Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
ये वादग्धाः कुले बालाः क्रियायोग्या ह्यसंस्कृताः ।
विपन्नास्तेऽन्नविकिरसंमार्जनजलाशिनः ॥
ye vādagdhāḥ kule bālāḥ kriyāyogyā hy asaṃskṛtāḥ / vipannās te 'nnavikira-sammārjana-jalāśinaḥ
ထို့ပြင် မိသားစုအတွင်း အရွယ်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားသော ကလေးများသည်—အခမ်းအနားများအတွက် သင့်တော်သော်လည်း သံစကာရ (saṃskāra) မခံယူဘဲ/အစပြုအခမ်းအနားမရရှိဘဲ ကျန်ခဲ့သူများ—ထိုကွယ်လွန်သူတို့သည် ဖြန့်ကျဲထားသော အစာကို လှည်းသုတ်သန့်စင်ရာတွင် သုံးသော ရေကို စားသောက်ကာ အာဟာရယူကြသည်။
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse stresses the gravity of saṃskāras and funeral/ancestral rites; when these are lacking, the departed are imagined as sustained only by minimal, residual offerings—prompting the living to perform rites conscientiously.
Ācāra/Dharma instruction; it intersects with vaṃśānucarita (lineage concerns) by addressing the fate of family members without rites.
‘Sweep-water’ symbolizes the thinnest form of sustenance—an image of liminality for souls lacking ritual completion, indicating how saṃskāra is seen as a vehicle for fuller participation in ancestral economy.