Shloka 59
Adhyaya 49 — Primordial Human Creation, the Rise of Desire, and the Origins of Settlements, Measures, and Agriculture
ततो भूमेश्च संयोगादोषध्यस्तास्तदा भवन् ।
अफालकृष्टाश्चानुप्ता ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश ॥
tato bhūmeś ca saṃyogād oṣadhyas tās tadā bhavan /
aphāla-kṛṣṭāś cānuptā grāmyāraṇyāś caturdaśa //
ထို့နောက် မြေကြီးနှင့် ထိုရေများ ပေါင်းစည်းခြင်းကြောင့် ထိုကာလ၌ ဆေးပင်များ ပေါ်ထွန်းလာ၏—ထွန်တံဖြင့် မထွန်ရ၊ မစိုက်ပျိုးရဘဲ—စိုက်ပျိုးသည့်အမျိုးနှင့် တောရိုင်းအမျိုး ဟူ၍ နှစ်မျိုး၊ စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးမျိုးဟု သတ်မှတ်ကြ၏။
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Life-supporting resources are presented as primordial gifts, not solely human manufacture. Cultivation refines what already exists; gratitude and restraint are implied ethical responses to abundance.
Sarga and Poṣaṇa: creation of plant life and its role in sustaining beings.
The ‘unsown, unploughed’ herbs suggest spontaneous inner capacities (siddhi/guṇa) that arise when the ‘earth’ (body) and ‘water’ (vitality) are harmonized, prior to deliberate effort.