ဝါစုက မိုဟိနီကို သင်ကြားသည့် ဆွေးနွေးခန်းတွင် အဝိမုက္တ (ကာရှီ/ဝါရာဏသီ) နှင့် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါ၏ အမြင့်ဆုံး ကယ်တင်နိုင်မှုကို ကြေညာသည်။ အဝိမုက္တ၌ ပြုသော ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်းသော ပုဏ္ဏားဖြစ်ပြီး အပြစ်ရှိသူတောင် နရကမှ ကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်; ကယ်တင်တီရ္ထများ အားလုံးလည်း ထိုနေရာ၌ ပြည့်စုံစွာ ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဂင်္ဂါရေချိုး (အထူးသဖြင့် ကာရ္တိက၊ မာဃ)၊ ဗိရှ္ဝေရှ္ဝရ ရှိဝဒർശန၊ ဒသာအရှ္ဝမေဓ နှင့် ဝရဏာ–အသိ တို့ ဂျာဟ္နဝီနှင့် ဆုံရာ စသည့် သန့်ရှင်းရာနေရာများကို လှည့်လည်သည့် ပူဇော်ခရီးစဉ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ပဉ္စနဒ (ဓမ္မနဒါ/ဓူတပါပ/ဗိန္ဒု-တီရ္ထဟု ယုဂအလိုက် ချိတ်ဆက်) ကို ချီးမွမ်းကာ ပရယာဂ-မာဃ ကုသိုလ်ထက် ပိုမြင့်ကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဘိုးဘွားများအတွက် တർပဏ နှင့် ရှရာဒ္ဓ ပြုလျှင် ပိုမိုထူးကဲကြောင်း၊ ထိုနေရာ၌ ဒါနာသည် မကုန်ခန်းကြောင်း ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤ မာဟာတ္မယ ကို နားထောင်/ဖတ်/ရွတ်ဆိုခြင်းသည် ယဇ్ఞနှင့် တီရ္ထတူ ကုသိုလ်ရကြောင်းနှင့် ဒါနာတွင် သမာဓိရှိစွာ ခွဲခြားရန်—စစ်မှန်သော ဘက္တနှင့် ဂုရုဝန်ထမ်းများကို ပေးခြင်းကို ချီးမွမ်းပြီး လိမ်လည်သူ၊ ဂုရုကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏ/နွားကို ဆန့်ကျင်သူတို့အား ပေးခြင်းကို ရှုတ်ချသည်။
Verse 1
वसुरुवाच । अथान्यते प्रवक्ष्यामि गंगामाहात्म्यमुत्तमम् । वाराणसीस्थितं भद्रे भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् ॥ १ ॥
ဝါစုက ပြောသည်။ “ယခု အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ဗာရာဏသီ၌ တည်ရှိသော ဂင်္ဂါမြစ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို ငါရှင်းလင်းမည်။ ၎င်းသည် လောကီပျော်ရွှင်မှုနှင့် မောက္ခကို ပေးတတ်၏။”
Verse 2
अविमुक्ते कृतं यत्तु तदेवाक्षयतां व्रजेत् । अविमुक्तगतः कश्चिन्नरकं नैति किल्बिषी ॥ २ ॥
အဝိမုတ္တ၌ ပြုလုပ်သမျှသည် မလျော့မနည်း အကျိုးကုသိုလ်အဖြစ် တည်မြဲသွား၏။ အဝိမုတ္တသို့ ရောက်သူသည် အပြစ်ရှိသော်လည်း နရကသို့ မသွားဟု ဆိုကြ၏။
Verse 3
अविमुक्तकृतं यत्तु पापं वज्रं भवेच्छुभे । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मोक्षदानि च कृत्स्नशः ॥ ३ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ အဝိမုတ္တ၌ ကျူးလွန်သော အပြစ်သည် မိုးကြိုးကျောက် (ဝဇ္ရ) ကဲ့သို့ ခိုင်မာကြမ်းတမ်းလာ၏။ ထို့ပြင် သုံးလောကလုံးရှိ မောက္ခပေးသော တီရ္ထများ အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ပြည့်စုံစွာ တည်ရှိ၏။
Verse 4
सेवंते सततं गंगां काश्यामुत्तरवाहिनीम् । दशाश्वमेधे यः स्नात्वा दृष्ट्वा विश्वेश्वरं शिवम् ॥ ४ ॥
ကာရှီ၌ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါကို အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်သူတို့သည် ဒသာအශ්ဝမေဓ၌ ရေချိုးကာ၊ ဗိශ්ဝေශ්ဝရ အဖြစ်ရှိသော သီဝကို ဖူးမြင်လျှင် ထိုသန့်ရှင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြ၏။
Verse 5
सद्यो निष्पातको भूत्वा मुच्यते भवबंधनात् । गंगा हि सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी ॥ ५ ॥
ချက်ချင်း သန့်စင်သွားကာ သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၏။ အကြောင်းမူ ဂင်္ဂါသည် အရပ်ရပ်၌ပင် ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်း၍ ဘြဟ္မဟတ္တျာကဲ့သို့ အကြီးမားဆုံး အပြစ်ကိုပင် ဖယ်ရှားပေးတတ်၏။
Verse 6
वाराणस्या विशेषेण यत्र चोत्तरवाहिनी । वरणायास्तथास्याश्च जाह्नव्याः संगमे नरः ॥ ६ ॥
အထူးသဖြင့် ဝါရာဏသီမြို့၌—မြစ်ရေ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းရာနေရာတွင်—ဝရဏာနှင့် အာစီတို့သည် ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) နှင့် ဆုံရာ၌ လူတစ်ဦး စနာန်ပြုလျှင် ထူးကဲသော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို ရရှိသည်။
Verse 7
स्नानमात्रेण सर्वेभ्यः पातकेभ्यः प्रमुच्यते । काश्यामुत्तरवाहिन्यां गंगायां कार्तिके तथा ॥ ७ ॥
စနာန်ပြုခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်—အထူးသဖြင့် ကာရှီမြို့၌ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်တွင် စနာန်ပြုခြင်းနှင့် ကာရ္တိကလတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 8
स्नात्वा माघे च मुच्यंते महापापादिपातकैः । सर्वलोकेषु तीर्थानि यानि ख्यातानि तानि च ॥ ८ ॥
မာဃလတွင် စနာန်ပြုလျှင် လူတို့သည် မဟာအပြစ်များနှင့် အဆိုးဆုံးသော ပျက်စီးကျဆုံးမှုများမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် လောကအနှံ့ နာမည်ကြီးသည့် တီရ္ထများ၏ အပြည့်အဝ ကုသိုလ်အကျိုးကိုလည်း ရရှိသည်။
Verse 9
सर्वाण्येतानि सुभगे काश्यामायांति जाह्नवीम् । नित्यं पर्वसु सर्वेषु पुण्यैश्चायतनैः सह ॥ ९ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ဤအရာအားလုံးသော သန့်ရှင်းသတ္တိနှင့် တီရ္ထများသည် ကာရှီမြို့ရှိ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ထံသို့ အမြဲတမ်း လာရောက်ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပွဲတော်နေ့တိုင်းတွင် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဘုရားကျောင်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများနှင့်အတူ လာရောက်ကြသည်။
Verse 10
उत्तराभिमुखीं गंगां काश्यामायांति चान्वहम् । महापातकदोषादिदुष्टानां स्पर्शनोद्भवम् ॥ १० ॥
ကာရှီမြို့၌ လူတို့သည် မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်ထံသို့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လာရောက်ကြသည်။ မဟာအပြစ်များနှင့် အခြားအပြစ်ဒုက္ခများကြောင့် မသန့်ရှင်းသူတို့အတွက် သန့်စင်မှုသည် (ဂင်္ဂါ၏) ထိတွေ့ခြင်းတစ်ခုတည်းမှပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
Verse 11
व्यपोहितुं स्वपापं च जंतुपापविमुक्तये । जन्मांतरशतेनापि सत्कर्मनिरतस्य च ॥ ११ ॥
မိမိ၏အပြစ်ကိုဖယ်ရှားရန်နှင့် သတ္တဝါတို့ကို အပြစ်မှလွတ်မြောက်စေရန်—ကောင်းမှု၌တည်မြဲသူတောင်—ထိုသန့်စင်ခြင်းသည် တစ်ရာဘဝဆက်တိုက်ဖြစ်သော်လည်း မလွယ်ကူစွာ မပြီးမြောက်နိုင်။
Verse 12
अन्यत्र सुधिया भद्रे मोक्षो लभ्येत वा न वा । एकेन जन्मना त्वत्र गंगायां मरणेन च ॥ १२ ॥
အခြားနေရာများတွင်၊ အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ—ပညာရှိသူအတွက်တောင် မောက္ခကို ရနိုင်သော်လည်း ရမရနိုင်သော်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဤနေရာ၌တော့ ဘဝတစ်ဘဝတည်းနှင့် ဂင်္ဂါမြစ်၌ သေဆုံးခြင်းဖြင့် မောက္ခကို ရရှိသည်။
Verse 13
मोक्षस्तु लभ्यते काश्यां नरेणावलितात्मना । ख्यातो धर्मनदो नाम ह्रदस्तत्रैव सुंदरि ॥ १३ ॥
အတွင်းစိတ်တည်ငြိမ်၍ စည်းကမ်းတကျရှိသော လူသည် ကာရှီ၌ မောက္ခကို အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ အို လှပသောသူမရေ၊ ထိုနေရာ၌ပင် ‘ဓမ္မနဒ’ ဟု အမည်ရသော ကျော်ကြားသည့် သန့်ရှင်းရေကန်တစ်ကန် ရှိသည်။
Verse 14
धर्म एव स्वरूपेण महापातकनाशनः । धूली च धूतपापा सा सर्वतीर्थमयी शुभा ॥ १४ ॥
ဓမ္မသည် မိမိ၏သဘာဝအတိုင်းပင် မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့ပြင် ထိုသန့်ရှင်းသော မြေမှုန့်သည်လည်း—အပြစ်ကို ခါးခါးလှုပ်ဖယ်ရှားပြီး—မင်္ဂလာဖြစ်ကာ တီर्थအားလုံး၏ ကုသိုလ်အာနိသင်ကို ကိုယ်တွင်း၌ ဆောင်ထားသည်။
Verse 15
हरेन्महापापसंघान्कूलजानिव पादपान् । किरणा धूतपापा च पुण्यतोया सरस्वती ॥ १५ ॥
ရေသည် ပုဏ္ဏားသန့်ရှင်းသော သရஸဝတီမြစ်သည် မဟာအပြစ်အစုအဝေးတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်သည်—ကမ်းနားပေါက်သစ်ပင်များကို ရေစီးကြမ်းက သယ်ဆောင်သွားသကဲ့သို့။ ထို့ပြင် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ အပြစ်ကို ဆေးကြောသန့်စင်ပေးသည်။
Verse 16
गंगा च यमुना चैव पंच नद्यः प्रकीर्तिताः । अतः पञ्चनदं नाम तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ १६ ॥
ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် ယမုနာမြစ်တို့သည် မြစ်ငါးစင်းအနက် ပါဝင်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတီရ္ထသည် «ပဉ္စနဒ» ဟု ခေါ်၍ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။
Verse 17
तत्राप्लुतो न गृह्णीयाद्देहितां पांचभौतिकीम् । अस्मिन्पंचनदीनां तु संगमेऽघौघभेदने ॥ १७ ॥
အဲဒီနေရာတွင် မရေချိုးမီ ကိုယ်ခန္ဓာဟူသော ဓာတ်ငါးပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အခြေအနေကို မခံယူသင့်။ အကြောင်းမူကား ဤသည်မှာ မြစ်ငါးစင်း ဆုံရာဖြစ်၍ အပြစ်ရေစီးကြောင်းများကို ခွဲဖျက်ပေးသော နေရာဖြစ်သည်။
Verse 18
स्नानमात्रान्नरो याति भित्वा ब्रह्मांडमंडपम् । प्रयागे माघमासे तु सम्यक् स्नानस्य यत्फलम् ॥ १८ ॥
ရေချိုးခြင်းတစ်ခုပဲဖြင့် လူသည် စကြဝဠာဥ၏ မဏ္ဍပ (ချုပ်နှောင်သော လောက) ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။ မာဃလတွင် ပြယာဂ၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။
Verse 19
तत्फलं स्याद्दिनैकेन काश्यां पंचनदे ध्रुवम् । स्नात्वा पंचनदे तीर्थे कृत्वा च पितृतर्पणम् ॥ १९ ॥
အဲဒီအကျိုးကို ကာရှီရှိ ပဉ္စနဒ၌ တစ်နေ့တည်းဖြင့် မလွဲမသွေ ရရှိသည်။ ပဉ္စနဒ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဘိုးဘွားတို့အတွက် တရ္ပဏ (ရေလောင်းပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။
Verse 20
विष्णुं माधवमभ्यर्च्य न भूयो जन्मभाग्भवेत् । यावत्संख्यास्तिला दत्ताः पितृभ्यो जलतर्पणे ॥ २० ॥
ဗိဿနု—မာဓဝ—ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျှင် နောက်တဖန် မွေးဖွားခြင်း၏ အခွင့်အရေးကို မခံရတော့။ ရေလောင်းတရ္ပဏ၌ ဘိုးဘွားတို့အား ပေးအပ်သော နှမ်းစေ့အရေအတွက်နှင့် တူညီသမျှ ကုသိုလ်အကျိုး ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 21
पुण्ये पञ्चनदे तीर्थे तृप्तिः स्यात्तावदाब्दिकी । श्रद्धया यैः कृतं श्राद्धं तीर्थे पञ्चनदे शुभे ॥ २१ ॥
ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ပဉ္စနဒ တီရ္ထ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လျှင် ပိတೃများ၏ တೃပ్తိသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တည်မြဲ၏။
Verse 22
तेषां पितामहा मुक्तानानायोनिगता अपि । यमलोके पितृगणैर्गार्थयं परिगीयते ॥ २२ ॥
သူတို့၏ အဘိုးအဘများသည် လွတ်မြောက်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ မျိုးစုံသော မွေးဖွားရာများသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယမလောက၌ ပိတೃအစုအဝေးတို့က ဂါထာ (အဘိုးဘွားသီချင်း) များဖြင့် ချီးကျူးသီဆိုကြ၏။
Verse 23
महिमानं पांचनदं दृष्ट्वा श्राद्धविधानतः । अस्माकमपि वंश्योऽत्र कश्चिच्छ्राद्धं करिष्यति ॥ २३ ॥
ပဉ္စနဒ၏ မဟိမာကို မြင်တွေ့ပြီး ရှရဒ္ဓ၏ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓာနအတိုင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်ထဲမှ တစ်ဦးဦးကလည်း တစ်နေ့တွင် ဒီနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်လိမ့်မည်။
Verse 24
काश्यां पञ्चनदं प्राप्य येन मुच्यामहे वयम् । तत्र पञ्चनदे तीर्थे यत्किंचिद्दीयते वसु ॥ २४ ॥
ကာရှီ၌ရှိသော ပဉ္စနဒသို့ ရောက်ရှိခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ လွတ်မြောက်ကြ၏။ ထိုပဉ္စနဒ တီရ္ထ၌ ပေးလှူသမျှ ဥစ္စာသည် အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ ဓမ္မအာနုဘော်ဖြစ်လာ၏။
Verse 25
कल्पक्षयेऽपि न भवेत्तस्य पुण्यस्य संक्षयः । वंध्यापि वर्षपर्यंतं स्नात्वा पञ्चनदे ह्रदे ॥ २५ ॥
ကလ္ပပျက်ကွက်သည့် အဆုံးကာလ၌ပင် ထိုကုသိုလ်၏ လျော့နည်းခြင်း မဖြစ်နိုင်။ မျိုးမပွားနိုင်သော မိန်းမတစ်ဦးပင် ပဉ္စနဒ ရေကန်၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရေချိုးလျှင် တည်မြဲသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။
Verse 26
समर्च्य मंगलां गौरीं पुत्रं जनयति ध्रुवम् । जलैः पांचनदैः पुण्यैर्वाससा परिशोधितैः ॥ २६ ॥
မင်္ဂလာရှိသော ဂေါရီဒေဝီကို ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အမှန်တကယ် မလွဲမသွေ သားယောက်ျားကို ရရှိစေသည်။ ထိုပူဇော်ကာလ၌ မြစ်ငါးစင်း၏ သန့်ရှင်းသော ရေများနှင့် ရိုးရာအတိုင်း သန့်စင်ထားသော အဝတ်အစားတို့ကို အသုံးပြုရသည်။
Verse 27
महाफलमवाप्नोति स्नापयित्वेह दिक्श्रुताम् । पञ्चामृतानां कलशैरष्टोत्तरशतोन्मितैः ॥ २७ ॥
ဤနေရာ၌ အရပ်ရပ်တွင် ကျော်ကြား၍ လေးစားအပ်သော ဒေဝတာကို ရေချိုးပူဇော်လျှင် မဟာဖလကို ရရှိသည်။ ပဉ္စာမృత (နက်တာငါးမျိုး) ဖြည့်ထားသော ကလသ ၁၀၈ လုံးဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရသည်။
Verse 28
तुलितोऽधिकतां प्राप्तो बिंदुः पांचनदस्तु सः । पंचकूर्चेन पीतेन यात्र शुद्धिरुदाहृता ॥ २८ ॥
နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထိုရေတစ်စက်တည်းပင် ပဉ္စနဒ (မြစ်ငါးစင်း) ထက်လည်း အလွန်မြင့်မားကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် ပဉ္စကူရ္ချ (pañcakūrcha) ကို သောက်သုံးလျှင် ခရီးထွက်ရန် သန့်စင်မှု ရရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 29
सा शुद्धिः श्रद्धया प्राश्य बिन्दुं पञ्चनदांभसाम् । भवेदथ ह्रदस्नानाद्राजसूयाश्वमेधयोः ॥ २९ ॥
ထိုသန့်စင်မှုတူညီသည်ပင် ပဉ္စနဒါရေ၏ တစ်စက်တည်းကိုပင် श्रद्धာဖြင့် စုပ်သောက်လျှင် ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော ရေကန်၌ ရေချိုးလျှင် ရာဇသူယနှင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞတို့၏ फलကို ရရှိသည်။
Verse 30
यत्फलं तच्छतगुणं स्मृतं पञ्चनदांबुना । राजसूयाश्वमेधौ च भवेतां स्वर्गसाधने ॥ ३० ॥
အခြားနေရာ၌ လုပ်ဆောင်ရာမှ ရရှိသော ကုသိုလ်फल မည်သို့ရှိသော်လည်း ပဉ္စနဒါရေဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် ထိုफलသည် ရာဂဏန်းတိုးပွားကြောင်း स्मṛti များတွင် မှတ်သားထားသည်။ ထို့ကြောင့် ရာဇသူယနှင့် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞတို့ပင် ထိုရေ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကောင်းကင်သို့ ရောက်စေသော နည်းလမ်း ဖြစ်လာသည်။
Verse 31
आब्रह्मपट्टिकाद्वंद्वान्मुक्तिः पञ्चनदांबुभिः । स्वर्गनद्यभिषेकोऽपि न तथा संमतः सताम् ॥ ३१ ॥
ဗြဟ္မာလောကအထိ ဆန့်ကျင်ဖက်နှစ်ပါးမှ လွတ်မြောက်ခြင်း (မုက္ခ) ကိုပင် ပဉ္စနဒါရေများကြောင့် ရနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ကောင်းကင်မြစ်များတွင် ရေချိုးခြင်း သို့မဟုတ် အဘိသေက ခံယူခြင်းကိုပင် ပညာရှိသတ္တဝါတို့က ထိုကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးတန်ဖိုးတူညီသည်ဟု မသဘောတူကြ။
Verse 32
अभिषेकः पांचनदो यथानन्यो वरप्रदः । शतं समास्तपस्तप्त्वा कृते यत्प्राप्यते फलम् ॥ ३२ ॥
ပဉ္စနဒါအဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်ခြင်း) သည် မတူညီနိုင်အောင် အထူးကောင်းမြတ်၍ ကောင်းချီးပေးတတ်သည်။ ကృతယုဂ၌ တပသ်ကို နှစ်တစ်ရာ တည်ကြံပြီးမှ ရသည့် အကျိုးကိုပင် ဤအဘိသေကဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။
Verse 33
तत्कार्तिके पञ्चन्दे सकृत्स्नानेन लभ्यते । इष्टापूर्तेषु धर्मेषु यावज्जन्मकृतेषु यत् ॥ ३३ ॥
တစ်ဘဝလုံးအတွင်း အိဋ္ဌနှင့် ပူရ္တ သဒ္ဓမ္မများကို ပြုလုပ်၍ ရသည့် ကုသိုလ်ကိုပင်၊ ကာရ္တိကလ၌ ငါးရက်တိုင်တိုင် တစ်ကြိမ်တည်း ရေချိုးခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။
Verse 34
अन्यत्र स्यात्फलं तस्याधिकं पञ्चनदांबुभिः । न धूतपापसदृशं तीर्थं क्वापि महीतले ॥ ३४ ॥
အခြားနေရာများတွင်လည်း ပဉ္စနဒါရေများကြောင့် အကျိုးဖလ ပိုမိုကြီးမားနိုင်သော်လည်း၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓူတပါပ (Dhūtapāpa) နှင့် တူညီသည့် တီရ္ထ မည်သည့်နေရာမှ မရှိ။
Verse 35
यदेकस्नानतो नश्येदघं जन्मत्रयार्जितम् । कृते धर्मंनदं नाम त्रेतायां धूतपातकम् ॥ ३५ ॥
ထိုတီရ္ထ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ရေချိုးခြင်းဖြင့် မွေးဖွားသုံးဘဝအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကృతယုဂ၌ ၎င်းကို ဓမ္မနဒါ (Dharmanadā) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ တ్రేతာယုဂ၌ ဓူတပါတက (Dhūtapātaka) — “အပြစ်ဖယ်ရှားသူ” ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 36
द्वापरे बिंदुतीर्थँ च कलौ पञ्चनदं स्मृतम् । बिंदुतीर्थे नरो दत्वा कांचनं कृष्णकलोन्मितम् ॥ ३६ ॥
ဒွာပရယုဂ၌ ဘိန္ဒုတီရ္ထကို အထူးမြတ်ဟု ကြေညာကြပြီး၊ ကလိယုဂ၌ ပဉ္စနဒကို အဓိကတီရ္ထဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဘိန္ဒုတီရ္ထ၌ «ကృష్ణ-ကလာ» စံနှုန်းအတိုင်း ရွှေကို လှူဒါန်းသူသည် မဟာပုဏ္ဏိယကို ရရှိ၏။
Verse 37
न दरिद्रो भवेत्क्वापि न सुखेन वियुज्यते । गोभूतिलहिरण्याश्ववासोन्नस्थानभूषणम् ॥ ३७ ॥
သူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဆင်းရဲမဖြစ်တော့ဘဲ၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းမှလည်း မခွဲခွာရ။ နွား၊ မြေယာ၊ နှမ်း၊ ရွှေ၊ မြင်း၊ အဝတ်အစား၊ အိမ်ရာကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ကို ရရှိ၏။
Verse 38
यत्किंचिद्बिंदुतीर्थेऽत्र दत्वाक्षयमवाप्नुयात् । एकामप्याहुतिं कृत्वा समिद्धेऽग्नौ विधानतः ॥ ३८ ॥
ဤဘိန္ဒုတီရ္ထ၌ ပေးလှူသမျှ အလှူသည် အကျိုးပုဏ္ဏိယ မပျက်မယွင်း ဖြစ်၏။ စည်းကမ်းတော်တော်နှင့် မီးတောက်ကောင်းသော အဂ္နိထဲသို့ အာဟုတိ တစ်ကြိမ်သာ ထည့်ပူဇော်လျှင်ပင် မလွဲမသွေ အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 39
पुण्ये धर्मनदीतीर्थे कोटिहोमफलं लभेत् । न पंचनदतीर्थस्य महिमानमनंतकम् ॥ ३९ ॥
ပုဏ္ဏိယရှိသော ဓမ္မနဒီတီရ္ထ၌ မီးဟောမ တစ်ကုဋေ ပြုလုပ်သကဲ့သို့သော အကျိုးကို ရရှိ၏။ သို့ရာတွင် ပဉ္စနဒါတီရ္ထ၏ မဟိမသည် အမှန်တကယ် အဆုံးမရှိ။
Verse 40
कोऽपि वर्णयितुं शक्तश्चतुर्वर्गशुभौकसः । इति ते कथितं भद्रे काशीमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ ४० ॥
လူ့ဘဝ၏ အရသာလေးပါးကို ပေးစွမ်းသော ကာရှီ—မင်္ဂလာအိမ်တော်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။ ထို့ကြောင့် အရှင်မ၊ သင်အား ဤအထွဋ်အမြတ် ကာရှီမဟာတ္မယကို ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။
Verse 41
सुखदं मोक्षदं नॄणां महापातकनाशनम् । ब्रह्मघ्नो मधुपः स्वर्णस्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ ४१ ॥
ဤတရားသည် လူတို့အား ချမ်းသာသုခနှင့် မောက္ခကို ပေး၍ မဟာပာတကတို့ကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ရွှေခိုးသူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူပင်လျှင် အပြစ်ကြီးမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 42
महापातकयुक्तोऽपि संयुक्तोऽप्युपपातकैः । अविमुक्तस्य माहात्म्यश्रवणाच्छुद्धिमाप्नुयात् ॥ ४२ ॥
မဟာပာတကတို့ဖြင့် မညစ်မလွတ်သူ၊ ထို့ပြင် အနုအပာတကတို့ပါ ထပ်မံပေါင်းစည်းနေသူပင်လျှင် အဝိမုတ္တ၏ မာဟာတ္မယ (ဂုဏ်တော်) ကို ကြားနာခြင်းဖြင့် သန့်စင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။
Verse 43
ब्राह्मणो वेदविद्वान्स्यात्क्षत्त्रियो विजयी रणे । वैश्यो धनपतिः शूद्रो विष्णुभक्तसमागमी ॥ ४३ ॥
ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏။ က္ଷတ္တရိယသည် စစ်မြေပြင်၌ အောင်မြင်၏။ ဝိုင်ရှျသည် ဓနပတိ—ဥစ္စာပိုင်ရှင်—ဖြစ်လာ၏။ ရှုဒ္ဒရသည် ဗိṣ္ဏုဘက္တတို့၏ အပေါင်းအသင်းကို ရရှိ၏။
Verse 44
श्रवणादस्य सुभगे भूयात्पठनतोऽपि वा । सर्वयज्ञेषु यत्पुण्यं सर्वतीर्थेषु यत्फलम् ॥ ४४ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ဤအရာကို ကြားနာခြင်းသာဖြင့်—သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့်ပင်—ယဇ္ဉအားလုံးမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် တီရ္ထအားလုံးမှ ရသော အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 45
तत्सर्वं समवाप्नोति पठनाच्छ्रवणादपि । विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनम् ॥ ४५ ॥
ထိုအရာအားလုံးကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့်—ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင်—ရရှိနိုင်သည်။ ပညာလိုသူသည် ပညာကို ရ၏၊ ဓနလိုသူသည် ဓနကို ရ၏။
Verse 46
भार्यार्थी लभते भार्यां सुतार्थी पुत्रमाप्नुयात् । अविमुक्तस्य माहात्म्यं मया ते परिकीर्तितम् ॥ ४६ ॥
မယားကို ဆန္ဒရှိသူသည် မယားကို ရရှိမည်၊ သားကို ဆန္ဒရှိသူသည် သားကို ရရှိမည်။ ထို့ကြောင့် အဝိမုက္တ (Avimukta) ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ကြေညာပြီးပြီ။
Verse 47
विष्णुभक्ताय दातव्यं शिवभक्तिरताय च । जगज्जननिभक्ताय सूर्यहेरंबसेविने ॥ ४७ ॥
ဤအလှူကို ဗိဿဏုဘက္တ (Viṣṇu-bhakta) ထံသို့လည်းကောင်း၊ ရှိဝဘက္တိ (Śiva-bhakti) တွင် စိတ်နှစ်သက်သူထံသို့လည်းကောင်း ပေးသင့်သည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာမိခင် (Jagajjananī) ကို ဘက်တိပြုသူနှင့် စူရျ (Sūrya) နှင့် ဟေရံဘ (Heraṃba—ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်သူထံသို့လည်း ပေးသင့်သည်။
Verse 48
गुरुशुश्रूषवे दत्वा तीर्थास्नानफलं लभेत् । शठाय निंदकायापि गोविप्रसुरविद्विषे । गुरुद्रुहेऽसूयकाय दत्वा मृत्युमवाप्नुयात् ॥ ४८ ॥
ဂုရုကို ဝန်ထမ်းကူညီစောင့်ရှောက်ရန် အလေးထားသူထံသို့ အလှူပေးလျှင် တီर्थ၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။ သို့ရာတွင် လှည့်စားသူ၊ အပြစ်တင်သူ၊ နွား၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် ဒေဝတို့ကို မုန်းတီးသူ၊ ဂုရုကို သစ္စာဖောက်၍ မနာလိုသူထံသို့ ပေးလျှင် အလွန်ဆိုးရွားသော ကျဆုံးမှု—သေခြင်းသို့—ရောက်စေမည်။
Verse 49
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे काशीमाहात्म्ये एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५१ ॥
ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ (Bṛhannāradīya Purāṇa) ၏ အုတ္တရဘားဂ (Uttara-bhāga) တွင် ဝಸುနှင့် မိုဟိနီတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်းရှိ «ကာရှီ-မာဟာတ်မျ» အခန်း အမှတ် ၅၁ သည် ပြီးဆုံး၏။
The chapter frames Avimukta as a mokṣa-kṣetra where merit is imperishable and where liberation is promised decisively—especially through Gaṅgā-contact and dying on the Gaṅgā—contrasting other places where liberation is described as uncertain even for the discerning.
Pañcanada is presented as a confluence-based purifier whose waters multiply merit (often said to become hundredfold), equal or surpass famed pilgrimage results (including Prayāga’s Māgha merit), and are especially efficacious when paired with tarpaṇa and śrāddha, producing long-lasting satisfaction for ancestors and inexhaustible fruit for gifts.
It elevates śravaṇa/pāṭha to a sacramental act: hearing, reading, or reciting the Avimukta/Kāśī-māhātmya is said to confer the merit of all sacrifices and all tīrthas and to purify even those burdened with major sins (mahāpātakas) and subsidiary faults.
Dāna is recommended to worthy recipients—devotees of Viṣṇu, Śiva, the Mother (Śakti), Sūrya, and Heraṃba (Gaṇeśa), especially those devoted to serving the Guru—while giving to deceitful, slanderous, guru-betraying, or anti-cow/brāhmaṇa/deva persons is condemned as spiritually dangerous.