Shloka 8
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
शर्वरीहेतवे चैव सन्ध्याज्योत्स्नाकृते नमः । त्वं सर्वमेतद् भगवन् जगदुद्भ्रमता त्वया ॥
śarvarīhetave caiva sandhyājyotsnākṛte namaḥ / tvaṃ sarvametad bhagavan jagadudbhramatā tvayā
ညကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်တင်ပါ၏၊ ဆည်းဆာနှင့် လမင်းအလင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော သင့်အားလည်း နမောတော်တင်ပါ၏။ အို အရှင်၊ ဤအရာအားလုံးသည် သင်ပင်ဖြစ်၏။ စကြဝဠာသည် လှည့်ပတ်သွားရာတွင် သင့်ကြောင့်ပင် ထိန်းသိမ်းကာ လမ်းကြောင်းမပျက် ဆက်လက်တည်တံ့၏။
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse sacralizes time itself—day, night, and their transitions—encouraging mindfulness at ‘junctions’ (sandhyā) traditionally marked by prayer and restraint.
Relates to Sarga/maintenance as it describes cosmic functioning through time-cycles; still embedded in stuti rather than narrative lists of creation.
Sandhyā signifies liminality: the inward turn between outward activities. Moonlight can indicate reflected consciousness (mind), while the Sun indicates direct illumination—both governed by the same supreme principle.