Shloka 18
Adhyaya 74 — King Svarashtra, the Deer-Queen’s Curse, and the Rise of Tamasa Manu
नास्थाने वो मनो यातं नागम्याहं तवेश्वर ।
किन्तु त्वत्सङ्गमे विघ्नमेष लोलः करोति मे ॥
nāsthāne vo mano yātaṃ nāgamyāhaṃ taveśvara | kintu tvatsaṅgame vighnam eṣa lolaḥ karoti me ||
သင်၏စိတ်သည် မသင့်လျော်သောနေရာသို့ ရောက်သွားပြီ။ အို အရှင်၊ ငါသည် သင်ချဉ်းကပ်ရမည့်သူ မဟုတ်။ ထို့ပြင် ဤမတည်ငြိမ်သော လှုံ့ဆော်မှုသည် သင်နှင့် ဆက်နွယ်ပေါင်းသင်းရန် ငါ့အတွက် အတားအဆီး ဖြစ်စေသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Improper mental fixation itself becomes the obstacle: ethical conduct begins with inner governance; without it, even legitimate association is disrupted.
Didactic ethics within narrative; not a sarga/manvantara/genealogy passage.
The ‘fickle one’ (lola) points to the oscillating mind; the teaching is that saṅgama (connection) must be purified of rāga, or it turns into bondage.