Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
ततः कालेन महता ऐकान्तिकमुपागतः ।
अज्ञानाकृष्टसद्भावो विपन्नश्च प्रमादतः ॥
tataḥ kālena mahatā aikāntikam upāgataḥ | ajñānākṛṣṭa-sadbhāvo vipannaś ca pramādataḥ ||
ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ငါသည် တစ်ကိုယ်တည်းနေသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အဝိဇ္ဇာကြောင့် ငါ၏ အမှန်တကယ် သဘောသဘာဝသည် လမ်းလွဲသွားပြီး၊ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ငါသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ကျရောက်하였다။
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Even advanced practice can degrade if vigilance is lost; pramāda is portrayed as a primary ethical-spiritual fault that allows ignorance to reclaim the mind.
Ethical instruction via personal narrative; it functions as dharma-upadeśa rather than cosmological or dynastic exposition.
The ‘pull of ignorance’ depicts how latent impressions (vāsanā) can reassert themselves; ‘solitude’ without alertness can become spiritual complacency rather than liberation.