Shloka 49
Adhyaya 50 — Mind-Born Progeny, Svayambhuva Manu’s Lineage, and Brahmā’s Ordinance to Duḥsaha (Alakṣmī’s Retinue)
यन्नाम्बुपूर्वकं क्षिप्तमनर्थोकृतमेव च ।
त्यक्तुमाविष्कृतं यत् तु दत्तं चैवातिविस्मयात् ॥
yan nāmbu-pūrvakaṃ kṣiptam anartho-kṛtam eva ca |
tyaktum āviṣkṛtaṃ yat tu dattaṃ caivāti-vismayāt ||
«ထို့ပြင် ရေကို အရင်မပူဇော်ဘဲ ပစ်ချသည့်အရာ၊ အကျိုးမရှိဘဲ ရည်ရွယ်ချက်မရှိ လုပ်ဆောင်သည့်အရာ၊ ပြသရုံသာ ပြသပြီး နောက်ဆုံး စွန့်ပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည့်အရာ၊ ထို့ပြင် အံ့အားသင့်မှု သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ အလျင်အမြန်စိတ်ဖြင့် ပေးကမ်းသည့်အရာတို့ကိုလည်း (ငါ သင့်အား ပေး၏)»။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharmya", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dāna and relinquishment are not merely physical acts; they are ethical-ritual transfers that require mindfulness and proper vidhi (such as udaka). Careless disposal and impulsive giving are treated as spiritually misdirected.
Ācāra/Dharma material within a purāṇic narrative frame; not a pancalakṣaṇa core (like manvantara or vaṃśa) passage.
‘Water-first’ symbolizes conscious dedication and clear intentionality; without it, the relinquished ‘charge’ is unsealed and becomes available to disruptive or lower agencies.