Shloka 39
Adhyaya 26 — Madālasa Names Alarka and Reorients Him Toward Kshatriya Duty
बालो मनो नन्दय बान्धवानां गुरोस्तथाज्ञाकरनैः कुमारः ।
स्त्रीणां युवा सत्कुलभूषणानां वृद्धो वने वत्स ! वनॆचराणाम् ॥
bālo mano nandaya bāndhavānāṃ guros tathājñākaraṇaiḥ kumāraḥ | strīṇāṃ yuvā satkulabhūṣaṇānāṃ vṛddho vane vatsa! vanecarāṇām ||
ကလေးဘဝ၌ ဆွေမျိုးတို့၏ နှလုံးကို ပျော်ရွှင်စေပါ။ လူငယ်ဘဝ၌ ကျောင်းသားအဖြစ် ဆရာ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာပါ။ လူရွယ်အဖြစ် မြင့်မြတ်သော မိသားစုတို့၏ သင့်တော်သော အလှဆင်တန်ဆာဖြစ်ပါ (မိန်းမတို့အတွက်လည်း သင့်တော်သော အဖော်ဖြစ်ပါ)။ အသက်ကြီးလာသော် သားရေ၊ တောနေသူတို့နှင့်အတူ တော၌ နေထိုင်ပါ။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma is time-sensitive: each stage of life has a distinct excellence—affectionate family integration in childhood, discipline under the guru in youth, social responsibility in adulthood, and renunciation/withdrawal in old age.
Didactic dharma content within narrative; indirectly supports vaṃśānucarita by prescribing how a ruler (or noble) matures ethically across stages.
The ‘forest’ is also an inner state: as senses age, one should ‘move inward.’ The verse encodes a gradual turning from external validation (kin, teacher, society) toward inner solitude and liberation.