हेमसूत्रैः सकटकैर् अङ्गुलीयपवित्रकैः वासोभिः शयनीयैश्च तथोपस्करपादुकैः क्षीरेण भोजनं दद्याद् यावद्दिनचतुष्टयम् //
hemasūtraiḥ sakaṭakair aṅgulīyapavitrakaiḥ vāsobhiḥ śayanīyaiśca tathopaskarapādukaiḥ kṣīreṇa bhojanaṃ dadyād yāvaddinacatuṣṭayam //
ရွှေကြိုးများ၊ လက်တွန်းလှည်းသေးသေးများ၊ လက်စွပ်များနှင့် သန့်ရှင်းရေးလက်စွပ် (ပဝိတ္တက) များ၊ အဝတ်အစားများနှင့် အိပ်ရာပစ္စည်းများ၊ ထို့ပြင် အိမ်သုံးပစ္စည်းများနှင့် ဖိနပ်များကိုပါ ပေးလှူကာ၊ နို့ဖြင့်ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာကို လေးရက်ပြည့်အောင် ဆက်ကပ်ပေးရမည်။
This verse does not discuss pralaya; it focuses on dāna-dharma—material gifts and a four-day milk-based feeding observance.
It outlines a householder-style duty of charity: donating useful goods (clothing, bedding, utensils, footwear, ritual items) and sustaining a feeding offering for four days—an ideal also applicable to royal patronage.
The ritual significance is the prescribed dāna list (including pavitraka ritual rings) and the specific duration—four days—of offering milk-based food, indicating a structured vow/feeding rite rather than Vāstu or temple-building rules.