The Exposition of the Ṣaṣṭhī-vrata Observed Through the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि षष्ठ्याश्चैव व्रतानि ते । यानि सम्यग्विधायात्र लभेत्सर्वान्मनोरथान् ॥ १ ॥

သနာတနက ပြောသည်– «နားထောင်ပါ၊ ဗြာဟ္မဏာရေ။ လဆဋ္ဌီ (လဆဋ္ဌမနေ့) ၏ ဝရတများကို သင့်အား ငါကြေညာမည်။ ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပါက စိတ်ကူးလိုရာ အားလုံးကို ရရှိမည်»။

Verse 2

चैत्रमासे शुक्लषष्ठ्यां कुमारव्रतमुत्तमम् । तत्रेष्ट्वा षण्मुखं देवं नानापूजा विधानतः ॥ २ ॥

ချိုင်တရလတွင် လပြည့်ဖက် ဆဋ္ဌမနေ့၌ “ကူမာရ-ဝရတ” ဟူသော အထူးကောင်းမြတ်သော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနေ့၌ မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော အရှင် (Ṣaṇmukha) ကို သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်နည်းအတိုင်း ပူဇော်ပဏာမ အမျိုးမျိုးဖြင့် ကိုးကွယ်ရသည်။

Verse 3

पुत्रं सर्वगुणोपेतं प्राप्नुयाच्चिरजीविनम् । वैशाखशुक्लषष्ठ्यां च पूजयित्वा च कार्तिकम् ॥ ३ ॥

ဝိုင်ရှာခလ၏ လပြည့်ဖက် ဆဋ္ဌမနေ့၌ (အရှင်ကို) ပူဇော်ကာ၊ ထို့ပြင် ကာရ္တိကလကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုလျှင်၊ သီလဂုဏ်ပြည့်စုံ၍ အသက်ရှည်သော သားတစ်ဦးကို ရရှိမည်။

Verse 4

लभते मातृजं सौख्यं नात्र कार्या विचारणा । ज्येष्ठमासे शुक्लषष्ठ्यां विधिनेष्ट्वा दिवाकरम् ॥ ४ ॥

မိခင်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ချမ်းသာသုခကို ရရှိမည်—ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။ ဂျေဋ္ဌလတွင် လပြည့်ဖက် ဆဋ္ဌမနေ့၌ နေမင်း (Divākara) ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင် ဤအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 5

लभते वांछितान्कामांस्तत्प्रसादान्न संशयः । आषाढशुक्लषष्ठ्यां वै स्कंदव्रतमनुत्तमम् ॥ ५ ॥

အရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လိုချင်သော အရာအားလုံးကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်—သံသယမရှိ။ အာသာဍ္ဍလ၏ လပြည့်ဖက် ဆဋ္ဌမနေ့၌ အထူးမတူသော “စကန္ဒ-ဝရတ” ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 6

उपोष्य पूजयित्वैनं शिवोमाप्रियमात्मजम् । लभतेऽभीप्सितान्कामान्पुत्रपौत्रादिसंततीः ॥ ६ ॥

အစာရှောင်ပြီးနောက်၊ သီဝနှင့် ဥမာတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးသော သားတော်ကို ပူဇော်လျှင်၊ လိုလားသမျှ အကျိုးအမြတ်တို့ကို ရရှိကာ သား၊ မြေး နှင့် ဆက်လက်သော မျိုးဆက်တို့ကိုပါ ရရှိမည်။

Verse 7

श्रावणे शुक्लषष्ठ्यां तु शरजन्मानमर्चयेत् । उपचारैः षोडशभिर्भक्त्या परमयान्वितः ॥ ७ ॥

သြဂုတ်လ (Śrāvaṇa) ၏ လဆန်း ဆဋ္ဌမနေ့တွင်၊ မြက်ခင်း (ရိဒ်) မှ မွေးဖွားသော Śarajanmā ကို အလွန်မြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ဆယ့်ခြောက်မျိုး ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

लभतेऽभीप्सितानर्थान्षण्मुखस्य प्रसादतः । भाद्रमासे कृष्णषष्ट्यां ललिताव्रतमुच्यते ॥ ८ ॥

Ṣaṇmukha ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လိုလားသမျှ အကျိုးအမြတ်တို့ကို ရရှိမည်။ ဤဝတ်ပြုခြင်းကို “Lalitā-vrata” ဟု ခေါ်ပြီး Bhādrapada လ၏ လဆုတ် ဆဋ္ဌမနေ့ (Kṛṣṇa-ṣaṣṭhī) တွင် ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 9

प्रातः स्नात्वा विधानेन नारी शुक्लाम्बरावृता । शुक्लमाल्ययधरा वापि नद्याः संगमवालुकाम् ॥ ९ ॥

နံနက်ခင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ အဖြူရောင်ပန်းကုံးကိုလည်း ဆင်မြန်း၍ မြစ်နှစ်စင်းဆုံရာရှိ သဲကမ်းပါးသို့ သွားရမည်။

Verse 10

गृहीत्वा वंशपात्रे तु धृत्वा पिंडाकृतिं च ताम् । पञ्चधा ललितां तत्र ध्यायेद्वनविलासिनीम् ॥ १० ॥

ဝါးဖြင့်လုပ်သော ပန်းကန်ကို ယူ၍ ထဲတွင် အလုံးပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အရာကို ထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ တောတွင်းလှည့်လည်သည့် သာယာလှပသော လလိတာဒေဝီကို ငါးမျိုးသဏ္ဍာန်ဖြင့် သမาธိပြု၍ စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 11

पङ्कजं करवीरं च नेपालीं मालतीं तथा । नीलोत्पलं केतकीं च संगृह्य तगरं तथा ॥ ११ ॥

ကြာပန်း၊ ကရဝီရ (oleander) ပန်း၊ နေပါလီ အနံ့ပန်းနှင့် မာလတီ ပန်းတို့ကို စုဆောင်း၍၊ အပြာကြာပန်းနှင့် ကေတကီ ပန်းတို့ကိုလည်း ယူပြီး၊ ထို့အပြင် တဂရ (အနံ့မြိုင် မလိပ်ပန်း) ကိုပါ စုဆောင်းရမည်။

Verse 12

एकैकाष्टशतं ग्राह्यमष्टाविंशतिरेव च । अक्षताः कलिका गृह्य ताभिर्देवीं प्रपूजयेत् ॥ १२ ॥

တစ်ခုချင်းစီ ၁၀၈ ခုကို ယူရမည်၊ ထို့ပြင် ၂၈ ခုကိုလည်း ယူရမည်။ အက္ခတာ (မကွဲသော ဆန်စေ့) နှင့် ပန်းဖူး (ကလိကာ) ကိုယူကာ ထိုအရာများဖြင့် ဒေဝီကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

प्रार्थयेदग्रतः स्थित्वा देवीं तां गिरिशप्रियाम् । गंगाद्वारे कुशावर्त्ते विल्वके नीलपर्वते ॥ १३ ॥

သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ၊ ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီထံ ဆုတောင်းရမည်။ ဂင်္ဂါဒွာရ၊ ကုရှာဝတ္တ၊ ဘိလ္ဝက နှင့် နီလပရဝတ တို့၌ (ထိုသို့) ဆုတောင်းရမည်။

Verse 14

स्नात्वा कनखले देवि हरिं लब्धवती पतिम् । ललिते सुभगं देवि सुखसौभाग्यदायिनि ॥ १४ ॥

အို ဒေဝီ၊ ကနခလေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် သူမသည် ဟရိကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။ အို လလိတာ၊ အို မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီ၊ ချမ်းသာနှင့် ကံကောင်းခြင်း ပေးသနားသူ ဒေဝီ။

Verse 15

अनंतं देहि सौभाग्ये मह्यं तुभ्यं नमोऽनमनः । मंत्रेणानेन कुसुमैश्वंपकस्य सुशोभनैः ॥ १५ ॥

အို အနန္တ (အဆုံးမရှိသော သခင်)၊ ကျွန်ုပ်အား ကံကောင်းခြင်းကို အဆုံးမရှိ ပေးသနားပါ။ သင့်ထံသို့ ကျွန်ုပ် မကြာခဏ ဦးချပါ၏။ ဤမန္တရဖြင့် တောက်ပလှပသော စမ္ပက ပန်းများဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

अभ्यर्च्य विधिवत्तस्या नैवेद्यं पुरतो न्यसेत् । त्रपुषैरपि कूष्माण्डैर्नालिकेरैः सुदाडिमैः ॥ १६ ॥

ထုံးတမ်းအတိုင်း ထိုမယ်တော်ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ နတ်တော်ရှေ့၌ နైవేద្យ (အာဟာရပူဇော်) ကို တင်လှူရမည်။ သခွားသီး၊ ဖရုံသီး၊ အုန်းသီးနှင့် သလဲသီးကောင်းများဖြင့်ပင် ဖြစ်စေ တင်လှူရမည်။

Verse 17

बीजपूरैः सुतुंडीरैः कारवेल्लैः सचिर्भटैः । फलैस्तत्कालसंभूतैः कृत्वा शोभां तदग्रतः ॥ १७ ॥

စီထရွန်သီး (ဘီဇပူရ)၊ သလဲသီးကောင်းများ၊ ခါးဖရုံ (ကာရဝေလ္လ) နှင့် သခွားသီးတို့အပြင်၊ ထိုရာသီ၌ပင် မှည့်လာသော အသီးအနှံများဖြင့် နတ်တော်ရှေ့၌ အလှတင့်တယ်စွာ စီစဉ်တင်လှူ하였다။

Verse 18

विरूढधान्यांकुरकैः सुदीपावलिभिस्तथा । सार्द्धै सर्गणकैधूपः सौहालककरंजकैः ॥ १८ ॥

အပင်ပေါက်လာသော သီးနှံအညွန့်များနှင့် မီးအလင်းတောက်ပသော မီးခွက်တန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ စော်ဟာလက (ရေဇင်) နှင့် ကရဉ္ဇ စသည့် မွှေးကြိုင်ပစ္စည်းများနှင့် ရောစပ်ပြုလုပ်သော အမွှေးတိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း (ဤပူဇော်ပွဲကို) ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 19

गुडपुष्पैः कर्णवेष्टैर्मोदकैरुपमोदकैः । बहुप्रकारैर्नैवेद्यैर्यथा विभवसारतः ॥ १९ ॥

ဂုဍ (သကြားညို) ဖြင့် ချိုမြိန်စေသော ပန်းပူဇော်များ၊ နားပုံစံမုန့် (ကဏ္ဏဝေဋ္ဌ)၊ မိုဒက နှင့် ဥပမိုဒက တို့အပြင်၊ အမျိုးမျိုးသော နൈവేద្យများဖြင့် မိမိ၏ အင်အားနှင့် အရင်းအနှီးအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

एवमभ्यर्च्य विधिवद्रात्रौ जागरणोत्सवम् । गीतवाद्यनटैर्नृत्यैः प्रोक्षणीयैरनेकधा ॥ २० ॥

ဤသို့ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ညအခါတွင် ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးနေသော ပွဲတော်) ကို ကျင်းပရမည်။ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခြင်း၊ ဖျော်ဖြေသူများ၊ အကများနှင့် သန့်စင်ရန် ရေဖျန်းပူဇော်မှု အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် အတူတကွ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

सखीभिः सहिता साध्वी तां रात्रिं प्रसभं नयेत् । न च संमीलयेन्नेत्रे नारीयामचतुष्टयम् ॥ २१ ॥

မိမိ၏ မိန်းကလေးမိတ်ဆွေများနှင့်အတူ သီလရှင်မိန်းမသည် ထိုညကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဖြတ်သန်းရမည်။ ည၏ လေးယာမလုံးတွင် မျက်စိမပိတ်ဘဲ (မအိပ်ဘဲ) နိုးကြားနေသင့်သည်။

Verse 22

दुर्भगा दुष्कृता वंध्या नेत्रसंमीलनाद्भवेत् । एवं जागरणं कृत्वा सप्तम्यां सरितं नयेत् ॥ २२ ॥

စောင့်ကြည့်ဝတ်ပြုနေစဉ် မျက်စိပိတ်၍ (အိပ်ပျော်၍) ဖြစ်သွားလျှင် မကံကောင်းသူ၊ အပြစ်ရှိသူ၊ သားမရသူ ဖြစ်မည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤသို့ ညလုံးပတ်လုံး နိုးကြားစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လဆန်း/လဆုတ် ခုနစ်ရက်နေ့ (သပ္တမီ) တွင် မြစ်သို့ သွားရမည်။

Verse 23

गन्धपुष्पैस्तथाभ्यर्च्य गीतवाद्यपुरःसरैः । तच्च दद्याद्द्विजेन्द्राय नैवेद्यादि द्विजोत्तम ॥ २३ ॥

အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ကာ၊ သီချင်းဆိုသံနှင့် တူရိယာတီးသံတို့ကို ရှေ့ဆောင်လျက်၊ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို နైవేదယ (အစားပူဇော်) စသည်တို့နှင့်အတူ ဒွိဇေန္ဒြ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့၏ အကြီးအကဲ) ထံ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်။

Verse 24

स्नात्वा गृहं समागत्य हुत्वा वैश्वानरं ततः । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च पूजयित्वा सुवासिनीः ॥ २४ ॥

ရေချိုးပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာကာ၊ ထို့နောက် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (အိမ်မီးမြတ်) သို့ ဟုတ (မီးပူဇော်) ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားများ၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များနှင့် လူသားများကို ပူဇော်ကာ၊ သုဝာစိနီ—ကံကောင်းသော အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမများကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 25

कन्यकाश्चैव संभोज्य ब्राह्मणान्दश पंच च । भक्ष्यभोज्यैर्बहुविधैर्दत्वा दानानि भूरिशः ॥ २५ ॥

ထို့ပြင် ကညာမိန်းကလေးများကိုလည်း ကျွေးမွေးကာ၊ ဗြာဟ္မဏ ၁၅ ယောက်ကိုလည်း ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။ မုန့်မျိုးစုံနှင့် ဟင်းလျာမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပေးကမ်းလှူဒါန်းမှုများကို အလွန်များစွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 26

ललिता मेऽस्तु सुप्रीता इत्युक्त्वा तान्विसर्जयेत् । यः कश्चिदाचरेदेतद्व्रतं सौभाग्यदं परम् ॥ २६ ॥

«လလိတာဒေဝီသည် ငါ့အပေါ် အလွန်နှစ်သက်ပါစေ» ဟုဆိုပြီးနောက် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ရမည်။ ဤဝရတကို မည်သူမဆို ကျင့်ဆောင်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 27

नरो वा यदि वा नारी तस्य पुण्यफलं श्रृणु । यद्व्रतैश्च तपोभिश्च दानैर्वा नियमैरपि ॥ २७ ॥

ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ—ထိုသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်လော့။ ဤအကျိုးသည် ဝရတများ၊ တပသ်၊ ဒါန၊ နှင့် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များဖြင့် ရရှိသကဲ့သို့ တူညီသော ကုသိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 28

तदेतेनेह लभ्येत किं बहूक्तेन नारद । मृतेरनंतरं प्राप्य शिवलोकं सनातनम् ॥ २८ ॥

ဤတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ဤလောက၌ ရရှိနိုင်သည်—နာရဒာရေ၊ အများကြီးပြောရန် ဘာလိုသေးသနည်း။ သေဆုံးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အနန္တသော ရှိဝလောကသို့ ရောက်ရှိမည်။

Verse 29

मोदते ललितादेव्या शैवे वै सखिवच्चिरम् । नभस्ये मासि या शुक्ला षष्ठी सा चंदनाह्वया ॥ २९ ॥

နဘသျာလတွင်ရှိသော တောက်ပသည့် ဆဋ္ဌမနေ့ (ရှုကလ-ဆဋ္ဌီ) ကို «စန္ဒနာ» ဟုခေါ်သည်။ ထိုနေ့ကို စောင့်ထိန်းလျှင် ရှိဝလောက၌ ကြာရှည်စွာ ပျော်မြူးကာ လလိတာဒေဝီနှင့် မိတ်ဆွေကဲ့သို့ အနီးကပ်ပေါင်းသင်းရသည်။

Verse 30

तस्यां देवीं समभ्यर्च्य लभते तत्सलोकताम् । रोहिणी पातभौमैस्तु संयुता कपिला भवेत् ॥ ३० ॥

ထိုနေ့တွင် ဒေဝီကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် သူမ၏ လောက၌ နေထိုင်ခွင့်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ရိုဟိဏီသည် မြေပြင်ဆိုင်ရာ (အင်္ဂါနှင့် ဆက်နွယ်သော) အခြေအနေများနှင့် ပေါင်းစည်းလာသောအခါ (ပူဇော်ရာတွင် ဆိုင်သော နွား/အလှူ) သည် «ကပိလာ» ဟူသော အဝါညိုရောင် မင်္ဂလာနွား ဖြစ်လာသည်။

Verse 31

तस्यां रविं समभ्यर्च्य व्रती नियमतत्परः । लभते वांछितान्कामान्भास्करस्य प्रसादतः ॥ ३१ ॥

ထိုမင်္ဂလာအခါ၌ ဝတ်ပြုသစ္စာကို ထိန်းသိမ်း၍ စည်းကမ်းတကျ အလေးအနက်ထားသူသည် ရဝိ (နေမင်း) ကို စိတ်နှလုံးတစ်ပြိုင်နက်ဖြင့် ပူဇော်လျှင် ဘာස්ကရ (နေဒေဝ) ၏ ကရုဏာကြောင့် လိုအင်ဆန္ဒတို့ကို ရရှိ၏။

Verse 32

अन्नदानं जपो होमं पितृदेवर्षितर्पणम् । सर्वमेवाक्षयं ज्ञेयं कृतं देवर्षिसत्तम ॥ ३२ ॥

အစာလှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်းနှင့် ဘိုးဘွားပိတೃ၊ ဒေဝတားနှင့် ရှင်ဣသီတို့အား တర్పဏ (ရေသွန်းပူဇော်) ပြုခြင်းတို့—ဤအရာအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် ကုသိုလ်မပျက်မယွင်းဟု သိရမည်၊ အမြတ်ဆုံး ဒေဝဣသီတော်။

Verse 33

कपिलां धेनुमभ्यर्च्य वस्त्रमाल्यानुलेपनैः । प्रदद्याद्वेदविदुषे द्वादशात्मप्रतुष्टये ॥ ३३ ॥

ကပိလာ (အညိုရောင်) နို့ပေးနွားကို အဝတ်အစား၊ ပန်းကုံးနှင့် အနံ့ဆီလိမ်းပစ္စည်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ဝేదကို သိမြင်သူထံသို့ လှူဒါန်းရမည်။ ထိုသည်ကား ဒွါဒသအာတ်မ (အတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏ ဆယ့်နှစ်မျိုးအရုပ်) ကို ပီတိဖြစ်စေရန် ဖြစ်၏။

Verse 34

अथेषुशुक्लषष्ठ्यां तु पूज्या कात्यायनी द्विज । गंधाद्यैर्मंङ्गलद्रव्यैर्नैवेद्यैर्विविधैस्तथा ॥ ३४ ॥

ထို့နောက် အာශ්ဝိန လ၏ လင်းပတ်ခြမ်းရှိ ဆဋ္ဌီ (ခြောက်ရက်မြောက်) တွင်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ကာတ်ယာယနီ ဒေဝီကို အနံ့သာနှင့် မင်္ဂလာပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၊ ထို့ပြင် နైవေဒျ (အစားအစာပူဇော်) အမျိုးမျိုးဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

ततः क्षमाप्य देवेशीं प्रणिपत्य विसर्जयेत् । पूज्यात्र सैकती मूर्तिर्यद्वा द्विजसती मुदा ॥ ३५ ॥

ထို့နောက် ဒေဝေရှီ (အမြင့်ဆုံး မယ်တော်) ထံမှ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ ရိုသေစွာ ပွဲတော်ကို အဆုံးသတ်၍ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ဤဝိဓိ၌ သဲဖြင့် ပြုလုပ်သော မూర్తိကို ပူဇော်ရသည်၊ သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်စွာ သီလသမာဓိရှိသော ဗြာဟ္မဏ မိန်းမကိုလည်း အစားထိုး၍ ဂုဏ်ပြုနိုင်သည်။

Verse 36

वस्त्रालंकरणैर्भव्यैः कात्यायिन्याः प्रतुष्टये । कन्या वरं प्राप्नुयाच्च वांचितं पुत्रमंगना ॥ ३६ ॥

ကာတျာယိနီ ဒေဝီကို ပျော်ရွှင်စေဖို့ အလှဝတ်စုံကောင်းကောင်းနှင့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများကို ပူဇော်လျှင် မိန်းကလေးသည် ခင်ပွန်းကို ရရှိမည်၊ အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမသည် မိမိလိုလားသော သားကို ရရှိမည်။

Verse 37

कात्यायिनीप्रसादाद्वै नात्र कार्या विचारणा । कार्तिके शुक्लषष्ठ्यां तु षण्मुखेन महात्मना ॥ ३७ ॥

ကာတျာယိနီ ဒေဝီ၏ ကရုဏာကြောင့် ဤနေရာတွင် သံသယမရှိ၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်လည်း မလိုပါ။ အမှန်တကယ် ကာရ္တိကလ၏ လင်းလက်သော ဆဋ္ဌမနေ့ (Śukla Ṣaṣṭhī) တွင် မဟာအတ္တမ ဩဏ္မုခ (Ṣaṇmukha) က ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

Verse 38

देवसेना महाभागा लब्धा सर्वुसुरार्पिता । अतस्तस्यां सुरश्रेष्ठां देवसेनां च षण्मुखम् ॥ ३८ ॥

ထို့ကြောင့် မဟာကံကောင်းသူ ဒေဝစေနာကို ဘုရားများအားလုံးက ပူဇော်အပ်နှံ၍ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုကြောင့်ပင် သူမမှ တိတိကျကျ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော စကန္ဒ (Ṣaṇmukha) မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 39

संपूज्य निखिलैरेव उपचारैर्मनोहरैः । प्राप्नुयादतुलां सिद्धिं मनोभीष्टां द्विजोत्तम ॥ ३९ ॥

နှစ်သက်ဖွယ် အပူဇော်အပျော်အပါး အကုန်လုံးဖြင့် (ဒေဝတাকে) စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ အို ဒွိဇအုတ်တမ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စိဒ္ဓိကို—နှလုံးသားအလိုတော် ပြည့်စုံခြင်းကို—ရရှိမည်။

Verse 40

अत्रैव वह्निपूजोक्तां तां च सम्पक्समाचरेत् । विविधद्रव्यहोमैश्च वह्निपूजापुरः सरम् ॥ ४० ॥

ဤနေရာတွင်ပင် အဂ္နိပူဇာဟု ညွှန်ကြားထားသော ထိုနည်းလမ်းကို စနစ်တကျ ကျင့်ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုကာ မီးပူဇော်ပွဲ၏ အစမှ အဆုံးထိ အပြည့်အစုံ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

मार्गशीर्षे शक्लषष्ठ्यां निहतस्तारकासुरः । स्कंदेन सत्कृतिः प्राप्ता ब्रहमाद्यैः परिकल्पिता ॥ ४१ ॥

မာဂရှီရ္သ လ၏ အလင်းခြောက်ရက် (သုက္က-ဆဿဌီ) တွင် စကန္ဒက တာရကာသူရ အသူရကို သတ်နှိမ်ခဲ့ပြီး၊ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ ချမှတ်သကဲ့သို့ စကန္ဒသည် သင့်တော်သော ဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိ하였다။

Verse 42

ततोऽस्यां पूजयेत्स्कंदं गंधपुष्पाक्षतैः फलैः । वस्त्रैराभूषणश्चापि नैवेद्यैर्विविधैस्तथा ॥ ४२ ॥

ထို့နောက် ထိုဝတ်ပြုမှု၌ စကန္ဒကို အနံ့သာ၊ ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်) နှင့် သစ်သီးတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသော နိုင်ဝေဒျ (အစားပူဇော်) တို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

रविवारेण संयुक्ता तथा शतभिषान्विता । यदि चेत्सा समुद्दिष्टा चंपाह्वा मुनिसत्तम ॥ ४३ ॥

အို မုနိသတ္တမ၊ သူမသည် တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် ပေါင်းစည်းပြီး ထို့ပြင် သတဘိဿာ နက္ခတ်နှင့်လည်း ဆက်နွယ်သည်ဟု ဖော်ပြထားပါက၊ သူမကို ‘ချမ္ပာ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ညွှန်ပြထားသည်။

Verse 44

तस्यां विश्वेश्वरो देवो द्रष्टव्यः पापनाशनः । पूजनीयो वेदनीयः स्मर्तव्यः सौख्यमिच्छता ॥ ४४ ॥

ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ပာပနာရှန (အပြစ်ဖျက်ရှင်းသူ) ဖြစ်သော ဗိශ්ဝေශ්ဝရ ဒေဝကို မြင်တွေ့ရမည်။ ကောင်းကျိုးနှင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို လိုလားသူသည် သူ့ကို ပူဇော်ရမည်၊ အမှန်တကယ် သိမြင်ရမည်၊ အမြဲ သတိရရမည်။

Verse 45

स्नानदानादिकं चात्र सर्वमक्षय्यमुच्यते । पौषमासे शुक्लषष्ठ्यां देवो दिनपतिर्द्विज ॥ ४५ ॥

ဤနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း စသည့် အလုပ်အားလုံးကို မကုန်ခန်းသော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။ အို ဒွိဇ၊ ပေါဿ လ၏ အလင်းခြောက်ရက် (သုက္က-ဆဿဌီ) တွင် ထိုနေ့၏ ဒေဝသည် နေမင်း—နေ့၏ အရှင် ဖြစ်သည်။

Verse 46

विष्णुरूपी जगत्त्राता प्रदुर्भूताः सनातनः ॥ ४६ ॥

အနန္တသော အရှင်သည် ပေါ်ထွန်းလာ၍—ဗိဿဏုရုပ်ကို ဆောင်ကာ လောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 47

स तस्मात्पूजनीयोऽस्यां द्रव्यैर्गंधपुरस्कृतैः । नैवेद्यैर्वस्त्त्रभूषाद्यैः सर्वसौख्यमभीप्सुभिः ॥ ४७ ॥

ထို့ကြောင့် ဤဝတ္ထု/အကျင့်၌ အနံ့သာတို့ကို ဦးစွာထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများနှင့်၊ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်)၊ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ စသည်ဖြင့်—အပြည့်အဝ ချမ်းသာသုခကို လိုလားသူတို့က အမှန်တကယ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

माघमासे सिता षष्ठी वरुणाह्वा स्मृता तु सा । तस्यां वरुणमभ्यर्च्येद्विष्णुरूपं सनातनम् ॥ ४८ ॥

မာဃလတွင် လဆန်းခြောက်ရက်ကို ‘ဝရုဏာ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုနေ့၌ ဗိဿဏု၏ နိလန္တရရုပ်ဖြစ်သော ဝရုဏကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 49

रक्तैर्गंधांशुकैः पुष्पैर्नैवेद्यैर्धूपदीपकैः । एवमभ्यर्च्य विधिवद्यद्यच्चाभिलषेन्नरः ॥ ४९ ॥

အနီရောင်ပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ အနံ့သာပါသော အဝတ်အစားများ၊ ပန်းများ၊ နైవေဒျ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) တို့ဖြင့်—ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် လူတစ်ယောက် လိုလားသမျှကို ရရှိတတ်၏။

Verse 50

तत्तच्च फलतो लब्ध्वा मोदते तत्प्रसादतः । फाल्गुने शुक्लषष्ठ्यां तु देवं पशुपतिं द्विज ॥ ५० ॥

ထိုအကျင့်အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးफलတို့ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ထိုကရုဏာ/ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရ၏။ ဖာလ္ဂုနလတွင် လဆန်းခြောက်ရက်နေ့၌၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ဒေဝ ပသုပတိကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 51

मृन्मयं विधिना कृत्त्वा पूजयेदुपचारकैः । संस्नाप्य शतरुद्रेण पृथक्पंचामृतैर्जलैः ॥ ५१ ॥

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မြေစေးဖြင့် ရုပ်တော် (သို့) လိင်္ဂကို ပြုလုပ်ကာ သာမန်ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «သတရုဒ္ရိယ» ကို ရွတ်ဆိုပြီး ပဉ္စအမృతနှင့် ရေဖြင့် သီးသန့်စီ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 52

गन्धैरालिप्य सुश्वेतैरक्षतैः श्वेतपुष्पकैः । बिल्वपत्रैश्च धत्तूरकुसुमैश्च फलैस्तथा ॥ ५२ ॥

အနံ့သာများဖြင့် လိမ်းပွတ်ပြီးနောက် အဖြူစင်သော အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) နှင့် အဖြူပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘိလွပတ်ရွက်၊ ဒတ္တူရပန်းနှင့် အသီးအနှံတို့ကိုလည်း ဆက်လက်ပူဇော်ရမည်။

Verse 53

सम्पूज्य नानानैवेद्यैर्नीराज्य विधिवत्ततः । क्षमाप्य प्रणिपत्यैनं कैलासाय विसर्जयेत् ॥ ५३ ॥

အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) များဖြင့် ဝိဓိအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် နီရာဇ္ယ (အာရတီ) ကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ခွင့်လွှတ်ပါရန် တောင်းပန်ကာ ဦးချပြီး ကైలాసသို့ ပြန်လည်သွားစေရန် ဝိသర్జန ပြုရမည်။

Verse 54

एवं कृत शिवार्चस्तु नरो नार्यथवा मुने । इह भुक्त्वा वरान्भोगानन्ते शिवगतिं लभेत् ॥ ५४ ॥

အို မုနိ၊ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ဤသို့ ရှိဝပူဇော်ကို ပြုလုပ်သူသည် ဤလောက၌ ကောင်းမြတ်သော ဘောဂများကို ခံစားရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှိဝဂတိ (ရှင်ဝ၏ အမြင့်ဆုံး သွားရာ) ကို ရရှိမည်။

Verse 55

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितषष्ठीव्रतनिरूपणं नाम पञ्चदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११५ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယပုရာဏ အရှေ့ပိုင်း၊ မဟာဥပာချာနအတွင်း၊ စတုတ္ထပာဒ၌ «တစ်နှစ်တစ်လုံး (၁၂ လ) တစ်လျှောက် ကျင့်သုံးသော ဆဿဌီဝြတ အကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၅ ပြီးဆုံး၏။