Shloka 9
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
ततः कुरूणामनयो भविता वीरनाशन: । चिन्तयन् न लभे निद्रामह:सु च निशासु च
tataḥ kurūṇām anayo bhavitā vīranāśanaḥ | cintayan na labhe nidrām ahaḥsu ca niśāsu ca ||
ထို့နောက် ငါစဉ်းစားမိသည်– ကုရုတို့၏ ဤအဓမ္မသည် သူရဲကောင်းတို့ကို ဖျက်ဆီးမည့် အကြောင်းဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ဤအရာများကို စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ တွေးတောနေသဖြင့် ငါသည် နေ့ခင်း၌လည်း မအိပ်နိုင်၊ ည၌လည်း မအိပ်နိုင်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Adharma (wrongdoing) is not a private fault but a force that ripens into collective catastrophe. The verse frames injustice as vīranāśana—something that destroys even the greatest heroes—highlighting the ethical principle that unrighteous choices generate far-reaching, unavoidable consequences.
Vaiśampāyana, as narrator, describes the mounting crisis caused by the Kurus’ unjust conduct. The situation is so grave that the speaker is consumed by worry and foresees large-scale destruction, resulting in sleeplessness both day and night.