Adhyaya 103
Purva BhagaFourth QuarterAdhyaya 10318 Verses

The Description of the Anukramaṇikā (Chapter-wise Summary) of the Varāha Purāṇa

ဗြဟ္မာသည် ဝရာဟပုရာဏ (ဂါထာ ၂၄,၀၀၀; အပိုင်း ၂) ၏ အနုက్రమဏိကာ အညွှန်း-အကျဉ်းချုပ်ကို ပေးသည်။ အစမှာ ဘူမီ–ဝရာဟ ဆွေးနွေးခန်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး ဗျာသကို နာရာယဏ အဝတာရဟု ချီးမွမ်းသည်။ ရမ္ဘာ၊ ဒုရ္ဇယ၊ ရွေတ၊ ယမနှင့် ဆက်စပ်သော ရှင်ပညာရှိ၏ သားအဖြစ်အပျက် စသည့် ဇာတ်လမ်းစက်ဝိုင်းများနှင့် ဂေါရီ၏ ပေါ်ထွန်းမှု၊ ဝိနာယက၊ နာဂ၊ ဂဏ၊ ကုဗေရ/ဓနဒ၊ အာဒိတျ စသည့် ဒေဝတာအပိုင်းများကို စာရင်းပြုသည်။ ထို့ပြင် ရှရဒ္ဓဝိဓိ၊ ပရဝန်အကျင့်၊ ဂိုဒာန၊ ဝရတ၊ တီရ္ထယာထရာ၊ အပြစ် ၃၂ မျိုးအတွက် ပရာယဿ္စိတ္တ စသည့် သင်ကြားရေး-ပူဇော်ရေး အကြောင်းအရာများ ပါဝင်သည်။ မထုရာနှင့် အပြစ်ဖျက်ဂိုကရဏ တီရ္ထကို အထူးအလေးပေးပြီး၊ ဥတ္တရအပိုင်းကို ပုလஸ္တျ–ကုရု ဆွေးနွေးခန်းအဖြစ် တီရ္ထမဟာတ္မ്യ (ပုရှ္ကရ အပါအဝင်) နှင့် ပွဲတော်အကျင့်များကို ရှင်းလင်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နားထောင်/ရွတ်ဖတ်/ရေးသားခြင်း၏ အကျိုးဖြစ်၍ ဝိෂ္ဏု-ဘက္တိ တိုးပွားကာ ဝိုင်ရှ္ဏဝ အဖြစ်ရောက်မည်ဟု ကတိပြုသလို၊ ရွှေဂရုဍ၊ တီလဓေနု လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ချိုင်တြလတွင် ဗြာဟ္မဏအား ဒါနပြုရန်ကို ညွှန်ကြားသည်။

Shlokas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि वाराहं वै पुराणकम् । भागद्वययुतं शश्वद्विष्णुमाहात्म्यसूचकम् ॥ १ ॥

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်—ချစ်သားရေ၊ နားထောင်လော့။ ငါသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါဝင်၍ အမြဲတမ်း ဗိဿနု၏ မဟာတန်ခိုးကို ညွှန်းပြသော ဝါရာဟပုရာဏကို ရှင်းပြမည်။

Verse 2

मानवस्य तु कल्पस्य प्रसंगं मत्कृतं पुरा । निबबंध पुराणेऽस्मिंश्चतुर्विंशसहस्रके ॥ २ ॥

ရှေးကာလတုန်းက ငါရေးသားခဲ့သော မာနဝကလ္ပ (မနု၏ ကလ္ပ) အကြောင်းအရာကို ဤပုရာဏ—ကဗျာ ၂၄,၀၀၀ ပါဝင်သော ပုရာဏ—အတွင်းသို့ ထည့်သွင်း စုစည်းထားခဲ့သည်။

Verse 3

व्यासो हि विदुषां श्रेष्ठः साक्षान्नारायणो भुवि । तत्रादौ शुभसंवादः स्मृतोभूमिवराहयोः ॥ ३ ॥

ဗျာသသည် ပညာရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မြေပြင်ပေါ်၌ နာရာယဏ မိမိတော်တင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုအစဦး၌ ဘူမီ (မြေမိခင်) နှင့် ဝရာဟာ တို့၏ မင်္ဂလာဆွေးနွေးပွဲကို မှတ်မိကြသည်။

Verse 4

अथादिकृतवृत्तांते रंभस्य चरितं ततः । दुर्जयस्य च तत्पश्चाच्छ्राद्धकल्प उदीरितः ॥ ४ ॥

ထို့နောက် အာဒိကృత၏ အကြောင်းအရာ အဆုံးသတ်ရာ၌ ရံဘ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဆိုပြန်သည်။ ထို့နောက် ဒုရ္ဇယ၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြောကြားပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) အခမ်းအနား၏ ကလ္ပ—လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ရှင်းလင်းတော်မူသည်။

Verse 5

महातपस आख्यानं गौर्युत्पत्तिस्ततः परा । विनायकस्य नागानां सेनान्यादित्ययोरपि ॥ ५ ॥

ထို့နောက် မဟာတပသ (တပသကြီး) ၏ အကြောင်းအရာ လာပြီး၊ ထို့နောက် ဂေါရီ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို မြင့်မြတ်စွာ ရွတ်ဆိုဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဝိနာယက၊ နာဂများ၊ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်များနှင့် အာဒိတျယများ၏ အကြောင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 6

गणानां च तथा देव्या धनदस्य वृषस्य च । आख्यानं सत्यतपसो व्रताख्यानसमन्वितम् ॥ ६ ॥

ထို့ပြင် ဂဏများ၊ ဒေဝီ၊ ဓနဒ (ကူဘေရ) နှင့် ဝೃಷ၏ အကြောင်းအရာတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် သတ္တယတပသ၏ ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း ဝရတ (vrata) များနှင့် ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။

Verse 7

अगस्त्यगीता तत्पश्चाद्रुद्रगीता प्रकीर्तिता । महिषासुरविध्वंसमाहात्म्यं च त्रिशक्तिजम् ॥ ७ ॥

ထို့နောက် အဂஸတျယ-ဂီတာ ကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ရုဒ္ဒရ-ဂီတာ ကို ကြေညာတော်မူသည်။ ထို့ပြင် သုံးပါးသော သက္တိ (Triśakti) မှ ပေါက်ဖွားသော မဟိသာဆုရ မာရ၏ ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ချီးမွမ်းဖော်ပြသည်။

Verse 8

पर्वाध्यायस्ततः श्वेतोपाख्यानं गोप्रदानिकम् । इत्यादि कृतवृत्तांतं प्रथमे दर्शितं मया ॥ ८ ॥

ထို့နောက် ပဗ္ဗန် (ပွဲတော်သန့်ရှင်းရာ) အခန်းလာပြီး၊ ထို့နောက် သွေတ၏ ပုံပြင်နှင့် နွားလှူဒါန်းခြင်း အခမ်းအနားကို ဖော်ပြသည်။ ဤသို့သော ပြီးစီးပြီးသော အကြောင်းအရာများကို ပထမပိုင်း၌ ငါက ပြသခဲ့သည်။

Verse 9

भगवद्धर्मके पश्चाद्वततीर्थकथानकम् । द्वात्रिंशदपराधानां प्रायश्चित्तं शरीरगम् ॥ ९ ॥

ဘဂဝန်၏ ဓမ္မကို ဆိုသည့် အခန်းပြီးနောက်၊ ဝရတ (vrata) နှင့် တီရ္ထ (tīrtha) များအကြောင်း ပုံပြင်လာပြီး၊ ထို့ပြင် အပြစ် ၃၂ မျိုးအတွက် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ ပရాయရှ္စိတ္တ (prāyaścitta) များကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 10

तीर्थानां चापि सर्वेषां माहात्म्यं पृथगीरितम् । मथुराया विशेषेण श्राद्धादीनां विधिस्ततः ॥ १० ॥

တီရ္ထအားလုံး၏ မဟာတ္မ (ဂုဏ်သတ္တိ) ကိုလည်း သီးခြားစီ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် မထူရာ (Mathurā) ကို အထူးအလေးပေးကာ၊ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) စသည့် အခမ်းအနားများ၏ နည်းလမ်းစည်းကမ်းကို ထုတ်ဖော်သည်။

Verse 11

वर्णनं यमलोकस्य ऋषिपुत्रप्रसंगतः । विपाकः कर्मणां चैव विष्णुव्रतनिरूपणम् ॥ ११ ॥

ဤတွင် ရှိသူသည် ရှိသီ၏သားအကြောင်းဖြစ်ရပ်နှင့် ဆက်စပ်၍ ယမလောက (Yamaloka) ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ကမ္မ၏ အကျိုးပေး (ဝိပါက) ကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ဗိဿ္ဏုဝရတ (Viṣṇu-vrata) များကိုလည်း ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။

Verse 12

गोकर्णस्य च माहात्म्यं कीर्तितं पापनाशनम् । इत्येवं पूर्वभागोऽयं पुराणस्य निरूपितः ॥ १२ ॥

ဂိုကර්ဏ (Gokarṇa) ၏ အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော မဟာတ္မကို ချီးမွမ်းကြေညာခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဤပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘားဂ (အရှေ့ပိုင်း) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 13

उत्तरे प्रविभागे तु पुलस्त्यकुरुराजयोः । संवादे सर्वतीर्थानां माहात्म्यं विस्तरात्पृथक् ॥ १३ ॥

နောက်ပိုင်း (ဥတ္တရ) အပိုင်းတွင် ရှင်ပုလஸ္တျာနှင့် ကုရုမင်း၏ ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း သီရ္ထ (ဘုရားဖူး) အားလုံး၏ မဟာတ্মကို တစ်ခုချင်းစီ သီးသန့်၍ အသေးစိတ်ပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 14

अशेषधर्माश्चाख्याताः पौष्करं पुण्यपर्व च । इत्येवं तव वाराहं प्रोक्तं पापविनाशनम् ॥ १४ ॥

ဓမ္မတရားအားလုံးကို မကျန်မလပ် ဖော်ပြပြီး၊ ပုဿ္ကရ သီရ္ထနှင့် ပုဏ္ဏပရဗ (သန့်ရှင်းသော ပွဲနေ့များ) ကိုလည်း ဆိုပြခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သင်အား ဝါရာဟ ပုရာဏကို—အပြစ်ပျက်စီးစေသော ကျမ်းတော်ကို—ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးပြီ။

Verse 15

पठतां श्रृण्वतां चैव भगवद्भक्तिवर्धनम् । कांचनं गरुड कृत्वा तिलधेनुसमन्वितम् ॥ १५ ॥

ဖတ်ရွတ်သူနှင့် နားထောင်သူတို့အတွက် ဤကျမ်းသည် ဘဂဝန်အပေါ် ဘက္တိကို တိုးပွားစေသည်။ ထို့ပြင် ရွှေဖြင့် ဂရုဍရုပ်ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထီလဓေနု (နှမ်းနွား) ကိုပါ တွဲဖက်၍ ဒါနအဖြစ် ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 16

लिखित्वैतच्च यो दद्याच्चैत्र्यां विप्राय भक्तितः । स लभेद्वैष्णवं धाम देवर्षिगणवंदितः ॥ १६ ॥

ဤစာကို ရေးသားပြီး ချိုင်တြ (Caitra) လတွင် ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူသူသည်၊ ဒေဝဣသီအစုအဝေးတို့က ချီးမြှောက်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓာမ (ဗိဿဏု၏ အဘိုဒ်) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 17

यो वानुक्रमणीमेंतां श्रृणोत्यपि पठत्यपि । सोऽपि भक्तिं लभेद्विष्णौ संसारोच्छेदकारिणीम् ॥ १७ ॥

ဤ အနုက్రమဏီ (အညွှန်း-အကျဉ်းချုပ်) ကို နားထောင်သူဖြစ်စေ ဖတ်ရွတ်သူဖြစ်စေ၊ သူလည်း ဗိဿဏုအပေါ် သံသရာကို ဖြတ်တောက်ပေးသော ဘက္တိကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 18

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वाराहपुराणानुक्रमणीवर्णनं नाम त्र्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०३ ॥

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ပထမပိုင်း၊ မဟာဥပာချာန၊ စတုတ္ထပဒ၌ «ဝါရာဟ ပုရာဏ၏ အနုက్రమဏိကာ (အခန်းလိုက် အကျဉ်းချုပ်) ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၀၃ သည် ပြီးဆုံး၏။

Frequently Asked Questions

Śrāddha is a core gṛhya-dharma interface where lineage duty, ritual correctness, and post-mortem welfare converge; anukramaṇikā emphasis signals that the Varāha Purāṇa treats śrāddha not as ancillary, but as a major soteriological and social obligation integrated with tīrtha, dāna, and prāyaścitta.

The list establishes a pilgrimage theology: geography becomes a vehicle of bhakti and purification. Mathurā is foregrounded for Vaiṣṇava rite-procedure, Gokarṇa for sin-destroying potency, and Puṣkara as a paradigmatic tīrtha—together mapping tīrtha-yātrā as applied mokṣa-dharma.