होमश्च सर्षपैः कार्यो यवैः कृष्णतिलैस्तथा पलाशसमिधः शस्ताश् चतुर्थे ऽह्नि तथोत्सवः दक्षिणा च पुनस्तद्वद् देया तत्रापि शक्तितः //
homaśca sarṣapaiḥ kāryo yavaiḥ kṛṣṇatilaistathā palāśasamidhaḥ śastāś caturthe 'hni tathotsavaḥ dakṣiṇā ca punastadvad deyā tatrāpi śaktitaḥ //
ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို မုန်ညင်းစေ့များ၊ မုယောစပါးနှင့် အနက်ရောင် နှမ်းစေ့များဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ပလာရှ (palāśa) သစ်တုတ်များကို သင့်လျော်သော မီးဖိုသစ်အဖြစ် ချီးကျူးထားသည်။ စတုတ္ထနေ့တွင် ပွဲတော်အခမ်းအနားလည်း ရှိရမည်။ ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင်လည်း မိမိအင်အားအလိုက် ဒက္ခိဏာ (ပုရောဟိတ်ခ) ကို ထပ်မံပေးရမည်။
This verse does not discuss pralaya; it focuses on dharmic ritual procedure—materials for homa, the fourth-day utsava, and giving dakṣiṇā.
It frames proper religious observance as a duty: perform homa with prescribed substances and remunerate priests with dakṣiṇā, calibrated to one’s means—an ethical guideline for householders and rulers alike.
Ritually, it specifies homa-dravyas (mustard, barley, black sesame) and recommends palāśa samidh, plus a fourth-day celebratory rite and obligatory dakṣiṇā—key procedural points for Matsya Purana-style anushthāna.