Markandeya Purana — Adhyaya 87, Shloka 14
Adhyaya 87 — The Slaying of Dhumralochana and the Emergence of Kali; the Fall of Chanda and Munda (Chamunda Named)
असिना निहताः केचित् केचित्खट्वाङ्गताडिताः ।
जग्मुर्विनाशम् असुरा दन्ताग्राभिहता रणॆ ॥
asinā nihatāḥ kecit kecit khaṭvāṅga-tāḍitāḥ /
jagmur vināśam asurā dantāgrābhihatā raṇe
အချို့ကို နတ်မ၏ ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်လေ၏၊ အချို့ကို ခေါင်းခွံတံတောင် (skull-staff) ဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။ စစ်ပွဲအတွင်း အဆူရာတို့သည် ပျက်စီးရာသို့ သွားကြရပြီး၊ နတ်မ၏ သွားဖျားများဖြင့်တောင် ထိခိုက်သတ်ဖြတ်ခံရလေ၏။
FAQs
The inevitability of consequence is emphasized: adharma meets destruction through any and every means—weapon, staff, or even the Goddess’s mere bite—signifying inescapable moral law.
Carita: a concluding battle-summary within the Devi Mahatmyam narrative, reinforcing the Purāṇic function of exemplifying dharma’s triumph.
Sword and khaṭvāṅga represent cutting ignorance and confronting death-symbolism; ‘tooth-tips’ imply that even the smallest contact with awakened power destroys entrenched negativity.