ဝသု–မိုဟိနီ ဆွေးနွေးခန်းတွင် မိုဟိနီသည် အပြစ်ဖျက်ပျက်သည့် ပုံပြင်ကို ကြားပြီးနောက် ကာမာက္ရှာကို ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို မေးမြန်းသည်။ ဝသုက ကာမာက္ရှာကို အရှေ့ဘက် ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွင် ရှိကြောင်း ပြောကာ ဝရတကဲ့သို့ စည်းကမ်းတကျ အစာစားခြင်း၊ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ခြင်းနှင့် တစ်ညတည်း နေထိုင်ကာ ဒർശနရရန် ညွှန်ကြားသည်။ ဒေဝီသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်လာပြီး မတုန်မလှုပ် တည်ငြိမ်မှုက စိဒ္ဓိရရန် အခြေခံဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုက တားဆီးသည်။ ထို့နောက် ပါရဝတီ၏ သား စိဒ္ဓနာထကို မိတ်ဆက်ပြီး ကလိယုဂတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း ကလိ၏ အရေးကြီးကာလတစ်ခု ကျော်လွန်ပြီးနောက် ပေါ်ထွန်းကာ မာယာနှင့် မဟာဗျူဟာများဖြင့် လူတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ ကလိ၏ သုံးမျိုးလှုပ်ရှားမှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေမည်ဟု ဆိုသည်။ စိဒ္ဓေရှကို စိတ်တွင် ထားကာ ကာမာက္ရှာကို တစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက် ပူဇော်သူများသည် အိပ်မက်နိမိတ်များနှင့် အောင်မြင်မှု၊ ကမ္ဘာလှည့်သွားနိုင်သည့် အကျိုးတော်များကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် မတ်စျနာထ၏ ဇာတ်လမ်း—ကလေးကို ပင်လယ်ထဲ ပစ်ချ၍ ငါးက မျိုသွားသော်လည်း နောက်ပိုင်း ရှိဝ၏ အမြင့်ဆုံး တတ္တဝ (အက္ခရာ ၁၂ လုံး မန္တရနှင့် ဆက်စပ်) သင်ကြားမှုကြောင့် ပြည့်စုံကာ ဥမာက ‘စိဒ္ဓတို့၏ အရှင်’ ဟု လက်ခံသည်—ကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဤ မဟာတ္မယကို နားထောင်ခြင်း၏ သန့်စင်စွမ်းအားကို ချီးမွမ်းကာ လိုရာဆန္ဒနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။
Verse 1
अथ सिद्धनाथचरित्रसहितं कामाक्षा माहात्म्यं प्रारभ्यते । मोहिन्युवाच । श्रुतं कामोदकाख्यानं पापघ्नं पुण्यदं नृणाम् । सांप्रतं श्रोतुमिच्छामि कामाक्षायाः फलं द्विज ॥ १ ॥
ယခု စိဒ္ဓနာထ စရိတ္တနှင့်အတူ ကာမာက္ရှာ မာဟာတ္မ്യ စတင်ဖော်ပြသည်။ မောဟိနီက ပြောသည်– “ကာမောဒက အာখ্যာနကို ငါကြားနာပြီးပြီ၊ ၎င်းသည် အပြစ်ကိုဖျက်၍ လူတို့အား ကုသိုလ်ပေးသည်။ ယခု အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ကာမာက္ရှာ၏ အကျိုးဖလကို ကြားလို၏” ဟု။
Verse 2
वसुरुवाच । कामाक्षा परमा देवी पूर्वस्यां दिशि संस्थिता । सागरानूपतटगा कलौ सिद्धिप्रदा नृणाम् ॥ २ ॥
ဝသုက ပြောသည်– “ကာမာက္ရှာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီဖြစ်၍ အရှေ့ဘက်သို့ တည်ရှိသည်။ သမုဒ္ဒရာကမ်းနှင့် ကမ်းရိုးတန်းစိုစွတ်သော အနူးပဒေသ၌ တည်နေပြီး ကလိယုဂ၌ လူတို့အား စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ပေးတော်မူသည်” ဟု။
Verse 3
यस्तत्र गत्वा कामाक्षां संपूज्य नियताशनः । तिष्ठेदेकां निशां भद्रे स पश्येत्तां दृढासनः ॥ ३ ॥
ထိုနေရာသို့ သွား၍ ကာမာက္ရှီ ဒေဝီကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ အစာအဟာရကို ထိန်းသိမ်း၍ တစ်ညတည်း တည်နေပါက၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ စိတ်မယိမ်းမယိုင် တည်ကြည်သူသည် ဒေဝီ၏ ဒർശနကို ရရှိမည်။
Verse 4
सा देवी भीमरूपेण याति संदर्शनं नृणाम् । तां दृष्ट्वा न चलेद्यो वै स सिद्धिं वांछितां लभेत् ॥ ४ ॥
ဒေဝီသည် လူတို့ရှေ့၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုအခါ မြင်ပြီးနောက် မယိမ်းမယိုင် မတုန်လှုပ်သူသည် မိမိလိုလားသော စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။
Verse 5
यस्तु दृष्ट्वा सुरेशानीं कामाक्षां भीमरूपिणीम् । आसनाच्चलितः सद्यः स विक्षिप्तो भवेद्ध्रुवम् ॥ ५ ॥
Sureśānī ဖြစ်သော ကာမာက္ရှီ ဒေဝီကို ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် မြင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း ထိုင်ခုံမှ ထလျက်ရှိသူသည် အမှန်တကယ် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်သွားမည်။
Verse 6
तत्रास्ते पार्वतीपुत्रः सिद्धनाथो वरानने । उग्रे तपसि लोकैः स प्रेक्ष्यते न कदाचन ॥ ६ ॥
ထိုနေရာ၌ ပါర్వတီ၏ သားတော် စိဒ္ဓနာထ (Siddhanātha) သည် နေထိုင်တော်မူ၏၊ အို မျက်နှာလှသူမ။ ပြင်းထန်သော တပသ (austerity) တွင် တည်ရှိသဖြင့် သာမန်လူတို့က မည်သည့်အခါမျှ မမြင်ရ။
Verse 7
कृतत्रेताद्वापरेषु प्रत्यक्षं दृश्यतेऽखिलैः । कलावंतर्हितस्तिष्ठेद्यावत्पादः कलेर्व्रजेत् ॥ ७ ॥
ကృత၊ တ్రေတா၊ ဒ్వာပရ ယုဂများတွင် ထိုအရာကို အားလုံးက တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် ကလိယုဂတွင် မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်နေပြီး—ကလိ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်း ကုန်ဆုံးသည့်အထိ တည်ရှိမည်။
Verse 8
कलेः पादे गते चैकस्मिन्घोरे च धरातले । स वै प्रत्यक्षतां प्राप्य साधयेदखिलं जनम् ॥ ८ ॥
ကလိယုဂ်၏ တစ်ပုံတစ်ပိုင်း ဝင်ရောက်လာ၍ မြေပြင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာသောအခါ၊ သူသည် လူအားလုံးရှေ့တွင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာကာ လူထုတစ်ရပ်လုံးကို အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်၍ မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေမည်။
Verse 9
मोहिनाद्यैरुपायैस्तु म्लेच्छप्रायाञ्जनांस्तदा । कृत्वा वशे महाभागे गमयेत्त्रिपदं कलेः ॥ ९ ॥
ထို့နောက် အလွန်ကံကောင်းသူရေ၊ မောဟနှင့် အခြားလှည့်ကွက်များကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် မလေစ္ဆာတူသလို ဖြစ်လာသော လူများကို သူ၏အာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေပြီး ကလိ၏ သုံးမျိုးသော လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်စေမည်။
Verse 10
यस्तत्र गत्वा सिद्धेशं भक्तिभावसमन्वितः । चिंतयेद्वर्षमात्रं तु कामाक्षां नित्यदार्चयन् ॥ १० ॥
အဲဒီနေရာသို့ သွား၍ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ စိဒ္ဓေရှကို စိတ်ထဲတွင် တရားသဘောဖြင့် စဉ်းစားသတိပြု၍၊ ကာမာက္ရှာကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမြဲမပြတ် ပူဇော်သူသည် ထိုသဒ္ဓါကျင့်စဉ်၏ ကတိပြုထားသော သာသနာရေးအကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 11
स लभेद्दर्शनं स्वप्ने दर्शनांते समाहितः । सूचितां तेन सिद्धिं स लब्ध्वा सिद्धो भवेद्भुवि ॥ ११ ॥
သူသည် အိပ်မက်အတွင်း ဘုရား၏ ဒർശနကို ရရှိမည်။ ထိုဒർശနအဆုံးတွင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ စုတည်ကာ၊ ထိုဒർശနက ညွှန်ပြသည့် စိဒ္ဓိကို ရယူပြီး ဤလောက၌ အောင်မြင်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာမည်။
Verse 12
विचरेत्सर्वलोकानां कामनाः पूरयञ्शुभे । त्रिलोक्यां यानि वस्तूनि तानि संकर्षयेद्वरात् ॥ १२ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သူသည် လောကအားလုံးကို လှည့်လည်သွားလာကာ သတ္တဝါတို့၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်။ ထို့ပြင် သုံးလောကအတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုတို့ကိုလည်း ထိုကောင်းချီး၏ အာနုဘော်ဖြင့် မိမိထံသို့ ဆွဲယူနိုင်မည်။
Verse 13
स मत्स्यनाथः किल तत्र संस्थो विज्ञानपारंगम एव भद्रे । चचार लोकाभिमतं वितन्वंस्तपोऽतिघोरं न च याति दृष्टिम् ॥ १३ ॥
ထိုနေရာ၌ မတ်စျနာထသည်—အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ—အမြင့်ဆုံး ဗိညာဏ်ပညာ၌ ပြည့်စုံကာ တည်မြဲနေ၏။ လူတို့လိုလားသမျှကို ဖြန့်ကျက်ဖြည့်ဆည်းလျက် လွန်စွာကြမ်းတမ်းသော တပသကို ကျင့်သော်လည်း သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်ရအောင် နေတော်မူ၏။
Verse 14
युगान्यनेकानि पुरा भ्रमित्वा लोकान्समग्रानहतेष्टगत्या । तपस्थितोऽद्यास्ति महानुभावो न कालवेगेन शुभेऽभिभूतः ॥ १४ ॥
အတိတ်ကာလ၌ ယုဂအများအပြားကို လှည့်လည်ကာ လောကအပေါင်းတို့ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး၊ အတားအဆီးမရှိသည့် မိမိလိုရာလမ်းကြောင်းဖြင့် သွားလာခဲ့၏။ ယခု ထိုမဟာအာတ్మာသည် တပသ၌ တည်မြဲနေပြီး၊ ကာလ၏ အရှိန်ပြင်းလှသော လှိုင်းကြောင့်ပင် မအနိုင်ယူခံရဘဲ မင်္ဂလာတရား၌ တည်နေ၏။
Verse 15
गंडांतजातस्तु पुराभवेऽभूद्द्विजस्य कस्यापि सुतः सुभद्रे । स जातमात्रः किल पुष्कराख्ये द्वीपेऽस्य पित्रा ह्युदधौ विसृष्टः ॥ १५ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ၊ အတိတ်ယုဂတစ်ခေတ်တွင် ဂဏ္ဍာန္တ ဆုံချက်၌ ဘရာဟ္မဏတစ်ဦး၏ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့၏။ မွေးမွေးချင်းပင် ပုရှ္ကရဟု ခေါ်သော ကျွန်း၌ သူ၏ဖခင်က ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခဲ့သည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 16
प्रक्षिप्तमात्रं किल तत्र बालं मत्स्योऽग्रसीत्कोऽपि विधेर्नियोगात् । तत्र स्थितोऽनेकयुगानि सोऽभूत्कालस्य गत्या ह्यजरामरांगः ॥ १६ ॥
ကလေးကို ထိုရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ခဏချင်းပင်၊ ကံကြမ္မာ၏ အမိန့်ကြောင့် ငါးတစ်ကောင်က မျိုချသွား၏။ ထိုငါးအတွင်း၌ ယုဂအများအပြား နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကာလ၏ လမ်းကြောင်းကြောင့် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိလာ၏။
Verse 17
ततः कदाचित्प्रियया प्रदिष्टो महेश्वरः सार्द्धमगप्रसूत्या । तत्त्वोपदेशाय जगाम भद्रे स लोकलोकाच लमप्रमेयः ॥ १७ ॥
ထို့နောက် တစ်ခါတစ်ရံ၌ ချစ်မြတ်နိုးရသော မဟာဒေဝ၏ အလိုတော်ကို သူ၏ချစ်သူက လှုံ့ဆော်သဖြင့်၊ တောင်မှ မွေးဖွားသော သမီးတော်နှင့်အတူ မဟేశ్వరသည်—အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ—တတ္တဝ် (တရားအမှန်) ကို သင်ကြားပေးရန် ထွက်ခွာတော်မူ၏။ မတိုင်းမတာနိုင်သော ထိုအရှင်သည် လိုကာလိုက တောင်သို့ ရောက်တော်မူ၏။
Verse 18
तत्सौम्यश्रृंगे मणिभिः प्रदीप्ते स्थित्वा क्षणार्द्धं हरिमग्नचेताः । देवीमुमां संप्रतिबोध्य शक्त्या तालत्रयेणाप्यभिभूय सत्त्वान् ॥ १८ ॥
ရတနာများဖြင့် တောက်ပလင်းလက်သော ချိုမြိန်သည့် တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ခဏတစ်ဝက်မျှ ရပ်တည်၍ စိတ်သည် ဟရိ (ဗိဿနု) ထံ၌ နစ်မြုပ်နေသဖြင့်၊ မိမိ၏ သက္တိအားဖြင့် ဒေဝီ ဥမာကို နိုးကြားစေကာ၊ သုံးတားလာ အတိုင်းအတာအထိရှိသော သတ္တဝါတို့ကိုပါ အနိုင်ယူ၍ အထက်တန်းကျော်လွန်ကာ အုပ်စိုးနိုင်ခဲ့သည်။
Verse 19
उवाच तत्त्वं सुरहस्यभूतं यद्द्वादशार्णार्थनिजस्वरूपम् । ततस्तु सा शैलसुता महेशं मारांतक यावदभिप्रणम्य ॥ १९ ॥
ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတားတို့အတွက်တောင် လျှို့ဝှက်သော အမြင့်ဆုံးတတ္တဝါကို ဟောကြား하였다—အက္ခရာ ၁၂ လုံး မန္တရ၏ အဓိပ္ပါယ်အတွင်း၌ တည်ရှိသော မိမိ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝတရားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ တောင်သမီး ပါရဝတီသည် မာရာ (ကာမ) ကို သတ်သော မဟေရှာထံ အပြည့်အဝ ဦးချကန်တော့၍ ဆက်လက်နားထောင်လေသည်။
Verse 20
अज्ञाय तत्त्वं समवस्थिताऽभूत्तावत्स मत्स्यस्तु महार्णवस्थः । द्रुतं समुत्प्लुत्य जगाम श्रृंगं यो विप्रबालो ह्युदरे स्थितोऽस्य स तत्त्वसिद्धोऽखिलबंधमुक्तः ॥ २० ॥
အမှန်တရားကို သိမြင်သွားသောအခါ သူသည် မှန်ကန်သော ဉာဏ်၌ တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာ하였다။ ထို့နောက် မဟာသမုဒ္ဒရာအတွင်း နေထိုင်သော ထိုငါးသည် လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်၍ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ ၎င်း၏ ဝမ်းအတွင်းရှိ ဗြာဟ္မဏကလေးသည် တတ္တဝါကို ပြည့်စုံသိမြင်ကာ ချည်နှောင်မှု အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သွား하였다။
Verse 21
निर्गम्य मत्स्योदरतः शुभास्ये नमः प्रचक्रे भवयोः पुरस्तात् । विज्ञाततत्त्वोऽपि महेश्वरस्तं पप्रच्छ तद्गर्भगतेर्निदानम् ॥ २१ ॥
ကောင်းမြတ်သော မျက်နှာရှိသူသည် ငါး၏ ဝမ်းအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး၊ ဘဝနှစ်ပါး (ရှီဝနှင့် ဥမာ) ၏ ရှေ့တွင် ဦးချနမസ്കာရ ပြု하였다။ တတ္တဝါကို သိပြီးသား မဟေရှဝရ (မဟာဒေဝ) သော်လည်း၊ သူ့ကို ဂರ್ಭအတွင်းသို့ (ငါး၏ အတွင်း) ဝင်ရောက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်း하였다။
Verse 22
स वर्णयामास यथार्थमेव तयोः पुरः सर्वमपि प्रवृत्तम् । आकर्ण्य तद्वृत्तमनुप्रसन्ना सोमा महेशानुमतिं च कृत्वा ॥ २२ ॥
ထို့နောက် သူသည် သူတို့နှစ်ပါး၏ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း အကုန်လုံး ရှင်းလင်းဖော်ပြ하였다။ ထိုအကြောင်းအရာကို ကြားနာပြီးနောက် ဆိုမာ (ဥမာ) သည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်လာကာ၊ မဟေရှာ၏ ခွင့်ပြုချက်ကိုလည်း ရယူပြီးနောက် ထိုသို့ ဆက်လက်ပြုလုပ်လေသည်။
Verse 23
तं कल्पयामास सुतं शुभांगे सोत्संग आस्थाप्य चुचुंब वक्त्रम् । सुतो ममायं किल मत्स्यनाथो विज्ञाततत्त्वोऽखिलसिद्धनाथः ॥ २३ ॥
သူမသည် သူ့ကို မိမိ၏သားအဖြစ် သဘောထားကာ၊ ကိုယ်အင်္ဂါကောင်းမြတ်သော မိန်းမသည် ပေါင်ပေါ်တင်၍ မျက်နှာကို နမ်းပြီး «ဤသူသည် ငါ့သား မတ်စျနာထ ဖြစ်၏—တရားအမှန်ကို သိမြင်ပြီး စိဒ္ဓအားလုံး၏ အရှင်» ဟု ဆို하였다။
Verse 24
निजेच्छया संप्रति यातु लोकान्कीर्तिं वितन्वन्सुखमावयोश्च । ततः प्रभृत्येष सुतोंऽबिकाया लोकान्समग्रान्प्रविहृत्य कामम् ॥ २४ ॥
«ယခု သူ့စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လောကများသို့ သွားစေကာ၊ သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို ဖြန့်ကျက်၍ ငါတို့နှစ်ဦးအတွက်လည်း ချမ်းသာစေပါစေ။ ထိုအချိန်မှစ၍ အမ္ဗိကာ၏သားသည် လောကအားလုံးကို စိတ်ကြိုက်လှည့်လည်ကစားကာ မိမိဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ၏»။
Verse 25
तत्सिद्धपीठं समवाप्य तत्र तपस्युपादिष्ट इवास्थितोऽस्ति । तं सिद्धनाथं मनसा विचिंत्य नरो भवेत्सिद्धसमस्तकामः ॥ २५ ॥
စိဒ္ဓပီဋ္ဌ (Siddhapīṭha) သို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာ၌ တပဿယာကို သင်ကြားခံရသကဲ့သို့ တည်နေ၏။ စိတ်ဖြင့် စိဒ္ဓနာထ (Siddhanātha) အရှင်ကို အာရုံပြုစဉ်းစားလျှင် လူသည် လိုရာဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်၏။
Verse 26
संप्राप्य विद्यां निजवाक्यवाहे निमज्जयेत्पंडितवर्गजातम् । एतां कथां तस्य जगत्पवित्रां श्रृणोति यः कर्णपथप्रयाताम् ॥ २६ ॥
အမှန်တရားဗဟုသုတကို ရရှိပြီးနောက် မိမိစကား၏စီးကြောင်းထဲသို့ ပညာရှင်အစုအဝေးတစ်ရပ်လုံးကို နှစ်မြှုပ်စေသင့်၏။ ကမ္ဘာကို သန့်စင်စေသော ဤပဝါဒကထာကို နားလမ်းမှ ဝင်လာသကဲ့သို့ ကြားနာသူသည် ထိုကထာကြောင့် သန့်စင်လာ၏။
Verse 27
स चाभिकामं समवाप्य भूमौ स्वर्गं प्रयात्येव सुरार्चितांघ्रिः । एतन्मया ते कथितं सुनेत्रे श्रीसिद्धनाथस्य चरित्रयुक्तम् । कामाक्षमाहात्म्यमघघ्नमाद्यं भूयोऽपि किं ते प्रवदामि भद्रे ॥ २७ ॥
ထို့နောက် နတ်တို့က ခြေတော်ကို ပူဇော်ကြသော သူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လိုရာဆန္ဒကို ရရှိပြီးနောက် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်၏။ ထို့ကြောင့် မျက်စိလှသော မိန်းမရေ၊ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ကာမာက္ရှီ၏ မူလမဟာတန်ခိုးနှင့်အတူ သီရိစိဒ္ဓနာထ၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း သင့်အား ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ကောင်းမြတ်သော မိန်းမရေ၊ ထပ်မံ၍ သင့်အား ဘာကို ပြောရမည်နည်း။
Verse 28
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने उत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे सिद्धनाथचरित्रयुक्तं कामाक्षामाहात्म्यं । नामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ६९ ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ဘೃಹဒုပါಖ್ಯာန အုတ္တရဘားဂ၌ ဝသု–မိုဟိနီ စကားဝိုင်းအတွင်း စိဒ္ဓနာထ ဇာတ်ကြောင်းပါဝင်သော “ကာမာက္ရှာ မဟာတ္မ្យ” ဟူသော အခန်း ၆၉ ပြီးဆုံး၏။
The chapter frames darśana as a test of inner stability: the ugra (awe-inspiring) manifestation reveals the devotee’s steadiness (dhairya). Remaining unwavered signifies fitness for siddhi, while immediate agitation and rising in fear indicate mental unsteadiness that blocks the intended spiritual accomplishment.
The text specifies going to the tirtha, duly worshipping Kāmākṣā with regulated food (niyata-āhāra), and staying for a single night with steadfastness for direct vision; it also describes an advanced regimen of continual worship for a full year alongside contemplation of Siddheśa (Siddhanātha), culminating in dream-vision and confirmed success.
It links the site’s siddha-power to an authoritative puranic backstory: Matsyanātha’s extraordinary survival and liberation follow Śiva’s transmission of secret truth (connected to the twelve-syllabled mantra), and Umā’s adoption of him as ‘lord of siddhas’ validates the tirtha as a Siddhapīṭha where contemplation of Siddhanātha yields desired aims.