The Second Twelve-Month Vrata: Dvitīyā Observances and Their Fruits

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि द्वितीयाया व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोके महीयते ॥ १ ॥

စနာတနက ပြောသည်—“နားထောင်ပါ၊ ဗြာဟ္မဏာ။ ဒုတိယအစု၏ ဝရတများကို သင့်အား ငါဟောပြောမည်။ ထိုဝရတများကို ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်သူသည် ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။”

Verse 2

चैत्रशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं च सशक्तिकम् । हविष्यान्नेन गन्धाद्यैः स्तोष्य सर्वक्रतूद्भवम् ॥ २ ॥

ချိုင်တြလ၏ သုက္လပက္ခ ဒုတိယတိထိ (ဒွိတိယာ) တွင် ဗြဟ္မာကို သူ၏ သက္တိနှင့်အတူ ပူဇော်ကာ၊ ယဇ္ဉာအပေါင်းတို့၏ မူလအရင်းဖြစ်တော်မူသူကို ချီးမွမ်း၍ ဟဝိष္ယာန်န အဟာရပူဇော်နှင့် အနံ့သာစသည်တို့ဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 3

फलं लब्ध्वाखिलान्कामानंते ब्रह्मपदं लभेत् । अस्मिन्नेव दिने विप्र बालेंदुमुदितं परे ॥ ३ ॥

အကျိုးကို ရရှိ၍ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသွားပြီးနောက် အဆုံးတွင် ဗြဟ္မပဒ (ဗြဟ္မ၏ အခြေအနေ) ကို ရောက်လိမ့်မည်။ ဗြာဟ္မဏာ၊ ထိုနေ့တနေ့တည်း၌ပင် အလင်းပက္ခ၌ လငယ် ထွန်းပေါ်သောအခါ ဤအကျိုး ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 4

समभ्यर्च्य निशारंभे भुक्तिमुक्तिफलं भवेत् । अथवास्मिन्दिने भक्त्या दस्रावभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४ ॥

ညအစတွင် စနစ်တကျ ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ သို့မဟုတ် ယနေ့တင်ပင် ဒသ္ရ (အရှွင်နီဒေဝ) ကို ဘက္တိဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ ပူဇော်လျှင် ထိုအကျိုးကို ရမည်။

Verse 5

सुवर्णरजते नेत्रे प्रदद्याच्च द्विजातये । पूर्णयात्राव्रते ह्यस्मिन्दध्ना वापि घृतेन च ॥ ५ ॥

ဤပူර්ဏယာထရာ ဝရတ၌ ဒွိဇာတ (ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦးအား ရွှေနှင့် ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မျက်စိတစ်စုံကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ဒဿီ (ဒဟိ) သို့မဟုတ် ဂှီ (ထောပတ်သန့်) ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 6

नेत्रव्रतं द्वादश वत्सरान्वै कृत्या भवेद्भूमिपतिर्द्विजेंद्र । सुरूपरूपोऽरिगणप्रतापी धर्माभिरामो नृपवर्गमुख्यः ॥ ६ ॥

အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွတ်အမြတ်ရေ၊ နေထရဝရတကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စနစ်တကျ ကျင့်သုံးလျှင် မြေကြီး၏ အရှင်ဘုရင် ဖြစ်လာမည်။ ရုပ်ရည်လှပ၍ ရန်သူအစုအဝေးများကို အင်အားကြီးစွာ နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး၊ ဓမ္မ၌ ပျော်မွေ့ကာ မင်းတို့အနက် အထင်ကရ ဖြစ်မည်။

Verse 7

राधशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं विष्णुरूपिणम् । समर्च्य सप्तधान्यान्याढ्यकुंभोपरि विधानतः ॥ ७ ॥

ရာဓာလ၏ သုက္ကပက္ခ ဒုတိယတိထိတွင် ဗိဿနုရূপဖြစ်သော ဘြဟ္မာကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဓာနျာ ခုနှစ်မျိုးကို စည်းကမ်းတကျ ပြည့်ဝသော ကုಂಭ (ကလရှ) ပေါ်တွင် စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 8

विष्णुलोकमवाप्नोति भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । ज्येष्ठशुक्लद्वितीयायां भास्करं भुवनाधिपम् ॥ ८ ॥

နှစ်သက်ဖွယ် လောကီအာနန္ဒများကို ခံစားပြီးနောက် ဗိဿနုလောကကို ရောက်ရှိမည်။ ဤသည်မှာ ဂျေဋ္ဌလ၏ သုက္ကပက္ခ ဒုတိယတိထိတွင် လောကတို့၏ အရှင် နေမင်း ဘာස්ကရကို ပူဇော်ခြင်းအကြောင်း ဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 9

चतुवक्त्रस्वरूपं च समभ्यर्च्य विधानतः । भोजयित्वा द्विजान् भक्त्या भास्करं लोकमाप्नुयात् ॥ ९ ॥

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မျက်နှာလေးပါးသော ရုပ်သဏ္ဌာန် (ဗြဟ္မာ) ကို ပူဇော်ကန်တော့၍၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို ဘက္တိဖြင့် ကျွေးမွေးလျှင် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ၏ လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 10

आषाढस्य सिते पक्षे द्वितीया पुण्यसंयुता । तस्यां रथं समारोप्य रामं सह सुभद्रया ॥ १० ॥

အာဿာဍ္ဍ မာသ၏ အလင်းပိုင်း (သိတပက္ခ) တွင် ကုသိုလ်ပြည့်စုံသော ဒွိတီယာ တိထိနေ့၌၊ ရာမကို သုဘဒြာနှင့်အတူ ရထားပေါ်သို့ တင်စေသင့်သည်။

Verse 11

द्विजादिभिर्व्रती सार्धं परिक्रम्य पुरादिकम् । जलाशयांतिकं गत्वा कारयेच्च महोत्सवम् ॥ ११ ॥

ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြား ဘက္တများနှင့်အတူ မြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာနေရာများကို ပရိကရမ (ပတ်လည်လှည့်) ပြု၍၊ ထို့နောက် ရေကန်အနီးသို့ သွားကာ မဟာဩတ္စဝ (ပွဲကြီး) ကို ကျင်းပစေသင့်သည်။

Verse 12

तदन्ते देवभवने निवेश्य च यथाविधि । ब्राह्मणान्भोजयेच्चैव व्रतस्यास्य प्रपूर्तये ॥ १२ ॥

အဆုံးတွင် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ဘုရားကျောင်း (ဒေဝဘဝန) ထဲ၌ တည်စေပြီး၊ ဤဝရတကို ပြည့်စုံစေရန် ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 13

नभः शुक्लद्वितीयायां विश्वकर्मा प्रजापतिः । स्वपितीति तिथिः पुण्या ह्यशोकशयनाह्वया ॥ १३ ॥

နဘဿ မာသ၏ အလင်းပိုင်း ဒွိတီယာနေ့တွင် ပရဇာပတိ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ ကို ပူဇော်ရမည်။ ဤကောင်းမြတ်သော တိထိကို “စွဝပိတီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး “အရှိုက-ရှယန” ဟူသော အမည်ဖြင့်လည်း ကျော်ကြားသည်။

Verse 14

सशक्तिक तु शय्यास्थं पूजयित्वा चतुर्मुखम् । इममुच्चारयेन्मंत्रं प्रणम्य जगतां पतिम् ॥ १४ ॥

ထို့နောက်၊ သက်တော်အိပ်ရာပေါ်၌ နားနေသော မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) ကို သူ၏ သက္တိနှင့်အတူ ပူဇော်ပြီး၊ လောကအပေါင်း၏ အရှင်ထံ ဦးချကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 15

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीवास श्रीपते प्रभो । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामद ॥ १५ ॥

Śrīvatsa အမှတ်ကို ဆောင်ထားသော အရှင်—အလှတရားရှင်၊ Śrīvāsa၊ Śrī (လက္ရှ္မီ) ၏ အရှင်၊ प्रभो—ကျွန်ုပ်၏ အိမ်ထောင်ရေးဘဝ မပျက်စီးပါစေနှင့်။ ဓမ္မ၊ အರ್ಥ၊ ကာမ ကို ပေးသနားသော အရှင်၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ။

Verse 16

चंद्रार्द्धदानमत्रोक्तं सर्वसिद्धिविधायकम् । भाद्रशुक्लद्वितीयायां शक्ररूपं जगद्विधिम् ॥ १६ ॥

ဤနေရာတွင် “လဝက်ပူဇော်ဒါန” ဟုခေါ်သော ဒါနကို ဖော်ပြထားပြီး၊ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ဆိုသည်။ Bhādrapada လ၏ လဆန်း ဒုတိယနေ့တွင် လောကကို စီမံခန့်ခွဲသော အရှင်ကို Śakra (အိန္ဒြာ) ရုပ်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

पूजयित्वा विधानेनन सर्वक्रतुफलं लभेत् । आश्विने मासि वै पुण्या द्वितीया शुक्लपक्षगा ॥ १७ ॥

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ အမှန်တကယ်၊ Āśvina လတွင် လဆန်းဘက်၌ ကျရောက်သော သန့်ရှင်းမြတ်သော ဒုတိယနေ့ (Dvitiya) သည် သာသနာတော်မြတ်သောနေ့ ဖြစ်သည်။

Verse 18

दानं प्रदत्तमेतस्यामनंतफलमुच्यते । ऊर्ज्जशुक्लद्वितीयायां यमो यमुनया पुरा ॥ १८ ॥

ဤနေ့တွင် ပေးအပ်သော ဒါနသည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးကို ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှေးကာလ၌ Ūrja လ၏ လဆန်း ဒုတိယနေ့တွင် ယမ (Yama) သည် ယမုနာ (Yamunā) နှင့် ဆက်နွယ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 19

भोजितः स्वगृहे तेन द्वितीयैषा यमाह्वया । पुष्टिप्रवर्द्धनं चात्र भगिन्या भोजनं गृहे ॥ १९ ॥

သူ၏အိမ်၌ သူက ကျွေးမွေးပြီးနောက်—ဤဒုတိယဝတ်ပြုမှုကို «ယမာ» ဟု ခေါ်သည်။ ဤတွင် အစ်မ/ညီမကို မိမိအိမ်၌ ကျွေးမွေးလျှင် အာဟာရနှင့် စည်းစိမ်ပြည့်စုံမှု တိုးပွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 20

वस्त्रालंकारपूर्वं तु तस्मै देयमतः परम् ॥ २० ॥

သို့သော် အရင်ဆုံး သူ့အား အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ပူဇော်ပေးရမည်။ ထို့နောက် ပေးအပ်သင့်သမျှကို ဆက်လက် ပေးအပ်ရမည်။

Verse 21

यस्यां तिथौ यमुनया यमराजदेवः संभोजितो निजकरात्स्वसृसौहृदेन । तस्यां स्वसुः करतलादिह यो भुनक्ति प्राप्नोति रत्नधनधान्यमनुत्तमं सः ॥ २१ ॥

ယမုနာက အစ်မ/ညီမ၏ မေတ္တာဖြင့် မိမိလက်ဖြင့် တစ်ခါက နတ်ဘုရား ယမရာဇကို ကျွေးမွေးခဲ့သော ထိုတိထိနေ့၌—ထိုတိထိတည်းမှာပင် ဤလောက၌ မိမိအစ်မ/ညီမ၏ လက်ဖဝါးမှ စားသောက်သူသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စည်းစိမ်ကို ရရှိသည်—ရတနာ၊ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ အလွန်ပေါများစွာ။

Verse 22

मार्गशुक्लद्वितीयायां श्राद्धेन पितृपूजनम् । आरोग्यं लभते चापि पुत्रपौत्रसमन्वयः ॥ २२ ॥

မာဂရှီရ္ษ လဆန်း ဒွိတီယာနေ့၌ ဘိုးဘွားပူဇော်ခြင်းအဖြစ် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင် ကျန်းမာရေးကို ရရှိပြီး၊ သားမြေးဆက်စပ်သော မျိုးဆက်တည်တံ့ခြင်း၏ ကောင်းချီးလည်း ရသည်။

Verse 23

पौषशुक्लद्वितीयायां गोश्रृंगोदकमार्जनम् । सर्वकामप्रदं नॄणामास्ते बालेंदुदर्शनम् ॥ २३ ॥

ပေါုရှ လဆန်း ဒွိတီယာနေ့၌ နွားချိုဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် သန့်ရှင်းရေးပြုခြင်းသည် လူတို့အတွက် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် လဆန်းလငယ်ကို မြင်ရှုခြင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 24

योऽर्घ्यदानेन बालेंदुं हविष्याशी जितेंद्रियः । पूजयेत्साज्यसुमनेधर्मकामार्थसिद्धये ॥ २४ ॥

အာရုံများကို ထိန်းချုပ်နိုင်၍ ဟဝိစ် (ယဇ်ပူဇာအစာရိုးရိုး) ကိုသာ စားသုံးသူသည် ကလေးလမင်းကို အရ္ဃျာ ပူဇော်ကာ ပန်းနှင့် ဂီ (ထောပတ်) ဖြင့် ဝတ်ပြုလျှင် ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အရ္ထ တို့၌ အောင်မြင်မှု ရရှိသည်။

Verse 25

माघशुक्लद्वितीयायां भानुरूपं प्रजापतिम् । समभ्यर्च्य यथान्यायं पूजयेद्रक्तपुष्पकैः ॥ २५ ॥

မဃ လ၏ သုကလ ပက္ခ ဒုတိယနေ့ (ဒွိတီယာ) တွင် နေမင်းရূপဖြစ်သော ပရဇာပတိကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ အနီရောင်ပန်းများဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 26

रक्तैर्गंवैस्तथा स्वर्णमूर्तिं निर्माय शक्तितः । ततः पूर्णं ताम्रपात्रं गाघृमैर्वापितण्डुलैः ॥ २६ ॥

အနီရောင်နွားများကို လှူဒါန်းကာ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ရွှေရုပ်တုတစ်ဆူကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဂီ သို့မဟုတ် ချက်ပြီးသော ဆန်စေ့များဖြင့် ပြည့်နေသော ကြေးအိုးတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 27

समर्प्य देवे भक्त्यैव स मूर्तिं प्रददेद्द्विजे । एवं कृते व्रते विप्र साक्षात्सूर्य इवोदितः ॥ २७ ॥

ထိုအရာကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ဘက္တိတရားသာဖြင့် ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ထိုရုပ်တုကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းရမည်။ ဤသို့ ဗြတကို ဆောင်ရွက်လျှင် အို ဗြာဟ္မဏ၊ သူသည် အသစ်ထွက်လာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။

Verse 28

दुरासदो दुराधर्षो जायते भुविमानवः । इह कामान्वराम्भुक्त्वा यात्यंते ब्रह्मणः पदम् ॥ २८ ॥

လူသားတစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အနိုင်မရလွယ်သူ၊ တိုက်ခိုက်ရန်ခက်ခဲသူအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။ ဤလောက၌ အလိုဆန္ဒတို့၏ အထူးကောင်းမြတ်သော ပြည့်စုံမှုကို ခံစားပြီးနောက် အဆုံးတွင် ဗြဟ္မန်၏ အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 29

सर्वदेवस्तुतोऽभीक्ष्णं विमानवरमास्थितः । अथ फाल्गुनशुक्लाया द्वितीयायां द्विजोत्तमः ॥ २९ ॥

နတ်အားလုံးက အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းနေသဖြင့် သူသည် အထူးကောင်းမြတ်သော ကောင်းကင်ယာဉ်ကို စီးနင်း하였다။ ထို့နောက်၊ အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ ဖာလ္ဂုဏ လပြည့်ဖက်၏ ဒုတိယနေ့တွင်…

Verse 30

पुष्पैः शिवं समभ्यर्च्य सुश्वेतैश्च सुगंधिभिः । पुष्पैर्वितानकं कृत्वा पुष्पालंकरणैः शुभैः ॥ ३० ॥

ပန်းများဖြင့် ရှိဝကို ပူဇော်ပါ—အထူးသဖြင့် အလွန်ဖြူစင်၍ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများဖြင့်။ ပန်းမိုးကာကို ပြုလုပ်ကာ မင်္ဂလာရှိသော ပန်းအလှဆင်များဖြင့် အလှဆင်ပါ။

Verse 31

नैवेद्यैर्विविधैर्धूपैर्दीपर्नीराजनादिभिः । प्रसाद्य प्रणमेच्चैव साष्टांगं पतितो भुवि ॥ ३१ ॥

အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်)၊ မွှေးကြိုင်သော မီးခိုး (ဓူပ)၊ မီးအလင်း (ဒီပ)၊ အာရတီ စသဖြင့် ပူဇော်၍ သခင်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ မြေပေါ်တွင် လဲကျကာ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော ပရဏာမကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 32

एवमभ्यर्च्य देवेशं मर्त्यो व्याधिविवर्जितः । धनधान्यसमायुक्तो जीवेद्विर्षशतं ध्रुवम् ॥ ३२ ॥

ဤသို့ နတ်တို့၏ အရှင် (ဒေဝေရှ) ကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် လူသားသည် ရောဂါကင်းစင်မည်။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံ၍ အမှန်တကယ် နှစ်တစ်ရာ အသက်ရှင်မည်။

Verse 33

यद्विधानं द्वितीयासु शुक्लपक्षगतासु वा । प्रोक्तं तदेव कृष्णासु कर्त्तव्यं विधिकोविदैः ॥ ३३ ॥

လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) အတွင်းရှိ ဒုတိယနေ့ (ဒွိတီယာ) အတွက် ပြောထားသော ပူဇော်နည်းစနစ်သည်၊ လကွယ်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) အတွင်းရှိ ဒွိတီယာများတွင်လည်း ထုံးတမ်းကို သိသူတို့က ထိုနည်းတူပင် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 34

वह्निरेव पृथङ्मास्सु नानारूपवपुर्द्धरः । पूज्यते हि द्वितीयासु ब्रह्मचर्य्यादि पूर्ववत् ॥ ३४ ॥

အဂ္နိတစ်ပါးတည်းသည် လတစ်လချင်းစီတွင် အမျိုးမျိုးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် ကိုယ်ပုံစံများကို ခံယူ၍၊ ဒွိတီယာ (လဆန်း/လဆုတ် ဒုတိယနေ့) တွင် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ ဘြဟ္မစရိယာနှင့် အခြားဝတ္တရားများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 35

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासद्वितीयाव्रतनिरूपणं नामैकादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १११ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန်-နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း၊ မဟာဥပాఖ్యာန၊ စတုတ္ထပာဒအတွင်းရှိ “တစ်နှစ်တစ်ဆယ့်နှစ်လ ဒွိတီယာ ဝရတ (သစ္စာကတိ) ဖော်ပြချက်” ဟူသော အခန်း ၁၁၁ သည် အဆုံးသတ်၏။