Markandeya Purana — Adhyaya 78, Shloka 14
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
मूर्तामूर्तस्तथा सूक्ष्मः स्थूलरूपस्तथा स्थितः ।
निमेषकाष्ठादिमयः कालरूपः क्षयात्मकः ।
प्रसीद स्वेच्छया रूपं स्वतेजः शमनं कुरु ॥
mūrtāmūrtaḥ tathā sūkṣmaḥ sthūla-rūpas tathā sthitaḥ | nimeṣa-kāṣṭhādi-mayaḥ kāla-rūpaḥ kṣayātmakaḥ | prasīda svecchayā rūpaṃ sva-tejaḥ śamanaṃ kuru ||
သင်သည် ရုပ်ရှိခြင်းနှင့် ရုပ်မရှိခြင်း နှစ်မျိုးလုံးအဖြစ် တည်ရှိသည်။ သင်သည် သေးငယ်သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ကြီးမားထူထဲခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည်။ နိမေရှ (မျက်တောင်ခတ်ချိန်) နှင့် ကာဋ္ဌာ စသည့် အချိန်ယူနစ်များဖြင့် သင်ကိုယ်တိုင် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ သင်သည် ပျက်စီးလျော်ကန်ခြင်းကို သဘောထားသော အချိန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ကရုဏာပြုပါ—သင်၏ ဆန္ဒတော်ဖြင့် ရုပ်တစ်ရပ်ကို ခံယူ၍ သင်၏ တောက်ပမှုကို သင်ကိုယ်တိုင် ငြိမ်းချမ်းစေပါ။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The same divine power that protects also dissolves; acknowledging this fosters humility and right conduct. The prayer models restraint: even divine power is asked to be moderated for cosmic balance.
Touches Sarga (structure of time and manifestation) and Pratisarga (dissolution/renewal), embedded within Carita (the Devi narrative).
Time-units symbolize the deity’s immanence in perception and change. ‘Pacifying one’s own radiance’ points to śakti being self-governed (svātantrya): the absolute can contract/expand manifestation by will.