Markandeya Purana — Adhyaya 31, Shloka 1
Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे अलर्कानुशासने नैमित्तिकादिश्राद्धकल्पो नाम त्रिंशोऽध्यायः ।
एकत्रिंशोऽध्यायः । मदालसोवाच ।
सपिण्डीकरणादूर्ध्वं पितुर्यः प्रपितामहः ।
स तु लेपभुजो याति प्रलुप्तः पितृपिण्डतः ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe alarkānuśāsane naimittikādiśrāddhakalpo nāma triṃśo 'dhyāyaḥ | ekatriṃśo 'dhyāyaḥ | madālasovāca | sapiṇḍīkaraṇād ūrdhvaṃ pitur yaḥ prapitāmahaḥ | sa tu lepabhujo yāti praluptaḥ pitṛpiṇḍataḥ ||
ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ (Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa) တွင် အလရ္က (Alarka) အား သင်ကြားရာ၌ «နိုင်မိတ္တိက နှင့် အခြားသော သြရာဒ္ဓများ၏ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း» ဟူသော သုံးဆယ်မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။ သုံးဆယ်တစ်မြောက် အခန်း။ မဒါလာစာ (Madālasā) က ဆိုသည်— sapiṇḍīkaraṇa ပြီးနောက် ဖခင်၏ ပရပိတာမဟ (prapitāmaha) ဖြစ်သော အဘိုးကြီးသည် တိုက်ရိုက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းမှ ခွာကျသဖြင့် ‘lepabhuj’ ဟူ၍ အကြွင်းအကျန်ကိုသာ စားသုံးသူ ဖြစ်လာသည်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text emphasizes structured remembrance: offerings are ordered by proximity, ensuring the most immediate ancestors are directly sustained while more remote forebears receive indirect benefit—encouraging continuity of family rites.
This is ritual-dharma instruction (ācāra) rather than pañcalakṣaṇa narrative content; it is appended within the Purāṇa’s didactic sections.
‘Direct piṇḍa’ versus ‘lepa’ encodes degrees of relational energy: closer bonds carry stronger ritual ‘addressability,’ while distant links are sustained through residual transmission.