्या मया चान्यैश्च दानवैः

ပညာရှိတို့သည် ထိုရွေးချယ်မှုကို သေခြင်းထက်ပင် ဆိုးရွားသည်ဟု ချီးမြှောက်သတ်မှတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိဿဏု၏ ဝန်ဆောင်မှုကို မပြုရ—ငါလည်း မပြု၊ အခြား ဒာနဝတို့လည်း မပြုရ။

Verse 39

तमुवाच महात्मानं बलिः पितामहं पुनः । धर्मशास्त्रेषु यद्दृष्टं मुनिभिस्तत्त्ववेदिभिः

ထို့နောက် ဘာလီသည် မဟာတ္မာဖြစ်သော မိမိ၏ ပိတామဟ (အဘိုး) ထံသို့ ထပ်မံလျှောက်တင်하였다– “သစ္စာကို သိမြင်သော မုနိတို့က ဓမ္မရှာස්တရများတွင် မြင်တွေ့သင်ကြားထားသည့် အရာဟူသည်—”

Verse 40

राजनीतियुतं मंत्रं शत्रोश्चैव प्रधानतः । हीनमात्मानमाज्ञाय रिपुं तं बलिनं तथा

နိုင်ငံရေးနည်းဗျူဟာပါဝင်သော အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံယူ၍၊ ရန်သူကို အဓိကအဖြစ် ပထမဦးစွာ စဉ်းစားကာ၊ မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို သိမြင်ရမည်—ထို့အတူ ထိုရန်သူကိုလည်း အင်အားကြီးသူဟု နားလည်ရမည်။

Verse 41

तस्य पार्श्वे प्रगत्वैव जयकालं प्रतीक्षयेत् । दीपच्छायां समाश्रित्य तमो वसति सर्वदा

သူ၏ဘေးနားသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် အောင်ပွဲရမည့် မင်္ဂလာကာလကို စောင့်ဆိုင်းရမည်။ အကြောင်းမူကား အမှောင်သည် မီးအိမ်၏ အရိပ်ကို အားကိုးကာ အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ့ရှိသည်။

Verse 42

स्नेहं दशागतं प्रेक्ष्य दीपस्यापि महाबलम् । प्रकाशं याति वेगेन तमश्च वर्द्धते पुनः

မီးအိမ်၏ ဆီသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ဟု မြင်သော်၊ မီးအိမ်သည် အင်အားကြီးသော်လည်း အလင်းရောင်သည် လျင်မြန်စွာ မှိန်သွားပြီး—အမှောင်သည် ထပ်မံ တိုးပွားလာသည်။

Verse 43

तथा प्रसादयेच्छन्नः स्नेहं निर्दिश्य तत्त्वतः । स्नेहं कृत्वासुरैः सार्द्धं धर्मभावैः सुरद्विषः

ထိုနည်းတူ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်၍၊ အမှန်တကယ် စနစ်တကျ ချစ်ခင်မှုကို ပြသသကဲ့သို့ ပြောဆိုကာ သူတို့ကို သဘောကျအောင် ပြုရမည်။ ထို့နောက် အသူရတို့နှင့် ‘မိတ်သဟာယ’ အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖန်တီးပြီး၊ ဒေဝတို့၏ ရန်သူသည် ဓမ္မစိတ်၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးတက်လိမ့်မည်။

Verse 44

पूर्वमुक्तं सुमंत्रं तु मुनिना कश्यपेन हि । तेन मंत्रेण राजेंद्र कुरु कार्यं स्वमात्मवान्

ထိုမြတ်သော မန္တရကို မုနိ ကဿယပက အရင်ကပင် သင်ကြားခဲ့သည်။ အို မင်းတို့၏မင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ ထိုမန္တရ၏အာနုಭಾವဖြင့် ကိုယ့်ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေ။

Verse 45

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्राह दैत्यः प्रतापवान् । पौत्र नैवं करिष्येहं मानभंगं तथात्मनः

ထိုစကားကို ကြားသော် အာနုಭಾವကြီးသော ဒೈတျက ပြောသည်— “မြေးရေ၊ ငါသည် ဒီနေရာတွင် အဲသို့ မလုပ်မည်၊ မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်စီးစေမည့်အရာ မဖြစ်စေရန်ပင်”။

Verse 46

अन्ये च बांधवाः सर्वे तमूचुर्नयपंडितम् । बलिनोक्तं च यत्पुण्यं देवतानां प्रियंकरम्

ထို့နောက် အခြားသော ဆွေမျိုးအားလုံးကလည်း နယဓမ္မကို ကျွမ်းကျင်သည့် ပညာရှိသူအား ပြောကြသည်— “ဘလီက ဆိုခဲ့သော ပုဏ္ဏကံသည် တကယ်ပင် ဒေဝတားတို့နှစ်သက်စေသော အရာဖြစ်သည်”။

Verse 47

शक्रमानकरं प्रोक्तं दानवानां भयंकरम् । करिष्यामो वयं सर्वे तप एवमनुत्तमम्

ဤအရာကို သက္ကရ (အိန္ဒြ) အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူဟုလည်း၊ ဒာနဝတို့အတွက်လည်း ထိတ်လန့်စရာဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့အားလုံးသည် ဤအထွတ်အထိပ် တပဿာကို ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 48

तपसा निर्जित्य देवान्हरिष्यामः स्वकं पदम् । एवमामंत्र्य ते सर्वे निराकृत्य बलिं तदा

“တပဿာ၏ အင်အားဖြင့် ငါတို့သည် ဒေဝတားတို့ကို အနိုင်ယူကာ မိမိတို့၏ သင့်တော်သော အဆင့်အတန်းကို သိမ်းယူမည်” ဟုဆိုပြီး သူတို့အားလုံး နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာကာ ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘလီကို ပယ်ချခဲ့ကြသည်။

Verse 49

विष्णोः सार्द्धं महावैरं हृदि कृत्वा महासुराः । तपश्चक्रुस्ततः सर्वे गिरिदुर्गेषु सानुषु

ဗိဿနုကို မဟာရန်ငြိုးထားမှုကို နှလုံးထဲတွင် ထားကာ၊ အဆုရမဟာတို့အားလုံးသည် တောင်တန်းခံတပ်များနှင့် တောင်ခေါင်တန်းများပေါ်တွင် တပဿာကျင့်ကြလေ၏။

Verse 50

एवं ते दानवाः सर्वे त्यक्तरागाः सुनिश्चिताः । कामक्रोधविहीनाश्च निराहारा जितक्लमाः

ထိုသို့ ဒာနဝတို့အားလုံးသည် အလွန်အကျွံစွဲလမ်းမှုကို စွန့်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာလာကြပြီး၊ ကာမနှင့် ဒေါသကင်းစင်ကာ အစာမစားဘဲ ဗိုက်ဆာခံ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့ကြလေ၏။