The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ वक्ष्यामि विप्रेंद्र नवम्यास्ते व्रतानि वै । यानि कृत्वा नरा लोके लभंते वांछितं फलम् ॥ १ ॥

စနာတနက ဆို၏—ယခု၊ ဗိပရိန္ဒြ (ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်) ရေ၊ နဝမီနေ့တွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် ဝြတများကို ငါဖော်ပြမည်။ ထိုဝြတများကို ကျင့်သုံးလျှင် ဤလောက၌ လူတို့သည် မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိကြသည်။

Verse 2

चैत्रस्य शुक्लपक्षे तु श्रीरामनवमीव्रतम् । तत्रोपवासं विधिवच्छक्तो भक्तः समाचरेत् ॥ २ ॥

ချိုင်တြလ၏ သုက္လပက္ခတွင် သီရိ ရာမ-နဝမီ ဝြတ ရှိ၏။ ထိုအခါ စွမ်းနိုင်သော ဘက္တ (ဘုရားကိုချစ်မြတ်နိုးသူ) သည် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း အစာရှောင်ခြင်းကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 3

अशक्तश्चैकभक्तं वै मध्याह्नोत्सवतः परम् । विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नै रामप्रीति सुमाचरेत् ॥ ३ ॥

အပြည့်အစုံ အကျင့်ဝတ်ကို မဆောင်ရွက်နိုင်သူသည် နေ့လယ်ပွဲပြီးနောက် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သော ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏများကို ချိုမြိန်သော အစားအစာများဖြင့် လေးစားစွာ ကျွေးမွေးကာ ရာမ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကောင်းစွာ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 4

गोभूतिलहरिरण्याद्येर्वस्त्रालंकरणेस्तथा । एव यः कुरुते भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतम् ॥ ४ ॥

ထို့ကြောင့် မည်သူမဆို သဒ္ဓါဖြင့် Śrī Rāmanavamī ဝ్రတကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် နွား၊ မြေယာ၊ နှမ်း၊ ရွှေ စသည့် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း လှူဒါန်းပူဇော်ပါက ဝ్రတကို သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 5

विधूय चेहपापानि व्रजेद्विष्णोः परं पदम् । उक्तं मातृव्रतं चात्र भैरवेण समन्विताः ॥ ५ ॥

ဤဘဝ၌ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များကို ချွတ်ပယ်သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ဗိဿ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် မာတೃ-ဝ్రတ (မိခင်နတ်မ ဝတ်) ကိုလည်း ဘိုင်ရဝနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 6

स्रग्गंधवस्रनमनैवेद्यैश्चतुःष्टिस्तु योगिनीः । अत्रैव भद्रकालो तु योगिनीनां महाबला ॥ ६ ॥

ပန်းကုံး၊ အနံ့သာ၊ အဝတ်အစား၊ ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် နైవေဒျ (အစားအစာပူဇော်) တို့ဖြင့် ယောဂိနီ ၆၄ ပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ဤနေရာတွင်ပင် ယောဂိနီတို့အနက် အလွန်တန်ခိုးကြီးသော ဘဒ္ရကာလီကိုလည်း ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 7

ब्राह्मणश्रेष्टः सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता । तस्मात्तां पूजयेच्चात्र सोपवासो जितेंद्रियः ॥ ७ ॥

ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူက သူမကို အားလုံးအပေါ် အာဏာပိုင်အဖြစ် အဘိသေက (သန့်စင်တင်မြှောက်) ပြုထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် အစာရှောင်၍ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ သူမကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

राधे नवम्यां दलयोश्चंडिकां यस्तु पूजयेत् । विधिना स विमानेन देवतैः सह मोदते ॥ ८ ॥

အို ရာဓေ၊ နဝမီနေ့၌ ကြာပန်းရွက်များဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ချန်ဒိကာကို ပူဇော်သူသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ရထား၌ ပျော်ရွှင်မောဒနာ ခံစားရ၏။

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लनवम्यां तु सोपवासो नरोत्तमः । उमां संपूज्य विधिवत्कुमारीर्भोजयेद्द्विजान् ॥ ९ ॥

ဂျေဋ္ဌလ၏ အလင်းဖက် နဝမီနေ့၌ လူမြတ်သည် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။ စည်းကမ်းတကျ ဥမာကို ပူဇော်ပြီး ကုမာရီများနှင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 10

स्वभक्त्या दक्षिणां दत्वा शाल्यन्नं पयसाऽश्नुयात् । उमाव्रतमिदं विप्र यः कुर्याद्विधिवन्नरः ॥ १० ॥

မိမိ၏ ဘက္တိဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်ပြီးနောက် နို့နှင့်အတူ ဆန်ဟင်းကို စားသုံးရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသည်မှာ ဥမာဝရတ ဖြစ်၏; စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်သူသည် ဝရတကို ပြည့်စုံစေ၏။

Verse 11

स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते स्वर्गगतिं लभेत् । आषाढे मासि विप्रेंद्र यः कुर्यात्पक्षयोर्द्विज ॥ ११ ॥

အို ဗြာဟ္မဏမြတ်၊ အာသာဍ္ဍလ၌ ဒွိဇသည် လဝက်နှစ်ဖက်လုံးတွင် ဤအကျင့်ကို ပြုလုပ်ပါက၊ ဤလောက၌ ကောင်းမွန်သော အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်သို့ သွားရာဂတိကို ရရှိ၏။

Verse 12

नक्तं चैंद्रीं समभ्यर्च्येदैरावतगतां सिताम् । स भवेद्वैवलोके तु भोगभारग्देवयानगः ॥ १२ ॥

ညအချိန်၌ အဲရာဝတပေါ် စီးနင်း၍ ဖြူဝင်းတောက်ပသော အိန္ဒြီ (အိန္ဒြနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒေဝီ) ကို စိတ်ကူးတည်၍ ပူဇော်ပါက၊ ဝိုင်ဝသ္ဝတလောက၌ အာနန္ဒဘောဂများကို ထမ်းဆောင်သူ၊ ဒေဝယာန (ဒေဝတားယာဉ်) ဖြင့် သွားလာသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 13

श्रावणे मासि विप्रेन्द्र यः कुर्यान्नक्तभोजनम् । पक्षयोरुपवासं वा कौमारीं चंडिकां यजेत् ॥ १३ ॥

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ရှရဝဏ မာသ၌ ညအချိန်တွင်သာ စားသောက်သော နက္တဘောဇန ဝ്രတကို ကျင့်သူ၊ သို့မဟုတ် ပက္ခနှစ်ပက္ခလုံး အစာရှောင်သူသည် ကೌमारी ရূপဖြင့် စဏ္ဍိကာကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

एवं पापहरां गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव कुमारीभोजनैस्तथा ॥ १४ ॥

ဤသို့ ပူဇော်ရာတွင် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော နည်းဖြင့် အနံ့သာ၊ ပန်း၊ သုပ် (ဓൂപ) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမျိုးမျိုးသော နైవేదျ အဟာရပူဇော်သကာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ကုမာရီမိန်းကလေးငယ်များကို အစာကျွေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 15

एवं यः कुरुते भक्त्या कौमारीव्रतमुत्तमम् । स विमानेन गच्छेद्वै देवीलोकं सनातनम् ॥ १५ ॥

ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် ကૌमारीဝ్రတ အထွတ်အမြတ်ကို ကျင့်သူသည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) ဖြင့် ဒေဝီလောက အနန္တသို့ သွားရောက်လိမ့်မည်။

Verse 16

भाद्रे तु नवमी शुक्ला नंदाह्वा परिकीर्तिता । तस्यां यः पूजयेद्दुर्गां विधिवच्चोपचारकैः ॥ १६ ॥

ဘ္ဟာဒြပဒ မာသ၌ သုက္လ ပက္ခ နဝမီကို ‘နန္ဒာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေ့၌ သတ်မှတ်ထားသော ဥပစာရများနှင့် ဗိဓိအတိုင်း ဒုರ್ಗာဒေဝီကို ပူဇော်သူသည် မင်္ဂလာဖလကို ရရှိမည်။

Verse 17

सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते । आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता ॥ १७ ॥

အશ્વမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလနှင့် တူညီသော ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိပြီးနောက်၊ ဗိෂ္ဏုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် အာရှ္ဝိန မာသ သုက္လ ပက္ခ နဝမီကို အထွတ်အမြတ် ‘မဟာပူರ್ವာ’ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 18

अपराह्णे शमीपूजा कार्याऽस्यां प्राग्दिशि द्विज । ततो निशायां प्राग्यामे खङ्गं धनुरिषून्गदाम् ॥ १८ ॥

အို ဒွိဇာ၊ နေ့လယ်နောက်ပိုင်းတွင် အရှေ့ဘက်သို့မျက်နှာမူကာ ဤနေရာ၌ ရှမီပင်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ည၏ ပထမယာမ၌ ဓား၊ လေး၊ မြားနှင့် ဂဒါကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

शूलं शक्तिं च परशुं धुरिकां चर्म खेटकम् । छत्रं ध्वजं गजं चाश्व गोवृषं पुस्तकं तुलाम् ॥ १९ ॥

(ထို့ပြင်) သုံးခွ၊ လှံ (śakti)၊ ပုဆိန် (paraśu)၊ ထမ်းတံ (dhurikā)၊ သားရေဒိုင်း (kheṭaka)၊ ထီးနှင့် အလံ၊ ဆင်နှင့် မြင်း၊ နွားမနှင့် နွားထီး၊ စာအုပ်နှင့် ချိန်ခွင် (tulā) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

दंडं पाशं चक्रशंखौ गंधाद्यैरुपचारकैः । संपूज्य महिषं तत्र भद्रकाल्यै समालभेत् ॥ २० ॥

အနံ့သာစသည့် အပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ဒဏ္ဍ (တုတ်တံ)၊ ပါရှ (ကြိုးချည်)၊ စက္ကရ (စက်ဝိုင်းဓား) နှင့် သင်္ခ (ခရုခွံ) ကို သေချာပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ ဘဒ္ရကာလီ အမိနတ်သို့ မဟိသ (ကျွဲ) ကို ဘလိအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 21

एवं बलिं विधायाथ भुक्त्वा पवान्नमेव च । द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्वा व्रतं तत्र समापयेत् ॥ २१ ॥

ဤသို့ ဘလိကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ပဝါန်န (သန့်စင်ထားသော အစာ) ကိုသာ စားသုံးကာ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား ဒက္ခိဏာ ပေးပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ဝရတ (vrata) ကို ပြီးဆုံးစေရမည်။

Verse 22

एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम् । इह भुक्त्वा वरान्भोगानंते स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ २२ ॥

ဤသို့ လူသားတို့၏ ဒုರ್ಗတိ (ကံဆိုးမှု) ကို ဖျက်ဆီးပေးသော ဒုရ္ဂါ ဒေဝီကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ ဤလောက၌ ကောင်းမြတ်သော ဘောဂများကို ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်လမ်း (သွဂတိ) ကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 23

कार्तिके शुक्लनवमी याऽक्षया सा प्रकीर्तता । तस्यामश्वत्थमूले वै तर्प्पणं सम्यगाचरेत् ॥ २३ ॥

ကာတိကလတွင် လပြည့်ဖက် နဝမီ (၉ ရက်) ကို «အက္ရှယာ» (မကုန်မခန်း) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေ့တွင် အရှဝတ္ထ (သန့်ရှင်းသော သဖန်းပင်) ၏ အမြစ်အောက်၌ တർပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်အပ်နှံခြင်း) ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 24

देवानां च ऋषीणां च पितॄणां चापि नारद । स्वशाखोक्तैस्तथा मंत्रैः सूर्यायार्घ्यं ततोऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

နာရဒာရေ၊ ဒေဝတားများ၊ ရှိများနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအတွက်လည်း မိမိ၏ ဝေဒသခါ (śākhā) တွင် သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများဖြင့် နေမင်းထံ အရ္ဃျ (arghya: ရေသွန်းပူဇော်) ကို ထို့နောက် ဆက်ကပ်သင့်သည်။

Verse 25

ततो द्विजान्भोजयित्वा मिष्टान्नेन मुनीश्वर । स्वयं भुक्त्वा च विहरेद्द्विजेभ्यो दत्तदक्षिणः ॥ २५ ॥

ထို့နောက် မုနီရှဝရေ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ချိုမြိန်ကောင်းမွန်သော အစားအစာဖြင့် ကျွေးမွေးပြီး ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ကို ပေးအပ်ကာ၊ မိမိလည်း စားသုံးပြီးနောက် စိတ်ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်လှည့်လည်သင့်သည်။

Verse 26

एवं यः कुरुते भक्त्या जपदानं द्विजार्चनम् । होमं च सर्वमक्षय्यं भवेदिति विधेर्वयः ॥ २६ ॥

ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် မန္တရဇပ (japa)၊ ဒါန (dāna)၊ ဒွိဇအာရ္စန (dvija-arcana) နှင့် ဟိုးမ (homa) ကို ပြုလုပ်သူအတွက်၊ အားလုံးသည် အက္ရှယျ (မကုန်မခန်း) ဖြစ်လာသည်ဟု ဗိဓိ (စည်းကမ်းသန့်ရှင်း) က ကြေညာထားသည်။

Verse 27

मार्गे तु शुक्लनवमी नंदिनी परिकीर्तिता । तस्यामुपोषितो यस्तु जगदंबां प्रपूजयेत् ॥ २७ ॥

မာရ္ဂရှီရ္ရှ လတွင် လပြည့်ဖက် နဝမီ ကို «နန္ဒိနီ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေ့တွင် ဥပေါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ဇဂဒမ္ဘာ (ကမ္ဘာမိခင်) ကို သင့်တင့်စွာ ပူဇော်သူသည် ကုသိုလ်ရရှိသည်။

Verse 28

गंधाद्यैः सोऽश्वमेधस्य फलभाङ्नात्र संशयः । पौषे शुक्लनवम्यां तु महामायां प्रपूजयेत् ॥ २८ ॥

နံ့သာစသည်တို့ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် အရှွမေဓ ယဇ္ဈ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသူ ဖြစ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ပေါုရှလ (Pauṣa) လ၏ သုက္ကလ ပက္ခ နဝမီနေ့တွင် မဟာမာယာကို အလွန်ရိုသေစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

एकभक्तपरो विप्र वाजपेयफलाप्तये । माघमासे तु वा शुक्ला नवमी लोकपूजिता ॥ २९ ॥

ဗြာဟ္မဏာရေ၊ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သော «ဧကဘက္တ» ဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ဝါဇပေယ ယဇ္ဈ၏ ဖလကို ရရှိသည်။ မာဃ (Māgha) လတွင် သုက္ကလ နဝမီနေ့သည် လောကအနှံ့ အထူးဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 30

महानंदेति सा प्रोक्ता सदानंदकरी नृणाम् । तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणम् ॥ ३० ॥

သူမကို «မဟာနန္ဒာ» ဟု ခေါ်ကြပြီး လူတို့အား အမြဲတမ်း အာနန္ဒ ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ ဇပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်းနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 31

सर्वमक्षयतां याति नात्र कार्या विचारणा । फाल्गुनामलपक्षस्य नवमी या द्विजोत्तम ॥ ३१ ॥

ဖာလ္ဂုန (Phālguna) လ၏ သုက္ကလ ပက္ခ နဝမီနေ့တွင်၊ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ အရာအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်—ဤအပေါ် စဉ်းစားသံသယ မလို။

Verse 32

आनंदा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता । सोपवासोऽर्चयेत्तत्र यस्त्वानंदां द्विजोत्तम ॥ ३२ ॥

«အာနန္ဒာ» ဟု ခေါ်သော ထိုတိထိ/ဝတ္တရားသည် အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ရှိပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ထိုနေရာ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ဖြင့် အာနန္ဒာကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို သန့်စင်သော ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 33

स लभेद्वांछितान्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ३३ ॥

သူသည် အလိုရှိသော ရည်မှန်းချက်များကို အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သစ္စာ—သစ္စာ—ဟု ငါကြေညာ၏။

Verse 34

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११८ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သီ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပူರ್ವဘားဂ (ရှေ့ပိုင်း)၊ ဘೃಹဒုပါချာန (ကြီးမားသော ပုံပြင်) အတွင်း၊ စတုರ್ಥပာဒ (စတုတ္ထပိုဒ်) တွင် «တစ်နှစ်တစ်လုံး တစ်ဆယ့်နှစ်လ ဆောင်ရွက်သော နဝမီ ဝရတ ကထာ» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၁၁၈ မြောက် အခန်းသည် အဆုံးသတ်၏။