The Exposition of the Anukramaṇī (Index/Summary) of the Liṅga Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं लिंगसंज्ञितम् । पठतां श्रृण्वतां चैव भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ १ ॥

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်— «သားရေ၊ နားထောင်လော့။ ယခု ငါသည် ‘လိင်္ဂ ပုရာဏ’ ဟု ခေါ်သော ပုရာဏကို ရှင်းလင်းဟောကြားမည်။ ထိုကို ဖတ်ရွတ်သူနှင့် နားထောင်သူတို့အား လောကီစည်းစိမ် (ဘုက္တိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္တိ) နှစ်ပါးလုံး ပေးတတ်၏»။

Verse 2

यच्च लिंगाभिधं तिष्ठन्वह्निलिंगे हरोऽभ्यधात् । मह्यं धर्मादिसिद्ध्यर्थं मग्निकल्पकथाश्रयम् ॥ २ ॥

ထို့ပြင် ဟရ (ရှီဝ) သည် ‘လိင်္ဂ’ ဟု ခေါ်သော ရုပ်၌—မီးလောင်တောက်ပသော လိင်္ဂအတွင်း၌—တည်နေစဉ် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— «ဓမ္မနှင့် အခြားသော ပုရုෂာဓာရ္မများကို ပြည့်စုံစေရန် ဤအကြောင်းအရာကို အဂ္နိ-ကလ္ပ ဇာတ်ကြောင်းအပေါ် အခြေခံ၍ ယူဆရမည်»။

Verse 3

तदेव व्यासदेवेन भागद्वयसमन्वितम् । पुराणं लिंगमुदितं बह्वाख्यानविचित्रितम् ॥ ३ ॥

ထိုအလုပ်တော်ကိုပင် ဗျာသဒေဝက စီစဉ်ရေးသား၍ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ခွဲထားသဖြင့် ‘လိင်္ဂ ပုရာဏ’ ဟု ကြေညာခေါ်ဆိုကြသည်။ ဇာတ်ကြောင်းမျိုးစုံ များစွာဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား၏။

Verse 4

तदेकादशसाहस्रं हरमाहात्म्यसूचकम् । परं सर्वपुराणानां सारभूतं जगत्त्रये ॥ ४ ॥

ထိုစာတမ်း၌ ဂါထာ ၁၁,၀၀၀ ပါဝင်ပြီး ဟရ (ရှီဝ) ၏ မဟာတန်ခိုးကို ညွှန်ပြဟောကြားသည်။ ပုရာဏအားလုံးအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြပြီး သုံးလောကလုံး၌ အနှစ်သာရဖြစ်၏။

Verse 5

पुराणोपक्रमे प्रश्नः सृष्टिः संक्षेपतः पुरा । योगाख्यानं ततः प्रोक्तं कल्पाख्यानं ततः परम् ॥ ५ ॥

ပုရာဏ၏အစတွင် မေးခွန်းတစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်ထားပြီး၊ ထို့နောက် ရှေးဟောင်းဖန်ဆင်းခြင်းကို အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ယောဂအကြောင်းကို သင်ကြား၍၊ ထို့နောက် ကလ္ပအကြောင်း ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။

Verse 6

लिंगोद्भवस्तदंबा च कीर्तिता हि ततः परम् । सनत्कुमारशैलादिसंवादश्चाथ पावनः ॥ ६ ॥

ထို့နောက် လိင်္ဂ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းနှင့် အမ္ဗာ (မိခင်ဘုရား) ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် စနတ်ကူမာရသည် ရှိုင်လနှင့် အခြားသူများနှင့် ပြုသော သန့်စင်စေသော ဆွေးနွေးပွဲ လာသည်။

Verse 7

ततो दाधीचचरितं युगधर्मनिरूपणम् । ततो भुवन कोशाख्या सूर्यसोमान्वयस्ततः ॥ ७ ॥

ထို့နောက် ဒာဓီချ၏ ဇာတ်ကြောင်း လာပြီး၊ ထို့နောက် ယုဂအလိုက် သင့်လျော်သော ဓမ္မတာဝန်များကို ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။ ထို့နောက် «ဘုဝန-ကိုးရှ» ဟုခေါ်သော အခန်းနှင့်၊ ထို့နောက် ဆူရျနှင့် ဆိုမ၏ မျိုးဆက်ဇာတ်ကြောင်း လာသည်။

Verse 8

ततश्च विस्तरात्सर्गस्त्रिपुराख्यानकं तथा । लिंगप्रतिष्ठा च ततः पशुपाशविमोक्षणम् ॥ ८ ॥

ထို့နောက် ဖန်ဆင်းခြင်းကို အသေးစိတ်ကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ပြပြီး၊ ထရီပုရ ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရှိဝ-လိင်္ဂကို တည်ထောင်အဘိသေက ပြုခြင်းနှင့်၊ ထို့နောက် ပသုကို ပာရှ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

Verse 9

शिवव्रतानि च तथा सदाचारनिरूपणम् । प्रायश्चितान्यरिष्टानि काशीश्रीशैलवर्णनम् ॥ ९ ॥

ထို့အပြင် ရှိဝဘုရားအား အပ်နှံသော ဝရတများနှင့် သဒ္ဒာစာရ (မှန်ကန်သော အကျင့်) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) အမျိုးမျိုး၊ အမင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ၎င်းတို့ကို သက်သာစေခြင်း၊ ကာရှီနှင့် သရီရှိုင်လ၏ ဖော်ပြချက်တို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 10

अंधकाख्यानकं पश्चाद्वाराहचरितं पुनः । नृसिंहचरितं पश्चाज्जलंधरवधस्ततः ॥ १० ॥

ထို့နောက် အန္ဓက၏ အကြောင်းအရာကို ဆိုပြီး၊ ထပ်မံ၍ ဗိဿနု၏ ဝရာဟ အဝတာရ ဇာတ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် နရစിംဟ ဇာတ်ကြောင်း၊ ထို့နောက် ဂျလန္ဓရကို သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 11

शैवं सहस्रनामाथ दक्षयज्ञविनाशनम् । कामस्य दहनं पश्चाद्गिरिजायाः करग्रहः ॥ ११ ॥

ထို့နောက် ရှိဝ၏ “သဟသ္ရနာမ” (အမည်တစ်ထောင်) ကို ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞကို ဖျက်ဆီးခြင်း အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ကာမကို မီးလောင်စေခြင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ၏ လက်ထပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 12

ततो विनायकाख्यानं नृपाख्यानं शिवस्य च । उपमन्युकथा चापि पूर्वभाग इतीरितः ॥ १२ ॥

ထို့နောက် ဝိနာယက၏ အကြောင်းအရာ၊ မင်းကြီး၏ အကြောင်းအရာနှင့် ရှိဝ၏ အကြောင်းအရာတို့ကိုလည်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဥပမန်ယူ၏ ဇာတ်လမ်းကိုပါ—ဤသို့ပင် ပူရဝဘာဂ (အပိုင်းအစ) ဟု ဖော်ပြထားသည်။

Verse 13

विष्णुमाहात्म्यकथनमंबरीषकथा ततः । सनत्कुमारनंदीशसंवादश्च पुनर्मुने ॥ १३ ॥

ထို့နောက် ဗိဿနု၏ မဟာတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် အမ္ဗရီရှ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆိုသည်။ ထို့ပြင် မုနိရေ၊ စနတ်ကူမာရနှင့် နန္ဒီရှတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကိုလည်း ထပ်မံ ဖော်ပြသည်။

Verse 14

शिवमाहात्म्यसंयुक्तः स्नानयागादिकं ततः । सूर्यपूजाविधिश्चैव शिवपूजा च मुक्तिदा ॥ १४ ॥

ရှိဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍၊ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်ခြင်းနှင့် ယာဂပူဇာ စသည့် အခမ်းအနားများကို သင်ကြားသည်။ ထို့ပြင် စူရျ (နေဘုရား) ကို ပူဇော်နည်းနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးသော ရှိဝပူဇာကိုလည်း ဖော်ပြသည်။

Verse 15

दानानि बहुधाक्तानि श्राद्धप्रकरणं ततः । प्रतिष्ठातं त्रमुदितं ततोऽघोरस्य कीर्तनम् ॥ १५ ॥

ထို့နောက် အလှူဒါန အမျိုးမျိုးကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် śrāddha ပူဇော်ပွဲအခန်း လာသည်။ ထို့ပြင် Pratiṣṭhāta နှင့် Tramudita အကြောင်းကို ဆိုပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် Aghora ကို ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်း (kīrtana) ကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။

Verse 16

वज्रेश्वरी महाविद्या गायत्रीमहिमा ततः । त्र्यंबकस्य च माहात्म्यं पुराणश्रवणस्य च ॥ १६ ॥

ထို့နောက် Vajreśvarī ၏ မဟာဝိဒ္ယာတော်ကို ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် Gāyatrī ၏ မဟိမကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် Tryambaka (Śiva) ၏ မဟာတ್ಮျနှင့် ပုရာဏာများကို နားထောင်ခြင်း၏ အကျိုးကြီးမြတ်မှုကိုလည်း ဆိုထားသည်။

Verse 17

एवं चोपरिभागस्ते लैंगस्य कथितो मया । व्यासेन हि निबद्धस्य रुद्रामाहात्म्यसूचितः ॥ १७ ॥

ဤသို့ဖြင့် Vyāsa က စီစဉ်ရေးသားထားသော Liṅga Purāṇa ၏ နောက်ပိုင်း (အပေါ်ပိုင်း) အခန်းကို ငါသည် သင်တို့အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ထိုအခန်း၌ Rudra ၏ မဟာတ్మျကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ညွှန်းထားသည်။

Verse 18

लिखित्वैतत्पुराणं तु तिलधेनुसमन्वितम् । फाल्गुन्यां पूर्णिमायां यो दद्याद्भक्त्या द्विजातये ॥ १८ ॥

ဤပုရာဏာကို ရေးကူးစီစဉ်ပြီး၊ တီလာ-ဒေဏု (tila-dhenu) ဟူသော ‘နှမ်းနွား’ အလှူနှင့်အတူ၊ ဖာလ္ဂုဏ (Phālguna) လပြည့်နေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် ဒွိဇ (dvija) ထံ ပူဇော်လှူဒါန်းသူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 19

स लभेच्छिवसायुज्यं जरामरणवर्जितम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि लैंगं पापापहं नरः ॥ १९ ॥

Liṅga (Purāṇa) သည် အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းသော ကျမ်းဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော Śiva နှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိသည်။

Verse 20

स भुक्तभोगो लोकेऽस्मिन्नंते शिवपुरं व्रजेत् । लिंगानुक्रमणीमेतां पठेद्यः श्रृणुयात्तथा ॥ २० ॥

ဤလောက၌ ကံအကျိုးဖလကို ခံစားပြီးနောက်၊ «လင်္ဂပုရာဏ» အညွှန်းအကျဉ်း (အနုက్రమဏီ) ကို ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် အဆုံးတွင် သီဝ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 21

तावुभौ शिवभक्तौ तु लोकद्वितयभोगिनौ । जायतां गिरिजाभर्तुः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ २१ ॥

ထိုနှစ်ဦးသည် သီဝဘက္တိရှိသူများဖြစ်၍ လောကနှစ်ပါး၌ ကောင်းကျိုးကို ခံစားသူများ ဖြစ်ကြမည်။ ဂိရိဇာ၏ အရှင်တော်၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုသို့ဖြစ်သည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे लिंगपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम द्व्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०२ ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယပုရာဏ၏ ပူရ்வဘားဂ၌၊ ဘೃಹဒုပါချာနာ၏ စတုတ္ထပါဒတွင် «လင်္ဂပုရာဏ အနုက్రమဏီ (အညွှန်း/အကျဉ်းချုပ်) ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၀၂ ပြီးဆုံး၏။