Shloka 1
Adhyaya 78 — Hymn to Surya and the Distribution of Solar Splendour; Genealogy of Vaivasvata and Chaya’s Line
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे वैवस्वतमन्वन्तरे साप्तसप्ततितमोऽध्यायः ।
अष्टसप्ततितमोऽध्यायः— ७८
मार्कण्डेय उवाच ।
ततस्तं तुष्टुवुर्देवास्तथा देवर्षयो रविम् ।
वाग्भिरोड्यमशेषस्य त्रैलोक्यस्य समागताः ॥
iti śrī-mārkaṇḍeya-purāṇe vaivasvata-manvantare saptasaptatitamo 'dhyāyaḥ / aṣṭasaptatitamo 'dhyāyaḥ—78 / mārkaṇḍeya uvāca / tatas taṃ tuṣṭuvur devās tathā devarṣayo ravim / vāgbhir oḍyam aśeṣasya trailokyasya samāgatāḥ
ဤသို့ဖြင့် ဝိုင်ဝသ္ဝတ မန္ဝန္တရ အတွင်းရှိ သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၏ အခန်း ၇၇ ပြီးဆုံး၏။ အခန်း ၇၈ စတင်၏။ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် သုံးလောကလုံးမှ စုဝေးလာသော နတ်တို့နှင့် နတ်ဣသီတို့သည် စကားဖြင့် ပူဇော်သကာ (သီချင်းတော်များ) ကို ဆောင်ယူကာ ရဝိ (နေမင်း) ကို ချီးမွမ်းကြ၏။
FAQs
When a destructive excess is rightly moderated, the community of beings responds with gratitude and praise; speech offered as stuti is a dharmic act aligning society with ṛta.
Manvantara: the colophon explicitly locates the narrative in Vaivasvata; the stuti also supports the Purāṇic function of reinforcing cosmic governance through praise and remembrance.
‘Offering of speech’ indicates mantra as subtle oblation: hymns stabilize the solar principle within the cosmos and within the practitioner’s inner world.