Daśamī-vrata: Observances for the Bright Tenth Day Through the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ तेऽहं प्रवक्ष्यामि दशम्या वै व्रतानि च । यानि कृत्वा नरो भक्त्या धर्मराजप्रियो भवेत् ॥ १ ॥

စနာတနက ပြော၏။ ယခု ငါသည် ဒသမီ (လဆယ်ရက်) တွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် ဝရတများကို သင်တို့အား ဟောပြမည်။ ထိုဝရတများကို ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်သူသည် ဓမ္မရာဇ (ယမ) သော တရား၏ အရှင်ထံ၌ ချစ်ခင်နှစ်သက်ခံရသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 2

चैत्रशुक्लदशम्यां तु धर्मराजं प्रपूजयेत् । तत्कालसंभवैः पुष्पैः फलैर्गंधादिभिस्तथा ॥ २ ॥

ချိုင်တရလ၏ သုက္လ ဒသမီနေ့တွင် ဓမ္မရာဇကို သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုကာလ၌ ရရှိနိုင်သော ပန်းများ၊ သစ်သီးများ၊ အနံ့သာနှင့် အခြား ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်လေ။

Verse 3

सोपवासो वैकभक्तो भोजयित्वा द्विजोत्तमान् । चतुर्द्दशततस्तेभ्यः शक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् ॥ ३ ॥

ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ကာ၊ ဒွိဇိုတ္တမန် (ဗြာဟ္မဏ) များကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာ (ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်) ကို တစ်ထောင်လေးရာ ပမာဏ ပေးလှူရမည်။

Verse 4

एवं यः कुरुते विप्र धर्मराजप्रपूजनम् । स धर्मस्याज्ञयागच्छेद्देवैः साधर्म्यमच्युतः ॥ ४ ॥

ဤသို့ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဓမ္မရာဇကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့သူသည် ဓမ္မ၏ အမိန့်အတိုင်း သွားရောက်၍ မလွဲမသွေ အချျုတ၏ ကရုဏာဖြင့် ဒေဝတားတို့နှင့် တူညီသော အခြေအနေကို ရရှိမည်။

Verse 5

दशम्यां माधवे शुक्ले विष्णुमभ्यर्च्य मानवः । गंधाद्यैरुपचारैश्च श्वेतपुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ५ ॥

မဓဝ လတွင် လဆန်း ဒသမီနေ့၌ လူသည် သခင် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ နံ့သာရနံ့နှင့် အခြား အုပစာရများကို ဆက်ကပ်၍ အနံ့မွှေးသော အဖြူရောင်ပန်းများကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

शतं प्रदक्षिणाः कृत्वा विप्रन्संभोज्य यत्नतः । लभते वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥ ६ ॥

ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်ခြင်း (ပရဒက္ခိဏာ) တစ်ရာကြိမ် ပြုလုပ်ပြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို သေချာဂရုစိုက်ကာ အစာကျွေးလျှင်၊ ဗိဿဏု၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကကို ရရှိမည်။ ဤအပေါ် သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 7

ज्येष्ठे शुक्लदशम्यां तु जाह्नवी सरितां वरा । समायाता धरां स्वर्गात्तस्मात्सा पुण्यदा स्मृता ॥ ७ ॥

ဇျေဋ္ဌ လတွင် လဆန်း ဒသမီနေ့၌ မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ပေးသူဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 8

ज्येष्ठः शुक्लदलं हस्तो बुधश्च दशमीः तिथिः । गरानन्दव्यतीपाताः कन्येंदुवृषभास्कराः ॥ ८ ॥

ဤနေရာတွင် ဇျေဋ္ဌာ နက္ခတ်ကို ညွှန်ပြထားပြီး လဆန်း (အလင်းပိုင်း) ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဟတ္ထာ (Hasta) နက္ခတ်နှင့် ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ (Budha) ကို ဖော်ပြထား၍ တိထိမှာ ဒသမီ ဖြစ်သည်။ ကရဏမှာ ဂရ (Gara)၊ ယောဂမှာ အာနန္ဒ (Ānanda) နှင့် ဗျတီပာတ (Vyatīpāta) ဖြစ်ပြီး ရာသီတည်နေရာများမှာ ကညာ (Virgo)၊ အိန္ဒု (လ)၊ ဝೃಷဘ (Taurus) နှင့် အာස්ကရ (နေ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 9

दशयोगः समाख्यातो महापुण्यतमो द्विज । हरते दश पापानि तस्माद्दशहरः स्मृतः ॥ ९ ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ဤ «ဒသယောဂ» သည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်အဖြစ် ကြေညာထား၏။ အပြစ် ဆယ်ပါးကို ဖယ်ရှားသဖြင့် ထို့ကြောင့် «ဒသဟရ»—အပြစ်ဆယ်ပါးကို ဖျက်သည့်အရာ ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 10

अस्यां यो जाह्नवीं प्राप्य स्नाति संप्रीतमानसः । विधिना जाह्नवीतोये स याति हरिमन्दिरम् ॥ १० ॥

ဤနေရာသို့ ရောက်၍ ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ကို ရရှိကာ၊ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်၍ ဘက္တိဖြင့်၊ သင့်တော်သော ဝိဓိအတိုင်း ဂျာဟ္နဝီရေ၌ ရေချိုးသူသည် ဟရိ၏ မန္ဒိရ (ဗိဿနု၏ နေရာ) သို့ ရောက်၏။

Verse 11

आषाढशुक्लदशमी पुण्या मन्वादिकैः स्मृता । तस्यां स्नानं जपो दानं होमो वा स्वर्गतिप्रदाः ॥ ११ ॥

အာသာဍ္ဍလ၏ သုက္ကပက္ခ ဒသမီနေ့သည် မနုတို့နှင့် အခြားအာဂမပညာရှင်များက ပုဏ္ဏမြတ်သောနေ့ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထိုနေ့၌ ရေချိုးခြင်း၊ မန္တရဇပ (japa) ပြုခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ သို့မဟုတ် မီးဟောမ (homa) ပူဇော်ခြင်းတို့သည် သုဂတိ/ကောင်းကင်သို့ ရောက်စေ၏။

Verse 12

श्रावणे शुक्लदशमी सर्वाशापरिपूर्तिदा । अस्यां शिवार्चनं शस्तं गन्धाद्यै रुपचारकैः ॥ १२ ॥

ရှရဝဏလတွင် သုက္ကပက္ခ ဒသမီနေ့သည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဤနေ့၌ သီဝကို ဂန္ဓ (အနံ့သာ) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် အခြား ဥပစာရများဖြင့် အာရ္ချန (ဝတ်ပြု) ခြင်းကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 13

तत्रोपवासो नक्तं वा द्विजानां भोजनं जपः । हेम्नो दान च धेन्वादेः सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १३ ॥

ထိုနေရာ၌ အစာရှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ညဘက်သာ စားသောက်ခြင်း၊ ဒွိဇတို့ကို အစာကျွေးခြင်း၊ ဇပ (japa) ပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ရွှေဒါနနှင့် နွားဒါန စသည့် ဒါနများသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 14

अथो नभस्यशुक्लायां दशम्यां द्विजसत्तम । व्रतं दशावताराख्यं तत्र स्नानं जलाशये ॥ १४ ॥

ထို့နောက် အို ဒွိဇသတ္တမ၊ နဘသျ (ဘဓ္ရပဒ) လ၏ သုက္လပက္ခ ဒသမီနေ့တွင် «ဒသာဝတာရ ဝရတ» ဟူသော ဝရတကို ခံယူ၍ ထိုအခါ ရေကန်၌ ရေချိုးသင့်၏။

Verse 15

कृत्वा संध्यादिनियमं देवर्षिपितृतर्पणम् । ततो दशावताराणि समभ्यर्चेत्समाहितः ॥ १५ ॥

သန္ဓျာကర్మတို့မှ စ၍ နေ့စဉ်စည်းကမ်းများကို ပြုလုပ်ကာ၊ ဒေဝ၊ ရှိ၊ ပိတೃတို့အား တර්ပဏ (ရေသွန်းပူဇာ) ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဗိဿဏု၏ ဒသာဝတာရ ဆယ်ပါးကို သေချာပူဇော်သင့်၏။

Verse 16

मत्स्यं कूर्मं वराहं च नरसिंहं त्रिविक्रमम् । रामं रामं च कृष्णं च बौद्धं कल्किनमेव च ॥ १६ ॥

အရှင်သည် မတ္စျ၊ ကူර්မ၊ ဝရာဟ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ နရစിംဟနှင့် တြိဝိက్రమ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ရာမ (ပရရှုရာမ) နှင့် ရာမ (ရာမချန္ဒရ) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကృష్ణ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဗုဒ္ဓ အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ကလ္ကိန် အဖြစ်လည်းကောင်း ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 17

दशमूर्तिस्तु सौवर्णीः पूजयित्वा विधानतः । दशभ्यो विप्रवर्येभ्यो दद्यात्सत्कृत्य नारद ॥ १७ ॥

နည်းတော်အတိုင်း ရွှေရုပ်တော် ဆယ်ရုပ်ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အို နာရဒ၊ အထူးဂုဏ်ပြုလျက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏ ဆယ်ဦးထံသို့ ထိုရုပ်တော်များကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်သင့်၏။

Verse 18

उपवासं चैकभक्तं कृत्वा संभोज्य वाडवान् । विसृज्य पश्चाद्भुंजीत स्वयं स्वेष्टैः समाहितः ॥ १८ ॥

အစာရှောင် (ဥပဝါသ) နှင့် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်း (ဧကဘက္တ) ကို လိုက်နာကာ၊ အရင်ဆုံး သင့်တော်သူ ဧည့်သည်နှင့် အားကိုးသူတို့ကို ကျွေးမွေးပြီး၊ ထို့နောက် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ကာ၊ မိမိသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မိမိနှစ်သက်သူများနှင့်အတူ စားသောက်သင့်၏။

Verse 19

भक्त्या कृत्वा व्रतं त्वेतद्भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् । विमानेन व्रजेदंते विष्णुलोकं सनातनम् ॥ १९ ॥

ဤဝရတကို ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဤလောက၌ အမြတ်ဆုံးသော အာနန္ဒများကို ခံစားပြီးနောက်၊ အသက်ဆုံးချိန်တွင် နတ်ရထားဖြင့် ထွက်ခွာကာ အနန္တသော ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 20

आश्विने शुक्लदशमी विजया सा प्रकीर्तिता । चतुर्गोमयपिंडानि प्रातर्न्यस्य गृहांगणे ॥ २० ॥

အာရှွိနလတွင် လပြည့်ဖက် ဒသမီနေ့ကို «ဝိဇယာ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ မနက်ခင်းတွင် အိမ်ဝင်းအတွင်း၌ နွားချေးတုံး လေးတုံးကို ချထားရမည်။

Verse 21

चक्रवालस्वरूपेण तन्मध्ये रामलक्ष्मणौ । तथा भरतशत्रुघ्नौ पूजयेच्चतुरोऽपि हि ॥ २१ ॥

၎င်းတို့ကို စက်ကရဝါလပုံစံဖြင့် ဝိုင်းကာ အလယ်တွင် ရာမနှင့် လက္ခမဏကို ထား၍၊ ထို့အတူ ဘရတနှင့် သတ္ထုဃ္နကိုလည်း ထားကာ လေးပါးလုံးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

सपिधानासु पात्रीषु गोमयीषु चतसृष्ट । किन्नं धान्यं सरौप्यं तु धृत्वा धौतांशुकावृतम् ॥ २२ ॥

အဖုံးပါသော နွားချေးလိမ်းထားသည့် ပန်းကန်လေးလုံးတွင် သန့်စင်ထားသော စပါးနှံများနှင့် ငွေကို ထည့်၍ လျှော်သန့်အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရမည်။

Verse 23

पितृमातृभ्रातृपुत्रजाया भृत्यसमन्वितम् । संपूज्यं गन्धपुष्पाद्यैर्नैवेद्यैश्च विधानतः ॥ २३ ॥

ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကိုများ၊ သားများ၊ ဇနီးနှင့် အလုပ်သမားများနှင့်အတူ၊ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အနံ့သာ၊ ပန်းများ စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့် နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 24

नमस्कृत्याथ भुंजीत द्विजान्संभोज्य पूजितान् । एवं कृत्वा विधानं तु नरो वर्षं सुरवान्वितः ॥ २४ ॥

နမസ്കာပြုပြီးနောက်၊ အရင်ဆုံး ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ကျွေးမွေးကာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီးမှ မိမိလည်း စားသောက်ရမည်။ ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ထိုသူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကောင်းကင်တော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများနှင့် ပြည့်စုံနေမည်။

Verse 25

धनधान्यसमृद्धश्च निश्चितं जायते द्विज । अथापाराह्णसमये नवम्यां संनिमंत्रिताम् ॥ २५ ॥

အို ဒွိဇ၊ ထိုသူသည် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ အလွန်ပေါများစွာ ရရှိမည်ဟု သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် နဝမီ တိထီတွင် အပာရာဟ္ဏ (နေ့လယ်ပြီးနောက်) အချိန်၌ ဖိတ်ခေါ်ထားသော သဒ္ဓါပူဇာကို သင့်တော်စွာ ဖိတ်ကြား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 26

पूर्वदिक्षु शमीं विप्र गत्वा तन्मूलजां मृदम् । गृहीत्वा स्वगृहं प्राप्य गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ २६ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ အရှေ့ဘက်သို့ သမီပင်သို့ သွားကာ ၎င်း၏ အမြစ်အနီးမှ မြေကို ယူပြီး၊ သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ လှုပ်ရှားလျက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်လာရမည်။

Verse 27

संपूज्य तां विधानेन सज्जीकृत्य स्वकं बलम् । निर्गत्य पूर्वद्वारेण ग्रामाद्ब्रहिरनाकुलः ॥ २७ ॥

ထိုအခါ သူမကို ဝိဓိအတိုင်း သေချာစွာ ပူဇော်ကာ၊ မိမိ၏ တပ်အားကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ စိတ်မရှုပ်မယှက်ဘဲ အရှေ့တံခါးမှတစ်ဆင့် ရွာအပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

Verse 28

ततः शत्रुप्रतिकृतिं निर्मितां पत्रकादिभिः । मनसा कल्पितां वापि स्वर्णं पुंरवंशरेण वै ॥ २८ ॥

ထို့နောက် ရွက်ပင်စသည်တို့ဖြင့် ရန်သူ၏ ရုပ်တုကို ပြုလုပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် စိတ်ထဲတွင်ပင် ပုံဖော်စိတ်ကူးထားလည်း ရသည်။ အို ပုရုရဝါ၏ မျိုးနွယ်၊ ထို့အပြင် ရွှေကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

विध्येदिति भृशं प्रीतः प्राप्नुयात्स्वगृहं निशि । एवं कृतविधिर्वापि गच्छेद्वा शत्रुनिग्रहे ॥ २९ ॥

“ထိုးပါစေ (ဖောက်ပါစေ)!” ဟု ဆိုကာ အလွန်ပီတိဖြစ်၍ ညအချိန်၌ မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားသင့်သည်။ သို့မဟုတ် ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ရန်သူများကို နှိမ်နင်းရန်လည်း သွားနိုင်သည်။

Verse 30

एषैवं दशमी विप्र विधिनाऽचरिता सदा । धनं जयं सुतान् गाश्च गजाश्वं वाप्यजाविकम् ॥ ३० ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤ ဒသမီ ဝရတကို သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း အမြဲတမ်း ကျင့်သုံးလျှင် ငွေကြေးဥစ္စာ၊ အောင်မြင်မှု၊ သားသမီး၊ နွား၊ ဆင်နှင့် မြင်းတို့အပြင် ဆိတ်နှင့် သိုးတို့ကိုပါ ပေးတော်မူသည်။

Verse 31

दद्यादिह शरीरांते स्वर्गतिं चापि नारद । दशम्यां कार्तिके शुक्ले सार्वभौमव्रतं चरेत् ॥ ३१ ॥

အို နာရဒ၊ ကာရ္တိကလ၏ သုက္လပက္ခ ဒသမီနေ့၌ “သာဝ္ဗဘౌမ ဝရတ” ကို စောင့်ထိန်းကျင့်သုံးသင့်သည်။ ဤဘဝ၌ ကျင့်သုံးလျှင် ကုသိုလ်အကျိုးကို ပေးပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌လည်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်စေသည်။

Verse 32

कृतोपवासो वैकाशी निशीथेऽपूपकादिभिः । दशदिक्षु बलिं दद्याद् गृहद्वापि पुराद्ब्रहिः ॥ ३२ ॥

အစာရှောင်ခြင်းကို ပြီးစီးပြီး ညလုံးနိုးနေကာ သန်းခေါင်ယံတွင် အပူပကိတ် (apūpa) စသည့် အရာများဖြင့် တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာသို့ ဘလိ (ပူဇော်အနုဂ္ဂဟ) ကို ပေးလှူရမည်—အိမ်တံခါးဝ၌ဖြစ်စေ မြို့ပြင်၌ဖြစ်စေ။

Verse 33

मंडलेऽष्टदले क्लृप्ते गोविड्लिप्तधरातले । मन्त्रैरेभिर्द्विजश्रेष्ठ गणेशादिकृतार्चनः ॥ ३३ ॥

အို ဒွိဇအမြတ်၊ နွားချေးလိမ်းထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် အရွက်ရှစ်ရွက်ပါ မဏ္ဍလကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ ဂဏေရှကို အစပြု၍ ဤမန္တရများဖြင့် ပူဇော်အာရဓနာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

यो मे पूर्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तमिंद्रो देवरा जोऽद्य नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३४ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့အပေါ်သို့ ရောက်လာသော အပြစ်ကို ယနေ့ ဒေဝတို့၏ဘုရင် အင်ဒြာ—လိုအင်အလုံးစုံကို ပေးသနားသူ—ပျက်စီးစေပါစေ။

Verse 35

यो मे वह्निगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तेजोराजोऽथ वह्निस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३५ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အပြစ်ကို ပျက်စီးစေပါစေ။ ထို့ပြင် တေဇော၏အရှင် အဂ္ဂနိ—လိုအင်အလုံးစုံကို ပေးသနားသူ—က အပြစ်ကို အကုန်လုံး လောင်ကျွမ်းစေပါစေ။

Verse 36

यो मे दक्षगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तं यमः प्रेतराजो वै नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३६ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့ညာဘက်၌ တည်နေသော အပြစ်ကို ပရేతတို့၏ဘုရင် ယမ—လိုအင်အလုံးစုံ၏ အကျိုးကို ပေးသနားသူ—က အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးပယ်ရှားပါစေ။

Verse 37

यो मे नैर्ऋतिगः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । रक्षोराजो नैर्ऋतिस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३७ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့အပေါ်သို့ ရောက်လာသော အပြစ်ဆိုးကို ရက္ခသတို့၏ဘုရင် နೈရ္ဋတိ—လိုအင်အလုံးစုံ၏ အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသူ—က ဖျက်ဆီးပါစေ။

Verse 38

यो मे पश्चिमगः पाप्मा पापकेनेहकर्मणा । यादः पतिस्तं वरुणो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३८ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် အနောက်ဘက်၌ တည်နေသော ငါ့အပြစ်ကို ရေတို့၏အရှင် ဝရုဏ—လိုအင်အလုံးစုံကို ပေးသနားသူ—က ဖျက်ဆီးပါစေ။

Verse 39

यो मे वायुगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । वायुस्तं मरुतां राजो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३९ ॥

ဤလောက၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် လေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ငါ၏အပြစ်ရှိသမျှကို—မရုတ်တို့၏ဘုရင် ဝါယုဒေဝ၊ ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားတော်မူသူက အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။

Verse 40

यो मे सौम्यगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । सोमस्तमृक्षयक्षेशो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४० ॥

အို သဘောနူးညံ့သူရေ—ဤနေရာ၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အပြစ်ရှိသမျှကို၊ ဣက္ခသနှင့် ယက္ခတို့၏ အရှင် ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားတော်မူသူ ဆိုမဒေဝက ဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။

Verse 41

यो म ईशगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ईशानो भूतनाथस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४१ ॥

ဤနေရာ၌ အပြစ်ကမ္မကြောင့် ငါ့အပေါ်သို့ ရောက်လာသော အပြစ်ကို—သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဣရှာန၊ ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားတော်မူသူက ဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။

Verse 42

यो मं ऊर्द्ध्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ब्रह्मा प्रजापतीशस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४२ ॥

ဤနေရာ၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ မြင့်တက်လာသော အပြစ်ကို—ပရာဇာပတိတို့၏ အရှင် ဘြဟ္မာ၊ ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားတော်မူသူက ဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။

Verse 43

यो मेऽधःसंस्थितः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । अनंतो नागराजस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४३ ॥

ဤနေရာ၌ မကောင်းသောကမ္မကြောင့် ငါ့အတွင်း အောက်ဘက်၌ တည်နေသော အပြစ်ကို—နာဂတို့၏ဘုရင် အနန္တ၊ ဆုတောင်းသမျှကို ပေးသနားတော်မူသူက ဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။

Verse 44

इत्येवं दिक्षु दशसु बलिं दत्वा समाहितः । क्षेत्रपालाय तद्बाह्ये क्षिपेद्बलिमतंद्रितः ॥ ४४ ॥

ဤသို့ တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာတို့၌ ဘလိကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ပူဇော်ပွဲနယ်ပြင်အပြင်ဘက်တွင် သန့်မြေကိုကာကွယ်သော က္ෂೇತ್ರပါလ အတွက် မပျင်းမနာ ဘလိကို ပစ်ချပူဇော်ရမည်။

Verse 45

एवं कृतविधिः शेषं निशायां निनयेत्सुधीः । गीतैः सुमंगलप्रायैः स्तवपाठैर्जपादिभिः ॥ ४५ ॥

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို ပြီးစီးပြီးနောက် ပညာရှိသည် ကျန်သောညအချိန်ကို မင်္ဂလာသီချင်းများ၊ စတဝ (ဟိမ်း) ဖတ်ရွတ်ခြင်း၊ ဇပ (မန္တရပြန်ဆိုခြင်း) စသည့် သဒ္ဓါပူဇာများဖြင့် ကုန်ဆုံးစေသင့်သည်။

Verse 46

प्रातः स्नात्वा समभ्यर्च्य लोकपालान् द्विजोत्तमान् । द्वादशाभ्यर्च्य संभोज्य शक्तितो दक्षिणां ददेत् ॥ ४६ ॥

နံနက်၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေးအထက်မြတ်သူသည် လောကပါလ (လောကကာကွယ်သူများ) နှင့် အထွတ်အထိပ် ဗြာဟ္မဏများကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ ၁၂ ဦးကို ပူဇော်ကာ အစာကျွေးပြီး မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒက္ခိဏာ (လှူဖိုး) ပေးရမည်။

Verse 47

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र भोगान्भुक्तैहिकाञ्छुभान् । युगं स्वर्गसुखं भुक्त्वा सार्वभौमो नृपो भवेत् ॥ ४७ ॥

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ ဤသို့ ဝရတကို ပြုလုပ်သူသည် ဤလောက၌ မင်္ဂလာရှိသော အပျော်အပါးများကို ခံစားရပြီး၊ ယုဂတစ်ခေတ်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ၏ သုခကို ခံစားပြီးနောက် စကြဝတီ မင်းကြီး (အလုံးစုံအုပ်စိုးသူ) ဖြစ်လာမည်။

Verse 48

मार्गशुक्लदशम्यां तु चरेदारोग्यकं व्रतम् । गंधाद्यैरर्चयेद्विप्रान् दश तच्चरणोदकम् ॥ ४८ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ษ လပြည့်ဘက် ဒသမနေ့တွင် အာရောဂျက (ကျန်းမာရေးပေးသော) ဝရတကို ကျင့်ရမည်။ အနံ့သာ စသည်တို့ဖြင့် ဗြာဟ္မဏ ၁၀ ဦးကို ပူဇော်ကာ၊ သူတို့၏ ခြေသန့်ရေ (စရဏောဒက) ကို ဆယ်ဆ တန်ဖိုးထား၍ လက်ခံရမည်။

Verse 49

पीत्वाऽथ दक्षिणां दत्वा विसूजेदेकभोजनं । एतत्कृत्वा व्रतं विप्र ह्यारोग्यं प्राप्य भूतले ॥ ४९ ॥

ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်ရည်ကို သောက်ပြီး ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးလှူကာ၊ အစာတစ်ကြိမ်သာ စားခြင်းဖြင့် အခမ်းအနားကို အဆုံးသတ်ရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤဝ്രတကို ထိုသို့ ပြုလုပ်လျှင် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ကျန်းမာရေးကောင်းကို ရရှိမည်။

Verse 50

धर्मराजप्रसादेन मोदते दिवि देववत् । पौषे दशम्यां शुक्लायां विश्वेदेवान् समर्चयेत् ॥ ५० ॥

ဓမ္မရာဇ (Dharmarāja) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မောဒနာ ဖြစ်၏။ ပေါုရှ (Pauṣa) လ၏ လဆန်း ဒသမနေ့တွင် ဝိශ්ဝေဒေဝ (Viśvedevas) များကို သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

ऋतुं दक्षं वसून्सत्यं कालं कामं मुनिं गुरुम् । विप्रं रामं च दशधा केशवस्तान्समास्थितः ॥ ५१ ॥

ကေရှဝ (Keśava) သည် ဤဆယ်မျိုးသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များ၌ တည်ရှိ၏— ဣတု (Ṛtu)၊ ဒက္ခ (Dakṣa)၊ ဝစု (Vasus)၊ သတ္တျ (Satya)၊ ကာလ (Kāla)၊ ကာမ (Kāma)၊ မုနိ (Muni)၊ ဂုရု (Guru)၊ ဝိပရ (Vipra) နှင့် ရာမ (Rāma) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 52

स्वापयित्वा दर्भमयानासनेषु च संस्थितान् । गंधैर्धूपैस्तथा दीपैर्नैवेद्यैश्चापि नारद ॥ ५२ ॥

အို နာရဒ (Nārada)၊ သူတို့ကို အနားယူစေပြီး ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အာသနများပေါ်တွင် ထိုင်စေကာ၊ ထို့နောက် အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప)၊ မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် နိုင်ဝေဒျ (naivedya) အစာပူဇော်ဖြင့်လည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 53

प्रत्येकं दक्षिणां दत्वा प्रणियत्य विसर्जयेत् । दक्षिणां तां द्विजाग्र्येभ्यो गुरवे वा समर्पयेत् ॥ ५३ ॥

တစ်ဦးချင်းစီအား သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးလှူပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းတကျ အဆုံးသတ်ကာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထိုဒက္ခိဏာကို ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏများထံ သို့မဟုတ် မိမိ၏ ဂုရုထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 54

एवं कृतविधि श्चैकभक्तो भोगी व्रती भवेत् । लोकद्वयस्य विप्रर्षे नात्र कार्या विचारणा ॥ ५४ ॥

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသောနည်းလမ်းအတိုင်း ကర్మကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးသော ဧကဘက္တ (ekabhakta) အဖြစ်၊ သို့ရာတွင် ဓမ္မနှင့်ညီသော ခွင့်ပြုထားသည့် အပျော်အပါးတို့ကိုလည်း သုံးစွဲနိုင်သူ၊ ဝရတကို စောင့်ထိန်းသူ ဖြစ်သင့်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်၊ ထိုသူသည် လောကနှစ်ပါး၏ ကောင်းကျိုးကို ရရှိမည်၊ ဤတွင် သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 55

माघशुक्लदशम्यां तु सोपवासो जितेंद्रियः । देवांनगिरसो नाम दश सम्यक्समर्चयेत् ॥ ५५ ॥

မాఃဃလ၏ လင်းပက္ခ ဒသမနေ့တွင် အစာရှောင်၍ အင်ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ «ဒေဝါင်္ဂိရသ» ဟု ခေါ်သော နတ်ဣသီ ဆယ်ပါးကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။

Verse 56

कृत्वा स्वर्णमयान्विप्र गंधाद्यैरुपचारकैः । आत्मा ह्यायुर्मनो दक्षो मदः प्राणस्तथैव च ॥ ५६ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ရွှေဖြင့် သန့်ရှင်းသော ရုပ်ပုံများကို ပြုလုပ်ကာ အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျက်—အတ္တမန် (Self) သည် အမှန်တကယ် အသက်တမ်း၊ စိတ်၊ စွမ်းရည်၊ အားမာန်နှင့် အသက်ရှူသက်တမ်း (ပရာဏ) ဖြစ်သည်ဟု သိမြင်ရမည်။

Verse 57

बर्हिष्मांश्च गविष्ठश्च दत्तः सत्यश्च ते दश । दश विप्रान्भोजयित्वा मधुरान्नेन नारद ॥ ५७ ॥

အို နာရဒ၊ ထိုဆယ်ပါးမှာ ဘရ္ဟိṣမန်၊ ဂဝိṣဋ္ဌ၊ ဒတ္တ၊ သတ္ယ စသဖြင့် ဖြစ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ ဆယ်ယောက်ကို ချိုမြိန်သော အစာဖြင့် ကျွေးမွေးပြီးလျှင် (အမှု/ပူဇော်ပွဲ) သင့်တော်စွာ ပြီးစီး၏။

Verse 58

मूर्तीस्तेभ्यः प्रदद्यात्ताः स्वर्गलोकाप्तये क्रमात् । अंत्यशुक्लदशम्यां तु चतुर्दशं यमान्यजेत् ॥ ५८ ॥

ကောင်းကင်လောကကို ရရှိရန်အတွက် ထိုရုပ်ပုံများကို အစဉ်လိုက် သူတို့ထံ ပေးအပ်ရမည်။ သို့သော် လင်းပက္ခ၏ နောက်ဆုံး ဒသမနေ့ (ရှုကလ ဒသမီ) တွင် ယမာ ဆယ့်လေးပါးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 59

यमश्च धर्मराजश्च मृत्युश्चैवांतकस्तथा । वैवस्वतश्च कालश्च सर्वभूतक्षयस्तथा ॥ ५९ ॥

ထိုသူကို ယမ (Yama)၊ ဓမ္မရာဇ (တရား၏ဘုရင်) ဟုခေါ်ကြ၏။ ထို့ပြင် မရဏ (သေခြင်း)၊ အန္တက (အဆုံးသတ်သူ)၊ ဝိုင်ဝသွတ (Vaivasvata)၊ ကာလ (အချိန်) နှင့် သတ္တဝါအားလုံးကို ချေဖျက်သူ ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 60

औदुम्बरश्च दघ्नश्च द्वौ नीलपरमेष्ठिनौ । वृकोदरश्चचित्रश्च चित्रगुप्तश्चतुर्दश ॥ ६० ॥

အော်ဒုမ္ဗရ (Audumbara) နှင့် ဒဃ္န (Daghna) ဟူသော နှစ်ဦးကို နီလ (Nīla) နှင့် ပရမေဋ္ဌိန် (Parameṣṭhin) ဟုလည်း သိကြ၏။ ထို့အတူ ဝೃကိုဒရ (Vṛkodara) နှင့် စိတ္ရ (Citra)၊ ထို့ပြင် စိတ္ရဂုပ္တ (Citragupta) — ဤသို့ စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးပါး ဖြစ်၏။

Verse 61

गन्धाद्यैरुपचारैश्च समभ्यर्च्याथतर्पयेत् । तिलांबुमिश्रांजलिभिर्दर्भैः प्रत्येकशस्त्रिभिः ॥ ६१ ॥

စန္ဒကူးနှင့် အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ကာနောက်၊ တರ್ಪဏ (tarpaṇa) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ လက်ဖဝါးအပြည့် အန်ဂျလီဖြင့် နှမ်းရေကို ယူ၍ ဒರ್ಭမြက်ကို သုံးကာ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် သုံးကြိမ်စီ ဆက်ကပ်ပေးရမည်။

Verse 62

ततश्च दद्यात्सूर्यार्घं ताम्रपात्रेण नारद । रक्तचंदनसंदनसंमिश्रतिलाक्षतयवांबुभिः ॥ ६२ ॥

ထို့နောက်၊ အို နာရဒ (Nārada) ရေ၊ ကြေးနီပန်းကန်ဖြင့် နေဘုရားထံ အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုရေတွင် အနီရောင် စန္ဒကူး၊ အနံ့သာစန္ဒကူး၊ နှမ်း၊ မကွဲသော ဆန်စေ့ (akṣata) နှင့် ယဝ (barley) ကို ရောနှောထားရမည်။

Verse 63

एहि सूर्यसहस्रांशो तेजोराशे जगत्पते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं भक्त्या मामनुकंपय ॥ ६३ ॥

အို နေရောင်တစ်ထောင်ရောင်ခြည်ရှိသော စူရျ (Sūrya) ရေ၊ တေဇောရాశိ (အလင်းတောက်ပမှု၏ အစု) ရေ၊ လောကပတိ (ကမ္ဘာ၏ အရှင်) ရေ—လာပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်သော အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူ၍ ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာဖြင့် ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 64

इति मंत्रेण दत्वाऽर्घ्यं विप्रान्भोज्य चतुर्द्दश । रौप्यां सुदक्षिणां दत्वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ ६४ ॥

ဤမန္တရဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ ၁၄ ယောက်ကို ထမင်းကျွေးရမည်။ ထို့နောက် ငွေဖြူဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ကောင်းမွန်စွာ ပေးကာ လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ပြီးမှ ကိုယ်တိုင် စားသောက်ရမည်။

Verse 65

एवं कृतविधिर्विप्र धर्मराजप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांश्च पुत्रार्थानैहिकान्देवदुर्लभान् ॥ ६५ ॥

ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဓမ္မရာဇ (Dharmarāja) ၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် လောကီစည်းစိမ်နှင့် သားရရှိခြင်း၏ အရှင်မင်္ဂလာကို ခံစားရ၏—ဤဘဝ၌ပင် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခဲသော အကျိုးတရားများ ဖြစ်သည်။

Verse 66

विमानवरमास्थाय देहांते विष्णुलोकभाक् ॥ ६६ ॥

ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အဆုံး၌ (သေဆုံးချိန်တွင်) အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဗိမာန်ယာဉ်ကို စီးနင်း၍ ဗိṣṇုလောက (Viṣṇuloka) ၌ နေထိုင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 67

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितदशमीव्रतनिरूपणं नामैकोनविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११९ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူရ္ဝ-ဘာဂ (Pūrva-bhāga) အတွင်း၊ ဘృဟဒုပါချာန (Bṛhad-upākhyāna) အတွင်း၊ စတုတ္ထပာဒ (Fourth Pada) တွင် «တစ်နှစ်တစ်လုံး ဒွါဒသမాసအလိုက် ထိန်းသိမ်းသော ဒသမီဝရတ (Daśamī-vrata) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၉ သည် ပြီးဆုံး၏။