The Description of the Caturdaśī Vrata Observed throughout the Twelve Months
သနာတနသည် နာရဒအား တစ်နှစ်တစ်လျှောက် ခွဲဝေထားသော စတုရဒသီ (Caturdaśī) ဝ్రတများနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေဝတများကို သင်ကြားသည်။ အစမှာ ရှိဝကို ဦးတည်သည့် စတုရဒသီ ပူဇော်ပွဲ—အနံ့သာပစ္စည်း၊ ဘိလ္ဝရွက်၊ အစာမစား/တစ်ကြိမ်သာစား (ekabhukta)၊ မိခင်များကို ဂုဏ်ပြုခြင်း၊ နောက်နေ့တွင် ပူဇော်ပွဲပြီးစီးကာ မန္တရကို ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးထံ ပေးအပ်ခြင်း—ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် တိထိအလိုက် ဝ్రတများ—နရစിംဟကို ṣoḍaśopacāra ဖြင့် ပူဇော်၍ pañcāmṛta အဘိသေက၊ Oṃkāreśvara သို့ သွားရောက်ခြင်း၏ ဘုန်းတန်ခိုး၊ လင်္ဂဝ్రတ (မုန့်မှုန့်လင်္ဂပါဝင်)၊ ရုဒြဝ్రတတွင် pañcāgni တပသျာနှင့် ရွှေဂေါ်ပေးလှူခြင်း၊ ရာသီအလိုက် ပန်းပူဇော်ခြင်းနှင့် Bhādrapada တွင် ဒေဝီထံ pavitra-āropaṇa တင်ခြင်းတို့ကို ထပ်တိုးဖော်ပြသည်။ အဓိကပိုင်းမှာ အနန္တဝ్రတ—ဂျုံတစ်ကြိမ်စာ ပူဇော်ခြင်း၊ ၁၄ ချည်ထုံးကြိုးကို လိင်အလိုက် ချည်ခြင်း၊ ၁၄ နှစ်တိုင် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် udyāpana တွင် sarvatobhadra maṇḍala၊ kalaśa၊ အနန္တရုပ်တု၊ အကူဒေဝတ ပူဇော်ခြင်း၊ ဟോമနှင့် အလှူအတန်းများ—ကို အသေးစိတ်ဆိုသည်။ ထို့နောက် Kadali-vrata—ငှက်ပျောတောတွင် ရမ္ဘါကို ပူဇော်၍ မိန်းကလေးများ/စုံမင်္ဂလီများကို ကျွေးမွေးခြင်း—ပါဝင်သည်။ သေဆုံးမှုအချို့အတွက် śrāddha လမ်းညွှန်၊ ဓမ္မ/ယမနှင့် ဆိုင်သော အလှူများနှင့် ဆီမီးပူဇော် (အထူးသဖြင့် Kārttika)၊ Maṇikarṇikā တွင် Pāśupata သစ္စာဝန်ခံမှု၊ Brahma-kūrca (pañcagavya စည်းကမ်း)၊ Pāṣāṇa-vrata၊ Virūpākṣa-vrata၊ Māgha တွင် Yama-tarpaṇa၊ နောက်ဆုံး ကృష్ణ စတုရဒသီတွင် Śivarātri နှင့် ၁၄ ကလသ/ပစ္စည်းများပါသော udyāpana ပုံစံတူကိုလည်း ဖော်ပြသည်။
Shlokas
Verse 1
सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि चतुर्दश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो लोके सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥
စနာတနက ပြော၏— «နာရဒာ၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် စတုရ္ဒသီ (လပြည့်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်) တွင် ထိန်းသိမ်းသော ဝ్రတ များကို သင်အား ပြောမည်။ ထိုဝ్రတ များကို ကျင့်သူသည် ဤလောက၌ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိနိုင်၏»။
Verse 2
चैत्रशुक्ल चतुर्दश्यां कुंकुमागरुचन्दनैः । गन्धाद्यैर्वस्त्रमणिभिः कार्यार्या महती शिवे ॥ २ ॥
ချိုင်တြ လဆန်း စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်)၊ အဂရု၊ စန္ဒန၊ အနံ့သာတို့နှင့် အဝတ်အစား၊ ရတနာတို့ကို အသုံးပြုကာ သီဝါဒေဝီအား မြတ်နိုးကြီးမြတ်သော ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 3
वितानध्वजछत्राणि दत्वा पूज्याश्च मातरः । एवं कृत्वार्चनं विप्र सोपवासोऽथवैकभुक् ॥ ३ ॥
ဗိတန် (မဏ္ဍပ်အမိုး)၊ အလံ၊ ထီးတို့ကို လှူဒါန်းပြီး၊ ပူဇော်ထိုက်သော မာတရ် (မိခင်တော်များ) ကိုလည်း သင့်တင့်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသို့ ပူဇော်ပြီးနောက် အုပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ သို့မဟုတ် တစ်နပ်တည်းသာ စားရမည်။
Verse 4
अश्वमेधाधिकं पुण्यं लभते मानवो भुवि । अत्रैव दमनार्चां च कारयेद्गंधपुष्पकैः ॥ ४ ॥
ဤမြေပြင်ပေါ်၌ လူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် ဒမနာ ပူဇော်ခြင်းကို အနံ့သာပန်းများဖြင့် ပြုလုပ်စေရမည်။
Verse 5
समर्पयेत्सुपूर्णायां शिवाय शिवरूपिणे । राधकृष्णचतुर्द्दश्यां सोपवासो निशागमे ॥ ५ ॥
ရာဓာ–ကృష్ణ စတုဒ္ဒသီ (လပြည့်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်) ညနေဆည်းဆာချိန်တွင် အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလျက်၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း၏ရုပ်သဘောဖြစ်သော သီဝ (Śiva) ထံသို့ လပြည့်ည၌ ပူဇော်အပ်သည်။
Verse 6
लिंगमभ्यर्चयेच्चैवं स्नात्वा धौतांबरः सुधीः । गंधाद्यैरुपचारैश्च बिल्वपत्रैश्च सर्वतः ॥ ६ ॥
ဤသို့ပင် ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ဆင်ကာ ပညာရှိသောဘက်တိသဒ္ဓါရှင်သည် သီဝလင်္ဂကို စန္ဒနကပ်နှင့် အခြားပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘိလ္ဝရွက်များကို အနှံ့အပြားချထား၍လည်းကောင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။
Verse 7
दत्वा मंत्रं द्विजाग्र्याय भुंजीत च परेऽहनि । एवमेव तु कृष्णासु सर्वासु द्विजसत्तम ॥ ७ ॥
အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ထံ မန္တရကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ နောက်တစ်နေ့တွင်သာ အစာစားရမည်။ ထိုနည်းတူပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ ကృష్ణာပက္ခ (မှောင်ပိုင်း) ရက်များအားလုံးတွင်လည်း ဤသို့ပင် လိုက်နာရမည်။
Verse 8
शिवव्रतं प्रकर्तव्यं धनसंतानमिच्छता । राधशुक्लचतुर्दश्यां श्रीनृसिंहव्रतं चरेत् ॥ ८ ॥
ဓနနှင့် သားသမီးကို လိုလားသူသည် သီဝဗြတ (Śiva-vrata) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ရာဓာလ၏ သုက္လစတုဒ္ဒသီ (လင်းပိုင်း ၁၄ ရက်) တွင် သရီ နೃසිṃဟ ဗြတကိုလည်း ကျင့်သုံးရမည်။
Verse 9
उपवासविधानेन शक्तोऽशक्तस्तथैकभुक् । निशागमे तु संपूज्य नृसिंहं दैत्यसूदनम् ॥ ९ ॥
စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသော အုပါဝါသနည်းအတိုင်း လုပ်နိုင်သူ မလုပ်နိုင်သူမဆို အစာရှောင်ရမည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ရမည်။ ညရောက်လာသောအခါ ဒေတ္တယသုတ်ဒန (ဒေမုန်သတ်) နೃසිṃဟ ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။
Verse 10
उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः । ततः क्षमापयेद्देवं मन्त्रेणानेन नारद ॥ १० ॥
ပူဇာနည်းလမ်း ဆယ့်ခြောက်ပါးနှင့် ပဉ္စာမෘတ စသည့် အရာများဖြင့် ရိုးရာရေချိုးပူဇာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဤမန္တရဖြင့် ဘုရားကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါရန် တောင်းပန်ရမည်၊ အို နာရဒ။
Verse 11
तत्पहाटककेशांत ज्वलत्पावकलोचन । वज्राधिकनखस्पर्शदिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ ११ ॥
အို ဒိဗ္ဗသိင်္ဟ၊ သင်၏ လည်ဆံအဖျားများသည် သန့်ရှင်းသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မျက်လုံးများသည် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကာ၊ လက်သည်းထိတွေ့မှုသည် ဝဇ္ရထက်ပင် ခဲမာ၏—သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏။
Verse 12
इति संप्रार्थ्य देवेशं व्रती स्यात्स्थंडिलेशयः । जितेंद्रियो जितक्रोधः सर्वभोगविवर्ज्जितः ॥ १२ ॥
ဤသို့ ဘုရားတို့၏ အရှင်ကို သင့်တော်စွာ ဆုတောင်းပြီးနောက်၊ ဝရတကိုင်ဆောင်သူသည် မြေပြင်ဗလာပေါ်၌ လဲလျောင်းရမည်။ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူကာ အပျော်အပါးအားလုံးကို လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
Verse 13
एवं यः कुरुते विप्र विधिवद्व्रतमुत्तमम् । वर्षे वर्षे स लभते भुक्तभोगो हरेः पदम् ॥ १३ ॥
ဤသို့၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ မည်သူမဆို ဤအထူးမြတ်သော ဝရတကို ဗိဓိအတိုင်း နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင်၊ ကုသိုလ်ဖလကို ခံစားပြီးနောက် ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ရှိ၏။
Verse 14
ॐकारेश्वरयात्रा च कार्यात्रैव मुनीश्वर । दुर्लभं वार्चनं तत्र दर्शनं पापनाशनम् ॥ १४ ॥
အို မုနိအရှင်မြတ်၊ အိုံကာရေးရှ္ဝရသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်သင့်၏။ ထိုနေရာ၌ ပူဇာပြုခွင့်ရခြင်းသည် ရှားပါးပြီး၊ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဒർശနပြုရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်စီးသွား၏။
Verse 15
किमत्र बहुनोक्तेन पूजाध्यानजपेक्षणम् । यद्भवेत्तत्समुद्दिष्टं ज्ञानमोक्षप्रदं नृणाम् ॥ १५ ॥
ဤနေရာ၌ အများကြီးပြောဆိုခြင်းအကျိုးရှိသလော။ ပူဇာ၊ ဓျာန၊ မန္တရဇပ (ဂျပ) တို့ပင် အရေးကြီးသည်။ ထိုအရာတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြထားပြီး—လူသားတို့အား မောက္ခပေးသော ဉာဏ်ပညာဖြစ်သည်။
Verse 16
अत्र लिंगव्रतं चापि कर्त्तव्यं पापनाशनम् । पंचामृतैस्तु संस्नाप्य लिंगमालिप्य कुंकुमैः ॥ १६ ॥
ဤနေရာ၌ ပာပနာရှန (အပြစ်ဖျက်) ဖြစ်သော လိင်္ဂဝရတကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပဉ္စာမృత (နက်တာငါးမျိုး) ဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုးပေးပြီးနောက် ကုင်္ကုမ (နီရောင်ဗာမီလျွန်) ဖြင့် လိင်္ဂကို လိမ်းပူဇာရမည်။
Verse 17
नैवेद्यैश्च फलैर्धूपैर्दीपैर्वस्त्रविभूषणैः । एवं यः पूजयेत्पैष्टं लिंगं सर्वार्थसिद्धिदम् ॥ १७ ॥
နိဝေဒျ (အစားပူဇာ)၊ သစ်သီး၊ အမွှေးတိုင်၊ မီးအလင်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့်—ဤသို့ မုန့်မှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော (ပိုင်ဋ္ဌ) လိင်္ဂကို ပူဇာသူသည် လိုအင်ဆန္ဒအပေါင်းတို့ ပြည့်စုံစေသော အကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 18
भुक्तिं मुक्तिं स लभते महादेवप्रसादतः । ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां दिवा पंचतपा निशः ॥ १८ ॥
မဟာဒေဝ (Mahādeva) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လောကီသုခ (ဘုက္ခိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံးကို ရရှိသည်။ ဂျေဋ္ဌ (Jyeṣṭha) လ၏ သုက္လပက္ခ စတုရ္ဒသီ (လပြည့်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်) တွင် နေ့ဘက်၌ ပဉ္စတပ (မီးငါးဖက်) တပသကို ပြု၍ ညဘက်၌ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ထားရမည်။
Verse 19
मुखे ददेद्धेमधेनुं रुद्रव्रतमिदं स्मृतम् । शुचिशुक्लचतुर्दश्यां शिवं संपूज्य मानवः ॥ १९ ॥
ထိုကဲ့သို့ သင့်တော်သူထံသို့ ဟေမဓေနု (ရွှေနွား) ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်—ဤအရာကို ရုဒ္ရဝရတ ဟု မှတ်သားထားသည်။ သန့်ရှင်းသော သုက္လစတုရ္ဒသီ (လဆန်း ၁၄ ရက်) တွင် လူသည် ရှိဝ (Śiva) ကို ကောင်းစွာ ပူဇာပြီးနောက် ဤဝရတကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 20
देशकालोद्भवैः पुष्पैः सर्वसंपदमाप्नुयात् । नभः शुक्लचतुर्दश्यां पवित्रारोपणं मतम् ॥ २० ॥
သင့်လျော်သော နေရာနှင့် ရာသီအလိုက် ပေါက်ဖွားသော ပန်းများကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် အမျိုးမျိုးသော ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်အပေါင်းကို ရရှိနိုင်သည်။ «ပဝိတ္တရ အရိုးပဏ» ဟုခေါ်သော ပဝိတ္တရ တင်မြှောက်/တပ်ဆင်ပွဲကို နဘဟ် (ဘဓ္ဒရပဒ) လ၏ လင်းပက္ခ ၁၄ ရက် (စတုရဒသီ) တွင် ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 21
तत्स्वशाखोक्तविधिना कर्तव्यं द्विजसत्तम । शताभिमंत्रितं कृत्वा ततो देव्यै निवेदयेत् ॥ २१ ॥
အို ဒွိဇသတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး)၊ ဤပွဲကို မိမိ၏ ဝေဒသခါ (recension) တွင် ဆိုထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ မန္တရကို တစ်ရာကြိမ် ရွတ်ဆို၍ သန့်စင်ကာ အပြီးတွင် ဒေဝီထံ ပူဇော်တင်ပြရမည်။
Verse 22
पवित्रारोपणं कृत्वा नरो नार्यथवा यदि । महादेव्याः प्रसादेन भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ २२ ॥
ပဝိတ္တရ အရိုးပဏ (ပဝိတ္တရ တင်မြှောက်ပူဇော်ခြင်း) ကို ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ပြုလုပ်လျှင် မဟာဒေဝီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဘုက္ခတိ (လောကီအပျော်အပါး/အကျိုး) နှင့် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ရရှိမည်။
Verse 23
भाद्रशुक्लचतुर्दश्यामनन्तव्रतमुत्तमम् । कर्त्तव्यमेकभुक्तं हि गोधूमप्रस्थपिष्टकम् ॥ २३ ॥
ဘဓ္ဒရပဒ လ၏ လင်းပက္ခ ၁၄ ရက် (စတုရဒသီ) တွင် အနန္တဝရတ ဟုခေါ်သော အမြတ်ဆုံး ဝရတကို စောင့်ထိန်းရမည်။ ထိုနေ့တွင် တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ရပြီး ဂೋಧုမ (ဂျုံ) မုန့်မှုန့်ကို ပရස්ထ (prastha) တိုင်းတာတစ်ယူနစ်ဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော အစာကို ယူရမည်။
Verse 24
विपाच्य शर्कराज्याक्तमनंताय निवेदयेत् । गन्धाद्यैः प्राक् समभ्यर्च्यः कार्पासं पट्टजं तु वा ॥ २४ ॥
ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ပြီး သကြားနှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ရောစပ်ကာ အနန္တ (ဗိဿနုဘုရား) ထံ အာဟာရအဖြစ် ပူဇော်တင်ပြရမည်။ အရင်ဦးစွာ အနံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အဘိဿေက/ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ကော်ပတ် (ဝါ) အထည် သို့မဟုတ် ပတ်တ (ပိုး) ဝတ်စုံကို လှူဒါန်းရမည်။
Verse 25
चतुर्दशग्रंथियुतं सूत्रं कृत्वा सुशोभनम् । ततः पुराणमुत्तार्य सूत्रं क्षिप्त्वा जलाशयें ॥ २५ ॥
အလှပဆုံး ကြိုးတစ်ချောင်းကို အဖျားချုပ် ဆယ့်လေးချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပုရာဏကို ထုတ်ယူကာ ထိုကြိုးကို ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
Verse 26
निबघ्नीयान्नवं नारी वामे दक्षे पुमान्भुजे । विपाच्य पिष्टपक्वं तत्प्रदद्याद्दक्षिणान्वितम् ॥ २६ ॥
မိန်းမသည် ကြိုးသစ်ကို ဘယ်လက်တွင် ချည်ရမည်၊ ယောက်ျားသည် ညာလက်တွင် ချည်ရမည်။ ထို့နောက် မုန့်မှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အစာကို ချက်ပြုတ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။
Verse 27
स्वयं च तन्मितं चाद्यादेवं कुर्याद्व्रतोत्तमम् । द्विसप्तवर्षपर्यंतं तत उद्यापयेत्सुधीः ॥ २७ ॥
သူသည် ကိုယ်တိုင်လည်း သတ်မှတ်ထားသော အစာကို စားသုံးရမည်၊ ထို့ပြင် တိုင်းတာသင့်တော်သော အပိုင်းကို အခြားသူများအားလည်း ပေးကမ်းရမည်။ ဤသို့ဖြင့် အထူးမြတ်သော ဝရတကို ဆယ့်လေးနှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးပြီးနောက် ပညာရှိသည် အဆုံးသတ်ပွဲ (ဥဒျာပန) ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 28
मंडलं सर्वतोभद्रं धान्यवर्णैः प्रकल्प्य च । सुशोभने न्यसेत्तत्र कलशं ताम्रजं मुने ॥ २८ ॥
အရောင်စုံ သီးနှံစေ့များဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော ‘ဆာဗတောဘဒြ’ မဏ္ဍလကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အလှဆင်ထားသော နေရာ၌ မုနိရေ၊ ကြေးကလသ (ရေအိုး) ကို ထားရမည်။
Verse 29
तस्योपरि न्यसेद्धैमीमनंतप्रतिमां शुभाम् । पीतपट्टांशुकाच्छन्नां तत्र तां विधिना यजेत् ॥ २९ ॥
ထိုအပေါ်၌ မင်္ဂလာရှိသော အနန္တ၏ ရွှေရုပ်တုကို တင်ထားရမည်။ အဝါရောင် ပိုးထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ထိုရုပ်တုကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရမည်။
Verse 30
गणेशं मातृकाः खेटाँल्लोकपांश्च यजेत्पृथक् । ततो होमं हविष्येण कृत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ३० ॥
ဂဏေရှကို၊ မာတൃကာများကို၊ ဂြိုဟ်ဒေဝတာများကို၊ လောကပါလများကို သီးသန့်သီးသန့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဟဝိෂျဖြင့် ဟိုးမ ပြုလုပ်ကာ ပူර්ဏာဟုတိ (အပြီးသတ်အလှူ) ဖြင့် ပြီးစီးစေရမည်။
Verse 31
शय्यां सोपस्करां धेनुं प्रतिमां च द्विजोत्तम । प्रदद्याद्गुरवे भक्त्या द्विजानन्यांश्चतुर्दश ॥ ३१ ॥
အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ဘက္တိဖြင့် ဂုရုထံသို့ ပစ္စည်းပြည့်စုံသော အိပ်ရာ၊ နွားတစ်ကောင်နှင့် ပုံတော် (ပရတိမာ) ကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် အခြား ဘြာဟ္မဏ ၁၄ ယောက်ကိုလည်း ဒါန ပေးရမည်။
Verse 32
संभोज्य मिष्टपक्वान्नैर्दक्षिणाभिः प्रतोषयेत् । एवं यः कुरुतेऽनंतव्रतं प्रत्यक्षमादरात् ॥ ३२ ॥
ဖိတ်ခေါ်ထားသူများကို ချိုမြိန်၍ ကောင်းကောင်းချက်ထားသော အစာများဖြင့် ကျွေးမွေးပြီးနောက် ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းမှု) များဖြင့် အပြည့်အဝ ကျေနပ်စေရမည်။ ဤသို့ အနန္တဝရတကို ကိုယ်တိုင်မြင်သာစွာ ဂရုတစိုက်နှင့် ရိုသေစွာ ပြုလုပ်သူသည် ဝရတကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 33
सोऽप्यनंतप्रसादेन जायते भुक्तिमुक्तिभाक् । कदलीव्रतमप्यत्र तद्विधानं च मे श्रृणु ॥ ३३ ॥
အနန္တ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူလည်း လောကီအပျော်အပါးနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ရရှိသူ ဖြစ်လာသည်။ ယခု ဤနေရာတွင် ကဒလီဝရတ ဟုခေါ်သော ဝရတနှင့် ၎င်း၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။
Verse 34
नरो वा यदि वा नारी रंभामुपवनस्थिताम् । स्नात्वा संपूजयेद्गंधपुष्पधान्यांकुरादिभिः ॥ ३४ ॥
ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော ဥယျာဉ်တွင် တည်ရှိသော ရမ္ဘားကို အနံ့သာ၊ ပန်း၊ သီးနှံအစေ့၊ အပင်ပေါက်များ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 35
दधिदूर्वाक्षतैर्द्द्वीपैर्वस्त्रपक्कान्नसंयैः । एवं संपूज्य मंत्रेण ततः संप्रार्थयेद्र्वती ॥ ३५ ॥
ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ ဒူර්ဝာမြက်၊ မကွဲအက္ခတ (ဆန်စေ့)၊ ပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ အဝတ်အစားနှင့် ချက်ပြီးအစာတို့ဖြင့်—သတ်မှတ်မန်တရဖြင့် ကောင်းစွာပူဇော်ပြီးနောက်—ဝရတကိုစောင့်သူသည် ထို့နောက် စိတ်မှန်ကန်စွာ ဆုတောင်းရမည်။
Verse 36
अप्सरो मरकन्याभिर्नागकन्याभिरार्चिते । शरीरारोग्यलावण्यं देहि देवि नमोऽस्तु ते ॥ ३६ ॥
အပ္ဆရာများ၊ မရာကနျာများနှင့် နာဂကနျာများက ပူဇော်အာရాధနာပြုသော ဒေဝီတော်၊ ကျွန်ုပ်အား ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာခြင်းနှင့် တောက်ပသောအလှကို ပေးသနားပါ။ သင့်အား နမောအस्तု။
Verse 37
इति संप्रार्थ्यं कन्यास्तु चतस्रो वा सुवासिनीः । संभोज्यां शुकसिद्वरकज्जलालक्तचर्चिताः ॥ ३७ ॥
ဤသို့ သေချာစွာ ဆုတောင်းပြီးနောက်၊ မိန်းကလေး လေးဦးကို သို့မဟုတ် မင်္ဂလာရှိသော အိမ်ထောင်ရှင်မများကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။ သူတို့သည် ကြက်တူရွေးအစိမ်းရောင်ဆေး၊ အဖြူမုန်ညင်းလိမ်းဆေး (စိဒ္ဝရ)၊ ကဇ္ဇလ (မျက်ကွင်းဆေး) နှင့် အနီလက် (လက်ခ) တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားရသည်။
Verse 38
नमस्कृत्य निजं गेहं समाप्य नियमं व्रजेत् । एवं कृते व्रते विप्र लब्ध्वा सौभाग्यमुत्तमम् ॥ ३८ ॥
မိမိအိမ် (အိမ်တော်ဒေဝတာနှင့် တံခါးဝ) ကို နမಸ್ಕာပြု၍၊ နိယမဝရတကို ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသို့ ဝရတကို ပြုလုပ်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 39
इह लोके विमानेन स्वर्गलोके व्रजेत्परम् । इषकृष्णचतुर्द्दश्यां विषशस्त्रांबुवह्निभिः ॥ ३९ ॥
ဤလောက၌ပင် ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ကို ရရှိပြီး ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်မည်။ ဣဿ (ရှီဝ) ၏ ကృష్ణစတုရ္ဒသီ—အမှောင်ဖက် လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့တွင်—အဆိပ်၊ လက်နက်၊ ရေ နှင့် မီးတို့ကြောင့် ထိခိုက်မည်မဟုတ်။
Verse 40
सर्पश्वापदवज्राद्यैर्हतानां ब्रह्मघातिनाम् । चतुर्द्दश्यां क्रियाश्राद्धमेकोद्दिष्टविधानतः ॥ ४० ॥
မြွေ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်၊ မိုးကြိုးစသဖြင့် သေဆုံးသွားသော ဗြဟ္မဏသတ်သူတို့အတွက် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက်နေ့တွင် ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ နည်းတော်အတိုင်း ကရိယာ-ရှ్రာဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 41
कर्तव्यं विप्रवर्गं च भोजयेन्मिष्टपक्वकैः । तर्पणं च गवां ग्रासं बलिं चैव श्वकाकयोः ॥ ४१ ॥
သင့်တော်သကဲ့သို့ ဗြဟ္မဏအစုကို မိဿ္ဌပက္ကဝ (ချိုမြိန်၍ ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာ) များဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်၍ နွားတို့အတွက် အစာပေးကာ ခွေးနှင့် ကျီးတို့အတွက်လည်း ဘလိ (ပူဇော်အလှူ) ထားရမည်။
Verse 42
कृत्वाचम्य स्वयं पश्चाद्भुंजीयाद्बंधुभिः सह । एवं यः कुरुते विप्र श्राद्धं संपन्नदक्षिणम् ॥ ४२ ॥
အာစမန (ရေဖြင့် သန့်စင်ခြင်း) ပြုပြီးနောက်၊ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ စားသောက်ရမည်။ အို ဗြဟ္မဏ၊ ဤသို့ ဒက္ခိဏာကို ပြည့်စုံစွာပေး၍ ရှ్రာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူ၏ ပူဇော်ပွဲသည် ပြည့်ဝစုံလင်သွားသည်။
Verse 43
स उद्धृत्य पितॄन्गच्छेद्देवलोकं सनातनम् । इषशुक्ल चतुर्द्दश्यां धर्मराजं द्विजोत्तम ॥ ४३ ॥
ဤသို့ ပိတೃများကို မြှောက်တင်ကယ်တင်ပြီးနောက်၊ သူသည် ထာဝရသော ဒေဝလောကသို့ ရောက်၏။ အို ဒွိဇအမြတ်၊ ဣဿ (ကာရ္တိက) လဆန်း၏ တစ်ဆယ်လေးရက်နေ့တွင် သူသည် ဓမ္မရာဇ (ယမ) ထံသို့ ရောက်၏။
Verse 44
गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सौवर्णं भोज्य वाङवम् । दद्यात्तस्मै धर्मराजस्त्रायते भुवि नारद ॥ ४४ ॥
အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ရွှေလှူဒါန်းတစ်ခုကို အစားအစာနှင့် နွားတစ်ကောင်နှင့်အတူ ပေးလှူရမည်။ အို နာရဒ၊ ထိုသို့ ပေးလှူခြင်းကြောင့် ဓမ္မရာဇသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အလှူရှင်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။
Verse 45
एवं यः कुरुते धर्मप्रतिमादानमुत्तमम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगान्दिवं धर्माज्ञया व्रजेत् ॥ ४५ ॥
ဤသို့ သမ္မာဓမ္မ၏ ပုံရိပ်ကို ပူဇော်လှူဒါန်းသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ဒါနကို ပြုသူသည် ဤလောက၌ မြတ်နိုးဖွယ် အာနန္ဒဘောဂတို့ကို ခံစားပြီးနောက် ဓမ္မ၏ အမိန့်အာဏာအတိုင်း ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်မည်။
Verse 46
ऊर्ज्जकृष्णचतुर्द्दश्यां तैलाभ्यंगं विधूदये । कृत्वा स्नात्वार्चयेद्धर्मं नरकादभयं लभेत् ॥ ४६ ॥
ဦရ္ဇ (ကာတ္တိက) လ၏ ကృష్ణစတုဒ္ဒသီနေ့တွင် အရုဏ်တက်ချိန်၌ ဆီလိမ်းနှိပ်နယ်ခြင်းကို ပြုရမည်။ ထို့နောက် ရေချိုး၍ ဓမ္မကို ပူဇော်လျှင် နရကအပေါ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 47
प्रदोषे तैलदीपांस्तु दीपयेद्यमतुष्टये । चतुष्पथे गृहाद्ब्राह्मप्रदेशे वा समाहितः ॥ ४७ ॥
ပရဒိုးရှ (ညနေဆည်းဆာ) အချိန်၌ ယမကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဆီမီးများကို ထွန်းညှိရမည်။ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လမ်းဆုံလေးခွ သို့မဟုတ် မိမိအိမ်ပြင်ဘက်ရှိ ဗြာဟ္မဏနီးစပ်ရာ၌ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 48
वत्सरे हेमलंब्याख्ये मासि श्रीमति कार्तिके । शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति ॥ ४८ ॥
ဟေမလံဘီ ဟုခေါ်သော နှစ်၌၊ သီရိမတ် ကာတ္တိက လတွင်၊ သုက္လပက္ခ စတုဒ္ဒသီနေ့၌—အရုဏ်တက်လာသော အချိန်သို့ မျက်နှာမူ၍။
Verse 49
स्नात्वा विश्वेश्वरो देवो देवैः सह मुनीश्वर । मणिकर्णिक तीर्थे च त्रिपुंड्रं भस्मना दधत् ॥ ४९ ॥
အို မဟာမုနိ၊ ရေချိုးပြီးနောက် မဏိကဏ္ဏိကာ တီရ္ထ၌ ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဗိශ්ဝေශ්ဝရ ဘုရားသည် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် တြိပုဏ္ဍရ (အလျားလိုက် သုံးကြောင်း) ကို လိမ်းတင်တော်မူ၏။
Verse 50
स्वात्मानं स्वयमभ्यर्च्य चक्रे पाशुपतव्रतम् । ततस्तत्र महापूजां लिंगे गन्धादिभिश्चरेत् ॥ ५० ॥
မိမိ၏အတ္တကို မိမိတိုင်ပင် ပူဇော်ကာ ပာရှုပတ ဝရတကို ခံယူ하였다။ ထို့နောက် ထိုနေရာတည်းတွင်ပင် လိင်္ဂကို သင်းပျံ့သော အနံ့နှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် မဟာပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 51
द्रोणपुष्पैर्बिल्वदलैरर्कपुष्पैश्च केतकैः । पुष्पैः फलैर्मिष्टपक्वैर्नैवेद्यैर्विविधैरपि ॥ ५१ ॥
ဒရိုးဏပန်းများ၊ ဘိလွာရွက်များ၊ အာရကပန်းများနှင့် ကေတကီပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ပန်းမျိုးစုံ၊ အသီးအနှံနှင့် ချိုမြိန်၍ ချက်ပြုတ်ပြီးသော အစားအစာများကို နైవေဒျအဖြစ် အမျိုးမျိုးဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 52
एवं कृत्वैकभुक्तं तु व्रतं विश्वेशतोषणम् । लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद ॥ ५२ ॥
ဤသို့ပြုလုပ်ကာ စကြဝဠာ၏အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေသော တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် ဧကဘုက္တ ဝရတကို စောင့်ထိန်းလျှင်၊ လိုလားသမျှ ဆန္ဒတို့ကို ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ပါ ရရှိနိုင်သည်၊ အို နာရဒာ။
Verse 53
ब्रह्मकूर्चव्रतं चात्र कर्तव्यमृद्धिमिच्छता । सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ जितेंद्रियः ॥ ५३ ॥
ဤနေရာ၌ စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို လိုလားသူသည် ဗြဟ္မကူးရ္စ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အစာရှောင်ကာ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ညအချိန်တွင် ပဉ္စဂဗျကို သောက်ရမည်။
Verse 54
कपिलायास्तु गोमूत्रं कृष्णाया गोमयं तथा । श्वेतायाः क्षीरमुदितं रक्तायाश्च तथा दधि ॥ ५४ ॥
အဝါညိုရောင် (ကပိလာ) နွားအတွက် နွားဆီးကို သတ်မှတ်ထားသည်။ အနက်ရောင်နွားအတွက်လည်း နွားချေးကို ထိုနည်းတူ သတ်မှတ်ထားသည်။ အဖြူရောင်နွားအတွက် နို့ကို ကြေညာထားပြီး၊ အနီရောင်နွားအတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကို သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 55
गृहीत्वा कर्बुरायाश्च घृतमेकत्र मेलयेत् । कुशां बुना ततः प्रातः स्नात्वा सन्तर्प्यं देवताः ॥ ५५ ॥
ကာဘူရာဟုခေါ်သောပစ္စည်းနှင့် ဂှရီတ (သန့်ရှင်းသောထောပတ်) ကိုယူ၍ တစ်နေရာတည်းတွင် ရောနှောစေ။ ထို့နောက် နောက်တနေ့မနက်တွင် ရေချိုးပြီး ကုရှမြက်အစုကိုကိုင်ကာ ဒေဝတာတို့အား တာပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေခြင်း) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 56
ब्रह्मणांस्तोषयित्वा च भुञ्जीयाद्वाग्यतः स्वयम् । ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपातकनाशनम् ॥ ५६ ॥
ဗြာဟ္မဏတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင် စကားကိုထိန်းချုပ်ကာ တိတ်တဆိတ်ဖြင့် စားသောက်ရမည်။ ဤသည်မှာ «ဗြဟ္မကူးရ္စ» ဝရတဖြစ်၍ အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အကျင့်တရားဖြစ်သည်။
Verse 57
यच्च बाल्ये कृतं पापं कौमारे वार्द्धकेऽपि यत् । ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्क्षणादेव नश्यति ॥ ५७ ॥
ကလေးဘဝ၌ ပြုခဲ့သော အပြစ်၊ လူငယ်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သော အပြစ်၊ သို့မဟုတ် အိုမင်းချိန်၌ပင် ပြုခဲ့သော အပြစ်မဆို—«ဗြဟ္မကူးရ္စ» အစာရှောင်ခြင်းကို စောင့်ထိန်းလျှင် ထိုအပြစ်တို့သည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
Verse 58
पाषाणव्रतमप्यत्र प्रोक्तं तच्छृणु नारद । सोपवासो दिवा नक्तं पाषाणाकारपिष्टचकम् ॥ ५८ ॥
ဤနေရာတွင် «ပါရှာဏ ဝရတ» ဟုခေါ်သော ဝရတကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်—နာရဒာ၊ နားထောင်လော့။ အစာရှောင်ခြင်းကို စောင့်ထိန်း၍ နေ့ရောညရော ကျောက်တုံးပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မုန့် (မုန့်မှုန့်ဖြင့်လုပ်) ကိုသာ စားသုံးရမည်။
Verse 59
प्रार्च्य गन्धादिभिर्गौरीं घृतपंक्वमुपाहरेत् । व्रतमेतच्चरित्वा तु यथोक्तं द्विजसत्तम ॥ ५९ ॥
အနံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ဂေါရီဒေဝီကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဂှရီတဖြင့် ချက်ပြုတ်ထားသော အဟာရကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤဝရတကို သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပြည့်စုံစွာ ကျင့်ပြီးလျှင်၊ အို ဒွိဇသတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး)၊ ပူဇော်ပွဲသည် ပြီးစီးလေသည်။
Verse 60
ऐश्वर्यसौख्यसौभाग्यरूपाणि प्राप्नुयान्नरः । मार्गशुक्लचतुर्दश्यामेकभुक्तः पुरोदितम् ॥ ६० ॥
အထက်တွင်ညွှန်ပြထားသကဲ့သို့ မာရ္ဂရှီရ္ရှ လ၏ လင်းပကာလ စတုရ္ဒသီ (၁၄ ရက်) တွင် တစ်ကြိမ်သာစားသောက်ပါက လူသည် အိုင်ශ්ဝရ္ယ၊ သုခ၊ သုဘဂ္ယ နှင့် ရူပ (အလှအပ) ကို ရရှိနိုင်သည်။
Verse 61
निराहारो वृषं स्वर्णं प्रार्च्य दद्याद्द्विजातये । परेऽह्नि प्रातरुत्थाय स्नात्वा सोमं महेश्वरम् ॥ ६१ ॥
အစာမစားဘဲ အစာရှောင်၍ သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် နွားထီးတစ်ကောင်နှင့် ရွှေကို ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) ထံ လှူဒါန်းရမည်။ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောထ၍ ရေချိုးပြီး သောမနှင့် မဟေရှွရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 62
पूजयेत्कमलैः पुष्पैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजान्सम्भोज्य मिष्टान्नौस्तोषयेद्दक्षिणादिभिः ॥ ६२ ॥
ကြာပန်းနှင့် အခြားပန်းများ၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် (ဘုရားကို) ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ချိုမြိန်သော အစားအစာများဖြင့် ကျွေးမွေးပြီး ဒက္ခိဏာ စသည့် လှူဒါန်းမှုများဖြင့် သူတို့ကို ကျေနပ်စေရမည်။
Verse 63
एतच्छिवव्रतं विप्र भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । कर्तॄणामुपदेष्टॄणां साह्यानामनुमोदिनाम् ॥ ६३ ॥
အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤ ရှီဝဝြတသည် လောကီဘောဂနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးတတ်သည်—အကောင်အထည်ဖော်သူ၊ သင်ကြားညွှန်ပြသူ၊ ကူညီထောက်ပံ့သူနှင့် အတည်ပြုအနုမောဒနာပြုသူတို့အားလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။
Verse 64
पौषशुक्लचतुर्दश्यां विरूपाक्षव्रतं स्मृतम् । कपर्दीश्वरसांनिध्यं प्राप्स्याम्यत्र विचिंत्य च ॥ ६४ ॥
ပေါဿ လ၏ လင်းပကာလ စတုရ္ဒသီ (၁၄ ရက်) တွင် ဝီရူပါက္ရှ ဝြတကို သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ «ဤနေရာ၌ ကပရ္ဍီဤရှွရ (ရှီဝ) ၏ မြတ်သော နီးကပ်မှုကို ငါရမည်» ဟု စိတ်တွင် တရားသဘောထားကာ ထိုဝြတကို စတင်ကျင့်သုံးရမည်။
Verse 65
स्नात्वागाधजले विप्र विरूपाक्षं शिवं यजेत् । गंधमाल्यनमस्कारधूपदीपान्नसंपदा ॥ ६५ ॥
အို ဗြာဟ္မဏ၊ နက်ရှိုင်းသောရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် မျက်စိသုံးလုံးရှိသော ဝိရူပါက္ရှ ဝိရှေသသည့် သီဝကို နံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ ဦးချကန်တော့ခြင်းနှင့် အမွှေးတိုင်၊ မီးအလင်း၊ အစာပူဇာအလှူများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 66
तत्स्थं द्विजातये दत्त्वा मोदते दिवि देववत् । माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यमतर्पणमीरितम् ॥ ६६ ॥
ထိုအလှူကို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်ရ၏။ ဤသည်မှာ မာဃလ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် ပြုလုပ်ရသော ယမ-တර්ပဏ ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 67
अनर्काभ्युदिते काले स्नात्वा संतर्पयेद्यमम् । द्विसप्तनामभिः प्रोक्तैः सर्वपापविमुक्तये ॥ ६७ ॥
နေမိုးတိမ်မဖုံးဘဲ ထွက်ပေါ်လာသောအချိန်၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ပြောထားသော နှစ်ဆယ့်ခုနစ် (၁၄) နာမများဖြင့် ယမအား တർပဏ (ရေဖြင့်အပ်နှံပူဇာ) ပြုရမည်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လုံးဝလွတ်ကင်းစေရန် ဖြစ်သည်။
Verse 68
तिलदर्भांबुभिः कार्यं तर्प्पणं द्विजभोजनम् । कृशरान्नं स्वयं चापि तदेवाश्नीत वाग्यतः ॥ ६८ ॥
နှမ်းနှင့် ဒರ್ಭမြက်ပါသောရေဖြင့် တർပဏ ပြုလုပ်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကိုလည်း အစာကျွေးရမည်။ ကိုယ်တိုင်လည်း စကားကိုထိန်းချုပ်ကာ ကೃśarā (ရိုးရိုး ထမင်းနှင့် ပဲဟင်း) ကိုသာ စားသုံးရမည်။
Verse 69
अंत्यकृष्णचतुर्दश्यां शिवरात्रिव्रतं द्विज । निर्जलं समुपोष्यात्र दिवानक्तं प्रपूजयेत् ॥ ६९ ॥
အို ဒွိဇ၊ နောက်ဆုံးသော ကృష్ణ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် သီဝရာတြီ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဤနေ့၌ ရေမသောက်ဘဲ အစာရှောင်ကာ နေ့ညလုံး သီဝကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 70
स्वयंभुवादिकं लिंगं पार्थिवं वा समाहितः । गंधाद्यैरुपचारैश्च सांबुबिल्वदलादिभिः ॥ ७० ॥
စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (svayambhū) လိင်္ဂ သို့မဟုတ် မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။ အနံ့သာနှင့် အခြား ဥပစာရများကို ဆက်ကပ်ပြီး ရေစိုစွတ်ထားသော ဘိလ္ဝရွက် စသည့် အရာများကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 71
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैः स्तोत्रपाठैर्जपादिभिः । ततः परेऽह्नि संपूज्य पुनरेवोपचारकैः ॥ ७१ ॥
မီးခိုး၊ မီးအလင်း၊ နైవေဒျ (အစားအစာဆက်ကပ်) တို့နှင့်အတူ စတောတရဖတ်ခြင်း၊ ဇပ (japa) နှင့် အလားတူ ကုသိုလ်ကာရများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်နေ့တွင်လည်း သတ်မှတ်ထားသော ဥပစာရများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ထပ်မံပူဇော်ရမည်။
Verse 72
संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् । एवं कृत्वा व्रतं मर्त्यो महादेवप्रसादतः ॥ ७२ ॥
ဗြာဟ္မဏများကို ချိုမြိန်သော အစားအစာများဖြင့် ကျွေးမွေးပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးအပ်ကာ လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ဤသို့ ဝရတကို ဆောင်ရွက်သော လူသားသည် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 73
अमर्त्यभोगान् लभते दैवतैः सुसभाजितः । अंत्यशुक्लचतुर्दश्यां दुर्गां संपूज्य भक्तितः ॥ ७३ ॥
လပြည့်ဖက်၏ နောက်ဆုံး စတုတ္ထဒသီ (Śukla Caturdaśī) နေ့တွင် ဒုရ္ဂါကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပျော်အပါးများကို ရရှိကာ ဒေဝတားတို့အကြား အလွန်ချီးမြှောက်ခံရသည်။
Verse 74
गन्धाद्यैरुपचारैस्तु विप्रान्संभोजयेत्ततः । एवं कृत्वा व्रतं विप्र दुर्गायाश्चैकभोजनः ॥ ७४ ॥
ထို့နောက် အနံ့သာ စသည့် ဥပစာရများနှင့် ပူဇော်သကာရများဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။ ဗြာဟ္မဏရေ၊ ဤသို့ ဝရတကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒုရ္ဂါကို ဂုဏ်ပြု၍ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် စည်းကမ်းကိုလည်း ထိန်းသိမ်းရမည်။
Verse 75
लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद । चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च ॥ ७५ ॥
အို နာရဒာ၊ ချိုင်တြလ၏ အမှောင်ပက္ခ၌ စတုဒသီ (လဆယ့်လေးရက်) နေ့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ပြုလုပ်ပါက၊ ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံးတွင် လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိစေသည်။
Verse 76
केदारोदकपानेन वाचिमेधफलं भवेत् । उद्यापने तु सर्वांसां सामान्यो विधिरुच्यते ॥ ७६ ॥
ကေဒါရရေ (Kedāra-udaka) ကို သောက်ခြင်းဖြင့် ဝါချိမေဓ (Vācimedha) ယဇ်၏ ကုသိုလ်နှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရသည်။ သို့ရာတွင် အဆုံးသတ်အခမ်းအနား (udyāpana) အတွက်တော့ အားလုံးသော ဝရတများတွင် တူညီသော နည်းလမ်းဟု ဆိုထားသည်။
Verse 77
कुंभाश्चतुर्दशैवात्र सपूगाक्षतमोदकाः । सदक्षिणांशुकास्ताम्रामृन्मयाश्चाव्रणा नवाः ॥ ७७ ॥
ဤနေရာတွင် ရေခွက်/ကုံဘ (kumbha) ဆယ့်လေးလုံးကို စီစဉ်ထား၍ ကွမ်းသီး၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) နှင့် မောဒက (ချိုပွဲ) တို့ကိုလည်း ထည့်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒက္ခိဏာနှင့် အဝတ်အထည် ပေးရမည်။ ကုံဘများသည် ကြေးနီ သို့မဟုတ် မြေထည်ဖြစ်ပြီး အသစ်၊ အက်ကွဲမှုမရှိရ။
Verse 78
तावंतो वशदंडाश्च पवित्राण्यासनानि च । पात्राणि यज्ञसूत्राणि तावत्येव हि कल्पयेत् ॥ ७८ ॥
ထိုအရေအတွက်အတိုင်းပင် ဝသဒဏ္ဍ (ထိန်းချုပ်တံ) များ၊ ပဝိတ္တရ (ကူရှမြက် သန့်ရှင်းကွင်း) များ၊ အာသန (ထိုင်ခုံ) များ၊ ပാത്ര (အိုးခွက်) များနှင့် ယဇ္ဉသုတ္တရ (သန့်ရှင်းကြိုး) များကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။
Verse 79
शेषं प्रागुक्तवत्कुर्याद्वित्तशाठ्यविवर्ज्जितः ॥ ७९ ॥
ငွေကြေးနှင့်ပတ်သက်၍ လိမ်လည်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ပြီး၊ ကျန်ရှိသမျှကို ယခင်က ဆိုထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 80
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थभागे द्वादशमासस्थितचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम त्रयोविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२३ ॥
ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ဘೃಹန်နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း (ပူರ್ವဘာဂ)၊ မဟာဇာတ် (ဘೃಹဒုပါခ္ယာန) အတွင်း၊ စတုတ္ထခန်း၌ «တစ်နှစ်တစ်လုံး တစ်ဆယ့်နှစ်လ တစ်လျှောက် ကျင့်သုံးသော စတုရဒသီ ဝရတ၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၁၂၃ သည် အဆုံးသတ်၏။
Frequently Asked Questions
The rite is architected around Caturdaśī’s number-symbolism (fourteen), extending it into material culture (fourteen knots, fourteen gifts/recipients) and temporal discipline (fourteen years), culminating in udyāpana to ritually ‘seal’ the vow’s bhukti–mukti promise.
Fast or one meal; night-oriented worship; bathing and clean garments; liṅga arcana with sandal paste, fragrances, lamps, incense, naivedya; bilva leaves arranged and offered; optional damanā/flowers; then next-day completion with feeding and dakṣiṇā to brāhmaṇas.
The chapter prescribes gifts to Dharma/Yama (gold, cow, food), oil massage and bathing on Kārttika Kṛṣṇa Caturdaśī, lighting oil lamps at pradoṣa for Yama, and a formal Yama-tarpaṇa in Māgha Kṛṣṇa Caturdaśī using sesame water, darbha, brāhmaṇa-feeding, and restrained diet.
A common closure is outlined: arranging fourteen new, uncracked copper/clay pots with cloth and dakṣiṇā, plus betel-nuts, akṣata, sweets, and preparing supporting ritual items (vaśa-daṇḍas, kuśa rings/pavitra, seats, vessels, yajñopavīta), performed without deceit regarding wealth.