Markandeya Purana — Adhyaya 37, Shloka 12
Adhyaya 37 — Alarka’s Crisis and the Teaching on Non-Attachment (Madālasa’s Instruction Recalled)
मामेवाभ्येत्य हार्देन याचतां राज्यमग्रजः ।
नाक्रान्त्या सम्प्रदास्यामि भयेनाल्पामपि क्षितिम् ॥
mām evābhyetya hārdena yācatāṃ rājyam agrajaḥ |
nākrāntyā saṃpradāsyāmi bhayenālpām api kṣitim ||
“ကျွန်ုပ်၏ အစ်ကိုကြီးသည် ကိုယ်တိုင်လာ၍ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နိုင်ငံကို တောင်းပါစေ။ အကြမ်းဖက်မှုကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လည်း မဟုတ်ဘဲ မြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မပေးမည်” ဟု ဆို하였다။
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse distinguishes voluntary ethical transfer (through sincere personal request) from coerced surrender. It upholds fearlessness and principled consent as marks of righteous rule.
Vaṃśānucarita: dynastic episode emphasizing norms of political legitimacy.
Refusal to yield ‘even a little land’ under fear symbolizes guarding inner sovereignty: one should not concede even small principles to coercion; only genuine, dharmic appeal should move the will.