Markandeya Purana — Adhyaya 43, Shloka 56
Adhyaya 43 — Portents of Death (Ariṣṭa-lakṣaṇas) and the Yogin’s Response; Alarka Renounces Kingship
सर्वस्वे जीवनायालं निखाते पुरुषस्य या ।
चेष्टा तां तत्त्वतो ज्ञात्वा योगिनः कृतकृत्यता ॥
sarvasve jīvanāyālaṃ nikhāte puruṣasya yā | ceṣṭā tāṃ tattvato jñātvā yoginaḥ kṛtakṛtyatā ||
လူတစ်ယောက်သည် အသက်ရှင်ရေးအတွက် မိမိ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းအားလုံးကို မြေထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုကိုမဆို ပြုလုပ်သော်—ထိုကြိုးပမ်းမှု၏ သဘောတရားအမှန်ကို သိမြင်ပြီး ယောဂီသည် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Seeing the desperate mechanics of survival-driven striving, the yogin understands its limits and transcends anxiety by grounding life in knowledge rather than hoarding.
Not pancalakṣaṇa; it is a reflection on artha and jīvana in service of mokṣa/yoga.
‘Buried wealth’ can also indicate latent saṃskāras stored within; by knowing their operation (ceṣṭā) truthfully, the yogin becomes free (kṛtakṛtya).