The Description of the Index/Summary of the Garuḍa (Purāṇa)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्याभि पुराणं गारुडं शुभम् । गरुडायाब्रवीत्पृष्टो भगवान्गरुडासनः ॥ १ ॥

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «မရီစိ၊ နားထောင်လော့။ မင်္ဂလာရှိသော ဂရုဍပုရာဏကို ငါဟောပြမည်။ ဂရုဍပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော ဘဂဝန်သည် မေးမြန်းခံရသော် ဂရုဍအား မိန့်ကြားတော်မူသကဲ့သို့»။

Verse 2

एकोनविंशसाहस्रं तार्क्ष्यकल्पकथान्वितम् । पुराणोपक्रमप्रश्नः सर्गः संक्षेपतस्ततः ॥ २ ॥

၎င်းတွင် ကဗျာ ၁၉,၀၀၀ ပါဝင်ပြီး တာρκ္ရှျ-ကల్పနှင့် ဆက်နွယ်သော ပုံပြင်များလည်း ပါသည်။ ထို့နောက် ပုရာဏ၏ အစပြုခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းချက်နှင့် စကြာ (ဖန်ဆင်းခြင်း) ကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားသည်။

Verse 3

सूर्यादिपूजनविधिर्दीक्षाविधिरतः परम् । श्राद्धपूजा ततः पश्चान्नवव्यूहार्चनं द्विज ॥ ३ ॥

နောက်တစ်ဆင့်တွင် နေဘုရားနှင့် အခြားဒေဝတားများကို ပူဇော်သည့် နည်းလမ်းရှိသည်။ ထို့နောက် ဒိက္ခာ (အဝင်အထွက် သင်္ကာရ) အခမ်းအနား။ ထို့နောက် သြာဒ္ဓနှင့် ဆက်စပ်သော ပူဇော်ပွဲ၊ ထို့နောက်—အို ဒွိဇ—ဗျူဟာ ကိုးပါးကို အာရ္ချနာပြုသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

Verse 4

पूजाविधानं च तथा वैष्णवं पंजरं ततः । योगाध्यायस्ततो विष्णोर्नामसाहस्रकीर्तनम् ॥ ४ ॥

ထို့နောက် ပူဇော်နည်းလမ်းများကိုလည်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် “ပဉ္ဇရ” ဟုခေါ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ကာကွယ်ရေး သုတ်တော်ရှိသည်။ ထို့နောက် ယောဂ အခန်း၊ ထို့နောက် ဗိṣ္ဏု၏ နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို ကီရ္တန/ရွတ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 5

ध्यानं विष्णोस्ततः सूर्यपूजा मृत्युंजयार्चनम् । मालामंत्रः शिवार्चाथ गणपूजा ततः परम् ॥ ५ ॥

ပထမဦးစွာ ဗိṣ္ဏုကို ဓ്യာနပြုခြင်း၊ ထို့နောက် နေဘုရားကို ပူဇော်ခြင်း၊ ထို့နောက် မృတျုဉ္ဇယ (သေခြင်းကို အနိုင်ယူသော အရှင်) ကို အာရ္ချနာပြုခြင်း။ ထို့နောက် မာလာဖြင့် မန္တရ အလေ့အကျင့်၊ ထို့နောက် ရှိဝကို ပူဇော်ခြင်း၊ ထို့နောက် ဂဏ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 6

गोपालपूजा त्रैलोक्यमोहनश्रीधरार्चनम् । विष्ण्वर्चा पंचतत्त्वार्चा चक्रार्चा देवपूजनम् ॥ ६ ॥

ဤနေရာ၌ ဂိုပါလာ (Gopāla) ကိုပူဇော်ခြင်း၊ သုံးလောကကိုမောဟစေသော သရီဓရ (Śrīdhara) ကိုအာရ္စနာပြုခြင်း၊ ဗိဿဏု (Viṣṇu) ပူဇော်ခြင်း၊ ပဉ္စတတ္တဝ (pañca-tattva) အရ ပူဇော်ခြင်း၊ စက္ကရ (Cakra) ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒေဝတားတို့ကိုပူဇော်ခြင်းတို့ကို သင်ကြားထားသည်။

Verse 7

न्यासादिसंध्योपास्तिश्च दुर्गार्चाथ सुरार्चनम् । पूजा माहेश्वरी चातः पवित्रारोपणार्चनम् ॥ ७ ॥

ထို့အပြင် နျာသ (nyāsa) နှင့် သန္ဓျာ (Sandhyā) ဆိုင်ရာ ဥပာသနာပူဇော်မှု၊ ဒုရ္ဂါ (Durgā) အာရ္စနာနှင့် ဒေဝတားတို့ကိုပူဇော်ခြင်း၊ ထို့နောက် မာဟေရှ္ဝရီ (Māheśvarī) — သီဝ (Śiva) ဆိုင်ရာ ပူဇော်ပွဲ၊ ထို့ပြီး ပဝိတရ (pavitra) သန့်ရှင်းကြိုး/ပန်းကုံး တင်သွင်းတပ်ဆင်၍ ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 8

मूर्तिध्यांनवास्तुमानं प्रासादानां च लक्षणम् । प्रतिष्ठा सर्वदेवानां पृथक्पूजा विधानतः ॥ ८ ॥

ဤကျမ်းသည် မူရ္တိ (ရုပ်တော်) များကို ဓျာနပြုခြင်း၊ ဝါစ্তু (Vāstu) အရ ဘုရားကျောင်းနေရာအတိုင်းအတာများနှင့် ပရသာဒ (temple) များ၏ လက္ခဏာများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတားအားလုံး၏ ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) တင်မြှောက်ခြင်းနှင့် တစ်ပါးတစ်ပါး သီးခြားပူဇော်နည်းစနစ်များကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 9

योगोऽषटांगो दानधर्माः प्रयश्चित्तविधिक्रिया । द्वीपेशनरकाख्यानं सूर्यव्यूहश्च ज्योतिषम् ॥ ९ ॥

ဤကျမ်းသည် အင်္ဂခြောက်ပါးပါသော ယောဂ (ṣaḍ-aṅga yoga) ကို သင်ကြားပြီး၊ ဒါန (ပေးကမ်းခြင်း) ဆိုင်ရာ ဓမ္မတာများ၊ ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) အပြစ်ဖြေ နည်းလမ်းများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဒွီပ (တိုက်ကြီး) များနှင့် ၎င်းတို့၏ အရှင်များအကြောင်း၊ နရက (ငရဲ) များ၏ ဖော်ပြချက်များ၊ နေမင်း၏ ဗျူဟ (sūrya-vyūha) နှင့် ဂျျောတိဿ (jyotiṣa) ဗေဒင်ပညာကိုလည်း ပါဝင်စေသည်။

Verse 10

सामुद्रिकं स्वरज्ञानं नवरत्नपरीक्षणम् । माहात्म्यमथ तीर्थानां गयामाहात्म्यमुत्तमम् ॥ १० ॥

ထို့အပြင် သာမုဒ္ရိက (sāmudrika) ရုပ်လက္ခဏာဗေဒ၊ သွားသံ/သီချင်းသံ ဆိုင်ရာ စွဝရ (svara) ဗဟုသုတ၊ နဝရတ္န (nava-ratna) ကို စိစစ်သုံးသပ်ခြင်းတို့ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် တီရ္ထ (tīrtha) များ၏ မဟာတ္မ (māhātmya) ကို ရှင်းလင်းပြီး၊ အထူးအမြတ်ဆုံးအဖြစ် ဂယာ (Gayā) ၏ မဟာတ္မကို ချီးမြှောက်ဖော်ပြသည်။

Verse 11

ततो मन्वंतराख्यानं पृथक्पृथग्विभागशः । पित्राख्यानं वर्णधर्मा द्रव्यशुद्धिः समर्पणम् ॥ ११ ॥

ထို့နောက် မန္ဝန္တရများ၏ အကြောင်းကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲခြားစီစဉ်၍ ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ပိတೃများ၏ ကഥာ၊ ဝဏ္ဏဓမ္မ (အတန်းအစားတာဝန်)၊ ပူဇာပစ္စည်းသန့်စင်ခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော ဆမർပဏ (အပ်နှံပူဇာ) ကို ဆိုသည်။

Verse 12

श्राद्धं विनायकस्यार्चा ग्रहयज्ञस्तथआ श्रमाः । जननाख्यं प्रेतशौचं नीतिशास्त्रं व्रतोक्तयः ॥ १२ ॥

ဤအပိုင်းတွင်လည်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနားများ၊ ဝိနာယက (Vināyaka/ဂဏေရှ) ကို ပူဇာခြင်း၊ ဂြဟ (ဂြိုဟ်များ) သို့ ယဇ్ఞနှင့် ပူဇာများ၊ သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းနှင့် တပဿ (အတင်းအကျပ်ကျင့်) များ၊ ‘ဇနန’ (မွေးဖွားဆိုင်ရာ) ရိတု၊ ပရေတာ-ရှောချ (သေဆုံးသူနှင့်ဆိုင်သော သန့်စင်စည်းကမ်း)၊ နီတိ-ရှာစတြ (ကျင့်ဝတ်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေး) နှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) အမိန့်များကို ဖော်ပြသည်။

Verse 13

सूर्यवंशः सोमवंशोऽवतारकथनं हरेः । रामायणं हरेर्वंशो भारताख्यानकं ततः ॥ १३ ॥

နေဝင်္သ (Sūryavaṃśa) နှင့် စောမဝင်္သ (Somavaṃśa) ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဟရီ (Hari) ၏ အဝတာရများအကြောင်းကိုလည်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရာမာယဏ၊ ဟရီ၏ မျိုးရိုးဝင်္သ၊ ထို့နောက် ဘာရတ (မဟာဘာရတ) ကഥာ လာသည်။

Verse 14

आयुर्वेदनिदानं प्राक् चिकिकत्सा द्रव्यजा गुणाः । रोगघ्नं कवचं विष्णोर्गारुडं त्रैपुरो मनुः ॥ १४ ॥

အရင်ဆုံး အာယုရ္ဝေဒ (Āyurveda) ၏ ရောဂါခွဲခြားသိမြင်ခြင်းကို ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် ကုသမှုနှင့် ဆေးဝါးပစ္စည်းများမှ ပေါ်ထွန်းသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ရောဂါဖျက်သိမ်းသော ဗိෂ္ဏု၏ ကဝချ (ကာကွယ်မంత్ర)၊ ဂါရုဍ (Gāruḍa) သင်ကြားချက်နှင့် တြိုင်ပုရ မနု (Traipura Manu) ကို ဆိုသည်။

Verse 15

प्रश्नचूडामणिश्चांतो हयायुर्वेदकीर्तनम् । ओषघीनाम कथनं ततो व्याकरणोहनम् ॥ १५ ॥

အဆုံးတွင် ‘ပရရှ္န-ချူဍာမဏိ’ (Praśna-cūḍāmaṇi) ဖြင့် ပြီးဆုံးပြီး၊ ထို့နောက် ဟယာယုရ္ဝေဒ (Hayāyurveda) အကြောင်းကို ဆိုသည်။ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမြစ်များကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ဗျာကရဏ (Vyākaraṇa) သဒ္ဒါကို ကျယ်ပြန့်စွာ ရှင်းလင်းသည်။

Verse 16

छंदः शास्त्रं सदाचारस्ततः स्नानविधिः स्मृतः । तर्पणं वैश्वदेवं च संध्या पार्वणकर्म च ॥ १६ ॥

ထို့နောက် မှတ်သားထားသည်မှာ—ဝေဒမီတာ (chandas) ၏ သိပ္ပံ၊ သဒ္ဓါကျင့်ဝတ် (sadācāra)၊ ထို့နောက် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်း; ထို့ပြင် တర్పဏ (ရေဖြင့် လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်း)၊ Vaiśvadeva ပူဇော်ပွဲ၊ Sandhyā ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် Parvan (လစက်ဆုံ သန့်ရှင်းကာလ) ရက်များ၏ ကర్మများ ဖြစ်သည်။

Verse 17

नित्यश्राद्धं सर्पिडाख्यं धर्मसारोऽघनिष्कृतिः । प्रतिसंक्रम उक्ताः स्म युगधर्माः कृतेः फलम् ॥ १७ ॥

နေ့စဉ် śrāddha၊ Sarpiḍā ဟုခေါ်သော ပူဇော်ပွဲ၊ ဓမ္မ၏ အနှစ်သာရ၊ အပြစ်များကို သန့်စင်ပယ်ဖျက်သော ပြစ်လွှတ်ခြင်း; ထို့ပြင် saṅkrānti (နေမင်းကူးပြောင်းချိန်) တိုင်းတွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် အကျင့်ဝတ်များ—ဤယုဂဓမ္မများနှင့် ကṛta-yuga ၏ အကျိုးफलတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 18

योगशास्त्रं विष्णुभक्तिर्नमस्कृतिफलं हरेः । माहात्म्यं वैष्णवं चाथ नारसिंहस्तवोत्तमम् ॥ १८ ॥

၎င်းသည် ယောဂသိပ္ပံကို သင်ကြားပြီး၊ ဗိဿနု (Viṣṇu) အပေါ် ဘက္တိကို ထူထောင်ကာ၊ ဟရီ (Hari) ထံ နမസ്കာရပြုခြင်း၏ အကျိုးफलကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ မဟာတ္မ (Vaiṣṇava-māhātmya) ကို ကြေညာပြီး၊ နရစിംဟ (Narasiṃha) အား ချီးမွမ်းသည့် အထူးကောင်းမွန်သော စတဝ (stava) ကိုလည်း ပါဝင်စေသည်။

Verse 19

ज्ञानामृतं गुहुष्टकं स्तोत्रं विष्ण्वर्चनाह्वयम् । वेदांतसांख्यसिद्धांतो ब्रह्मज्ञानं तथात्मकम् ॥ १९ ॥

«အသိပညာ၏ အမృత»၊ «Guhuṣṭaka» နှင့် «ဗိဿနုပူဇော်ခြင်း» ဟုခေါ်သော စတိုးထရ (hymn) ကို သင်ကြားထားသည်။ ထို့အတူ ဝေဒာန္တနှင့် စာṅခ္ယ (Sāṅkhya) ၏ တည်မြဲသော သဘောတရားများ၊ ထိုသဘောတရားနှင့်တူညီသည့် ဘြဟ္မ-ဇ္ဈာန (Brahma-jñāna) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 20

गीतासारः फलोत्कीर्तिः पूर्वखंडोऽयमीरितः । अथास्यैवोत्तरे खंडे प्रेतकल्पः पुरोदितः ॥ २० ॥

ထို့ကြောင့် အရှေ့ခန်း (pūrva-khaṇḍa) ကို ဂီတာ၏ အနှစ်သာရနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးफलကို ကြေညာခြင်း ပါဝင်သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤပုရာဏ၏ နောက်ခန်းတွင် ပရေတကల్ప (Pretakalpa)—ကွယ်လွန်သူများနှင့် ဆိုင်သော စည်းကမ်းအမိန့်—ကိုလည်း ယခင်ကပင် ထုတ်ဖော်ထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 21

यत्र तार्क्ष्येण संपृष्टो भगवानाह वाडवाः । धर्मप्रकटनं पूर्वं योगिनां गतिकारणम् ॥ २१ ॥

ထိုအကြောင်းအရာ၌ တာရ္ක්ෂျ (ဂရုဍ) က မေးမြန်းသောအခါ ဘဂဝန်သည် ဝာဍဝတို့အား—ပထမဦးစွာ ဓမ္မ၏ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းရှိပြီး၊ ထိုဓမ္မသည် ယောဂီတို့၏ မြင့်မြတ်သော လမ်းကြောင်း (အောင်မြင်ရောက်ရှိမှု) ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

दानादिकं फलं चापि प्रोक्तमन्त्रोर्द्धदैहिकम् । यमलोकस्थमार्गस्य वर्णन च ततः परम् ॥ २२ ॥

ဒါနနှင့် အခြားကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးफलကိုလည်း မိန့်ကြားထားပြီး၊ သေပြီးနောက်အခြေအနေ (အုတ်တရဒေဟိက) နှင့် ဆိုင်သော ကရိယာနှင့် မန္တရများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ယမလောကသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်း၏ ဖော်ပြချက်ကို ဆက်လက်တင်ပြသည်။

Verse 23

षोडशश्राद्धफलको वृत्तांतश्चात्र वर्णितः । निष्कृतिर्यममार्गस्य धर्मराजस्य वैभवम् ॥ २३ ॥

ဤနေရာ၌ ဆယ်ခြောက်မျိုးသော ရှရာဒ္ဓ၏ အကျိုးफलကို ဖော်ပြသည့် အကြောင်းအရာကို ရေးသားထားပြီး၊ ယမလမ်းကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သော နိစ္စကရိယာ/အပြစ်ဖြေ (နိෂ్కృతိ) ကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မရာဇ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာနုဘော်ကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 24

प्रेतपीडांविनिर्द्देशः प्रेतचिह्ननिरूपणम् । प्रेतानां चरिताख्यानं कारणं प्रेततां प्रति ॥ २४ ॥

ဤအပိုဒ်၌ ပရေတတို့ ခံစားရသော ဒုက္ခဝေဒနာများကို ညွှန်ပြပြီး၊ ပရေတဟု သိမှတ်နိုင်သော လက္ခဏာများကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ပရေတတို့၏ အပြုအမူနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ပြောပြကာ၊ သတ္တဝါတစ်ဦး ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်စေသော အကြောင်းရင်းများကိုလည်း ရှင်းလင်းသည်။

Verse 25

प्रेतकृत्यविचारश्च सर्पिडीकरणोक्तयः । प्रेतत्वमोक्षणाख्यानं दानानि च विमुक्तये ॥ २५ ॥

ထို့ပြင် သေဆုံးသူအတွက် ဆောင်ရွက်ရသော ပရေတကရိယာများကို စိစစ်ဖော်ပြပြီး၊ ပိဏ္ဍီကရဏ (ဆန်လုံးပူဇာ) ဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များကိုလည်း မိန့်ကြားထားသည်။ ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းအကြောင်းနှင့် လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ပြုလုပ်ရသော ဒါနများကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။

Verse 26

आवश्यकोत्तमं दानं प्रेतसौख्यकरोहनम् । शारीरकविनिर्देशो यमलोकस्य वर्णनम् ॥ २६ ॥

ဤအခန်းတွင် ပရేత၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို သက်သာစေသော အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အမြတ်ဆုံး ဒါနများကို ဖော်ပြပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အတ္တမန်အကြောင်း သဘောတရားကိုလည်း ရှင်းလင်းကာ ယမမင်း၏ ယမလောကကိုလည်း ဖော်ညွှန်းသည်။

Verse 27

प्रेतत्वोद्धारकथनं कर्मकृर्त्तृविनिर्णयः । मृत्योः पूर्वक्रियाख्यानं पश्चात्कर्मनिरूपणम् ॥ २७ ॥

ဤတွင် ပရేతအဖြစ်မှ ကယ်တင်ပေးသော နည်းလမ်းကို ဆိုပြီး၊ ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရန် အရည်အချင်းရှိသူကို သတ်မှတ်ကာ၊ သေမတိုင်မီ လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုများနှင့် သေပြီးနောက် ဆောင်ရွက်ရမည့် ရိတုအခမ်းအနားများကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 28

मध्यषोडशकश्राद्धं स्वर्गप्राप्तिक्रियोहनम् । सूतकस्याथ संख्यांनं नारायणबलिक्रिया ॥ २८ ॥

ထို့ပြင် “အလယ် ဆယ့်ခြောက်” ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနားများ၊ ကောင်းကင်သို့ ရောက်စေသော ကရိယာနည်းလမ်းများ၊ စူတက (ရိတုမသန့်) ရက်အရေအတွက်ကို ရေတွက်ဖော်ပြခြင်းနှင့် နာရာယဏ-ဗလိ ပူဇော်ပွဲကိုလည်း သင်ကြားသည်။

Verse 29

वृषोत्सर्गस्य माहात्म्यं निषिद्धपरिवर्जनम् । अपमृत्युक्रियोक्तिश्च विपाकः कर्मणां नृणाम् ॥ २९ ॥

ထို့ပြင် ဝೃಷိုৎসರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပူဇော်) ပွဲ၏ မဟာတန်ခိုးကို၊ တားမြစ်ထားသော အမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းကို၊ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်း (အပမృတ்யု) ကို တားဆီးရန် သတ်မှတ်ထားသော ရိတုများကို၊ နှင့် လူတို့၏ ကမ္မ၏ အကျိုးပွား (ဝိပါက) ကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 30

कृत्याकृत्यविचारश्च विष्णुध्यानविमुक्तये । स्वर्गतौ विहिताख्यानं स्वर्गसौख्यनिरूपणम् ॥ ३० ॥

ဤတွင် ဗိဿနုကို ဓျာနပြုခြင်းအားဖြင့် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ရရန်အတွက် လုပ်သင့်လုပ်မသင့်ကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ သွားရာလမ်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အမိန့်များကိုလည်း ရှင်းလင်းကာ ကောင်းကင်၏ သာယာချမ်းမြေ့မှုကိုလည်း ဖော်ညွှန်းသည်။

Verse 31

भूर्लोकवर्णनं चैव सप्ताधोलोकवर्णनम् । पंचोर्द्ध्वलोककथनं ब्रह्मांडस्थितिकीर्तनम् ॥ ३१ ॥

ဤပုရာဏ၌ ဘူရ္လောက (Bhūrloka) ၏ဖော်ပြချက်၊ အောက်လောက ခုနှစ်လောက၏အကြောင်း၊ အထက်လောက ငါးလောက၏နိဒါန်းနှင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (စကြဝဠာဥ) တည်ထောင်စီမံထားပုံကို ရှင်းလင်းဖော်ထုတ်ထားသည်။

Verse 32

ब्रह्मांडानेकचरितं ब्रह्मजीवनिरूपणम् । आत्यंतिकं लयाख्यानं फलस्तुति निरूपणम् ॥ ३२ ॥

၎င်းသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (စကြဝဠာ) အတွင်း ဖြစ်ရပ်များစွာကို ဖော်ပြပြီး၊ ဘြဟ္မာ၏ဘဝနှင့် တာဝန်အလုပ်ကို သတ်မှတ်ရှင်းလင်းကာ၊ အဆုံးစွန် (အပြည့်အဝ) လယ (ပျက်ကွယ်ခြင်း) ကို ပြန်လည်ဖော်ပြ၍၊ ဤပုရာဏကို နားထောင်ဖတ်ရှုခြင်းမှ ရသော ဓမ္မဖလကို ချီးမွမ်းဖော်ထုတ်ထားသည်။

Verse 33

इत्येतद्गारुडं नाम पुराणं भुक्तिमुक्तिदम् । कीर्तितं पापशमनं पठतां श्रृण्वतां नृणाम् ॥ ३३ ॥

ဤသို့ဖြင့် “ဂါရုဍ” (Gāruḍa) ဟုခေါ်သော ပုရာဏကို ဖော်ပြပြီးလေပြီ—လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသူဖြစ်၍၊ ဖတ်ရှုသူ နားထောင်သူတို့အတွက် အပြစ်ကို သန့်စင်ဖျက်သိမ်းပေးသူဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 34

लिखित्वैतत्पुराणं तु विषुवे यः प्रयच्छति । सौवर्णहंसयुग्माढ्यं विप्राय स दिवं व्रजेत् ॥ ३४ ॥

ဤပုရာဏကို ရေးကူးပြီးနောက်၊ ဗိသုဝ (equinox) နေ့တွင် ရွှေဟင်္သာနှစ်ကောင်ဖြင့် အလှဆင်ကာ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 35

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे गारुडानुक्रमणीवर्णनं नामाष्टोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०८ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘားဂ (အရှေ့ပိုင်း) အတွင်းရှိ မဟာဥပాఖ్యာန၊ စတုတ္ထပဒတွင် “ဂါရုဍ ပုရာဏ အညွှန်း/အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြချက်” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၀၈ ပြီးဆုံး၏။