Shloka 21
Adhyaya 44 — Subahu’s Counsel to the King of Kashi and Alarka’s Renunciation through Yoga
तत्ते संक्षेपतो वक्ष्ये तदिहैकमनाः शृणु ।
श्रुत्वा च सम्यगालोच्य यतेथाः श्रेयसे नृप ॥
tat te saṃkṣepato vakṣye tad ihaika-manāḥ śṛṇu / śrutvā ca samyag ālocya yatethāḥ śreyase nṛpa //
ငါသည် အကျဉ်းချုပ်၍ သင့်အား ပြောမည်; တစ်စိတ်တစ်မနာဖြင့် ဤနေရာ၌ နားထောင်လော့။ ကြားပြီးနောက် မှန်ကန်စွာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကာ သင်၏ အမြင့်ဆုံး အကျိုးအတွက် ကြိုးပမ်းလော့၊ အရှင်မင်းကြီး။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Teaching is not complete at hearing; it requires reflection and then disciplined effort. The verse outlines a practical pedagogy: attention → understanding → contemplation → application.
Didactic instruction; outside pancalakṣaṇa.
One-pointed listening hints at concentration (ekāgratā), a prerequisite for inner knowledge. ‘Śreyas’ signals the higher good beyond mere preyas (pleasant).