Shloka 37
Dialogue of Father and Son (Pitṛputra-saṃvāda) — Mohinī Episode
त्रैलोक्यस्यापि दानेन न शुद्ध्येत ऋणात्सुतः । किं पुनर्देहवित्ताभ्यां केशदानादिभिर्विभो ॥ ३७ ॥
trailokyasyāpi dānena na śuddhyeta ṛṇātsutaḥ | kiṃ punardehavittābhyāṃ keśadānādibhirvibho || 37 ||
လောကသုံးပါး၏ စည်းစိမ်အားလုံးကို ပေးလှူသော်လည်း အကြွေးအောက်တွင် မွေးဖွားလာသော သားသည် အကြွေးမှ မသန့်စင်နိုင်။ ထို့ထက်ပို၍ အရှင်ကြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ သို့မဟုတ် ဥစ္စာပစ္စည်းကို ပူဇော်ခြင်း—ဆံပင်လှူခြင်း စသည့်အရာများဖြင့် ဘယ်လိုသန့်စင်နိုင်မည်နည်း။
Narada (teaching within a Dharma/Tirtha-oriented discourse)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
FAQs
The verse stresses that deep moral obligations—especially debt and its karmic burden—are not erased by outward charity or symbolic austerities; true purification requires responsible discharge of obligations and righteous conduct.
By downplaying merely external acts (like hair-donation), it implicitly prioritizes inner integrity and dharmic responsibility—qualities that make devotion sincere rather than transactional.
It points to Dharma-śāstra style reasoning: ritual substitutions (minor gifts or bodily offerings) cannot override binding obligations like ṛṇa; practical conduct and ethical duty are treated as foundational to religious life.