Shloka 1
Adhyaya 33 — Madālasa on the Fruit of Śrāddha Performed on Lunar Days and Nakṣatras
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे श्राद्धकल्पो नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः । त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः मदालसोवाच— प्रतिपद्धनलाभाय द्वितीया द्विपदप्रदा । वरार्थिनी तृतीया तु चतुर्थो शत्रुनाशिनी ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe śrāddhakalpo nāma dvātriṃśo 'dhyāyaḥ / trayastriṃśo 'dhyāyaḥ madālasovāca pratipad dhana-lābhāya dvitīyā dvipada-pradā / varārthinī tṛtīyā tu caturthī śatru-nāśinī
ဤနေရာတွင် «သီ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ» အတွင်းရှိ «ရှရဒ္ဓ-ကလ္ပ» ဟုခေါ်သော သုံးဆယ်နှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံးသည်။ ယခု သုံးဆယ်သုံးမြောက် အခန်း စတင်သည်။ မဒာလသာက ပြောသည်—ကာမ်ယ ရှရဒ္ဓကို ပရတိပတ်နေ့တွင် ပြုလျှင် ဥစ္စာတိုးပွား; ဒွိတီယာနေ့တွင် တိရစ္ဆာန်/နွားကို ရ; တြိတီယာသည် ဆုတောင်းပန်သူအတွက်; စတုရ္ထီသည် ရန်သူကို ဖျက်ဆီးသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "artha", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇa integrates human goals (wealth, security, success) into a dharmic schedule, implying desires are to be pursued through regulated, gratitude-centered rites rather than adharma.
This is ritual-ethics instruction, not the core pancalakṣaṇa categories; it belongs to the Purāṇic function of teaching dharma through narrative and practical lists.
Tithis are treated as qualitative ‘moods of time.’ Linking each tithi to a fruit encodes a view that intention, rite, and temporal quality together shape outcomes.