The Greatness of Gayā (Gayā-Māhātmya)

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । ततस्तु मोहिनी भूपश्रुत्वा माहात्म्यमुत्तमम् । गंगायाः पापनाशिन्याः पुनः प्राह पुरोहितम् ॥ १ ॥

ဝသိဋ္ဌက ပြော၏—ထို့နောက် မိဖုရား မောဟိနီသည် အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးသော ဂင်္ဂါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတ္မကို ကြားနာပြီးနောက်၊ မိမိ၏ မိသားစု ပုရောဟိတ်အား ထပ်မံ၍ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 2

मोहिन्युवाच । त्वया चानुगृहीतास्मि भगवन्ननुकंपया । यदुक्तं पुण्यमाख्यानं गंगायाः पापशोधनम् ॥ २ ॥

မောဟိနီက ပြော၏—အို ဘုရားသခင်မြတ်သော အရှင်၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်မသည် အနုဂြိုဟ်ခံရပါပြီ။ ဂင်္ဂါ၏ ပုဏ္ဏကထာ၊ အပြစ်ကို သန့်စင်ဖယ်ရှားသော သာသနာတော်ကို သင် မိန့်ကြားခဲ့ပါသည်။

Verse 3

गयातीर्थं तु विख्यातं कथं लोके द्विजोत्तम । तदहं श्रोतुमिच्छामि कृपां कृत्वाधुना वद ॥ ३ ॥

အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ လောက၌ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဂယာတီရ္ထသည် မည်သို့ နာမည်ကြီးလာသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်မ ကြားလိုပါသည်—ကရုဏာပြု၍ ယခု မိန့်ကြားပါ။

Verse 4

वसुरुवाच । पितृतीर्थं गयानाम सर्वतीर्थवरं स्मृतम् । यत्रास्ते देवदेवेशः स्वयमेव पितामहः ॥ ४ ॥

ဝသုက ပြော၏—ဂယာဟူသော တီရ္ထသည် ပိတೃတီရ္ထ၊ အားလုံးသော တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ ဒေဝဒေဝေရှ် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 5

यत्रैषा पितृभिर्गीता गाथा योगमभीप्सुभिः । एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोऽपि गयां व्रजेत् ॥ ५ ॥

ထိုနေရာ၌ ပိတೃများက ကိုယ်တိုင် ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုခဲ့ကြပြီး ယောဂကို လိုလားသူများက ရှာဖွေကြသည်—«သားအများကို ဆန္ဒထားသင့်၏၊ ထိုထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ဂယာ (Gayā) သို့ သွားနိုင်လျှင်»။

Verse 6

यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत् । सारात्सारतरं देवि गयामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ ६ ॥

အရှွမေဓ (Aśvamedha) ယဇ္ဉကို ပြုနိုင်သကဲ့သို့၊ အပြာရောင် နွားထီးကိုလည်း သာသနာတော်အတွက် လွှတ်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ဒေဝီရေ၊ ဂယာမဟာတ္မ្យ (Gayā-māhātmya) အမြင့်မြတ်ဆုံးသည် ပုဏ္ဏားအကျိုးတို့၏ အနှစ်သာရထဲမှ အနှစ်သာရထက်ပင် သာလွန်သော အနှစ်သာရဖြစ်၏။

Verse 7

प्रवक्ष्यामि समासेन भुक्तिमुक्तिप्रदं श्रृणु । गयासुरोऽभवत्पूर्वं वीर्यवान्परमः स च ॥ ७ ॥

အကျဉ်းချုပ်၍ ငါပြောမည်—လောကီစည်းစိမ်နှင့် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး ပေးစွမ်းသောအရာကို နားထောင်လော့။ ရှေးက ဂယာဆုရ (Gayāsura) ဟူသော အဆုရတစ်ပါး ရှိခဲ့ပြီး အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ အင်အားအမြင့်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 8

तपश्चक्रे महाघोरं सर्वभूतोपतापनम् । तत्तपस्तापिता देवास्तद्वधार्थं हरिं गताः ॥ ८ ॥

သူသည် သတ္တဝါအားလုံးကို ပူလောင်စေသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် တပသ (austerity) ကို ကျင့်ခဲ့သည်။ ထိုတပသ၏ အပူဒဏ်ကြောင့် ဒေဝတားများ ဒုက္ခရောက်သဖြင့် ဟရီ (Hari/ဗိဿဏု) ထံသို့ သွားကာ သူ့ကို သတ်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။

Verse 9

शरणं हरिरूचे तान्भवितव्यं शिवात्मभिः । पातितस्य महान्देहे तथेत्यूचुः सुरा हरिम् ॥ ९ ॥

ဟရီက သူတို့အား «ဤကိစ္စကို ရှိဝ၏ သဘာဝတူသူများက ဆောင်ရွက်ရမည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို လဲကျစေပြီးနောက် ဒေဝတားများက ဟရီအား «ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေ» ဟု ပြန်လည်ဆိုကြ၏။

Verse 10

कदाचिच्छिवपूजार्थं क्षीराब्धेः कमलानि च । आनीय निकटे देशे शयनं चाकरोद्धरेः ॥ १० ॥

တစ်ခါတစ်ရံ၊ ရှိဝကို ပူဇော်ရန် ရည်ရွယ်၍ နို့ပင်လယ်မှ ကြာပန်းများကို ယူဆောင်လာပြီး အနီးအနား၌ ဟရီ (ဗိဿနု) အတွက် အနားယူရာအိပ်ရာကို ပြင်ဆင်하였다။

Verse 11

विष्णुमायाविमूढोऽसौ गदया विष्णुना हतः । ततो गदाधरो विष्णुर्गयायां मुक्तिदः स्मृतः ॥ ११ ॥

ဗိဿနု၏ သာသနာတော် မာယာကြောင့် မူးမောလွဲမှားသဖြင့်၊ သူသည် ဗိဿနု၏ ဂဒါ (မေ့စ်) ဖြင့် သတ်ခံရ하였다။ ထို့ကြောင့် ဂယာ၌ ဂဒါကိုင်သော ဗိဿနုကို မုက္တိပေးသူဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 12

तस्य देहे लिंग रूपी स्थितः शुद्धः पितामहः । विष्णुवाहार्थमर्यादां पुण्यक्षेत्रं भविष्यति ॥ १२ ॥

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ သန့်ရှင်းသော ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် လင်္ဂပုံစံဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် ဗိဿနု၏ ဝါဟန (စီးနင်းယာဉ်) အတွက် အကန့်အသတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ထိုသန့်မြတ်ဒေသသည် ပုဏ္ဏက்ஷೇತ್ರ (ဘုရားဖူးကွင်း) ဖြစ်လာမည်။

Verse 13

यज्ञं श्राद्धं पिंडदानं स्नानादि कुरुते नरः । स स्वर्गे ब्रह्मलोकं वा गच्छेन्न नरकं नरः ॥ १३ ॥

ယဇ္ဉ၊ ရှရာဒ္ဓ၊ ပိဏ္ဍဒါန (ပိဏ္ဍပူဇာ) နှင့် သန့်ရှင်းရေချိုးခြင်းစသည့် ကုသိုလ်ကောင်းကင်များကို ပြုလုပ်သူသည် ကောင်းကင်သို့ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မာလောကသို့ပင် ရောက်နိုင်ပြီး၊ နရကသို့ မသွားရ။

Verse 14

गयातीर्थं परं ज्ञात्वा योगं चक्रे पितामहः । ब्राह्मणान्पूजयामास ऋषींश्च समुपागतान् ॥ १४ ॥

ဂယာတီရ္ထကို အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်မြတ်သော ကူးကန်ဟု သိမြင်ပြီးနောက်၊ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုနေရာ၌ ယောဂကျင့်စဉ်ကို ဆောင်ရွက်ကာ စုဝေးလာသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ရှိများကို ပူဇော်လေးစား하였다။

Verse 15

नदीं सरस्वंतीं सृष्ट्वा स्थितो व्याप्तदिगंतरः । भक्ष्यभोज्यफलादींश्च कामधेनूस्तथासृजत् ॥ १५ ॥

သရஸဝတီမြစ်ကို ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ အရှင်သည် အရပ်အနှံ့ကို လွှမ်းမိုးကာ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ကာမဓေနု—ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော နွား—ကဲ့သို့ စားသောက်ဖွယ်၊ ချက်ပြုတ်အစားအစာ၊ သစ်သီးနှင့် အခြားအရာများကိုလည်း ပေါ်ထွန်းစေတော်မူ၏။

Verse 16

पंचक्रोशं गयातीर्थं ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ । धर्मयागे तु लोभाद्वै प्रतिगृह्य धनादिकम् ॥ १६ ॥

ငါးကရိုးရှ်အကျယ်ရှိသော ဂယာတီရ္ထ၌ အရှင်သည် ဗြာဟ္မဏတို့အား ဓနကို လှူဒါန်းတော်မူ၏။ သို့သော် ဓမ္မအတွက် ပြုသော ယဇ္ဉ၌တော့ လောဘကြောင့် ငွေကြေးနှင့် အခြားလက်ဆောင်များကို လက်ခံယူတော်မူ၏။

Verse 17

स्थिता विप्रास्तदा शप्ता गयायां ब्रह्मणा ततः । मा भूत्त्रिपुरुषी विद्या माभूत्त्रिपुरुषं धनम् ॥ १७ ॥

ထို့နောက် ဂယာ၌ ထိုဗြာဟ္မဏတို့ကို ဗြဟ္မာက ကျိန်စာချတော်မူ၏—“တိပုရုသီ ဟူသော ဗိဒ္ယာ မရှိစေ၊ တိပုရုသ ဟူသော ဓနလည်း မရှိစေ” ဟု။

Verse 18

युष्माकं स्याद्धि विरसा नदी पाषाणपर्वतः । स तैंस्तु प्रार्थितो ब्रह्मा तीर्थानिकृतवान्प्रभुः ॥ १८ ॥

“အမှန်တကယ် သင်တို့၏မြစ်သည် အရသာမရှိ၍ မနာလိုဖွယ် ဖြစ်သွားမည်၊ သင်တို့၏တောင်သည်လည်း ကျောက်တုံးအစုသာ ဖြစ်သွားမည်” ဟု။ သို့ရာတွင် သူတို့က တောင်းပန်လျှင် အရှင် ဗြဟ္မာသည် ထိုနေရာ၌ တီရ္ထများကို တည်ထောင်ပေးတော်မူ၏။

Verse 19

लोकाः पुण्या गयायां वै श्राद्धेन ब्रह्मलोकगाः । युष्मान्ये पूजयिष्यंति तैरहं पूजितः सदा ॥ १९ ॥

အမှန်တကယ် ဂယာ၌ ပုဏ္ဏရှိသူတို့သည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်ကြ၏။ သင်တို့ကို ပူဇော်မည့်သူတို့ကြောင့် ငါလည်း အစဉ်အမြဲ ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 20

ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं गोगृहे मरणं तथा । वासः पुंसां कुरुक्षेत्रे मुक्तिरेषा चतुर्विधा ॥ २० ॥

ဗြဟ္မကို သိမြင်သော ဉာဏ်၊ ဂယာ၌ ဘိုးဘွားအတွက် ရှရဒ္ဓ ပြုခြင်း၊ နွားတဲ၌ သေဆုံးခြင်း၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ နေထိုင်ခြင်း—ဤလေးပါးသည် မုက္ခတံခါး လေးမျိုးဟု ဆိုကြ၏။

Verse 21

समुद्राः सरितः सर्वे वापीकूपह्नदास्तथा । स्नातुकामा गयातीर्थं देवि यांति न संशयः ॥ २१ ॥

သမုဒ္ဒရာအားလုံး၊ မြစ်အားလုံး၊ ရေကန်၊ ရေတွင်း၊ အိုင်တို့ပါ—ရေချိုးလိုသော ဆန္ဒဖြင့်—ဒေဝီရေ၊ ဂယာတီရ္ထသို့ သွားကြသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 22

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । पापं तत्संगजं सर्वं गयाश्राद्धिनश्यति ॥ २२ ॥

ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ မူးယစ်ရည်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ဂုရု၏ ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ခြင်း—ထိုအပြစ်များနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖြစ်ပေါ်သမျှ အပြစ်အားလုံးကို ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်သည်။

Verse 23

असंस्कृता मृता ये च पशुभिः प्रहताश्च ये । सर्पदष्टा गयाश्राद्धान्मुक्ताः स्वर्गं व्रजन्ति ते ॥ २३ ॥

သင်္ကာရမပြည့်စုံဘဲ သေဆုံးသူများ၊ တိရစ္ဆာန်တို့က ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ခံရသူများ၊ မြွေကိုက်ခံရသူများ—ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုခြင်းကြောင့် လွတ်မြောက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။

Verse 24

गयायां पिंडदानेन यत्फलं लभते नरः । न तच्छक्यं मया वक्तुं कल्पकोटिशतैरपि ॥ २४ ॥

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာ (piṇḍa-dāna) ပြုခြင်းကြောင့် လူသည် ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ကျွန်ုပ် မဖော်ပြနိုင်—ကပ္ပကောဋိ ရာနှင့်ချီသော်လည်း မလုံလောက်။

Verse 25

अत्रैव श्रूयते देवि इतिहासः पुरातनः । तं प्रवक्ष्यामि सुभगे श्रृणुष्वैकाग्रमानसा ॥ २५ ॥

ဤနေရာ၌ပင် အို ဒေဝီ၊ ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ကြားရ၏။ အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ထိုဇာတ်လမ်းကို ယခု ငါပြောမည်—စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 26

त्रेतायुगे वै नृपतिर्बभूव विशालनामा स पुरीं विशालाम् । उवास धन्यो धृतिमानपुत्रः स्वयं विशालाधिपतिर्द्विजाग्र्यान् ॥ २६ ॥

တရေတာယုဂ၌ အမှန်တကယ် ဗိသာလ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ဗိသာလာ ဟူသော မြို့ကြီး၌ နေထိုင်၏။ ကံကောင်း၍ သတ္တိတည်ကြည်သော်လည်း သားမရှိ၊ ဗိသာလာ၏ အရှင်အဖြစ် ဒွိဇအထွတ်အမြတ် ဘြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုကာ ထောက်ပံ့၏။

Verse 27

पप्रच्छ पुत्रार्थममित्रहंता तं ब्राह्मणाः प्रोचुरदीनसत्वाः । राजन् पितॄंस्तर्पय पुत्रहेतोर्गत्वा गयायां विधिवत्तु पिंडैः ॥ २७ ॥

သားလိုသော ရန်သူသတ်မင်းသည် သူတို့ကို မေးမြန်း၏။ စိတ်ဓာတ်မလျော့သော ဘြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်—“အို မင်းကြီး၊ သားရလိုလျှင် ဂယာသို့ သွား၍ စည်းကမ်းတကျ ပိဏ္ဍပူဇာဖြင့် ပိတೃတို့ကို တర్పဏ ပြုလော့။”

Verse 28

ध्रुवं ततस्ते भविता तु वीर सहस्रदाता सकलक्षितीशः । इतीरितो विप्रगणैः स दृष्टो राजा विशालाधिपतिः प्रयत्नात् ॥ २८ ॥

“အို သူရဲကောင်း၊ ထို့နောက် သင်သည် ထောင်ပေါင်းများကို ပေးကမ်းသူ ဖြစ်လာမည်၊ ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံး၏ အရှင်လည်း ဖြစ်မည်” ဟု ဘြာဟ္မဏအစုက ဆို၏။ ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် ဗိသာလာ၏ အရှင်မင်းသည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ ထင်ရှားလက်ခံခံရ၏။

Verse 29

समस्ततीर्थप्रवरां द्विजेन गयामियात्तद्गतमानसः सन् । आगत्य तीर्थप्रवरं सुतार्थी गयाशिरो यागपरः पितॄणाम् ॥ २९ ॥

ဒွိဇ (ဘြာဟ္မဏ) သည် စိတ်ကို ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ တည်စေကာ တီရ္ထအားလုံးထဲမှ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သော ဂယာသို့ သွားသင့်၏။ ထိုအကောင်းဆုံး တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် သားလိုသူသည် ဂယာရှီရ၌ ပိတೃတို့အတွက် ယဇ္ဉ/ပူဇာကို အပြည့်အဝ အနုသစ္စာဖြင့် ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 30

पिंडप्रदानं विधिना प्रयच्छत्तावद्वियत्युत्त ममूर्तियुक्तान् । पश्यन् स पुंसः सितरक्तकृष्णानुवाच राजा किमिदं भवंतः ॥ ३० ॥

သတ်မှတ်ထားသော ရိုးရာအတိုင်း ပိဏ္ဍ (အဖိုးအဖွားအတွက် ဆန်လုံး) ကို ပူဇော်နေစဉ်၊ ကောင်းကင်ထက်၌ ကိုယ်ရုပ်ရှိသတ္တဝါကောင်းမြတ်များကို မြင်ရသည်—အချို့ဖြူ၊ အချို့နီ၊ အချို့အမည်း။ ထိုသူတို့ကိုမြင်၍ ဘုရင်က «သင်တို့သည် မည်သူနည်း၊ ဤအရာသည် အဘယ်နည်း» ဟု မေးလေ၏။

Verse 31

समुंह्यते शंसत सर्वमेतत्कुतूहलं मे मनसि प्रवृत्तम् । सित उवाच । अहं सितस्ते जनकोऽस्मि राजन्नाम्ना च वर्णेन च कर्मणा च ॥ ३१ ॥

ဘုရင်က «ကျွန်ုပ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်—အရာအားလုံးကို ပြောပြပါ၊ စိတ်ထဲတွင် အလွန်စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်လာသည်» ဟု ဆို၏။ စီတက «အို ဘုရင်၊ ငါသည် စီတ—သင်၏ဖခင်ဖြစ်သည်၊ အမည်အားဖြင့်လည်း၊ အမျိုးအစား(ဝဏ္ဏ)အားဖြင့်လည်း၊ ကံအလုပ်အားဖြင့်လည်း ထိုသို့ပင်» ဟု ပြောလေ၏။

Verse 32

अयं च मे जनको रक्तवर्णो नृशंसकृद्ब्रह्महा पापकारी । अतः परं श्रृणु प्रपितामहश्च कृष्णो नाम्ना कर्मणा वर्णतश्च ॥ ३२ ॥

ထို့ပြင် ငါ၏ဖခင်ဤသူသည် အနီရောင်အသားအရေရှိ၍—ရက်စက်သောအကျင့်ရှိသူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အပြစ်ကံများကို ပြုသူဖြစ်၏။ ယခု ဆက်လက်နားထောင်ပါ—ငါ၏ အဘိုးကြီး(ပရပိတామဟ) သည်လည်း «ကృష్ణ» ဟု အမည်ရှိပြီး၊ လုပ်ရပ်ကံနှင့် အရောင်အသားအရေဖြင့်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 33

एतेन कृष्णेन हता पुरा वै जन्मन्यनेका ऋषयः पुराणाः । एतौ स्मृतौ द्वावपि पितृपुत्रौ अवीचिसंज्ञं नरकं प्रविष्टौ ॥ ३३ ॥

ဤ «ကృష్ణ» (အမည်းရောင်နှင့် အပြစ်ပြည့်သူ) ကြောင့် ယခင်က မွေးဖွားမှုအမျိုးမျိုးတွင် ရှေးဟောင်း ရှိများစွာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဖခင်နှင့်သားဟု မှတ်မိကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် «အဝီစိ» ဟုခေါ်သော နရကသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

Verse 34

अतः परोऽयं जनकः परोऽस्य तत्कृष्णवक्त्रावपि दीर्घकालम् । अहं च शुद्धेन निजेन कर्मणा शक्रासनं प्राप्य सुदुर्लभं तकत् ॥ ३४ ॥

ထို့ကြောင့် ဤဖခင် (ဇနက) သည် ထိုသူထက် မြင့်မြတ်ပြီး၊ ထိုသူလည်း ထိုအခြားသူထက် မြင့်မြတ်သည်—အမှောင်ရောင်ရှိသော သခင် ကృష్ణ၏ မျက်နှာတော်ရှေ့၌ ရှည်လျားစွာ ရပ်တည်နေသူများအကြား၌ပင်။ ငါလည်း ကိုယ့်၏ သန့်စင်သော ကံအလုပ်ကြောင့် ရှကရ (အိန္ဒြ) ၏ အာසနကို ရရှိခဲ့သည်—အလွန်ရခက်သော အဆင့်တစ်ရပ်ကို။

Verse 35

त्वया पुनर्मंत्रविदा गयायां पिंडप्रदानेन बलादिमौ च । मोक्षायितौ तीर्थवरप्रभावाद वीचिसंज्ञं नरकं गतौ तौ ॥ ३५ ॥

သင်သည် မန္တရသိသူဖြစ်၍ ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုအမြတ်ဆုံး တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဘလာနှင့် အခြားတစ်ဦးတို့ လွတ်မြောက်ကာ “ဝီစိ” ဟုခေါ်သော နရကမှ ထွက်မြောက်ကြ၏။

Verse 36

पितॄन् पितामहांश्चैव तथैव प्रपितामहान् । प्रीणयामीति यत्तोयं त्वया दत्तमरिंदम ॥ ३६ ॥

“အဘိုးဘွားပိတೃများ—အဖေဘိုး၊ အဘိုး၊ အဘိုးကြီးတို့ကို ကျေနပ်စေပါစေ” ဟုဆို၍ သင်က ပူဇာအဖြစ် လောင်းပေးသော ရေသည်၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူရေ၊ ပိတೃပူဇာဖြစ်လာ၏။

Verse 37

तेनास्मद्युगपद्योगो जातो वाक्येन सत्तम । तीर्थप्रभावाद्गच्छामः पितृलोकं न संशयः ॥ ३७ ॥

အကျင့်သီလကောင်းသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချက်ချင်းဆက်စပ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ပိတೃလောကသို့ သွားရမည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 38

तत्र पिंडप्रदानेन एतौ तव पितामहौ । त्वद्गतावपि संसिद्धौ पापाद्विकृतलिंगकौ ॥ ३८ ॥

ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာကြောင့် ဤနှစ်ဦး—သင်၏ အဘိုးများ—သည် ပြည့်စုံအောင်မြင်မှုကို ရရှိကြ၏။ သင်၏ အားကိုးရာအဖြစ် ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အပြစ်ကြောင့် ရုပ်လက္ခဏာ ပျက်ယွင်းနေကြ၏။

Verse 39

एतस्मात्कारणात्पुत्र अहमेतौ प्रगृह्य तु । आगतोऽस्मि भवंतं वै द्रंष्टु यास्यामिसांप्रतम् ॥ ३९ ॥

ထို့ကြောင့် သားရေ၊ ဤနှစ်ဦးကို ငါနှင့်အတူ ခေါ်ယူကာ သင့်ကို တွေ့ရန် လာခဲ့သည်။ ယခုတော့ ငါ ချက်ချင်း ထွက်ခွာမည်။

Verse 40

तीर्थप्रभावाद्यत्नेन ब्रह्मघ्नस्यापि वै पितुः । गयायां पिंडदानेन कुर्यादुद्धरणं सुतः ॥ ४० ॥

သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သားသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဂယာ၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ကာ မိမိအဖကို ကယ်တင်ရမည်။ အဖသည် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သော အပြစ် (brahma-hatyā) ရှိသော်လည်း ကယ်မြောက်နိုင်သည်။

Verse 41

इत्येवमुक्त्वा तु पितासितोऽस्य सार्द्धं च ताभ्यां हि पितामहाभ्याम् । जगाम सद्यो हि सुतं विशालं संयोज्य चाशीर्भिरपि स्वलोकम् ॥ ४१ ॥

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် အဖ အစိတသည် အဘိုးနှစ်ပါးနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ ဂုဏ်သရေကြီးသော သားထံ သွားရောက်ကာ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် မိမိ၏ လောကသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 42

सकृद्गयाभिगमनं सकृत्पिंडप्रपातनम् । दुर्लभं किं पुनर्नित्यमस्मिन्नेव व्यवस्थितिः ॥ ४२ ॥

ဂယာသို့ တစ်ကြိမ်သွားရောက်ခြင်းနှင့် ပိဏ္ဍ တစ်ကြိမ်ပူဇော်ခြင်းပင် ရခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ထပ်ခါထပ်ခါ အမြဲတမ်း တည်ကြည်စွာ နေရနိုင်ခြင်းသည် ပို၍ပင် ရခဲမည်မဟုတ်လော။

Verse 43

क्रियते पतितानां तु गते संवत्सरे क्वचित् । देशकालप्रमाणत्वाद्गया कूपे स्वबंधुभिः ॥ ४३ ॥

စည်းကမ်းကျင့်ဝတ်မှ ကျဆုံးသူတို့အတွက်တော့ ဤကိစ္စကို အချိန်အခါတချို့တွင်သာ—တခါတရံ တစ်နှစ်ကျော်ပြီးမှ—ပြုလုပ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် နေရာနှင့် အချိန်မှန်ကန်မှုအပေါ် မူတည်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဂယာကူပ (Gayā-kūpa) တွင် မိမိ၏ ဆွေမျိုးများက ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 44

प्रेतराजोऽथ वणिजं कंचित्प्राह स्वमुक्तये । गयातीर्थं तु दृष्ट्वा त्वं स्नात्वा शौचसमन्वितः ॥ ४४ ॥

ထို့နောက် ပရేతတို့၏ အရှင် ယမသည် မိမိ၏ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ကုန်သည်တစ်ဦးအား ပြောကြား하였다—“ဂယာတီရ္ထကို မြင်ပြီး၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင်၊ သင်သည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရလိမ့်မည်။”

Verse 45

मम नाम सम्रुद्दिश्य पिंडनिर्वपणं कुरु । तत्र पिंडप्रदानेन प्रेतभावादहं सुखम् ॥ ४५ ॥

«ငါ၏နာမကို အာဟွာနာပြု၍ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပေးလှူခြင်းကို ပြုလော့။ ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍပေးလှူခြင်းကြောင့် ငါသည် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ ချမ်းသာသုခကို ရရှိမည်»။

Verse 46

मुक्तस्तु सर्वदादॄणां प्राप्स्यामि शुभलोकताम् । इत्येवमुक्त्वा वणिज प्रेतराजोऽनुगैः सह ॥ ४६ ॥

«ယခု ငါသည် အကြွေးအကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၍ မင်္ဂလာရှိသော လောကသို့ ရောက်မည်» ဟုဆိုပြီး၊ ကုန်သည်အား ပြောကြားကာ ပရေတတို့၏ အရှင် ယမရာဇာသည် အလိုက်အပါများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 47

स्वनामानि यथान्यायं सम्यगाख्यातवान्रहः । उपार्जियित्वा प्रययौ गयाशीर्षमनुत्तमम् ॥ ४७ ॥

ထို့နောက် သူသည် သီးသန့်နေရာ၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ မိမိ၏နာမများကို ဖော်ပြ하였다။ လိုအပ်သမျှကို ရယူပြီးနောက် အထွတ်အထိပ် ဂယာရှီရ္ษ (Gayāśīrṣa) သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 48

पांशुनिर्वपण चक्रे प्रेतानामनुपूर्वशः । तकार वसुदानं च पितॄन्कृत्वा पुरःसरान् ॥ ४८ ॥

ထို့နောက် သူသည် ပရေတတို့အတွက် ပံရှု-နိရ္ဝပဏ (pāṃśu-nirvapaṇa) ဟူသော မြေမှုန့်ပူဇော်ခြင်းကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်하였다။ ထို့ပြင် ပိတೃ (pitṛs) များကို ရှေ့တန်းထား၍ ဝಸು-ဒါန (vasu-dāna) ဟူသော ဥစ္စာ/လိုအပ်ပစ္စည်း ပေးလှူခြင်းကိုလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 49

आत्मनोऽसौ महाबुद्धिर्विधानापि तिलैर्विना । पिंडनिर्वपणं चक्रे तथा न्यानपि गोत्रजन् ॥ ४९ ॥

ထိုမဟာပညာရှိသည် မိမိ (မိသားစု) အကျိုးအတွက် ထုံးတမ်းအတိုင်း တီလာ (tila) မပါဘဲပင် ပိဏ္ဍ-နိရ္ဝပဏ (piṇḍa-nirvapaṇa) ကို ပြုလုပ်하였다။ အို တစ်ဂိုထရ (တစ်မျိုးရိုး) ဆွေမျိုးရေ၊ အခြားသော အခမ်းအနားများကိုလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 50

एवं दत्ते तु वै पिंडे वणिजा प्रेतभावतः । विमुक्ता द्विजतां प्राप्य ब्रह्मलोकं ततो गताः ॥ ५० ॥

ဤသို့ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်မှုကို သင့်တော်စွာ ပေးလှူပြီးနောက်၊ ပရေတာအဖြစ်၏ အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်သော ကုန်သည်တို့သည် လွတ်ကင်းကြ၏။ ထို့နောက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) အဆင့်ကို ရရှိကာ ပရဟ္မလောကသို့ သွားကြ၏။

Verse 51

पायसं खङ्गमांसं च पुत्रैर्दत्तं पितृक्षयं । कृष्णो लोहस्तथा छाग आनंत्याय प्रकल्पते ॥ ५१ ॥

ပာယသ (pāyasa) နှင့် ခင်္ဂငှက်အသား (khaṅga-māṃsa) ကို သားတို့က ပိတೃ (pitṛ) များ၏ ကျေနပ်မှုအတွက် ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ အနက်ရောင် သံ (black iron) နှင့် ဆိတ်ကို ဒါနပြုခြင်းသည်လည်း အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 52

गयायामक्षयं श्राद्धं जपहोमतपांसि च । पितृक्षये हि तत्पुत्रैः कृतमानंत्यतां व्रजेत् ॥ ५२ ॥

ဂယာ (Gayā) တွင် ပြုသော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း။ ထို့အတူ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ဇပ (japa)၊ ဟိုးမ (homa) နှင့် တပသ (tapas) တို့လည်း အကျိုးမကုန်။ အမှန်တကယ် ပိတೃတို့ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်ပင် သားတို့က ထိုနေရာ၌ ပြုသမျှသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကျေးဇူးသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 53

कांक्षंति पितरः पुत्रान्नरकस्य भयार्द्दिताः । गयां यास्यति यः पुत्रः सोऽस्मान्संतारयिष्यति ॥ ५३ ॥

နရက (ငရဲ) ကို ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်နာကျင်နေသော ပိတೃ (pitṛ) များသည် သားကို တောင့်တကြသည်—“ဂယာ (Gayā) သို့ သွားမည့် သားတစ်ယောက်ရှိလျှင် ထိုသားက ငါတို့ကို ဒုက္ခမှ ကူးမြောက်စေမည်” ဟု တွေးကြ၏။

Verse 54

गयायां धर्मपृष्ठे च सदसि ब्रह्मणस्तथा । गयाशीर्थेऽक्षयवटे पितॄणां दत्तमक्षयम् ॥ ५४ ॥

ဂယာ (Gayā) တွင်—ဓမ္မပೃષ્ઠ (Dharmapṛṣṭha) ၌လည်းကောင်း၊ ပရဟ္မ၏ သဘင်ခန်း (Brahmā-sadas) ၌လည်းကောင်း—ထို့ပြင် ဂယာရှီရ (Gayāśiras) ရှိ အက္ခယဝဋ (Akṣayavaṭa) အောက်၌ ပိတೃ (Pitṛ) များအတွက် ပူဇော်သမျှသည် မကုန်မခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 55

ब्रह्मारण्यं धर्मपृष्ठं धेनुकारण्यमेव च । दृष्ट्वैतानि पितॄंश्चार्च्य वंश्यान्विंशतिमुद्धरेत् ॥ ५५ ॥

ဗြဟ္မာရဏ္ယ (Brahmāraṇya)၊ ဓမ္မပೃဋ္ဌ (Dharmapṛṣṭha) နှင့် ဓေနုကာရဏ္ယ (Dhenukāraṇya) သို့ သွားရောက်ဖူးမြင်ပြီး ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာများကို မြင်တွေ့လျှင် ပိတೃ (Pitṛs) များကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် မိမိမျိုးရိုးအဆက် ၂၀ ဆက်ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။

Verse 56

महाकल्पकृतं पापं गयां प्राप्य विनश्यति । गवि गृध्रवटे चैव श्राद्धं दत्तं महाफलम् ॥ ५६ ॥

မဟာကလ္ပတစ်ခေတ်လုံး စုဆောင်းလာသော အပြစ်သည် ဂယာ (Gayā) သို့ ရောက်သည်နှင့် ပျက်စီးသွားသည်။ ထို့ပြင် ဂဝိ (Gavi) နှင့် ဂೃဓ္ရဝဋ (Gṛdhravaṭa) တွင် ဆရာဒ္ဓ (Śrāddha) ပူဇော်ဒါနပြုလျှင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးဖလ ရရှိသည်။

Verse 57

मतंगस्य पदं तत्र दृश्यते सर्वमानुषैः । ख्यापितं धर्मसर्वस्वं लोकस्यैव निदर्शनात् ॥ ५७ ॥

ထိုနေရာ၌ မတင်္ဂ (Matanga) ၏ သန့်ရှင်းသော ခြေရာ (သို့) အထိမ်းအမှတ်နေရာကို လူအပေါင်းတို့ မြင်နိုင်သည်။ ထိုအများမြင်သက်သေကြောင့်ပင် ဓမ္မ (Dharma) ၏ အနှစ်သာရကို လောကသို့ ဥပမာအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 58

तत्पंकजवनं पुण्यं पुण्यवद्भिर्निषेवितम् । यस्मिन्पांडुर्विशत्येव तीर्थं सर्वनिदर्शनम् ॥ ५८ ॥

ထို ကြာပန်းတောသည် ပုဏ္ဏ (ပုဏ္ဏ) သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၍ သီလဝတီသူတော်ကောင်းများက အမြဲ လာရောက်နေထိုင်ကြသည်။ ထိုအတွင်း၌ပင် ပာဏ္ဍု (Pāṇḍu) သည် တီရ္ထ (tīrtha) ဟူသော သန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ သန့်ရှင်းကူးသန်းရာအားလုံး၏ အကျိုးကို ထင်ရှားစေသော နေရာကို ရောက်သည်။

Verse 59

तृतीयां तथा पादे निक्षीरायाश्च मण्डले । महाह्रदे च कौशिक्यां दत्तं श्राद्धं महाफलम् ॥ ५९ ॥

ထို့အတူ လတိသီ (တိထိ) တတိယနေ့၌ ထိုသန့်ရှင်းသော ပာဒ (pāda) တွင်၊ နိက္ခီရာ (Nikṣīrā) ၏ မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်း၌၊ နှင့် ကೌသိကီ (Kauśikī) ရှိ မဟာဟ္ရဒ (မဟာရေကန်) တွင် ဆရာဒ္ဓ (Śrāddha) ပြုလုပ်ပူဇော်လျှင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးဖလ ရရှိသည်။

Verse 60

मुण्डपृष्ठे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता । बहुवर्षशतं तप्तं तपस्तीर्थेषु दुष्करम् ॥ ६० ॥

ပညာရှိ မဟာဒေဝသည် မုဏ္ဍ၏ကျောပေါ်၌ ခြေတင်၍၊ တပသ္သီရ္ထများ၌ အလွန်ခက်ခဲသော တပသ္ (တပဿ) ကို ရာနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက်ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 61

अल्पेनाप्यत्र कालेन नरो धर्मपुरायणः । पाप्मनमुत्सृजन्याशु जीर्णांत्वचमिवोरगः ॥ ६१ ॥

ဤနေရာ၌ အချိန်အနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း ဓမ္မပုရာဏကို အားထားသူ လူသည် အပြစ်ကို လျင်မြန်စွာ စွန့်ပစ်နိုင်သည်—မြွေက ဟောင်းနွမ်းသော အရေပြားကို ချွတ်ပစ်သကဲ့သို့။

Verse 62

नाम्ना कनकनंदेति तीर्थं तत्रैव विश्रुतम् । उदीच्यां मुण्डपृष्ठस्य ब्रह्मर्षिगणसेवितम् ॥ ६२ ॥

ထိုနေရာ၌ပင် ‘ကနကနန္ဒာ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် မုဏ္ဍပೃષ્ઠ၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး ဘြဟ္မရ္ရှိများ၏ အစုအဝေးက အမြဲလာရောက် ဆည်းကပ်လေ့ရှိသည်။

Verse 63

तत्र स्नात्वा दिवं यांति स्वशरीरेण मानवः । दत्तं तत्र सदा श्राद्धमक्षयं समुदाहृतम् ॥ ६३ ॥

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသော အတူတကွ ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်နိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ အမြဲပြုသော ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ပူဇော်မှု၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း အစဉ်တည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 64

स्नात्वा दिनत्रयं तत्र निःक्षीरायां सुलोचने । मानसे सरसि स्नात्वा श्राद्धं तत्र समाचरेत् ॥ ६४ ॥

အို မျက်လုံးလှသူရေ၊ ထိုနေရာ၌ ‘နိḥက္ခီရာ’ (Niḥkṣīrā) ဟူသော တီရ္ထ၌ သုံးရက်တိုင်တိုင် ရေချိုးပြီးနောက်၊ ‘မာနသ’ ရေကန်၌လည်း ရေချိုးကာ ထိုနေရာ၌ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 65

उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम् । यस्तत्र निर्वपेच्छ्राद्धं यथाशक्ति यथाबलम् ॥ ६५ ॥

ဥတ္တရ-မာနသသို့ သွားရောက်လျှင် အလွန်မြင့်မြတ်သော ဝိညာဏ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် မိမိစွမ်းအားနှင့် အင်အားအတိုင်း Śrāddha ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သူသည် ထိုအမြင့်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 66

कामान्संलभते दिव्यान्मोक्षोपायांश्च कृत्स्नाशः । ततो ब्रह्मसिरो गच्छेद्ब्रह्मवश्योभितम् ॥ ६६ ॥

သူသည် ဒေဝတမန်သော အပျော်အပါးများကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိပြီး၊ မောက္ခသို့ ရောက်ရန် နည်းလမ်းများကိုလည်း အပြည့်အဝ ရရှိသည်။ ထို့နောက် ပရဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းတော်မူခြင်းဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဘြဟ္မသိရ (Brahmaśira) သို့ သွားရမည်။

Verse 67

ब्रह्मलोकमवाप्नोति प्रभातामेव शर्वरीम् । ब्रह्मणा तत्र सरसि यूपः पुण्यः प्रकल्पितः ॥ ६७ ॥

နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းချိန်တင်ပင် သူသည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်ရှိသည်။ ထိုနေရာရှိ သန့်ရှင်းသော ရေကန်၌ ဘြဟ္မာသည် ပုဏ္ဏယုပါ (ယဇ္ဉတိုင်) ကို တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 68

यूपं प्रदक्षिणीकृत्य वाजपेयफलं लभेत् । ततो गच्छेत्तु सुभगे धेनुकं लोकविश्रुतम् ॥ ६८ ॥

ယုပါ (ယဇ္ဉတိုင်) ကို လှည့်ပတ်ပူဇော် (ပရဒက္ခိဏ) ပြုလျှင် ဝာဇပေယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် ကံကောင်းသူရေ၊ လောကတွင် နာမည်ကြီးသော သီရ္ထ Dhenuka သို့ သွားရမည်။

Verse 69

एकरात्रोषितो यत्र प्रयच्छेत्तिधेनुकाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः सोमलोकं व्रजेद्ध्रुवम् ॥ ६९ ॥

ထိုနေရာတွင် တစ်ညအိပ်နေပြီး တီလ-ဓေနု (နှမ်းနှင့်အတူ လှူသော နွား) ကို လှူဒါန်းသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ သေချာပေါက် ဆိုမလောကသို့ သွားရောက်မည်။

Verse 70

तत्र चिह्नं महाभागे अद्यापि महदद्भुतम् । कपिला सह वत्सेन पर्वते विचरत्युत ॥ ७० ॥

အဲဒီနေရာမှာလည်း အလွန်ကံကောင်းသူမေ၊ ယနေ့တိုင် အံ့ဖွယ်ကြီးမားသော အမှတ်အသားတစ်ရပ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကပိလာနွားမသည် မိမိနွားကလေးနှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 71

पदानि तत्र दृश्यंते सवत्सायाश्च मोहिनि । सवत्सायाः प्रदृष्येषु पदेषु नरपुंगवैः ॥ ७१ ॥

အို မောဟင်နီမေ၊ အဲဒီမှာ နွားမနှင့် နွားကလေးတို့၏ ခြေရာများကို မြင်ရသည်။ ထို «နွားမ-နွားကလေးနှင့်အတူ» ဟူသော မြင်သာသော ခြေရာများကို လူတို့အနက် အထူးမြတ်သူများက တွေ့မြင်သော်…

Verse 72

यत्किंचिदशुभं कर्म तेषां तन्निश्यति क्षणात् । ततो गृध्रवटं गच्छेत्स्थानं देवस्य धीमतः ॥ ७२ ॥

သူတို့၌ ရှိသမျှ မကောင်းသော ကမ္မတရားတို့သည် ခဏချင်း ပျက်စီးသွားသည်။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော နေရာ ဂೃဓ္ရဝဋ (Gṛdhravaṭa) သို့ သွားရမည်။

Verse 73

स्नायीत भास्मना तत्र अभिगम्य वृषध्वजम् । ब्राह्मणानां भवेद्देवि व्रतं द्वादशवार्षिकम् ॥ ७३ ॥

အဲဒီမှာ သန့်ရှင်းသော ပြာ (ဘသ္မ) ဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ဝೃಷဓွဇ (Vṛṣadhvaja—ရှီဝ) ထံ ချဉ်းကပ်ပူဇော်ရမည်။ အို ဒေဝီ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ဤဝတ်သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ သစ္စာဝတ်ဖြစ်လာသည်။

Verse 74

इतरेषां तु वर्णानां सर्व पापं प्रणश्यति । उद्यंतं च ततो गच्छेत्पर्वंतं गीतनादितम् ॥ ७४ ॥

အခြားသော ဝဏ္ဏများအတွက်တော့ အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။ ထို့နောက် သီချင်းသံကဲ့သို့ အသံများ လှိုင်းထနေသော ဥဒျန္တ (Udyanta) ဟုခေါ်သည့် တောင်သို့ သွားရမည်။

Verse 75

सावित्र्यास्तु पदं यत्र दृश्यते पुण्यदं महत् । तत्र संध्यामुपासीत ब्राह्मणः शंसितव्रतः ॥ ७५ ॥

သာဝိတြီ (ဂါယတြီ) ၏ စကားတစ်လုံးတည်းပင် မြင်တွေ့ရသော နေရာသည် မဟာပုဏ္ဏကောင်းကျိုး ပေးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ချီးမွမ်းခံရသော ဝ్రတကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏသည် သန္ဓျာ-ဥပာသနာကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 76

उपासिता भवेत्संध्या तेन द्वादशवार्षिकी । योनिद्वारं च तत्रैव विद्यते विधिनंदिनि ॥ ७६ ॥

အို ဝိဓိနန္ဒိနီ၊ ထိုအကျင့်အားဖြင့် သန္ဓျာ-ဥပာသနာ၏ ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးသည် ဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ လေ့ကျင့်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် «ယောနိ-တံခါး» ဟူသော သန့်ရှင်းရာလမ်းကြောင်းလည်း ရှိ၏။

Verse 77

तत्राधिगम्य मुच्येत पुरुषो योनिसंकटात् । शुक्लकृष्णावुभौ पक्षौ गयायां यो वसेन्नृपः ॥ ७७ ॥

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ (ဂယာ) သို့ သွားရောက်ပြီး ဂယာ၌ လပြည့်ဘက်နှင့် လကွယ်ဘက် နှစ်ဖက်လုံး (သုက္လ-ကೃෂ္ဏ ပက္ခ) တစ်လလုံး နေထိုင်သူသည် ယောနိများမှ ထပ်တလဲလဲ မွေးဖွားရခြင်း၏ အန္တရာယ်ကင်းသော ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 78

पुनात्यासप्तमं चैव कुलान्यत्र न संशयः । ततो गच्छेच्च सुभगे धर्मपृष्ठं महाफलम् ॥ ७८ ॥

ဤနေရာ၌ သံသယမရှိဘဲ မိမိမိသားစု၏ မျိုးဆက် ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင်ပင် သန့်စင်စေတတ်၏။ ထို့နောက် အို သုဘဂေ၊ မဟာအကျိုးပေးသော ဓမ္မ၏ မြင့်မြတ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 79

यत्र धर्मः स्थितः साक्षात्पितृलोकस्य पालकः । अभिगम्य ततस्तत्र वाजिमेधफलं लभेत् ॥ ७९ ॥

ပိတೃလောက (ဘိုးဘွားလောက) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် ဓမ္မသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိသော နေရာ၌—ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ဖူးမြော်လျှင်—ဝါဇိမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးပုဏ္ဏနှင့် တူညီသော ကောင်းကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 80

ततो गच्छेत मनुजो ब्रह्मणस्तीर्थमुत्तमम् । तत्राधिगम्य ब्रह्माणं राजसूयफलं लभेत् ॥ ८० ॥

ထို့နောက် လူသည် ဗြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဗြဟ္မာကို ရောက်ရှိတွေ့မြင်လျှင် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 81

फल्गुतीर्थं च विख्यातं बहुमुलफलान्वितम् । कौशिकी च नदी यत्र श्राद्धं तत्राक्षयं स्मृतम् ॥ ८१ ॥

ဖလ္ဂုတီရ္ထသည် နာမည်ကျော်ကြား၍ အမြစ်နှင့် အသီးအနှံ များစွာ ပေါများသည်။ ကೌသိကီ မြစ် စီးဆင်းရာနေရာ၌ ပြုသော သြာဒ္ဓသည် မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 82

ततो महीधरं गच्छेद्धर्मज्ञेनाभिरक्षितम् । राजर्षिणा पुण्यकृता गयेनानुपभुज्यते ॥ ८२ ॥

ထို့နောက် ဓမ္မကို သိသူက ကာကွယ်ထားသော မဟီဓရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် ရာဇရိရှီ ဂယာ၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကြောင့် သန့်စင်သွားသော ပုဏ္ဏမြေဖြစ်၍ သာမန်ပျော်ပွဲစားအတွက် မသုံးသင့်။

Verse 83

सरो गयशिरो यत्र पुण्या चैव महानदी । ऋषिजुष्टं महापुण्यं तीर्थं ब्रह्मसरोवरम् ॥ ८३ ॥

ဂယာရှိရို ရှိရာ ရေကန်နှင့် ပုဏ္ဏမြစ်ကြီး စီးဆင်းရာနေရာ—ရိရှီတို့ လာရောက်နေထိုင်ကြသော—အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ရှိသည့် တီရ္ထသည် ဗြဟ္မာဆရောဝရ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 84

अगस्त्यो भगवान्यत्र गतो वैवस्वतं प्रति । उवास सततं यत्र धर्मराजः सनातनः ॥ ८४ ॥

ဤနေရာ၌ မြတ်စွာသော ရိရှီ အဂஸ္တျာသည် ဝိုင်ဝಸ್ವတ (ယမ) ထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ထာဝရ ဓမ္မရာဇ (ဓမ္မ၏ အရှင်) သည် အစဉ်တစိုက် နေထိုင်တော်မူသည်။

Verse 85

सर्वासां सरितां यत्र समुद्भेदो हि दृश्यते । यत्र संनिहितो नित्य महादेवः पिनाकधृक् ॥ ८५ ॥

ထိုသန့်ရှင်းရာအရပ်၌ မြစ်အပေါင်းတို့၏ ပင်လယ်သို့ ဆုံစည်း/စီးဝင်မှုကို မြင်ရပြီး၊ ပိနာကာဓနုကိုင် မဟာဒေဝသည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်။

Verse 86

यत्राक्षयो वटो नाम वर्तते लोकविश्रुतः । गयेन यजमानेन तत्रेष्टं क्रतुना पुरा ॥ ८६ ॥

ထိုနေရာ၌ လောကကျော်ကြားသော အက္ခယဝဋ (Akṣaya-vaṭa) ဟူသော ဗညန်ပင်ကြီး တည်ရှိ၏။ ရှေးကာလ၌ ဂယာသည် ယဇမာန (ယဇ္ဌာပက) အဖြစ် ထိုနေရာတွင် ကရတု (ယဇ္ဌာ) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 87

आस्थिता तु सरिच्छ्रेष्ठा गययज्ञेषु रक्षिता । मंडपृष्ठं गयां चैव रैवतं देवपर्वतम् ॥ ८७ ॥

ထိုနေရာ၌ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မြစ်သည် ဂယာ၌ ပြုလုပ်သော ယဇ္ဌာများအတွင်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခံကာ တည်ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် မဏ္ဍပೃષ્ઠ၊ ဂယာမြို့နှင့် ရૈဝတ ဒေဝပರ್ವတ (နတ်တောင်) ကိုလည်း သန့်စင်ကာ ကာကွယ်ပေးသည်။

Verse 88

तृतीयं क्रौंचपादं च दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते । शिवनद्यां शिवकरं गयायां च गदाधरम् ॥ ८८ ॥

တတိယသော သန့်ရှင်းရာနေရာ ကရောဉ္စပာဒ (Krauñcapāda) ကို မြင်လျှင် ပാപမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့အတူ ရှိဝနဒီ (Śivanadī) တွင် ရှိဝကရ (Śivakara) ကို ဖူးမြင်ရမည်၊ ဂယာတွင်လည်း ဂဒါဓရ (Gadādhara) — ဂဒါကိုင် ဗိဿနုကို ဖူးမြင်ရမည်။

Verse 89

सर्वत्र परमात्मानं दृष्ट्वा मुच्येदघव्रजात् । वाराणस्यां विशालाक्षी प्रयागे ललिता तथा ॥ ८९ ॥

နေရာတိုင်း၌ ပရမાત્મာ (အမြင့်ဆုံး အတ္တ) ကို ဖူးမြင်လျှင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။ ဝါရာဏသီ (ကာသီ) တွင် ဗိသာလာက္ခီ (Viśālākṣī) အဖြစ်၊ ထို့အတူ ပရယာဂ (Prayāga) တွင် လလိတာ (Lalitā) အဖြစ် ထင်ရှားသည်။

Verse 90

गयायां मंगला नाम कृतशौचे तु सैंहिका । यद्ददाति गयास्थस्तत्सर्वमानंत्यमश्नुते ॥ ९० ॥

ဂယာမြို့၌ မင်္ဂလာ ဟူသော သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ရှိ၏။ သန့်စင်မှု ပြီးစီးသူအတွက် စိုင်ဟိကာလည်း ရှိ၏။ ဂယာ၌ နေထိုင်စဉ် ပူဇော်လှူဒါန်းသမျှ အားလုံး၏ အကျိုးဘုန်းက မကုန်ခန်းသော ပုဏ္ဏိယကို ရရှိစေသည်။

Verse 91

नंदंति पितरस्तस्य सुप्रकृष्टेन कर्मणा । यद्गयास्थो ददात्यन्नं पितरस्तेन पुत्रिणः ॥ ९१ ॥

ထိုအလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့် သူ၏ ပိတೃများသည် ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ဂယာ၌ နေထိုင်စဉ် အန္နကို (श्राद्ध အဖြစ်) ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ထိုပူဇော်မှုကြောင့် ပိတೃတို့၏ မျိုးဆက်တည်တံ့ကာ သားသမီးရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 92

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीवसुसंवादे गयामाहात्म्यं नाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४४ ॥

ဤသို့ဖြင့် မိုဟိနီနှင့် ဝಸು တို့၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း ပါဝင်သော သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ အုတ္တရဘားဂ၌ «ဂယာမဟာတ္မ്യ» ဟူသော အခန်း ၄၄ ပြီးဆုံး၏။