Shloka 14
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
स तु शब्देन लोकांस्त्रीनावृत्य रथिनां वर: । धनुरादाय सुमहज्ज्याशब्दमकरोत् तदा
sa tu śabdena lokāṁs trīn āvṛtya rathināṁ varaḥ | dhanur ādāya sumahaj jyāśabdam akarot tadā ||
ထို့နောက် ရထားစစ်သည်တို့အနက် အထူးမြတ်သော ကೃပာචာရ்ய သည် ထိုဟိန်းဟောက်သံဖြင့် လောကသုံးပါးကို လွှမ်းခြုံစေပြီး၊ မိမိ၏ ကြီးမားသော လေးကို ကိုင်ယူကာ ကြိုးကို ဆွဲတင်း၍ မိုးကြိုးတုံ့သံကဲ့သို့ တင်းကျပ်သော “တန်” သံကို ထုတ်လွှတ်လေ၏—ပဋိပက္ခ အင်အားတက်လာစဉ် သူ၏ အဆင်သင့်မှုနှင့် မယိမ်းမယိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-code aspect of dharma: before engagement, a champion signals readiness openly. The bowstring’s twang functions as a public declaration of resolve and capability, emphasizing courage, discipline, and accountability in conflict.
Vaiśampāyana describes Kṛpācārya as he takes up his great bow and draws the string to make a loud twang that seems to fill the three worlds—an audible sign that battle preparations and confrontation are underway.