Markandeya Purana — Adhyaya 91, Shloka 5
Adhyaya 91 — The Gods’ Hymn to Kātyāyanī and the Goddess’ Prophecy of Future Manifestations
विद्याः समास्तास्तव देवि भेदाः स्त्रियः समास्ताः सकला जगत्सु ।
त्वयैकया पूरितमम्बयैतत्का ते स्तुतिः स्तव्यपरा परोक्तिः ॥
vidyāḥ samastās tava devi bhedāḥ striyaḥ samastāḥ sakalā jagatsu | tvayaikayā pūritam ambayaitat kā te stutiḥ stavyaparā paroktiḥ ||
အို ဒေဝီမယ်တော်၊ ဗဟုသုတ၏ ခွဲခွာသမျှ အားလုံးသည် သင်၏ ရုပ်ပုံများ ဖြစ်ကြသည်။ လောကအပေါင်းတို့ရှိ မိန်းမအားလုံးလည်း သင်၏ ရုပ်ပုံများ ဖြစ်ကြသည်။ အို မိခင်တော်၊ ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို သင်တစ်ပါးတည်းက လွှမ်းမိုးပြည့်နှက်ထားသည်။ သင့်ကို ချီးမွမ်းရန် ဘာရှိနိုင်မည်နည်း—ချီးမွမ်းထိုက်သူကို လုံလောက်စွာ ချီးမွမ်းနိုင်မည့် စကားလုံး မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း။
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Knowledge is sacred and should be pursued and used responsibly; additionally, the identification of all women with Devī implies an ethical mandate of dignity, protection, and non-exploitation.
Not a genealogical/manvantara passage; it is stuti. Conceptually it supports the purāṇic aim of dharma by grounding social ethics (respect) in theology (Devī’s immanence).
Vidyā is Devī’s revealing power: she both manifests as knowledge and remains beyond complete capture by speech—hence the confession that praise cannot fully contain her.