Shloka 29
Adhyaya 9 — Vasiṣṭha and Viśvāmitra’s Mutual Curse: The Āḍi–Baka Battle and Brahmā’s Pacification
तपो विघ्नस्य कर्तारौ कामक्रोधवशं गतौ ।
परित्यजत भद्रं वो ब्रह्म हि प्रचुरं बलम् ॥
tapo vighnasya kartārau kāmakrodhavaśaṃ gatau / parityajata bhadraṃ vo brahma hi pracuraṃ balam
«သင်တို့နှစ်ဦးသည် ကာမနှင့် ဒေါသ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သဖြင့် တပဿာကို တားဆီးသော အတားအဆီးပြုသူများ ဖြစ်လာကြပြီ။ ထိုအရာကို စွန့်လွှတ်ကြလော့—သင်တို့အတွက် ကောင်းကျိုးရှိပါစေ—အကြောင်းမူကား ဗြဟ္မတေဇ (ဝိညာဉ်အင်အား) သည် အလွန်ပြည့်ဝသော အင်အားတည်း»။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The core ethic is self-governance: desire and anger turn even holy power into an anti-spiritual force (vighna). True brahman-strength is stable and beneficent, not reactive and destructive.
Carita with didactic dharma teaching embedded—ethical instruction delivered within a narrative event.
Tapas is inner heat that refines; kāma-krodha are distortions of that heat. When the same ‘fire’ is misdirected, it burns the practitioner and the world—hence Brahmā’s call to redirect power into brahman (integrated spiritual force).