Shloka 27
The Greatness of Haridvāra
Gaṅgādvāra-māhātmya
अत्र जप्तं हुतं तप्तं दत्तमानंत्यमश्नुते । अत्रैव जहुतीर्थँ च यत्र वै जह्रुना पुरा ॥ २७ ॥
atra japtaṃ hutaṃ taptaṃ dattamānaṃtyamaśnute | atraiva jahutīrthaṃ ca yatra vai jahrunā purā || 27 ||
ဤနေရာ၌ ဂျပ် (japa) ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဟောမ (homa) မီးပူဇော်ခြင်း၊ တပစ် (tapas) အကျင့်တရားပြုခြင်း၊ ဒါန (dāna) လှူဒါန်းခြင်းတို့သည် အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာ၌ပင် ရှေးက ရှင်ဇဟ္နု ပြုခဲ့သည့် “ဇဟ္နု-တီရ္ထ” ဟူသော သန့်ရှင်းရာ ဖြတ်ကူးရာလည်း ရှိသည်။
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
It declares that spiritual acts—japa, homa, tapas, and dāna—performed at this tīrtha generate “ānantya,” i.e., inexhaustible merit, emphasizing the unique potency of place-sanctified practice.
While not naming a deity here, it supports bhakti-sādhana by highlighting japa and sacred observance at a tīrtha—devotional practice becomes especially fruitful when done with reverence in a sanctified location.
Ritual practice is implied: correct performance of homa (kalpa-vidhi) and disciplined japa/tapas reflect applied Kalpa (ritual procedure) and Śikṣā (proper recitation), framed within tīrtha-mahātmya.