Shloka 98
Adhyaya 21 — Kuvalayashva’s Descent to Patala and the Rescue of Madalasa
त्वां पुत्रमीदृशं प्राप्य श्लाघ्यः पुण्यवतामपि ।
न स पुत्रकृतां प्रीतिं मन्ये प्राप्नोति मानवः ॥
tvāṃ putram īdṛśaṃ prāpya ślāghyaḥ puṇyavatām api / na sa putrakṛtāṃ prītiṃ manye prāpnoti mānavaḥ
သင်ကဲ့သို့ သားတစ်ယောက်ကို ရရှိသူသည် ကုသိုလ်ရှိသူများအကြား၌ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။ ဤသို့သော သားကြောင့် ဖြစ်သော ပျော်ရွှင်မှုကို အခြားနည်းဖြင့် လူတစ်ယောက် ရနိုင်မည်ဟု ငါမထင်။
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text underscores a dharmic ideal: a child’s virtue and deeds become a source of legitimate joy and honor, surpassing mere biological lineage—ethical excellence is the true ‘fruit’ of progeny.
Vaṃśānucarita with didactic intent: setting standards for heirs and rulers.
‘Joy born of a son’ can also indicate the fruition of one’s own karma and discipline—an outer sign of inner right-order (ṛta/dharma).