Shloka 42
Brahmā’s Discourse to Mohinī
Harivāsara, Desire, and the Satya-Test of Rukmāṅgada
ब्रह्मोवाच । सत्यमुक्तं त्वया देवि नासाध्यं भुवनत्रये । नागनासोरु सुभगे मत्तमातंगगामिनि ॥ ४२ ॥
brahmovāca | satyamuktaṃ tvayā devi nāsādhyaṃ bhuvanatraye | nāganāsoru subhage mattamātaṃgagāmini || 42 ||
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝီရေ၊ သင်ပြောသောစကားသည် အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်၏။ သုံးလောက၌ သင်မဆောင်ရွက်နိုင်သော အရာမရှိ။ ကံကောင်းမြတ်သောသူ၊ ဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့သော ပေါင်နှင့် မူးယစ်ဆင်မ၏ လျှောက်လှမ်းသကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်းသူရေ။”
Brahma
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It affirms the Goddess’s supreme efficacy—nothing is impossible for her within the three worlds—establishing faith (śraddhā) in divine grace as a decisive spiritual force.
By praising the Goddess’s limitless capacity, the verse models bhakti through stuti (devotional eulogy): devotion grows when the devotee recognizes the deity as fully capable of granting protection and accomplishment.
Primarily Vyākaraṇa/semantic usage: compounds like bhuvana-traye and matta-mātaṅga-gāmini show how Sanskrit samāsa compresses theology and imagery into precise devotional praise.