The Exposition of the Pratipadā Vrata for the Twelve Months

Verse 1

नारद उवाच । पुराणसूत्रमखिलं श्रुतं तव मुखाद्विभो । मरीचये यथा प्रोक्तं ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १ ॥

နာရဒက ပြော၏— အို မဟာမြတ်သူ၊ သင်၏ကိုယ်တိုင်သော မျက်နှာမှ ပုရာဏသုတ္တရ အလုံးစုံကို ငါကြားနာခဲ့ပြီ၊ ပရမေဋ္ဌင် ဘြဟ္မာက မရီချိအား မိန့်ကြားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 2

अधुना तु महाभाग तिथीनां वै कथानकम् । क्रमतो मह्यमाख्याहि यथा स्याद्वतनिश्चयः ॥ २ ॥

ယခုတော့ အို မဟာကံကောင်းသူ၊ တိသီများ၏ အကြောင်းအရာကို အစဉ်လိုက် ငါ့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပါ; ထို့ကြောင့် ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်ကတိ) အပေါ် သေချာသော ဆုံးဖြတ်ချက် ရနိုင်ပါစေ။

Verse 3

यस्मिन्मासे तु या पुण्या तिथिर्येन उपासिता । यद्विधानं च पूजादेस्तत्सर्वं वद सांप्रतम् ॥ ३ ॥

အဘယ်လတွင် ကုသိုလ်ပြုထိုက်သော တိထိ (လပြည့်လဆန်းနေ့) ကို စောင့်ထိန်းရမည်နည်း၊ မည်သို့သောနည်းလမ်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုကာ အာရాధနာပြုရမည်နည်း၊ ပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုအခမ်းအနားတို့၏ စည်းကမ်းအတိုင်းအတာအားလုံးကို ယခု အပြည့်အစုံ ပြောကြားပါ။

Verse 4

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तिथीनां ते व्रतं पृथक् । तिथीशानुक्रमादेव सर्वसिद्धिविधायकम् ॥ ४ ॥

စနာတနက ပြောသည်—နာရဒာရေ၊ နားထောင်လော့။ တိထိတို့နှင့် ဆိုင်သော ဝရတ (သစ္စာကတိ/အဓိဋ္ဌာန်) များကို သီးသန့်သီးသန့် ငါရှင်းပြမည်။ တိထိတို့၏ အစဉ်အလာတကျ လိုက်နာခြင်းပင် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) အားလုံးကို ပေးစွမ်းသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

Verse 5

चैत्रे मासि जगद्ब्रह्मा ससज प्रथमेऽहनि । शुक्लपक्षे समग्रं वै तदा सूर्योदये सति ॥ ५ ॥

ချိုင်တြလတွင်၊ ဇဂတ်-ဗြဟ္မာသည် လောကအလုံးစုံကို ပထမနေ့၌ပင် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏—လဆန်းပိုင်း (သုက္လပက္ခ) အတွင်း၊ နေထွက်ချိန်၌ ဖြစ်သည်။

Verse 6

वत्सरादौ वसंतादौ बलिराज्ये तथैव च । पूर्वविद्धैव कर्तव्या प्रतिपत्सर्वदा बुधैः ॥ ६ ॥

နှစ်အစတွင်လည်းကောင်း၊ နွေဦးအစတွင်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ဘလိနှင့် ဆိုင်သော ကာလ/အခမ်းအနားတွင်လည်းကောင်း၊ ပညာရှိတို့သည် ပရတိပတ် (ပထမတိထိ) ကို အမြဲတမ်း «ပူရ္ဝဗိဒ္ဓာ» အတိုင်း—အရင်ပေါ်လာသောအချိန်ကို အခြေခံ၍—ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 7

तत्र कार्या महाशांतिः सर्वकल्मषनाशिनी । सर्वोत्पातप्रशमनी कलिदुष्कृतहारिणी ॥ ७ ॥

ထိုနေရာ၌ မဟာရှာန္တိ (Mahāśānti) ဟူသော အကြီးမားဆုံး သာမဏ္ဏာပူဇာ/ပဋိသန္တိ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ၎င်းသည် အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီး၍ မကောင်းသင်္ကေတနှင့် ဘေးအန္တရာယ်တို့ကို သက်သာစေကာ ကလိယုဂ၏ အပြစ်ဒုက္ခအကျိုးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 8

आयुः प्रदापुष्टिकरी धनसौभाग्यवर्द्धिनी । मंगल्या च पवित्रा च लोकद्वयमुखावहा ॥ ८ ॥

ဤကောင်းမှုသည် အသက်ရှည်စေ၍ အာဟာရပျိုးထောင်မှုကို ပေးတတ်သည်။ ငွေကြေးနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို တိုးပွားစေသည်။ မင်္ဂလာရှိ၍ သန့်စင်စေကာ လောကနှစ်ပါး (ဤလောကနှင့် နောက်လောက) ၏ ကောင်းကျိုးသို့ ဦးတည်စေသည်။

Verse 9

तस्यामादौ तु संपूज्यो ब्रह्मा वह्निवपुर्धरः । पाद्यार्ध्यपुष्पधूपैश्च वस्त्रालंकारभोजनैः ॥ ९ ॥

ထိုပူဇာအခမ်းအနားတွင် အစဦးဆုံး မီးသဘောသဏ္ဍာန်ကို ကိုယ်ထည်အဖြစ် ဆောင်ထားသော ဘြဟ္မာကို ပူဇော်ရမည်။ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) နှင့် အရဃျ (အာရဃျ) ကို ပန်းနှင့် နံ့သာတိုင်တို့နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ပြီး၊ အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အစာအဟာရတို့ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 10

होमैर्बल्युपहारैश्च तथा ब्राह्मणतर्पणैः । ततः क्रमेण देवेभ्यः पूजा कार्या पृथक्पृथक् ॥ १० ॥

ဟောမ (မီးပူဇာ) များ၊ ဘလိ (ပူဇော်ပွဲ) နှင့် ဆက်ကပ်ပေးအပ်မှုများ၊ ထို့အပြင် ဘြာဟ္မဏများကို တర్పဏ (စိတ်ကျေနပ်အောင် ဂုဏ်ပြုခြင်း) ပြုလုပ်ခြင်းတို့ဖြင့်၊ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် နတ်ဒေဝများကို တစ်ပါးချင်း သီးသန့်ပူဇော်ရမည်။

Verse 11

कृत्वोंकार नमस्कारं कुशोदकतिलाक्षतैः । सवस्त्रं सहिरण्यं च ततो दद्याद्दिजातये ॥ ११ ॥

အိုမ် (Oṁ) သရဏဂုဏ်ဖြင့် နမസ്കာရ ပြုလုပ်ပြီး၊ ကုရှမြက်၊ နှမ်းနှင့် အက္ခတ (ဆန်စေ့) ပါသော သန့်ရေကို အသုံးပြုကာ၊ ထို့နောက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဘြာဟ္မဏအား အဝတ်အစားနှင့် ရွှေကို ပေးလှူရမည်။

Verse 12

दक्षिणां वेदविदुषे व्रतसंपूर्तिहेतवे । एवं पूजाविशेषेण व्रतं स्यात्सौरिसंज्ञकम् ॥ १२ ॥

ဝ్రတ (သစ္စာကတိ) ကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ဝေဒကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်သူအား ဒက္ခိဏာ (ပူဇာဆုကြေး) ပေးလှူရမည်။ ဤသို့ အထူးပူဇာနည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်သောကြောင့် ဤဝ్రတကို «ဆော်ရီ-ဝ్రတ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 13

आरोग्यदं नृणां विप्र तस्मिन्नेव दिने मुने । विद्याव्रतमपि प्रोक्तमस्यामेव तिथौ मुने ॥ १३ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤဝ్రတသည် ထိုနေ့တည်းက လူတို့အား ကျန်းမာရေးကို ပေးတတ်၏၊ အို မုနိ။ ထို့အပြင် ဗိဒ္ယာ (ပညာ) ရရှိရန် ဗိဒ္ယာဝ్రတကိုလည်း ဤတိထီတည်းမှာပင် သတ်မှတ်ထားသည်၊ အို မုနိ။

Verse 14

तिलकं नाम च प्रोक्तं कृष्णेनाजातशत्रवे । अथ ज्येष्ठे सिते पक्षे पक्षत्यां दिवसोदये ॥ १४ ॥

“တီလက” ဟုခေါ်သော အခမ်းအနားကို ကృష్ణသည် အဇာတသတ္တရုအား သင်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂျေဋ္ဌ မာသ၏ အဖြူပက္ခ၌ အဋ္ဌမီ တိထီ၊ နေထွက်ချိန်တွင် (ပထမဦးစွာ) ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 15

देवोद्यानभवं हृद्यं करवीरं समर्चयेत् । रक्ततन्तुरीधानं गंधधूपविलेपनैः ॥ १५ ॥

ဒေဝဥယျာဉ်တွင် ပေါက်ဖွား၍ နှလုံးပျော်ရွှင်စေသော ကရဝီရ ပန်းဖြင့် ရိုသေစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် အနီရောင်ကြိုးချည်ထားသော မီးထိုးသစ်တုံးများနှင့် အနံ့သာလိမ်းဆေး၊ သင်းပျံ့သော မီးခိုးသုပ် (ဓూప) တို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

प्ररूढसप्तधान्यैश्च नारगैर्बीजपूरकैः । अभ्युक्ष्याक्षततोयेन मंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् ॥ १६ ॥

အပင်ပေါက်လာသော သတ္တဓာန్య (စပါးမျိုး ၇ မျိုး) နှင့် နာရဂ (သလဲသီး)၊ ဗီဇပူရက (စီထရွန်) တို့ဖြင့်၊ မကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (အက္ခတ) ပါသော ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။ ထို့နောက် မန္တရဖြင့် ဤသို့ပင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းခံ၍ သန့်ရှင်းသော အာဏာကို သက်သာစေရာ၏။

Verse 17

करवीर वृषावास नमस्ते भानुवल्लभ । दंभोलिमृडदुर्गादिदेवानां सततं प्रिय ॥ १७ ॥

အို ကရဝီရ၊ အို ဝೃṣāvāsa၊ သင်အား နမಸ್ಕာရပါ၏—နေမင်း၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ။ သင်သည် မိုးကြိုးကိုင် အိန္ဒြ၊ ရုဒြ-ရှီဝ၊ ဒုရ္ဂါ စသည့် ဒေဝတားတို့၏ အမြဲတမ်း ချစ်ခင်နှစ်သက်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 18

आकृष्णेनेति वेदोक्तमंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् । एवं भक्त्या समभ्यर्च्य दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम् ॥ १८ ॥

«ākṛṣṇena» ဟူသော စကားဖြင့် စတင်သော ဝေဒသတ်မှတ် မန္တရဖြင့် ဤသို့ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်ရမည်။ ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် သေချာစွာ ပူဇော်ပြီး ပညာရှိ ဗြာဟ္မဏာထံ ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးလှူရမည်။

Verse 19

प्रदक्षिणं ततः कुर्यात्पश्चात्स्वभवनं व्रजेत् । नभः शुक्ले प्रतिपदि लक्ष्मीबुद्धिप्रदायकम् ॥ १९ ॥

ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ (pradakṣiṇā) ကို ပြုလုပ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားရမည်။ Nabhas (Bhādrapada) လ၏ လင်းပတ်ခွဲ ပထမနေ့ (pratipad) တွင် ပြုလုပ်သော ဤအကျင့်သည် လက္ရှ္မီနှင့် ဗုဒ္ဓိ (အမြင်ကြည်လင်မှု) ကို ပေးတတ်သည်။

Verse 20

धर्मार्थकाममोक्षाणां निदानं परमं व्रतम् । सोमवारं समारभ्य सार्धमासत्रयं द्विज ॥ २० ॥

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ဝရတသည် ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ နှင့် မောက္ခတို့၏ အရင်းအမြစ် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။ တနင်္လာနေ့မှ စ၍ သုံးလခွဲ ကြာအောင် စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 21

कार्तिकासितभूतायामुपोष्यं व्रततत्परः । पूर्णायां शिवमभ्यर्च्य सुवण वंशसंयुतम् ॥ २१ ॥

ကာရ္တိက လ၏ အမဝါသျာ (လကွယ်ည) တွင် ဝရတကို အလေးထားသူသည် အစာရှောင်ရမည်။ ထို့နောက် လပြည့်နေ့တွင် ရှိဝကို ပူဇော်ပြီး ရိတိအဖြစ် ရွှေဝါးတံ (သို့) ရွှေဝါးကို ပူဇော်လှူရမည်။

Verse 22

वायनं सुमहत्पुण्यं देवताप्रीतिवर्धकम् । दद्याद्विप्राय संकल्प्य धनवृद्ध्यै मुनीश्वर ॥ २२ ॥

vāyana ဟုခေါ်သော ပူဇော်လှူဒါန်းမှုသည် အလွန်ပုဏ္ဏားကြီးပြီး ဒေဝတာတို့၏ ပီတိကို တိုးပွားစေသည်။ အို မုနိဣශ්ဝရ ရေ၊ ဓနတိုးပွားစေရန် သင်္ကల్ప (saṅkalpa) ဖြင့် ဗြာဟ္မဏာထံ ပေးလှူရမည်။

Verse 23

भाद्रशुक्लप्रतिपदि व्रतं नाम्ना महत्तमम् । व्रतं मौनाह्वयं केचित्प्राहुरत्र शिवोऽर्च्यते ॥ २३ ॥

ဘဒ္ဒရပဒ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ပထမနေ့ ပရတိပဒါတွင် အလွန်မြတ်ကြီးသော ဝရတတစ်ပါး ရှိသည်။ အချို့က ၎င်းကို “မောန” (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ဝရတဟု ခေါ်ကြပြီး ဤဝရတ၌ သီဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြသည်။

Verse 24

नैवेद्यं तु पचेन्मौनी षोडशत्रिगुणानि च । फलानि पिष्टपक्वानि दद्याद्विप्राय षोडश ॥ २४ ॥

မောနဝရတ (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်းသူသည် နైవေဒျ (naivedya) အာဟာရပူဇော်ကို ဆယ့်ခြောက်ကို သုံးဆ တိုးမြှင့်သော ပမာဏဖြင့် ချက်ပြုတ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးအား သစ်သီး ဆယ့်ခြောက်မျိုးနှင့် မုန့်/မုန့်ဖုတ်ကဲ့သို့ မုန့်မှုန့်အခြေပြု ချက်ပြုတ်အရာ ဆယ့်ခြောက်မျိုးကို ပေးလှူရမည်။

Verse 25

देवाय षोडशान्यानि भुज्यंते षोडशात्मना । सौवर्णं शिवमभ्यर्च्य कुम्भोपरि विधानवित् ॥ २५ ॥

ဝိဓာန (ritual) ကို သိကျွမ်းသူသည် သန့်စင်ကာ သီလပြုထားသော ကုမ္ဘ (kumbha) အပေါ်၌ တင်ထားသည့် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သီဝကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဆယ့်ခြောက်ပါးသဘောတရားဖြင့် ဘုရားအတွက် ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်၍ ကိုယ်တိုင်လည်း သုံးဆောင်ရသည်။

Verse 26

तत्सर्वं धेनुसहितमाचार्य्याय प्रदापयेत् । इदं कृत्वा व्रतं विप्र देव देवस्य शूलिनः ॥ २६ ॥

အဲဒီအရာအားလုံးကို နွားတစ်ကောင်နှင့်အတူ အာစာရျ (ācārya) ဆရာတော်ထံ ပေးလှူရမည်။ ဤဝရတကို ပြီးစီးစွာ ကျင့်သုံးပြီးနောက်၊ အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော သုံးလှံကိုင်ရှင် သီဝ (Śūlin) ၏ ကရုဏာကို ရရှိသည်။

Verse 27

चतुर्दशाब्दं देहांतं भुक्तभोगः शिवं व्रजेत् । आश्विने सितपक्षत्यां कृत्वाशोकव्रतं नरः ॥ २७ ॥

အာရှ္ဝိန လ၏ သုက္လပက္ခတွင် သင့်တော်သော လနေ့၌ အရှောကဝရတ (Aśoka-vrata) ကို ပြုလုပ်သူသည် ဆယ့်လေးနှစ်တိုင် လောကီအပျော်အပါးများကို ခံစားရပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံးတွင် သီဝထံ (သီဝလောက/သီဝသဘော) သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 28

अशोको जायते विप्रधनधान्यसमन्वितः । अशोकपूजनं तत्र कार्यं नियमतत्परैः ॥ २८ ॥

ထိုနေရာ၌ အရှိုကသစ်ပင် ပေါက်ဖွားလာ၍ ဗြာဟ္မဏများ၊ ဥစ္စာဓနနှင့် စပါးသီးနှံများ ပေါများစွာ ပြည့်စုံ၏။ ထိုနေရာတွင် နိယမဓမ္မကို စိတ်အားထက်သန်သူတို့သည် အရှိုကသစ်ပင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 29

व्रतांते द्वादशे वर्षे मूर्तिं चाशोकशाखिनः । समर्प्य गुरवे भक्त्या शिवलोके महीयते ॥ २९ ॥

ဝရတအဆုံးတွင် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်မြောက်၌ အရှိုကသစ်ပင်နှင့် ဆက်နွယ်သော မူရတိရုပ်တုကို ဂုရုထံ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်လျှင် ရှိဝလောက (Śivaloka) တွင် ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 30

अस्यामेव प्रतिपदि नवरात्रं समारभेत् । पूर्वाह्णे पूजयेद्देवीं घटस्थापनपूर्वकम् ॥ ३० ॥

ဤပထမလဆန်းနေ့ (ပရတိပဒ) တွင်ပင် နဝရာတြာ ဝရတကို စတင်ရမည်။ မနက်ပိုင်းတွင် ဂဋသ္ထာပန (ရိုးရာအိုးတင်ခြင်း) ကို အရင်ပြု၍ ဒေဝီကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

अंकुरारोपणं कृत्वा यवैर्गोधूममिश्रितैः । ततः प्रतिदिनं कुर्यादेकभुक्तमयाचितम् ॥ ३१ ॥

ယဝ (မုယော) ကို ဂೋಧုမ (ဂျုံ) နှင့် ရောစပ်၍ အညှောက်စိုက်ပျိုးခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် နေ့စဉ် တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ရမည်၊ ထိုအစာသည် မတောင်းမရမ်းဘဲ ရရှိသော အစာဖြစ်ရမည်။

Verse 32

उपवासं यथाशक्ति पूजापाठजपादिकम् । मार्कंण्डेय पुराणोक्तं चरितत्रितयं द्विज ॥ ३२ ॥

ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ ပူဇော်ခြင်း၊ ပုဋ္ဌာန/စာဖတ်ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဇပ (japa) နှင့် ဆက်စပ်သော နိယမများကို ဆောင်ရွက်ပါ။ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏတွင် ဆိုထားသော သန့်ရှင်းသော ဇာတ်လမ်းသုံးပုဒ်ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 33

पठनीयं नवदिनं भुक्तिमुक्ती अभीप्सता । कुमारीपूजनं तत्र प्रशस्तं भोजनादिभिः ॥ ३३ ॥

လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို နှစ်မျိုးလုံးလိုလားသူသည် ဤကို ကိုးရက်တိုင်တိုင် ရွတ်ဖတ်သင့်၏။ ထိုဝရတ၌ ကုမာရီ (မိန်းကလေးငယ်) ပူဇော်ခြင်းကို အထူးချီးမွမ်းပြီး အစားအစာနှင့် ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းတို့ကိုလည်း ပူဇော်သင့်၏။

Verse 34

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र सर्वसिद्ध्यालयो नरः । जायते भुवि दुर्गायाः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ ३४ ॥

ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဤသို့ပင် ဝရတကို ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုသူသည် အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) အားလုံး၏ အိမ်ရာတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒုရ္ဂါဒေဝီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်သည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 35

अथोर्जसितपक्षत्यां नवरात्रोदितं चरेत् । विशेषादन्नकूटाख्यं विष्णुप्रीतिविवर्धनम् ॥ ३५ ॥

ထို့နောက် ဥရ္ဇ (အာရှွိန) လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ နဝရာတြီဟု ဆိုသော ကိုးညပွဲအမိန့်တော်ကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။ အထူးသဖြင့် အန္နကူဋ (အစားအစာတောင်) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်၊ ထိုသည်က သခင် ဗိဿနု၏ ပရိတိကို အလွန်တိုးပွားစေ၏။

Verse 36

सर्वपाकैः सर्ददोहैः सर्वैः सर्वार्थसिद्धये । कर्तव्यमन्नकूटं तु गोवर्द्धनसमर्चने ॥ ३६ ॥

ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဂోవර්ဓနကို ပူဇော်ရာ၌ အန္နကူဋ (အစားအစာတောင်) ကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ထိုအတွက် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာမျိုးစုံနှင့် နို့ထွက်အချိုပွဲမျိုးစုံအားလုံးကို အသုံးပြုရမည်။

Verse 37

सायं गोभिः सह श्रीमद्गोवर्द्धनधराधरम् । समर्च्य दक्षिणीकृत्य भुक्तिमुक्ती समाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

ညနေခင်း၌ နွားများနှင့်အတူ ဂోవර්ဓနကို မြှောက်တင်ခဲ့သော မြေကြီး၏ အထောက်အကူဖြစ်တော်မူသည့် သခင်တော်ကို ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဒက္ခိဏာကို ပေးအပ်ပြီး လောကီအကျိုးနှင့် မောက္ခကို နှစ်မျိုးလုံး ရရှိမည်။

Verse 38

अथ मार्गसिताद्यायां धनव्रतमनुत्तमम् । नक्तं विष्ण्वर्चनं होमैः सौवर्णीं हुतभुक्तनुम् ॥ ३८ ॥

ယခု မာရ္ဂရှီရ္ရှ လ၏ မှောင်ဖက် လဆန်းနေ့တွင် အထူးမြတ်သော ဓနဝြတ (Dhana-vrata) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ညအချိန်၌ ဗိဿဏုကို ပူဇော်ကာ ဟောမဖြင့် မီးပူဇော်၍ ရွှေကို အဟုတိအဖြစ် ဆက်ကပ်ကာ အဂ္နိက စားသုံးစေ၏။

Verse 39

रक्तवस्त्रयुगाच्छन्नां द्विजाय प्रतिपादयेत् । एवं कृत्वा धनैर्धान्यैः समृद्धो जायते भुवि ॥ ३९ ॥

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ အနီရောင်အဝတ်အထည် နှစ်ထည်ကို အဖုံးအကာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဤလောက၌ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသည်။

Verse 40

वह्निना दग्धपापस्तु विष्णुलोके महीयते । पौषशुक्लप्रतिपदि भानुमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ४० ॥

မီးဖြင့် အပြစ်များ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းသူသည် ဗိဿဏုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ပေါဿ လ၏ လင်းဖက် ပထမနေ့ (ပြတိပဒ) တွင် ဘာနု (နေမင်း) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 41

एकभक्तव्रतो मर्त्यो भानुलोकमवाप्नुयात् । माघशुक्लाद्यदिवसे वह्निं साक्षान्महेश्वरम् ॥ ४१ ॥

တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်သော ဧကဘက္တဝြတ (Ekabhakta-vrata) ကို ထမ်းဆောင်သူ မနုဿသည် နေမင်း၏ လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။ မာဃ လ၏ လင်းဖက် ပထမနေ့တွင် မဟေရှွရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော အဂ္နိကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

समभ्यर्च्य विधानेन समृद्धो जायते भुवि । अथ फाल्गुनशुक्लादौ देवदेवं दिगंबरम् ॥ ४२ ॥

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ဤလောက၌ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသည်။ ထို့နောက် ဖာလ္ဂုန လ၏ လင်းဖက်အစတွင် ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) ဖြစ်သော ဒိဂမ္ဗရ (ကောင်းကင်ဝတ်) သခင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

धूलिधूसरसर्वांगं जलैरुक्षेत्समंततः । कर्मणा लौकिकेनापि संतुष्टो हि महेश्वरः ॥ ४३ ॥

ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လုံးလုံး ဖုန်မှုန့်ကပ်နေသူကို ရေဖြင့် အနှံ့အပြား ပက်ဖျန်း၍ သန့်စင်စေသင့်သည်။ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် လောကီသဘော ရိုးရိုးသော ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ရပ်များကြောင့်ပင် အမှန်တကယ် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 44

स्वसायुज्यं प्रदिशति भक्त्या सम्यक्समर्चितः । वैशाखे तु सिताद्यायां विष्णुं विश्वविहारिणम् ॥ ४४ ॥

ကမ္ဘာလောကအပေါင်းတို့၌ လှည့်လည်သွားလာတော်မူသော ဗိဿဏုကို ဘက္တိဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင်—အထူးသဖြင့် ဝိုင်ရှာခ လတွင် လပြည့်ဘက် (သီတအာဒျာ) မှ စတင်သော အလင်းဖက်ကာလ၌—အရှင်သည် မိမိ၏ အခြေအနေတော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း (သာယုဇျ) ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 45

समभ्यर्च्य विधानेन विप्रान्संभोजयेद्वती । एवं शुचिसिताद्यायां ब्रह्माणं जगतां गुरुम् ॥ ४५ ॥

သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဘက္တိရှိသော မိန်းမသည် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးသင့်သည်။ ထိုသို့ သန့်ရှင်းသော လပြည့်ဘက်နေ့၌ ကမ္ဘာတို့၏ ဆရာတော် ဘြဟ္မာကို ဂုဏ်ပြုရာရောက်၏။

Verse 46

विष्णुना सहितो ब्रह्मा सर्वलोकेश्वरेश्वरः । स्वसायुज्यं प्रदिशति सर्वसिद्धिमवाप्नुयात् ॥ ४६ ॥

ဗိဿဏုနှင့်အတူရှိသော ဘြဟ္မာသည် လောကအပေါင်းတို့၏ အရှင်များအပေါ် အမြင့်ဆုံး အရှင်တော်ဖြစ်၏။ ထိုဘြဟ္မာသည် သာယုဇျ (မိမိအခြေအနေတော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုအရာကို ရရှိလျှင် ပြည့်စုံသော အာధ్యात्मिक စိဒ္ဓိအားလုံးကို ရရှိ၏။

Verse 47

आसु द्वादशमासानां प्रतिपत्सु द्विजोत्तम । व्रतानि तुभ्यं प्रोक्तानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च ॥ ४७ ॥

အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဒွါဒသလများ၏ ပထမတိထိ (ပရတိပတ်) တွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် ဝရတများကို သင့်အား ငါဆိုပြခဲ့ပြီးပြီ။ ထိုဝရတများသည် ဘုဂ္ဂ (လောကီအကျိုး) နှင့် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 48

व्रतेष्वेतेषु सर्वेषु ब्रह्मचर्यं विधीयते । भोजने तु हविष्यान्नं सामान्यत उदाहृतम् ॥ ४८ ॥

ဤဝရတများအားလုံးတွင် ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း) ကို လိုက်နာရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ အစားအစာအနေဖြင့် ယေဘုယျစည်းကမ်းအရ ဟဝိෂ္ယာန်န—ယဇ္ဉာအတွက် ရိုးရှင်းသော ပူဇော်စာ—ကို အကြံပြုထားသည်။

Verse 49

इति श्रीबृहन्ननारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासप्रतिपद्व्रतनिरूपणं नाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ ११० ॥

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဘృဟန္နာရဒီယပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘားဂတွင်၊ မဟာဇာတ်ကြောင်း (ဗြဟဒုပါချာန) ၏ စတုတ္ထပါဒ၌၊ “တစ်နှစ်တစ်လစီအတွက် ပရတိပဒါဝရတ အကြောင်းရှင်းလင်းခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၀ သည် အဆုံးသတ်၏။