Shloka 42
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
अप्यन्यं प्राकृतं किंचित् किमु तान् पाण्डवर्षभान् । अमर्षवशमापतन्नो न किंचिद् बुध्यते जन:
vaiśampāyana uvāca | apy anyaṃ prākṛtaṃ kiṃcit kimu tān pāṇḍavarṣabhān | amarṣavaśam āpatan no na kiṃcid budhyate janaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ဆိုသည်– «သာမန်နိမ့်ကျသူတစ်ဦးကိုတောင် မထီမဲ့မြင်သင့်—ထို့ထက်မက ပဏ္ဍဝတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့သော သူရဲကောင်းများကို မည်သို့ ထီမဲ့မြင်နိုင်မည်နည်း။ မခံမရပ်နိုင်မှုနှင့် မနာလိုမုန်းတီးမှု၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွားသော လူသည် အရာရာကို မှန်ကန်စွာ မနားလည်နိုင်တော့ပေ။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Do not demean anyone—least of all the truly noble—because envy and intolerant resentment (amarṣa) destroy discernment; a mind ruled by such passions cannot see what is right or beneficial.
In the Udyoga Parva’s pre-war counsel and reflections, the narrator Vaiśampāyana underscores how disrespect and jealousy distort understanding, implicitly warning against provoking or insulting the Pāṇḍavas and against letting passion govern policy.