Markandeya Purana — Adhyaya 82, Shloka 56
Adhyaya 82 — The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas
ततो देवी त्रिशूलेन गदया शक्तिवृष्टिभिः ।
षड्गादिभिश्च शतशो निजघान महासुरान् ॥
tato devī triśūlena gadayā śaktivṛṣṭibhiḥ | ṣaḍgādibhiś ca śataśo nijaghāna mahāsurān ||
ထို့နောက် မဟာဒေဝီသည် အဆုရာကြီးများကို ရာချီဖြိုခွဲ၍ တြိရှူလ (သုံးခွ) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂဒါ (မေ့စ်) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ လှံမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဓားနှင့် အခြားလက်နက်မျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း သတ်နှိမ်ခဲ့သည်။
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "raudra", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The many weapons signify many modes of righteous correction: ignorance and arrogance manifest in diverse ways and are countered by an equally comprehensive divine intelligence.
It is part of an instructive mythic episode (ākhyāna) embedded in the Purāṇa, not a direct pañcalakṣaṇa segment; its function is didactic—showing divine intervention when adharma dominates.
Each weapon can symbolize a śakti of consciousness: triśūla (threefold mastery), gadā (unshakeable force), śakti (directed intent), khaḍga (discriminative wisdom cutting delusion).