Kūrmāpurāṇa-Anukramaṇikā (Index/Summary of the Kūrma Purāṇa)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स मरीचे त्वं पुराणं कूर्मसंज्ञकम् । लक्ष्मीकल्पानुचरितं यत्र कूर्मवपुर्हरिः ॥ १ ॥

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏—«ချစ်သား မရီချိ၊ နားထောင်လော့။ လက္ခ္မီ-ကလ္ပ၏ အကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသော ‘ကူර්မ’ ဟုခေါ်သော ပုရာဏကို နားထောင်လော့။ ထို၌ ဟရိ (ဗိဿ္ဏု) သည် လိပ်ရုပ်ကို ခံယူထားကြောင်း ဖော်ပြထား၏»။

Verse 2

धर्मार्थकाममोक्षाणां माहात्म्यं च पृथक्पृथक् । इंद्रद्युम्नप्रसंगेन प्राहर्षिभ्यो दयान्वितः ॥ २ ॥

ကရုဏာတော်ဖြင့် သူသည် ရှင်ရသီတို့အား—အင်ဒြဒျုမ್ನ၏ ဖြစ်ရပ်ကို အကြောင်းပြု၍—ဓမ္မ (dharma)၊ အರ್ಥ (artha)၊ ကာမ (kāma) နှင့် မောက္ခ (mokṣa) တို့၏ သီးခြားသီးခြား မဟာတ್ಮကို အစဉ်လိုက် ဟောကြားတော်မူ၏။

Verse 3

तत्सप्तदशसाहस्रं सुचतुः संहितं शुभम् । यत्र ब्राह्माः पुरा प्रोक्ता धर्मा नानाविधा मुने ॥ ३ ॥

ထိုကျမ်းသည် ကဗျာပုဒ် တစ်သောင်းခုနှစ်ထောင် ပါဝင်၍ အပိုင်းလေးပိုင်းဖြင့် စနစ်တကျ စုစည်းထားသော မင်္ဂလာကျမ်းတစ်စောင် ဖြစ်သည်။ အို မုနိ၊ အတိတ်ကာလ၌ ဗြဟ္မာမှ ပေါ်ထွန်းသော ရှင်သန်သူများက ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို ထိုတွင် ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 4

नाननाकथाप्रसंगेन नृणां सद्गतिदायकाः । तत्र पूर्वविभागे तु पुराणोपक्रमः पुरा ॥ ४ ॥

ဇာတ်ကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ဆက်စပ်ယှဉ်တွဲဟောပြောခြင်းကြောင့် လူသားတို့အတွက် ကောင်းမြတ်သော ဂတိကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုကျမ်း၏ အစပိုင်းတွင် ပုရာဏ၏ ရှေးဟောင်း အဖွင့်အကျဉ်းကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။

Verse 5

लक्ष्मींद्रद्युम्नसंवादः कूर्म्मर्षिगणसंकथा । वर्णाश्रमाचारकथा जगदुत्पत्तिकीर्तनम् ॥ ५ ॥

ထိုတွင် ပါဝင်သည်မှာ—လက္ခ္မီနှင့် မင်းအိန္ဒြဒျုမ္နတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲ၊ ကူර්မအဝတားနှင့် ဆက်နွယ်သော ရှင်သန်သူအစု၏ အကြောင်းအရာ၊ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమတို့၏ သင့်လျော်သော အကျင့်အကြံကို ဟောပြောခြင်း၊ နှင့် စကြဝဠာ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ကီർത്തနာဖြင့် ရွတ်ဆိုဖော်ပြခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

Verse 6

कालसंख्या समासेन लयांते स्तवनं विभोः । ततः संक्षेपतः सर्गः शांकरं चरितं तथा ॥ ६ ॥

အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အချိန်ကာလ၏ ရေတွက်ပုံကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် အဆုံးကာလ၌ လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) ကို ဟောကြားကာ အလုံးစုံတွင် ပြန့်နှံ့တော်မူသော သခင်အပေါ် ချီးမွမ်းသီချင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် ဖန်ဆင်းခြင်းကို အကျဉ်းချုပ်ပြပြီး၊ ထိုနည်းတူ ရှင်သန်ကာရာ (ရှီဝ) ၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း ရွတ်ဆိုထားသည်။

Verse 7

सहस्रनाम पार्वत्या योगस्य च निरूपणम् । भृगुवंशसमाख्यानं ततः स्वायम्भुवस्य च ॥ ७ ॥

ထိုတွင် ပါဝင်သည်မှာ—ပါရဝတီ၏ အမည်တစ်ထောင်၊ ယောဂ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြချက်၊ ဘೃဂုဝంశ၏ ဇာတ်ကြောင်း၊ ထို့နောက် စွာယမ္ဘုဝ (မနု) ၏ အကြောင်းအရာ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 8

देवादीनां समुत्पत्तिर्दक्षयज्ञाहतिस्ततः । दक्षसृष्टिकथा पश्चात्कश्यपान्वयकीर्तनम् ॥ ८ ॥

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါတို့၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုကို ဖော်ပြမည်။ ထို့နောက် ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞပွဲ ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုမည်။ ထို့နောက် ဒက္ခ၏ ဖန်ဆင်းကഥာကို ပြောမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကশ্যပ၏ မျိုးရိုးဆက်ကို ကီർത്തနာပြုမည်။

Verse 9

आत्रेयवंशकथनं कृष्णस्यं चरितं शुभम् । मार्तंडकृष्णसंवादो व्यासपाण्डवसंकथा ॥ ९ ॥

အာတြေးယ မျိုးရိုးကഥာကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ သုဘမင်္ဂလာဖြစ်သော သခင် ကృష్ణ၏ လီလာကရိယာများကိုလည်း ဆိုသည်။ မာရ္တဏ္ဍနှင့် ကృష్ణတို့၏ ဆွေးနွေးသံဝါဒ၊ ထို့ပြင် ဗျာသနှင့် ပाण्डဝတို့ဆိုင်ရာ ကഥာလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 10

युगधर्मानुकथनं व्यासजैमिनिकीर्तनम् । वाराणस्याश्च माहात्म्यं प्रयागस्य ततः परम् ॥ १० ॥

ထို့နောက် ယုဂအလိုက် ဓမ္မတာဝန်များကို ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး၊ ဗျာသနှင့် ဇိုင်မိနိတို့ကိုလည်း ကီർത്തနာဆိုသည်။ ထို့နောက် ဝါရာဏသီ၏ မဟာတ్మျကို ကြေညာကာ၊ ထို့အပေါ်တင် ပရယာဂ၏ မဟာတ్మျကိုလည်း ဆိုပြန်သည်။

Verse 11

त्रैलोक्यवर्णनं चैव वेदशाखानिरूपणम् । उत्तरेऽस्या विभागे तु पुरा गीतैश्वरी ततः ॥ ११ ॥

ထို့အပြင် သုံးလောက၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ဝေဒ၏ သာခာခွဲခြမ်းအကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။ ထို့နောက် အဆုံးပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း “အိုင်ශ්ဝရီ” ဟု ခေါ်သော ဂီတာ—သခင်၏ သီချင်းတော်—ပါရှိသည်။

Verse 12

व्यासगीता ततः प्रोक्ता नानाधर्मप्रबोधिनी । नानाविधानां तीर्थानां माहात्म्यं च पृथक् ततः ॥ १२ ॥

ထို့နောက် ဗျာသ-ဂီတာကို ဟောကြားသင်ပြပြီး၊ ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို နားလည်သဘောပေါက်စေသည်။ ထို့နောက် သီးခြားအားဖြင့် တီရ္ထများ အမျိုးမျိုး၏ မဟာတ్మျ—အာနုဘော်တန်ခိုး—ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 13

प्रतिसर्गप्रकथनं ब्राह्मीयं संहिता स्मृता । अतः परं भागवतीसंहितार्थ निरूपणम् ॥ १३ ॥

ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း «ပရတိသရ္ဂ» ကို ဖော်ပြသော အကြောင်းအရာကို «ဗြာဟ္မီယ သံဟိတာ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် «ဘဂဝတီ သံဟိတာ» ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဆက်လက်ရှင်းလင်းမည်။

Verse 14

कथिता यत्र वर्णानां पृथक्वृत्तिरुदाहृता । पादऽस्याः प्रथमे प्रोक्ता ब्राह्मणानां व्यवस्थितिः ॥ १४ ॥

ဤနေရာတွင် ဝဏ္ဏများ၏ အကျင့်အကြံနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပုံစံများကို သီးခြားစီ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် ပထမပိုဒ်၌ ဗြာဟ္မဏတို့၏ စည်းကမ်းနှင့် တည်မြဲသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထင်ရှားစွာ ဆိုထားသည်။

Verse 15

सदा चागत्मिका वत्स भोगसौख्यविवर्द्धनी । द्वितीये क्षत्त्रियाणां तु वृत्तिः सम्यक्प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥

ထို့ပြင် ချစ်သားရေ၊ ၎င်းသည် အမြဲတမ်း «ရရှိခြင်း/ဝင်ငွေ» နှင့် ဆက်နွယ်ကာ အပျော်အပါးနှင့် သက်သာချမ်းသာမှုကို တိုးပွားစေသည်။ ဒုတိယပိုဒ်၌ က္ଷတ္တရိယတို့၏ သင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် အကျင့်ကို မှန်ကန်စွာ ကြေညာထားသည်။

Verse 16

यया त्वाश्रितया पापं विधूयेह व्रजेद्दिवम् । तृतीये वैश्यजातीनां वृत्तिरुक्ता चतुर्विधा ॥ १६ ॥

၎င်းကို အားကိုးခိုလှုံခြင်းဖြင့် ဤလောက၌ပင် အပြစ်ကို ဆေးကြောဖယ်ရှားကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်သည်။ တတိယပိုဒ်၌ ဝိုင်ရှျယတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်းလမ်း လေးမျိုးကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 17

यया चरितया सम्यग्लभे गतिमुत्तमाम् । चतुर्थेऽस्यास्तथा पादे शूद्रवृत्तिरुदाहृता ॥ १७ ॥

ထိုစည်းကမ်းကို မှန်ကန်စွာ လိုက်နာကျင့်သုံးလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပန်းတိုင်ကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့အတူ စတုတ္ထပိုဒ်၌ ရှုဒြတို့၏ တာဝန်နှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 18

यया संतुष्यति श्रीशो नृणां श्रेयोविवर्द्धनः । पंचमेऽस्यास्ततः पादे वृत्तिः संकरजोदिता ॥ १८ ॥

လက္ခမီ၏သခင် သရီရှ (ဗိဿနု) ကို ပျော်ရွှင်စေပြီး လူသားတို့၏ အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို တိုးပွားစေသော ထိုသီလကျင့်စဉ်ကို၊ ထို့နောက် ပဉ္စမပဒ၌ သင်္ကရာဇက ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။

Verse 19

यया चरितयाप्नोति भाविनीं गतिमुत्तमाम् । इत्येषा पंचपद्युक्ता द्वितीया संहिता मुने ॥ १९ ॥

ဤအကျင့်ကို လေ့ကျင့်၍ အသက်ရှင်ကျင့်သုံးလျှင် အနာဂတ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး သွားရာကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မုနိရေ၊ ဤသည်မှာ ငါးပုဒ်ပါသော ဒုတိယ သံဟိတာ ဖြစ်သည်။

Verse 20

तृतीयात्रोदिता सौरी नॄणां कार्यविधायिनी । षोढा षट्कर्मसिर्द्धि बोधयन्ती च कामिनाम् ॥ २० ॥

ဤနေရာတွင် ကြေညာထားသော တတိယသင်ခန်းစာမှာ ဆော်ရီ (နေမင်း၏ဗေဒ) ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများအတွက် မှန်ကန်သောနည်းလမ်းကို ချမှတ်ပေးပြီး၊ ပုံစံခြောက်မျိုးဖြင့် အကျိုးရလဒ်ကိုလိုလားသူတို့အား ရှစ်ကမ္မမဟုတ်၊ ခြောက်ကမ္မ (ကရိယာခြောက်ပါး) ၏ အောင်မြင်မှုကို သင်ကြားပေးသည်။

Verse 21

चतुर्थीवैष्णवो नाम मोक्षदा परिकीर्तिता । चतुष्पदी द्विजातीनां साक्षाद्ब्रह्मस्वरूरिणी ॥ २१ ॥

စတုတ္ထနေ့ကို “ဝိုင်ရှ္ဏဝီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး မောက္ခပေးသူဟု ချီးကျူးကြသည်။ ဒွိဇာတိတို့အတွက် ၎င်းသည် လေးပဒ်ပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းဝရတဖြစ်၍ ဘြဟ္မ၏ သဘောသဏ္ဌာန်ကို တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်စေသည်။

Verse 22

ताः क्रमात्षट्चतुर्द्वीषुसाहस्राः परिकीर्तिताः ॥ २२ ॥

ဤအရာများကို အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ခြောက်ထောင်၊ လေးထောင်၊ နှစ်ထောင် ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 23

एतत्कूर्मपुराणं तु चतुर्वर्गफलप्रदम् । पठतां श्रृण्वतां नॄणां सर्वोत्कृष्टगतिप्रदम् ॥ २३ ॥

ဤ ကူර්မပုရာဏသည် လူဘဝရည်မှန်းချက် လေးပါး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။ ဖတ်သူ၊ နားထောင်သူတို့အား အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂတိကို ပေး၏။

Verse 24

लिखित्वैतत्तु यो भक्त्या हेमकूर्मसमन्वितम् । ब्राह्मणायायने दद्यात्स याति परमां गतिम् ॥ २४ ॥

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဤစာကို ရေးကူးစေ၍ ရွှေအကောင်လိပ် သင်္ကေတနှင့်အတူ အယနကာလ၌ ဘြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 25

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे कूर्मपुराणानुक्रमणीकथनं नाम षडुत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०६ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သရီ ဘೃಹန်နာရဒီယ ပုရာဏ» ပူရ္ဝပိုင်း၊ မဟာဥပాఖ్యာန၊ စတုတ္ထပဒ၌ «ကူර්မပုရာဏ အညွှန်း/အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၀၆ ပြီးဆုံး၏။