Shloka 22
Adhyaya 44 — Subahu’s Counsel to the King of Kashi and Alarka’s Renunciation through Yoga
ममेति प्रत्ययो भू प ! न कार्योऽहमिति त्वया ।
सम्यगालोच्य धर्मो हि धर्माभावे निराश्रयः ॥
mameti pratyayo bhūpa na kāryo 'ham iti tvayā / samyag ālocya dharmo hi dharmābhāve nirāśrayaḥ //
အရှင်မင်းကြီး၊ ‘ငါ့ဟာ’ ဟူသော အယူကို မပျိုးထောင်လော့၊ ‘ငါ’ ဟူသော အဟင်္ကာရ အယူကိုလည်း မပျိုးထောင်လော့။ မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားလော့– ဓမ္မသည် ဓမ္မမရှိလျှင် (၎င်း၏ အခြေခံမရှိလျှင်) အထောက်အပံ့မဲ့ ဖြစ်သွားသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Possessiveness and ego distort judgment and erode dharma. The counsel urges the king to examine ‘I’ and ‘mine’ as sources of partiality; dharma needs an inner ground of self-restraint and clarity.
Philosophical/ethical upadeśa; not pancalakṣaṇa.
The verse points toward loosening ahaṃkāra-mamakāra (I-ness and mine-ness), a classic prerequisite for mokṣa. ‘Supportless dharma’ suggests that outer observances collapse without inner transformation.