Shloka 26
The Vision of the Lord Granted to Rukmangada
Prepared to Slay His Son
नाहं नियोगी भविता हि देव आज्ञाविहीनः सुरलोकनाथ । विधेहि चान्यत्प्रकरोमि तात निदेशनं मास्तु मदीय दण्डम् ॥ २६ ॥
nāhaṃ niyogī bhavitā hi deva ājñāvihīnaḥ suralokanātha | vidhehi cānyatprakaromi tāta nideśanaṃ māstu madīya daṇḍam || 26 ||
အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏ အမိန့်မရှိဘဲ ငါသည် ခန့်အပ်ခံ အမှုထမ်းအဖြစ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါ၊ အို ကောင်းကင်လောက၏ အရှင်။ အဖေတော်၊ အခြားညွှန်ကြားချက်ကို ပေးပါ—ငါသည် အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်မည်; သင်၏ တိတိကျကျ အမိန့်မရှိဘဲ ငါ့ဘက်မှ အပြစ်ဒဏ် မဖြစ်စေပါနှင့်။
Unspecified (a subordinate addressing a divine authority in dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhayanaka
FAQs
It emphasizes dharmic restraint: one should not act—especially in matters of enforcement or consequence—without rightful authority and explicit instruction, aligning action with divine order (ājñā).
Bhakti is shown as humble obedience and surrender: the speaker refuses independent action and seeks the Lord’s directive, modeling dependence on divine will rather than ego-driven initiative.
While no specific Vedāṅga is named, the verse reflects a core dharma-śāstric principle relevant to ritual and governance: actions require proper injunction (vidhi/ājñā) and should not be performed arbitrarily.